Alle inzendingen over klanken

2552 resultaten.

Sorteren op:

Preludium

netgedicht
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.087
dorstig lik ik de woorden van jouw lippen eet vol zinnen uit je hand het vraagt me niets maar geeft een uitgesproken kans om licht uit donker te zeven heel even, geborstelde woorden te bewegen in vervoerende klank de luister van het ritme proeven kloppend aan mij flank…
Hanny4 augustus 2008Lees meer >

Waar stilte je toelacht

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 741
countdown onder impuls een zuigkracht laat je meevoeren verrast door de muze innerlijk zonder woorden gaan klanken mee die begrijpt wat bekend is voor alles wat het leven biedt in bewogen luister waar stilte je toelacht tot diepe blikken die niet gauw gaan vervelen vlak bij je ogen……

Psalterfles

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 437
De goudglanspendel wiegde ik in ’t glas, alsof ik woog: welk maakt kans, het (‘k peinsde lang van zoete klank) nemen of niet nemen? Nu heb ik het gemorst.…

SINT MAARTEN ANNO 2009

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 576
Scheen ooit in ’t donkere dorp zo nu en dan Een sprookjeslicht, verwaaiden hoge klanken En mocht ik elven gul en zoet bedanken Die vluchtig voor me zongen – Meester Jan Laat zijn pupillen nu correct marcheren Voor ’t Goede Doel en tegen ’t Snoep Begeren…
Katja Bruning13 november 2009Lees meer >

Koude winternachten

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
Uit de stille brief die je me stuurde vallen eenzame letters in somber duisteren krijgt jouw fluisteren een onbestemde klank in koude winternachten vriest de liefde aan het hart door waanzinnig verlangen nu ik je steeds vaker niet begrijp is dreigende leegte onberekenbaar aan vergankelijkheid onderhevig.…

Liefdesdicht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 622
ik dans mijn lief in blauw getinte dromen onder een gouden zon op het ritme van de sprookjesbloemen bloeiend in volle glorie als de aardhommel kom ik jouw zoemend storen met mijn vreugdelied kom mijn lief, ervaar mijn licht kom tot leven in de hemelse klanken van mijn bekorende gedicht…

Moeder.

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 564
In het geluid van mijn woorden hoor ik de klanken van je stem die mij hebben gevormd tot de vrouw die ik nu ben geworden. Jouw zachte handen hebben mij gestreeld en je armen hebben mij omhelst, je zachte stem heeft me getroost.…

om weer te kunnen huilen

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 649
wij moeten weer zoeken naar het zilveren lijntje van oorsprong en oneindig het al en het ene alles en niets verbinden moeten wij ons met de navelstreng aan de buik van het onuitputtelijke om weer te kunnen huilen als een ezel om liefde in liefs in schoonheid en kleur in vervoering van Bach's hemelse klanken die verhalen van eeuwigheid…

stroom ( gedichtendag)

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 729
poëzie wil ontplooiing het wil expansie het klampt vast in pientere puberschoenen in losse klanken raakt het niet uit de maat het verfrist zich in de muze van warme omarming in bronnen van droombeelden zo valt ze in de zachte schemering dalend achter de horizon iedere dag in verandering als een stroompje in beweging…
klaes26 januari 2012Lees meer >

Verstomd...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.541
Ik hoor klanken uit jouw mond maar versta even niets, ben zo...verstomd.…
Blond7 maart 2013Lees meer >

In afgestemde tonen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
mijn stilte is nooit leeg maar loopt vol beelden het is een feest waarin kleuren en vormen verschijnen in afgestemde tonen laten zij tal van emoties boven komen die mijn geest verslaan als ik me volledig laat gaan dan moet ik dansen op klanken die alleen in mijn stilte bestaan…

Wisselzang

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 564
Zo zegenend bezongen beantwoord je Zijn roep in klanken uit de hoge neerdalende als dauw over je toehorende broeder, dan voelt het of de Vader zelf Zijn kinderen omarmt.…

Val nu mijn woorden

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.890
Val nu mijn woorden als hele reine Drupjes van klank in der oren fijne Luistrende schelpjes; maak melodije Van mijn gedachten, en zoetjes laat Ze op rimpling van golvige ritmen glijen, Totdat de ontwaakte stilte staat In zachte glimlach van verblijen. -------------------------------- uit: Serena (1898)…

Aangesproken

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 430
Wie het ik was Dat in mij woonde Was allang vergeten In de tijd, opgegaan In nevel, uitgegroeid Tot dichte mist in Dit vermoeide hoofd - Tot opeens uit het niets Die prachtige klanken klinken, Doordringend tot in Het verdoofde oor, Muziek die me wakker roept Uit mijn boze dromen En zie, het ik Wordt aangesproken En mag…
Bert Weggemans22 september 2015Lees meer >

brak rode scherven

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 576
een kelk vol brekend licht het glas brak rode scherven de wijn verviel zijn goede jaar in plassen roze op het marmer gerinkel van kristallen klanken dat traag zijn melodie verloor decor bloost diep beschuldiging schitter dooft al tot herinnering…
wil melker2 september 2006Lees meer >

Mijn lente

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
De lente is in mijn tuin losgebarsten Tegen de avondlucht luisteren vanaf vandaag de merel de lijster en wie al die andere gevederde vrienden ook maar mogen wezen dit wonderbaarlijk mooie feest op met hun onovertroffen klanken hun met avances doordrenkt geluid Mijn boek blijft ongelezen Als een nachtkaars luister ik al die uitgevoerde…
c. ale10 april 2018Lees meer >

Nacht

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 882
Mist omkranst novemberlicht strooit amorfe schaduwen over jouw en mijn gezicht stemmen doorprikken de stilte tot ook de laatste klanken doven in het verre uur waarin wij zwijgen en onze nachthuid plooit in de diepdruk van het donker naar een nacht die ons bevrijdt van de demonen van de tijd.…
mia bemong16 november 2020Lees meer >

Een ode aan alleen

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 456
De wereld waarnemend vanuit dit schitterende stil Waar niemand wat zeggen zal, wat woorden van me wil Mijn geest componeert daar zijn eenstemmig lied De klanken doen de stemmen en de sprekers teniet Met niets meer dan vragen, zegt de wereld niets terug Slechts blikken, slechts knikken, en ze keert me weer de rug Voor mij is dat niets Meer dan…
Isabel E.3 februari 2021Lees meer >

De verf

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
Het oude pand Toevallig in Wassenaar M'n oma liep daar Haar Bezuidenhout was plat Coördinatiefout De wereld is oud Het geeft de muren klanken We zouden eigenlijk Moeten bedanken Maar desondanks gooien we ons land weg Trots maar? Is het de weg?…

De melodie

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 598
ze luistert naar de melodie haar gedachten gaan terug naar toen toen ze de melodie hoorde zittend op een bankje aan de waterkant van een boot verderop klonk muziek iemand speelde piano de klanken wervelden over het kabbelende water een melodie zo prachtig zo wondermooi Für Elise het werd haar lievelingsmelodie haar…

SAMEN OPGAAN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 538
Het grote loofwoud herbergt binnen zijn takken en twijgen allerlei klein leven dat ontelbare klanken uit vol blije verrassing vurige liefde of woede overwinning en nederlaag om zich telkens te verenen in de nuchtere adem die als tweestemmig koor door eiken en beuken waait.…

George...

hartenkreet
4.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.243
Heerlijk om bij de klanken van Händel weg te dromen Gedachten te kunnen verruimen als de oceaan zo wijd Woorden druppelen als watermuziek op het papier Dit gedicht aan het menuett suite no.3 G - DUR toegewijd In een snel tempo fluit de klarinet in alla breve maat De violen laten zich veroveren door het "Rigaudon" Een volksdans uit de Provence…

- Nocturne van mijn hart -

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 554
Augustus, de zomer doet geen pijn,..zijn koren rijpt want alle oudheid, alle gouden granen gaan op in hun betoverende verlichting en al de liefde, al het goede streeft in jou en al het slechte, wilde met klanken betoverend zijn.…

In de kern

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 532
Zwarte bergen omringen en zingen Het land en de steden, het hoogste lied Zingt de Montenegrijnse cultuur Die eeuwenoud zeer jong blijft Als een sirene klinken de klanken Tot in lengte van jaren, d'eeuwigheid Door Standvastig in de kern Klinkende klanken luiden in dalen 't Volume vibreert van hoog dan weer laag Wind speelt met volume en…

Gelukkig land

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.418
Bijna tastbaar is mijn verlangen naar het land de klanken uit mijn jeugd het land van klaprozen korenbloemen en glooiend landschap het land van textiel de arbeid en de natuur het land waar jij en vader leefden mijn land ons land Twente waarvan ik 't volkslied in mijn diepste dromen zing.…
Sabine Hubert18 november 2005Lees meer >

Mist dicht

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.032
Verzwijgt de mist de taal der handen tot elk gebaar verzwelgt in het dichten van half geloken ogen wordt zelfs het horen niet meer gehoord waar klanken nooit de juiste hoogte bereiken luister en ontvang woorden in nevel, versta de stilte en voel verborgen taal…
metha3 december 2004Lees meer >

bolero

netgedicht
2.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.336
als ik je soms bezoek pak ik altijd mijn zoete zinnen in met violet velours en kanten strikken zo blijf jij lekker aan mijn lippen kleven en dan leg ik mijn rijk in paarlemoeren glans tentoon en rijg ik ronde klanken te luisteren in je oorschelp totdat onze vingers tintelen in een knoop…
Verdano29 januari 2005Lees meer >

Bij elke lach

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.045
Je ogen dicht En toch die beelden Diep gegroefd in het teerst van je ziel De geuren, de kleuren De schreeuwen, het bloed Al jarenlang probeer je te vergeten Je kunt wel weer lachen Met vreugde weer zingen Maar bij elke lach, bij elke klank denk je toch weer even terug…

Don

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 736
Opvouwen wilde ze de klanken bewaren en koesteren de trap was hoog lucht raakte net het laatste licht armen geheven naar morgen schreven handen nu het kerkhof was te ver van het amsterdamse bos toch liep het pad gelijk met de voetstappen struikelen kon niet meer ja zij wilde poedersuiker op haar pannenkoek…