2123 resultaten.
Verloren
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
741 En ze valt
alsmaar dieper en dieper
zonder begin en zonder eind
Gestoken steeds weer gestoken
met scherpe messen zonder bloedvergieten
lijkt het als of ze in luchtledige verdwijnt
Gezicht vertrokken van diepe pijn
geeft zich gedwongen over aan het lot
dat haar beschoren is
Zij kan alleen nog bidden om een wonder
echter niemand heeft…
het treurlied van een decemberroos
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
697 blijven
het donkere oog van winter
dat mij het argeloze ontneemt
en alles doet vervagen
alsof ik je nog nauwelijks ken;
de belofte die je gaf
tussen zwaluwen
en de twee stenen waarop het vervolg
te lezen was, je gedicht onder een bloeiende boom
als een zachte blos op de mijne
op het licht dat neerviel, zonder aarzelen
en dat nu het lot…
Schaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
822 strelen van de wind op de huid
haren die lichtjes omhoog bewegen
Fluisteringen van een hart
tellen van het aantal slagen
zonder seconden te vergaren
Zich voorstellen hoe de pluisjes
zilverachtig verder zweven
vol verwachting van nieuw leven
Soms stopt men er een wens bij
een heildronk op beter weven
van de draden van het lot…
Halbe Zijlstra
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
536 .
-----------------------------------------
Als beeld ben je je leven lang niet veilig,
Gelaten wachten beelden op hun lot,
Ze slopen je en maken je kapot,
Geen beeld is voor de criminelen heilig.
Het sloopbeleid van Halbe zet stug door,
Men geeft dus aan zijn oproep braaf gehoor.…
Cressogno, 1981
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
591 Ik zocht je daar
in het bergdorp
boven het zilveren meer
waar je zelf nooit was
Ik zocht de rimpels
van je voorouders
van verre verwanten
de sporen van ooit
In een boerenvrouw
zag ik je daar staan
warm in de middagzon
liep ik er te zwijgen
Al in Napoleons tijd
schikte het lot
dat je geen Italiaanse
maar een Utrechtse werd
Toch…
Dikste stapel, nooit meer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
653 De dikste stapel stond
regelmatig voor mijn neus
Nooit meer zal dit gebeuren
Het lot heeft beslist dat
ik voortaan slechts klún in
plaats van glijd, schaats en
rijd
Echt nooit meer zal de tijd
serieus tot inkeer
komen, zodat 't verblijdt
Helaas zeker echt nooit meer
zal de dikste stapel
mijn uitzicht belemmeren…
Anarchie van het venijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
560 het golft
moord en doodslag
in het klein
intolerantie en isolement
nemen weer toe als
anoniem onzichtbaar is
waar controle
nog sociaal kon zijn heerst
nu de anarchie van het venijn
mensen breken tot op het bot
om aandacht vragen
voor het eigen zieke lot
van volkerenmoord is niets geleerd
de menselijke aard apocalypst
nu eigen…
In de namiddag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
542 wil ik nog zingen;
ik ga er nu al van hijgen
is het een opgedrongen keuze
of zomaar een leuze
moet ik het laten gebeuren
of toch nog iets anders inkleuren
het kan ook een luxe zijn
zo te kunnen denken
en dankbaar zijn wat
het leven nog zelf mag schenken
is het hinken op twee gedachten
in mijn stoffelijke brein;
soms wil men het lot…
bloeden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 ik schrijf mijn letters
in rood
dichtbij mijn hart, waar
dood en leven één zijn
en ik laat
de negatieve dag
een overgang naar zonlicht maken
achteraf kijk ik terug,
de zegen van een priesterhand
rust op mijn wang, en
op mijn rug
zijn woorden
rust en liefde rond
een kleine grot
verwijzen naar het lot
en niet – naar bange oorden…
Vertrouwen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.396 Ja, vertrouwen wij ons lot,
Bij des levens wisselingen,
Broeders, steeds geheel aan God!…
Vergeefs?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 Vergeefs heb ik je naam gevraagd
om in jouw erbarmen te graveren,
verdrink me in het eenzaam zijn,
zaaigoed uit de morgengloed
doet mij bezweet ontwaken,
een vurig nachtveulen heb ik
aan de blindste en tevens
de laatste bieder verkocht
kloppend in het uurwerk van het
lot, zal het masker van het hart
kleur bekennen voor het bloedt…
Het muurbloempje.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
507 Zijn lot doet soms een
toeschouwer innerlijk
wenen.
Zijn kwetsbaarheid is
ook zijn tederheid.
Die tot tranen van
bewondering toe kan
beroeren.
Omdat het een waarheid
is dat niet met de wetten
strijdt. Dat zo'n muur-
bloempje in de natuur
met zijn omgeving een
harde strijd moet voeren.…
li-ion
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
472 misschien is dit geen ontkenning
maar een poging een kras achter te laten in
dubbelwandige leegte
ik doolde door jouw gangen
liep tot wederkeer
nader tot vrije sector
om het landschap op te zuigen
waarvan ik het bestaan niet wist
om te verdrinken in plaatsvervangend water
te ontwaken uit een analoogslaap
ik verbond mijn lot aan laadpalen…
Diepgeworteld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 Verwacht niets meer
wacht niet langer
neem het lot in eigen hand
zo heeft ieder mens zijn eigen beslommeringen
maar grijpt het leven aan
hebben ze ooit anders gedaan
bomen laten hun bladeren vallen
tulpen bloeien maar even
maar ze zijn niet dood
van nature hechten ze zich
diepgeworteld aan het leven
dankbaar welke kans hen dit bood…
maaiveld
snelsonnet
4.5 met 17 stemmen
680 ‘afgunstig’: echt, het enig juiste woord
want wijk je af, geheid je kop als straf
je lot is minstens: monddood (koren, kaf...)
want boven ´t maaiveld, dát is ongehoord
maar altijd óók die ondergrondse stroom
die onverwoestbaar zingt: bescherm je droom
Jan woordenaar Bontje, 2 mei 2021…
Ik lag wakker
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Pas later speelde ik
zonder te acteren
de hoofdrol
in mijn leven, mijn lot
voorgesorteerd of toevallig
pech binnenin
mijn begeerde lichaam
bemind
zonder blijvende interesse
in mij, mijn aanwezigheid
mijn begerige geest
die wakker lag
van hen, hun dromen
die ik niet volgen kon
die mij versmaadden
bang
voor de moeite die het kost…
Eenzaamheid
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.377 Niemand met hun lot begaan,
geen om mee te praten.
Zie de mensen, talrijk, prijken,
in betonnen glaspaleizen.
Niemand die hun kroon beziet,
niemand die hen parels biedt.
Zie de mensen eenzaam sterven,
gehuld in schone bloemenpracht
van ieder die aan hen dacht!…
nocturne 2 (Osaya)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.033 dek me toe, Osaya
bevang me
met je adem van hars
sluimer
in de drang van stilte
draag me over
aan de goden van weleer
het is nacht, Osaya
de sterren
deemoedig bewaren
het geheim
van ons verlangen
de wind zwijgt
over ons lot
beken, Osaya
hier in het zand
van de gestrekte woestijn
tieren geen leugens
hier is alles
waarachtig en…
Hij zucht de laatste adem
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
572 De oude boom buigt zich nog eenmaal
diep voor de aanzwellende wind
wolkenmassa’s hollen gezwind
grauw aan hem voorbij
Gefluit hoorbaar ver gedragen
een verschrikkelijk scheuren is zijn lot
geknikt en gespleten tot het bod
de ziel gebroken
Jaren van rotting
weelderig bedekt met zwammen
de kale boomstammen
het nieuw leven proces…
hij
netgedicht
3.6 met 23 stemmen
974 hij ziet niet in het donker
zijn ogen terneergeslagen
vragend in de verte
in wanen van de nacht
hij wilde haar beminnen
met een aarzelende tast
van besmuikte handen
en bleke vingers
nu dwaalt hij en doolt
in vergetelheid
zijn lot zieltoogt
in miezerige kanalen
wie zal zijn rit verder zetten
en hem de blauwzoete dromen…
Waarom
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.602 Wat voor zin dit heeft,
Dit ondraaglijk lot?
Dit maakt haar kapot,
Te erg om te zien
Help dan toch, o God!…
Gestorven engel
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.507 Haar vleugel gescheurd
Door etterende wonden
Die van binnenuit
Hun weg naar haar fysiek toe vonden
Oneindige duikeling
Van utopie naar een hol leven
Ze koos voor haar hart
Waardoor ze uit de hemel werd verdreven
De moeilijkste weg
Naar het grootste geluk
De kans veel groter
Dat alles mislukt
Vertrouwend op het lot
En een toekomst…
Ga terug
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.136 je roept me
en ik hol, zoals in oude spelletjes
naar het rode doel
dat me trouwens altijd
onverschillig heeft
gelaten
het was meer het uitputten
onderweg
of de dwaze doodsstrijd
die de bekende pijn
van verlies
verlaagde
en zo mijn lot aangaf
als tijdverdrijf
ik lag nooit aan de oppervlakte
in welke kleur dan ook
maar ik hol…
Ballerina
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.098 Uit lenig hout gesneden
In een zachtfluwelen doosje
Verborgen in mijn toren
Daar wacht ze al een poosje
Wanneer ze langzaam opstaat
Gratieus in elke geste
Dan druppelen er klanken
Uit haar ingelegde veste
Buiten wacht haar lot
achter bossen en rivieren
dat ze heimelijk moet vinden
bijna hoffelijk versieren
Dans, mijn lief
Stroom in…
Nehalennia vertrapt
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
679 Men wilde haar niet kennen
zoals zij was, want dat zou
hen verpletterd hebben, maar
hun schaamte is nu dubbel
zo groot en het lot zal hen
inhalen en wreed vermalen,
tot hun geest zich buigt
en de brokstukken kust, tot
zij in zichzelf Nehalennia
leren uitbeelden, beminnen.…
SECULARISATIE
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
874 Kerken werden omgebouwd tot restaurant
Katholieken lieten zich ontdopen
De Kerk kan haar lot niet meer ontlopen
Nu schuift men ook de Roomse feesten aan kant
Pasen zal nooit meer zijn wat het is geweest
Je kan maar beter wennen aan ’t Suikerfeest
In België moet Pasen, Hemelvaartdag en Allerheiligen verdwijnen als wettelijk betaalde feestdag…
zij die dient
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 uit haar mond komen de vlinders
die in boeddha’s gelederen de strijd beginnen
hoe hij het wil dient zij de thee
schikt groene bladeren naar de loten
de bloemen zullen groeien, paarden buigzaam
verheven gaan trappelen voor hun leenheer
zo aanvaardt zij trots de tweesnede van het zwaard
na het leven zal ze keren als valk op zijn hand…
Groeipijnen..
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
432 Elke kier of spleet wordt in een ademzucht bezocht
en ontpelt de pijn en het leed
aan een anders lot verknocht.
Och zwaarte van ver-ge-leden tijd,
pak maar je biezen
want het kind staat op
om wervelend te dansen in haar volwassenheid!…
Bij mijne afbeelding 1790
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.266 Mij schonk ’t geboortelot, bij flikkrend Dichtvermogen
Waar ’t oude Griekenland zijn eigen geest in kent;
(Voorvaderlijke vrucht, op d’echte stam geënt,)
Een hart, voor ’t woest gekrijs der menigte onbewogen:
Een ziel, aan tijd, noch lot, noch mensenwaan verkleefd,
Die de Almacht en zich-zelv' alleen tot rechter heeft.…
Koningsdag nieuwe srijl
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
818 Ik pleit dus in het algemeen belang
Voor ouderwets vertier, ook voor de groten
Met touwtje trekken, koekhappen en loten
En vraag speciaal aan Criens en Van den Born
En aan Van Pamelen, De Wijs en Torn
En Polzer (hij die hiermee ooit begon)
Te zorgen voor een leuke grabbelton!…