10757 resultaten.
XXXVI -de uitzendkracht - 1919
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 een schrille klank
in de fabriek verliest de wereld
vreemde vogels
kinderstemmen -
na schooltijd bij de poort
worden één kreet
heerlijke vlaamse
in die kroeg aan de singel
zo intens plat -
van pyreneeën
naar weerribben en wieden
aasgieren en zwaluwen
de buurman op vier
volgt in outfit en geest
de buurman op zes…
ach zo'n café
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
743 ( een weemoedig vergezicht )
café 'Het Bolwerk'
sinds 1904 te Enschede
zie daar Willem Wilmink
op z'n vertrouwde stek ter
inspiratie in zijn stamcafé
in dorstige verwachting
van zijn Vlaamse Duveltje
de dichter broedt zo op het oog
wellicht weer op een versje
want stand verplicht
dat wist hij als geeneen...…
ZUIDERBAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
145 Aan de Vlaamse Schelde
te midden van een door mensen
welgeschapen oase
laat het jonge zwembad
zijn water stijgen en dalen
in vrijmoedig samenspel
met het getij van de rivier
het zandstrand onder palmen
schenkt bezadigd genot
verfrissend vermaak
geboren uit de sterke hand
van Antwerpens daadkracht vol bloei.…
Cold case
snelsonnet
3.0 met 29 stemmen
2.769 Door wie werd eertijds Floris Vijf vermoord
En gingen ooit de broers De Witt ter ziele?
Gelukkig zijn er DNA-profielen
Waarmee de schurk alsnog wordt opgespoord.
Hoewel, wanneer het speurwerk is verricht,
De dader steevast op het kerkhof ligt.…
Op weg naar huis
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
510 De lichten achter onbekende ramen gaan langzaam één voor één uit,
een kerkklok die op de achtergrond treurend de komende nacht inluidt.
Ik ben op weg, op weg naar huis,
echter wanneer kom ik eindelijk weer eens thuis?
Ik voel een koude wind langs mij gaan,
zie mij eenzaam voor een lege etalage staan.
Duik met mijn hoofd nog dieper in de kraag…
Een oude man slapend bij het vuur
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
1.003 Met de hand over zijn hart
werden de dagen glad gestreken
een lang gekoesterde wens
rimpelt mee met zijn oude lijf
zijn vuist milder geworden
ondersteunt in mindere tijden
de levendige beelden in het hoofd
alle droombeloftes ten spijt
doen zijn verstilde hart
tot levenslust aanwakkeren
als wapen tegen eenzaamheid.…
De torenklok in het dorp die altijd op 12 uur bleef staan in het dorp
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
368 De klokken zonder enig geluid, als een echo van het vergaan,
Verweven met herinneringen, als een oud verhaal.
Een herder die roept, een kind dat lacht,
In de schaduw van de toren lijkt soms de tijd te vervagen.…
Ik denk, je moet iets hebben
gedicht
2.9 met 73 stemmen
15.625 .
--------------------------------------
Jo Govaerts is een Vlaamse dichteres die op veertienjarige leeftijd haar eerste dichtbundel publiceerde.…
Berg in beweging
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
956 hink stap sprong
de hoepel is te klein
voor stel en klem
geheim inheemse
rondedans in kring
vuur en vlam
schaduw en as
er was
een berg
te ver voor woorden
te diep
in klank gebaar
verloren staal
er is
een vage beeltenis
achter de horizon
als glans verborgen
door maan en zon…
losbandig tafereel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.031 nu eikels knappend
in hun vrije val
zich naast
de beukennootjes wagen
is de zanderige allee
van rode beuken
en van zomereiken
een losbandig tafereel
eekhoorntjes rennen
met grote ogen lange tenen
gepluimde oren
spichtig door de dreef
een Vlaamse gaai
scheert magistraal
als een schietspoel
door het lover heen…
Brood en spelen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
470 de tsunami is weer
langs geweest kaarsen zijn
gedoofd in heilige huisjes
waar aarde beefde
liepen catacomben vol
met rijke roomse geesten
nog flakkert in
schuilkerken de vlam
van hoop in droef verwerken
brood en spelen zegeviert
maar jan modaal betaalt de
decadenten voor zijn loos vertier…
Mystiek
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 erkennen dat
wat zich soms als harde
werkelijkheid voordoet
ook een diepere
dimensie heeft
die mijn verstand verwart
om deze hartkracht
te ontdekken
laat ik stilte
in mij opwekken
ontwaren dat achter de
tragisch lijkende realiteit
geen afgrond op de loer ligt
met absurditeit
dat er ook steeds
een liefdevolle vlam…
AAN GUIDO GEZELLE
poëzie
3.8 met 43 stemmen
5.357 Een liedeke voor Vlaanderen zoet,
Gezelle... m'n Vlaamse Gezelle.
Wanneer te sterven ging de zon,
De schemering heur webbe spon,
Wanneer de smart mij overwon
En ik die smart niet dragen kon;
Dan heb ik vaak me neergezet
Dicht bij dat oud-verkleurd portret...
Daar toeven was een schoon gebed,
Gezelle... m'n heilige Gezelle.…
Clockdown
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 van de kroeg
in Vlaanderen
oud beierland…
niet voor gekozen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.174 hij leefde geen pose
een lieve vrouw
twee schatjes van kinderen
dodelijk, levercirrose
hij heeft een vriend
hij is mijn vriend
we lazen beiden Beets
ik heb niks, hij heeft aids
een wereldwijf, ik kuste haar graag
haar liefde ging Vlaams door mijn maag
uiteindelijk werd ze moeder van het kind
voorbij gegaan door een vrind
het is maar…
Jouw Liefde.
hartenkreet
3.4 met 35 stemmen
2.546 Jouw lippen zetten me in vuur en vlam,
Ik weet gewoon zeker dat ik niet zonder jou kan.…
halsbandparkieten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 verankerd in gevederd bestaan,
dat waren ze, de kraai-achtigen,
de gevleugelde zwarte ratten,
ze pikten niets en alles
alles was voor niets,
de parkiet introduceerde zichzelf
weggevlogen uit gevangenschap
met een groene boodschap
ka, kraai, ekster, raaf en roek
en ook de vlaamse gaai
betreuren deze bio-overval
zo groen hadden ze het nog…
Louter heet in hel
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.201 Duivelse gedachten
hechten zich aan verstand
arglistig schieten ogen
haar bange blikken
finaal aan flarden
Ineengedoken wacht zij
als gevallen vrouw op hem,
die ooit een engel was
voor hij vlam vatte
en vuur nog als passie brandde
Zijn leidraad voor het leven
vlammend in woord en daad
vurig zonder liefde
louter heet in hel…
Als was
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
708 Waar ik heen moest
gaan was ik al vergeten,
waar ik uit bestond, daar
kom ik net vandaan, de
tijd verteert de was,
zo broos als het geweten,
uren kruipen in mijn
hoofd, het licht schijnt
gaandeweg wat minder,
er druipen seconden
op het zand, kaarsvet
verdwijnt tussen de vingers
van een uitgestoken hand
dan wordt de vlam gedoofd…
Waalsdorpervlakte
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
746 De klok klinkt door de duinen
de vlam die eeuwig brandt
voetstappen op de paden
een bloem in een hand...
De vlag wappert in de duinen
als teken van die strijd
gefluister, dan de stilte
even terug in de tijd...
De klok klinkt door de duinen
brengt ons in gedachten
geeft het gevoel van dankbaarheid
en vrede, in twee minuten wachten...…
De herder kerft zijn staf
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.142 het zacht geklingel
van de schapenbellen
luidt de avond in
warm vindt
wol elkaar en
blaat een welterusten
de herder
kerft zijn staf voordat
hij ook gaat slapen
hij weet zich deel
van het kerstavondritueel
een mooie nacht vol sterren wacht
tot een helder licht verschijnt
ruimteschroot dat nu
in vuur en vlam verdwijnt…
de schors van de nacht
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
738 laat me
als een kleine vlam
mezelf zijn
want hoe anders kan ik uitleggen
dat de nacht zich niet vergist
naakt op mijn schouders
hij is een reiziger
-ik ken zijn gewoonte-
en komt binnen via schemerlicht
berooft een boom van zijn bladeren
en ebt dan weg in het oog
van alledag
laat me
het ruisen legt zich neer
ik klink zachter op…
Vriendschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.636 Laten we vrienden zijn
die ook als ze verre
van elkaar verblijven
verbonden zijn door zielestroom
Laten we elkaar gedenken
en gedachten zenden
die licht brengen
Licht als de stralen van de rijzende zon
Buiten is de nacht sombere regen
de kamer is gevuld
met serene klanken
en de vlam van de kaars
en ik denk aan jou…
binnenin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
646 onder wolken van lood
tekende ik sporen in het zand
in smeltende hitte schreef ik
een goddelijk woord
ik vluchtte voor beelden
van de krokodil
doofde de vlam
verbrandde mijn ziel
vouwde een zingende
vogel van papier
fluisterde mijn
traagste gedicht
ik spelde mijn naam
op de schutting
uit de binnenste muren
kwam geen enkel geluid…
Vuurtoren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
26 Rots in de branding
een vlam snijdt door de zeemist
de golven zwijgen
De avond valt langzaam over de grijze kust,
waar golven ritmisch breken op de harde stenen.
Boven de donkere horizon verrijst de slanke toren,
als een trouwe wachter die nooit gaat slapen.…
Tafelblad
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
621 Je scheefgetrokken smoel,
De uitgezakte kin die
Met slappe lijnen als
Vanzelf in het vooronder
Van de tijd verdwijnen,
Hoog opgetrokken wenkbrauwen
Die louter onbenul uitstralen,
Noesten die je scheve ogen
Zo levend verbeelden
Kijken mij spottend aan
Als je ziet dat ik,
Met de rug van mijn
Rechterhand het schuim
Van mijn…
Ze luistert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Ze luistert,
verdwijnt waar de wind haar van 't verleden lost.
Haar koude adem,
pijnen van haar ziel bevriest
in het verlangen naar eenvoudig voortbestaan,
niet verblind door met nevelen bedamte ramen,
ogen als poorten naar haar inner bestaan.
Haar schommelstoel schommelt haar voort.
De lamp op de tafel gedoofd
was het in kamerschemer
dat…
Rapsode
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
609 sla acht op de rapsode
hij brengt het krijgslied ten gehore
liederen vol wrok en wraak
bravoure en bedrog
laat hem zingen
de avant la lettre troubadour
van twistende godinnen
van listen met het Troje-paard
proef de kleuren van gramschap
en venijn
de metalen smaak van bloed en chagrijn
de warme zoetheid van een liefdestraan…
hartstochtelijke liefde
hartenkreet
3.6 met 97 stemmen
7.999 Je kust me
je trekt me tegen je aan
Ik kus je terug
en streel je lichaam
Ik kijk in je ogen
en zie de liefde voor mij
Mijn hart slaat op hol
mijn ziel voelt zich vrij
We zijn naakt
en je slaat je benen om me heen
We smelten samen
onze lichamen worden één
Een passie
heter dan de heetste vlam
Een vuur
dat niet meer…
de aard
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
832 oh heer en meester
vergeeft mij mijn zonden
ik bega
gekweld zij die kwellen
een groot schuldig geweten
ik onderga
daden mijn ondeugd
onheilsgebaren
beslecht uw paden
ik loop
genadeloos vlam ik vuur
mijn vingers tot blaren
beklemd de dag des oordeels
ik neem verantwoording
geteisterd mijn ziel
want toegestaan mijn voordeel…