937 resultaten.
Alleen in mijn kamer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
568 Alleen in mijn kamer
Alleen in dit huis
Lid van een familie
Maar eigenlijk nooit "thuis"
Wonend bij elkaar
Leven apart
Mijn leven nu
Doet pijn in mijn hart
Eigenlijk niet vrolijk
Somber gestemd
Het masker blijft op
Zodat niemand mij herkent
Dit leven voelt zwaar
Een steen in mijn maag
Ik val mensen lastig
Als ík een keer klaag…
De verdwenen reddingsboei
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
732 meer vond
golven van blijdschap of plezier
die vanwege gewenning als
vanzelfsprekend beschouwd werden
noch de stormen die er waren
behoren tot mijn werkelijkheid
doch als mijn ogen het duister
omhelzen en haar kalmte nemen
worden nuances kenbaar
dan stort overvloedigheid in
tot gefluister slechts
zo
wordt mijn oceaan
mijn sombere…
KOMTOCHEENSKLAARKLOOTZAK
gedicht
2.6 met 44 stemmen
67.106 gat in de
Vloer geeft een
Luxueus uitzicht
Op het onderliggend
Temijersbed &
Bij iedere seance
Kreunt mijn
Krolse kat
Luidruchtig mee &
Via een snelle
Knopindruk golft
De (van een bedrijfs-
Tape afkomstige)
Mededeling - Kom
Toch Eens
Klaar Klootzak -
Door het met
Rococomeubelen
Ingerichte
Naaivertrek &
Tot zieleheil
Van mijnb somber…
Hardleers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
540 Na 2012 jaren is vrede
nog niet tot ons gekomen
kennen wij niet de rede
van onze sombere dromen
dat geen God of macht bevrijdt
geven Hem steeds de schuld
met liefde en vrede in strijd
kennen noch zachtmoedigheid
noch geduld.…
2013
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
675 rampspoed, crises, spoken
verval met alle narigheid van dien
ellende volgens vast en grof stramien
ik heb een nakend onheil reeds geroken
ik ben geen pessimist, maar mooie tijden
zijn nu volstrekt voltooid verleden tijd
er wachten wanhoop, leed en taaie strijd
mijn boodschap zal u zeker niet verblijden
ik vrees een loodzwaar jaar vol somber…
De grijze deken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
774 Het land is gehuld in een grijze deken
iedereen is somber en straten zijn grauw
de stralende dagen zijn snel verstreken
onbewust gaan mijn gedachten naar jou
ik gaf je de beste jaren van mijn leven
ondankbaar nam je alles van mij aan
er is niets van die jaren overgebleven
alleen een herinnering die ik moet doorstaan
niet eenvoudig te vergeten…
Zin in het leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
532 weet ik het al
het is in ieder geval een plaag
Toch blijf ik hopen op beter
tegen beter weten in
nog altijd er voor willen gaan
het leven ondanks alles, heeft zin
De liefde houdt me op de been
het zal me helpen iedere dag
hier houd ik mij aan vast
al in de kleinste dingen die ik beleven mag
Ach, laat maar die vermoeidheid, pijn,
somber…
Zicht op zuiver licht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
560 De sluier van mijn sombere gedachten
ontnemen mij het zicht op zuiver licht
wiens stralen altijd schijnen en slechts wachten
op het moment waarop mijn weerstand zwicht.
Ik voel nu hoe zij mijn gemoed verzachten
en dat door hen een wonder wordt verricht.…
Prozagedicht; Een hulde aan het leven?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.275 Carnaval:
hoe komen mensen erbij
tegen een decor van troosteloosheid, grauwheid en verval
in een koud, sfeerloos, somber en heilloos seizoen
de groen/oranje sjaal te dragen of andere potsierlijke kledij
als uit een nachtmerrie en wagens in elkaar te knutselen
die de bizarre, groteske hallucinaties van een krankzinnige
veruit overtreffen in waanzin…
Spiegelbeeld
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
594 Mijn sombere, neerhangende mond
was vroeger zoiets, wat ik zo
bij de volwassenen haatte.
Nu weet ik dat het leven door
mij heen is gegaan en dat het
lichaam de sporen toont.
Mijn weggezakte, eens zo heldere
blauwe ogen, worden nog eens
extra weggestopt door de ruige
ragebollen, mijn wenkbrauwen,
die alle kanten op springen.…
De Lachende Keukentafel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
675 Zij vindt het soms zo somber,
morbide, spiegelend, vaak banaal.
Zij neemt dan maar een wijntje met ijsklont
en duikt met haar koptelefoon op
in de Franse taal.
Zo zitten wij dan aan de keukentafel,
soms ieder in zijn eigen ding verstomd.
Dan weer gierend van de lach,
terwijl de ijskast zich gezellig kouder bromt.…
Denken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 toebedeeld
In parten en kwadranten van tijd verdeeld
Gedeeld tussen grenzen van hoop en vrezen
Ze zijn niet meer of minder dan een sleur
Van alle jaren wisselende seizoenen
Die zich als de getijden verzoenen
Door de verschillen in klimaat en kleur
Als ’t langzaam herwaarts schuiven van wolken
Zowel langs strakke Pruisisch blauwe lucht
Of somber…
Illusie of afknapper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 Slechts wolken kunnen vreugde verdrijven
donkere schaduwen die licht doorboren
alleen in somberheid te beschrijven.
Dan trekken kou en regen diepe sporen
door al mijn mooie dromen van die nacht
en mijn pen houdt die dag stil de wacht.…
Warmen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
466 Ergens is toch hij ook menselijk, zacht,
en hunkerend naar een liefdevol woord
dat begripvol met warmte op hem wacht,
hij in tijden van onrust steeds weer hoort
als vanuit sombere donkere nacht
het nieuw heldere ochtendlicht weer gloort.…
Zandsonate
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
310 Een sonate houdt wacht, stemt tot denken,
speelt met de vlakte en de sombere lucht,
ze ergert zich aan zijn zwakke gezucht
en de niet bij passende geschenken.
Soms grimeert ze haar gezicht en ’t land,
dat haar handen weder naar mij uitreikt,
en met vage schetsen mij opnieuw ontmoet.…
à Godinne
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
934 En verborgen blijven
de dagen
koude, sombere
razende
daar wij verlangden
naar deze schreeuwende aalscholvers
vergeten eendennamen
dit gakkend gezang aanhorend
onze benen samen hangend
over één kant
scherend
komt het overgevlogen
dat dromen van
chillhoekjes
in de zon.…
Met mijn hoofd tegen je hart
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
99 van zomerbloemen
waait door
het raam
de zoele kamer binnen
waar verbinding
ontstaat
die zich laat lezen
in rode letters
gegrift
in een vel
wit papier
De aarde is warm
en de beddingen
zijn opgedroogd
er ontsteekt
een vuur
roet en as
waar eens veel sappig
groen te zien was
de schrille keten
van ontzetting
dat somberheid…
Poëzie voor jou en mij
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
207 stijgend en dalend poëzie getij
creërend en spelend als water met klei
afwisselend maar niet voor goed voorbij
zoals het licht aan de horizon teder en blij
Verdwijnt ook weer het dolgedraaide
onaanzienlijke mooi van tatoeages
de lange rei kudde dieren mode race gekte
De kleuren van ‘t bloemen veld weg maaide
naald in de huid en sombere…
HERFST
gedicht
3.7 met 136 stemmen
33.320 De bomen roesten in het zieke licht
langs somber in zichzelf gekeerde grachten.
In wilde, stormdoorvlaagde regennachten
vertoont de maan een bleek, behuild gezicht
boven de lege straten, smalle schachten
waar in een onverbiddelijk gericht
de zomer langzaam voor het najaar zwicht,
terwijl de huizen op het einde wachten.…
Sleur
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.696 als een robot, die puur zijn taken doet
Gegoten in een vast stramien
Dagen vullen zich met nietsheid
Sluiten naadloos aan in de keten van mijn leven
Vertrouwdheid dooft het laatste vuurtje
Dat me laat sprankelen voor wat leuks
Alleen diep van binnen leeft iets
Een gevoel van onbehagen
Niet te willen opgaan in de grijsheid
Die het leven somber…
Tijdloos
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.126 Somberheid is duidelijk troef,
Totaal niet meer blij of boos.
Met niets dat ik nog behoef,
Verblijf ik… tijdloos.…
Decemberbrief
gedicht
3.1 met 97 stemmen
33.011 Het weer is somber. Alle dagen staat er
een haveloze regen voor de ramen
lam zwaaiend als een dronkelap. Ik loop
door 't huis, de kamers waarin jij niet bent
en die dus leeg zijn. Of ik zit maar ergens
en kijk naar buiten tot het donker is.…
Een lach tussen je tranen
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
4.562 Iedere dag stuurt zij gedichten
Naar een sombere vriend
Om z'n dag wat op te lichten
En hij wat minder grient
Hij belt haar dan met gulle lach
Voordat ie slapen gaat
"Gek oud mens, er komt een dag
Dat ik niet meer met je praat
Ik huil tranen van verdriet
Maar tranen van plezier om jou
Je weet dat ik ervan geniet
Dankje lieve vrouw…
Parelde de eerste lach
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
398 zij kierde
het nieuwe licht
in een oogopslag
vol verbazing
door een vrijwel
eerst ontmoeten
in wederzijds
begroeten wordt
behoedzaam getast
juist het oude
bleek geen last
in solide kracht
snel parelde
de eerste lach
door een lucht
die eindelijk
schoner dan zijn
schepping was
waar somber
stoffig en vervuild
het milieu…
een vreselijke ontdekking
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.414 dat mannen korter leven is een feit
zij moeten immers heel hun leven beulen
met zware lasten op de schouders zeulen
geen wonder dat zo’n stakker eerder slijt
ook vallen zij nog jeugdig in de strijd
je ziet de knoken op het slagveld smeulen
terwijl hun vrouwen met de vijand heulen
want zaad is zaad, geen tijd voor somberheid
het mannenleven…
O gij, mijn lief
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.732 O gij, mijn lief, die nu door 't lieven lijdt,
Klaag niet in stilte alleen, - maak poëzie
Van leed, - ach laat geween en melodie
Tussen ons zijn een zoete somberheid.
En ik, die u nu liefheb, begeleid
Uw zang met wederzang, ter harmonie
Van klare koren, kalme profetie
Van vreugde en liefde en innige eindloosheid.…
Geschenk
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.115 Wanhopig telt hij bomen
langs het slingerende pad
zij wil het licht begroeten
warme stralen in handen gevat
grenzeloos vormen spinsels
dauwdruppels op zijn gezicht
zij kust zacht draad voor draad
het web, vlecht het wederom dicht
somber staart hij voorbij troost
zoekt zijn weg in de donkere nacht
roept verscheurd om warme adem
put uit…
Inner criticus pt. 2
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
16 Vaak is ze somber en zelden maar blij.
Ze heeft me geleerd om kritisch te zijn,
is erg perfectionistisch en dat is soms fijn,
maar het laat weinig ruimte voor het maken van fouten,
en die stem die werkt vaak ook erg benauwend.…
de erfenis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
788 ik heb mijn stad zien stijgen en zien dalen
een ongekende hoogte of een goot
beladen tafels, soms genadebrood
beschuit met muisjes, dan weer galgenmalen
ik heb mijn stad zien lijden en zien beven
na weer een aanslag op haar warme hart
dan oogde zij vaak somber en verward
maar steeds had zij de wil tot overleven
ik zie mijn stad verbleken…
Donkergekleurd
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.327 Hoe is het, klinkt de vraag
Zoals altijd, antwoord zij
Het antwoord verscholen en vaag
Mensen lopen weer voorbij
Arm meisje, zo vol zorgen
En niemand die dat ziet
Eenzaam naar een nieuwe morgen
Vol pijn, angst en verdriet
Terwijl haar ogen stralen
is haar ziel zwart gekleurd
Donkere gedachten dwalen
Voor altijd somber gehumeurd…