14347 resultaten.
Omvallen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
571 De bolle aarde is van zichzelf
zonder strepen zonder grenzen
in het oneindig niets ontstaan
zo spontaan op eigen kracht
uit chaotisch gas dat was
nergens stonden ook de lijnen
die men later had bedacht
materie klonterde wolkend samen
en nam vervolgens vormen aan
bollen draaiden in het rond
voor verzet in totale tijd
zonder streep…
Grabbelen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
475 Mijn geest blijft hangen bij het woordje snaaien
een werkwoord inderdaad
infinitief
zelfstandig ook nog ja
definitief
maar wat betekent het,
anders dan graaien?
Een greep op goed geluk, een tombola
deed jij jouw hand per ongeluk expres
net iets te veel naar links in plaats van rechts
of denk je daar nou nooit een keer bij na
Of is…
[ Wat was en wat komt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Wat was en wat komt
kun je vaag zien, maar het nu --
is steeds onzichtbaar.…
Nu of nou
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
527 Mag ik heel even
een milliseconde
niet eens een oogwenk
een triviaal
nietszeggend
tersluiks onderhands
geen naam hebbend
stilzwijgend moment
van uw 24/7
aldoor voortmalende
tand des tijdsraderen
die immer dichter
het punt naderen
van uw laatste
ogenblik alstublieft...
er zijn nog minstens
tien wachtenden voor u…
Was is gewist
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
631 niet meer weten
wat er was, zojuist is was
gewist en is
was zonder weten
zo weer weg
nu is nu is nu is
wederkerend monotoon
onwetend wankelend
zonder was, zonder was
is nu, is nu een kloon
wie is, wie was waar wanneer en waarom
weet je niet?
was is zojuist gewist…
[ Mensen kunnen veel ]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
366 Mensen kunnen veel
willen, maar over hun wil --
zijn ze niet de baas.…
mij; totaal aan gort (1)
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
587 laten we beginnen in de takkeherrietijd
die snoeihard nasuist en de nu verguisde
millennianachten geleden stofwolkfeesten
op industrieterreinen in dit logistiekland (4)
de snelheid vloog rap door de grootneuzen
verstopt als de hoekjes van de zware mist
waarneembaar in flitsen van zilver en gloed
voorgoed door de gesloten oogleden heen (8)
de…
Aanvaarding
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
321 Misschien wil niemand het lezen
mijn gedichten die ik met liefde schrijf
aangeboden aan het Opperwezen
gebeden en dank voor ziel en lijf.
Mijn dank dat ik vanmorgen mocht ontwaken
dat ik het licht van de zon weer zag
de schone schepping en alle volmaakte zaken
in het licht van weer een nieuwe dag.
Eens zullen mijn dagen voorbij zijn gegaan…
laat mij maar
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
372 als je iets krijgen zou, lijkt het net
of je een keuze hebt, dat je zeggen kunt:
“ik hoef dit niet, dank u wel”
of het moet één of ander virus zijn
of een tatoeage als verjaardagscadeau
‘anyhow’
wat je onherroepelijk
(in je schoot geworpen) krijgt
is nooit wat je van te voren
heel graag hebben wou
dus om nou te blijven beweren
dat…
distributieriempiep en koelvloeistoflek
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
231 [klotemarters]
woorden die de werkelijkheid
pijnlijk objectief agenderen
onder de geopende motorkap
met ijzige handen in de verders
schitterende herfstochtendzon
als de haperende mitochondriën
en onstilbare zenuwbanen
achter gesloten oogleden
niet-helpende ijlgedachten
der langdurende raddraaier
dan maar te paard naar de villa
waar…
Duister
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
216 Mijn ogen zien achter het zijn,
Het niet-zijn waarin wij niet zijn,
Niemand ooit wederkeert,
Zoals de geschiedenis ons leert.
Wat mijn ogen daar ontwaren,
Is door mij niet te verklaren,
Niet te bevatten of uit te leggen,
In eeuwig duister gehuld.
Mijn taal schiet tekort,
Mijn woorden niet toereikend,
Wijl er te veel bij mij schort…
Twijfelmond
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
141 De zoeker in het mysterie van de ziel ben ik
hier staat mijn stoere dichtershart nu stil
ik moet leren mijn twijfelmond te houden
en op het diepe zwijgen te vertrouwen
teveel is vaak te weinig in dit leven
in heldere doorzichtige kleuren weergegeven
want weinig is soms al heel erg veel
het zwijgen eist zijn eigen deel
ik leef in het gedicht…
Laagvliegers
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
195 Ontwaart u onderweg een geblindeerde limousine
een glimmend zwarte four wheel drive van 't type suv
geen suffe pick up dodge of multi purpose mpv
maar zo'n caddy, buick of maserati dan misschien
...ik doel natuurlijk niet op zo'n elektrische hybride
een roze panter die een pienter pookje nodig heeft
door intro's van z'n eigen chief inspector…
Ik ben mezelf gebleven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
12 Ik droomde dat de wereld aan mij trok,
haastig en luid, een ijdel schimmenspel.
Zij wilden dat ik in hun malen opging,
hun korte, felle vuur bewoog mij wel,
maar in de kern bleef ik onwrikbaar stil.
Hoe makkelijk heft men andermans gewicht
en buigt de rug onder een vreemde zonde,
totdat het eigen, klare maagdelijk licht
verduisterd raakt en…
El mar i el temps / De zee en de tijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
691 Dibuixes rápids en el banc:
l'aigua del Ter és com un cranc
senyal del temps, senyal en blanc.
Un home sol amb esperança
la dona jove que descansa
un déu en tres: el mar que dansa.
..........................................................…
Jonge dode.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.645 Alleen die kleine spanne op aard doorbracht
Heet L e v e n voor ons. Wat ons denken kan
Bevatten, leeft alléén!…
Ziel
gedicht
3.1 met 19 stemmen
8.279 Ik zou liever een kwaliteitsziel hebben
die ik niet kende; niet dit inruilding
uit mensen die ik maar bekeken heb,
dat het alleen doet als ik ernaar kijk.
Mijn ziel zou ouderwets onzichtbaar zijn
en in mij zitten. Alles wat ik zweeg
en riep zou er duurzaam vervuld van zijn.
Ik zou er niet aan denken haar te wensen.
Zo'n ziel die je nog…
Ik hou van mij
gedicht
3.8 met 298 stemmen
45.410 Ik hou van mij hoor je nooit zingen
Ik hou van mij wordt nooit gezegd
Maar ik hou van mij ga ik toch zingen
Want ik hou van mij, van mij alleen en ik meen het echt.
Ik hou van mij, want ik ben te vertrouwen
Ik hou van mij, van mij kan ik op aan
Ik hou van mij, op mij kan ik tenminste bouwen
Ik hou van mij en ik laat mij nooit meer gaan.…
TOERISME
gedicht
3.5 met 35 stemmen
14.994 We zagen de spraakwatervallen van Speed,
hangende tuinen, verre sterrebeelden
die toch nabijer dan medereizigers waren.
In een bus vol naasten bezochten we
en werden bezocht door nachtmerries,
visioenen van heiligen en engelen
zongen ons doof en we ontwaakten
in hotel Harmonie.
Twee spiegels, tegenover elkaar geplaatst
boden ons een oneindig…
God
poëzie
3.6 met 10 stemmen
8.586 Ik zeg niet: "Ik"; ik zeg aldoor maar: "Gij".
Waarom en wilt ge u niet in mij begrijpen ?
Ik, druif die in de zonne hangt te rijpen.
De zonne blind, waarin ik dij.
Van u bezeten, God, als van een vrouw bezeten.
En eeuwig leeg, o Vrouw, o God, van uw bezit.
o God, ge zijt in mijn verleden geweest
gelijk een vrouw op oud en gouden feest…
Aan u, die 'k heb bemind om 't water van uw ogen
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.581 Aan u, die 'k heb bemind om 't water van uw ogen,
fontein die zindert in de zonne van de smart,
- gij die het martlen kent van 't dorre mededogen
en 't hunkeren naar de liefde in hoogmoed uitgetart;
Aan u, die 'k heb bemind om 't vlammen van uw handen,
- o vleiën om het vlees dat als een beek vervliedt;
o reiken van 't gebed dat slechts…
GIJ DRAAGT EEN SCHONE VLECHTE HAAR...
poëzie
4.2 met 10 stemmen
2.617 Gij draagt een schone vlechte haar
allangs uw lage leên…
- Het is een trage dag voorwaar
van weiflen en van wenen.
Het is een lengende avond van
mis-troosten en mis-prijzen.
’t Is of de dag niet sterven kan
en of geen nacht kan grijzen…
- Gij gaat mijn duister huis voorbij,
verlangenloos en rechte;
ik rade uw naakte, magre dij;
ik zie…
Nu baant zich 't nat
poëzie
3.8 met 17 stemmen
3.341 Nu baant zich 't nat
Een heimelijk pad,
En tjilpt en fluistert,
In bloem en blad
Voor 't oog verduisterd.
Nu dartelt vrij,
Op gouden zanden,
De stroom voorbij.
Hij schuurt zijn randen
Allengskens uit,
En sleept de buit
Van kleiner vlieten
Geweldig voort;
En golven schieten,
Van ver gehoord,
Langs 't rotsig boord.
Nu vangt een dal…
Zij zit naast me, en ik aai ‘t gevlochten haar
poëzie
3.0 met 21 stemmen
2.850 II
Zij zit naast me, en ik aai ‘t gevlochten haar,
‘T hartstoch’telijk rood, voor mij gevlochten, blond;
En ‘t gladde strijk ik gladder met mijn mond,
En zijn metaalreuk ruik ik, diep en zwaar.
Zo ruikt het uit vers-omploegde grond,
Als over wachtend land ‘t prachtig gebaar
Van gaande zaaier, machtig tovenaar,
Zon, aarde en wolken oproept…
Men kwam en ging. Men was en bleef...,
gedicht
4.0 met 27 stemmen
10.361 Men kwam en ging. Men was en bleef
die nam en gaf. Die bad en at.
Bezat. Bedreef. Men las. Men schreef.
Men nam en ging. Vernam. Vergat.
Je kwam en ging. Je was en bleef
die nam wie nam. Die gaf wie gaf.
Het was te geef. Ik las. Ik schreef.
Je ging. Je gaf. Gaaf en onaf.
------------------------------------------
uit: 'In een mum van taal…
Terwijl de wind scheen
poëzie
3.9 met 15 stemmen
4.734 Terwijl de wind scheen en de bij bromde,
’n stil ogenblikje van geluk gevonden.
Daarna ging de lucht open en ik zag
duidlijk de bomen staan tot in de dag
in hun doorblankte grootheid vaag en ruig,
en ’t heerlijk land der wolken vaag en stug
bedreven door grauw’ and’re, de zon scheen
en sloeg zich over in onmeetlijkheen.
Hoe doodgerust voelden…
Het spiegelend vuur
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
606 Ik heb ze gevouwen en beoordeeld
jouw musicerende briefjes
alsof de zon voor ’t laatst
de middag noemt en sober
wijzend naar jou het kermend
licht herkent dat zich om je heen
schaart, om toch vooral
het duister in je ogen te doorklieven
ik zag op het eiland een veld met dahlia’s
ja ook jij bloemde eens in kleuren
die ik niet wil noemen…
Meer niet
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.120 Ze was een kleine koningin
En gaf met gracielijke zin
Haar mooiste siertjes en haar pronkjes
Haar liefste lachjes en haar lonkjes
En waar zij liep ging ook gedwee
Een hele stoet van minnaars mee
Maar zij, ze dacht van allen: och
Wat 'n dwazen zijn dat toch
La-la
Ze was een lach, een lied
Meer niet
Ze ging van 'n bar naar een souper
En…
Zatheid
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.718 Toen elke zonde tot het eind vervuld was,
Toen er geen teer geheim te schennen bleef,
Toen elke schaamte schaamteloos onthuld was,
Dacht ik: 'Is dit alles, wat ik beleef.'
--------------------------------
uit: Kwatrijnen (1924)…
Hoe?
poëzie
1.8 met 4 stemmen
1.776 Hoe zal het blonde kindje zijn
met neusje fijn en oortjes fijn
en zachte haartjes als satijn?
Hoe zal het blonde kindje zijn
met oogjes blauw als morgendauw
En rode lipjes als karmijn?
Hoe zal het blonde kindje zijn
met lidjes rond, en lachgezond
en lonkend lachend zonder grijn?
------------------------------------------
uit: Voor '…