861 resultaten.
PAARDENVIJGEN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
439 Daarbinnen steunt een sterke, vluchtige zuil
kort bestaan, dat zich ras zal begeven
in een tijdloze, onbekende muil.…
SLAPEND BESEF
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 Er zweeft een verlangde geloofsvraag aan:
"Veel sluimert onder de menselijke geest,
waarvan men zelf misschien niets zal merken,
of verdwijnt snel na vluchtig te zijn geweest.
Moge 's Vaders wil buiten de perken
van het weten spreken, als schoenmakersleest
in ieders onderbewustzijn werken."…
eenzaam samen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
467 hij
de mannen en vrouwen
van en naar hun werk
bij het in- of uitstappen
steunt hij de ouderen
naar familie op weg
van luilak tot student
voor wie zich verslaapt
neemt hij gas terug
voor wie niet lekker is
haltert hij bij de deur
van arts of ziekenhuis
vanachter zijn stuur
geniet hij vol de uren
dat hij hen rijden mag
van de vluchtige…
Thialf boppe!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
457 Het nationale schaatsfeestje is voorbij, even vluchtig als sensationeel, maar nóg zinderen de meest exotische jongensnamen ons in de oren...…
Magnoliawals
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
492 de deelnemers zetten hoopvol de toon
toegewijd hebben ze bloesemend schoon
uit blaadjes tot zijden jurk gesponnen
Al snel volgt de buiging, de laatste knik
een fluwelen regen valt ruisend neer
bedekkend de aard en het ruwe teer
Een stille zucht nog een vluchtige blik
onze verwondering wint maar even
van het alledaags haastige leven…
Papillon
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
459 de nachtwacht die mij als een vreemde gade
behoedt voor een te dweperig gedicht
van honing caramel met
chocolade
delicatesse 's nachts bij wierooklicht
Zij luistert zwijgend als een nimfnomade
de echo die narcissus' eigen
nicht
geweest zou zijn in haar ijl nachtgewade
was hij niet voor haar zoet gefleem gezwicht
Zij was mijn vluchtige…
het wiel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
607 het gaat mij om
het wiel hier
en nu opnieuw
uitvinden hoe
in uitvliegen
de zinnen binnen
vluchtige banden
elk begaand pad
weer spiegelen
laat in woorden
het gaat mij om
het spaaklopen
van verse voeten
in metrummeters
als oefenkwatrijnen
of zo’n net sonnet
vol toerenchagrijn
eindigend in rijm
schema per thema
of vorm beklommen…
ultieme onvastheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
298 Zulke desolate poëtische plateaus
waar ijdel de ijle luchten mengen
tot post-narcistische denkstormen
anti-Aperta vluchtig verzwelgend.
Ga zitten, wees nederig.…
Minnaar voor een seizoen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.701 altijd smachten zal
Mijn zwoele minnaar voor een seizoen
Met wie ik uren lig te flirten
Die met hete armen mij bemint
Zijn warmte in mijn lijf laat dringen
Geheimen heb ik niet voor hem
Ik geef me bloot aan alle zijden
Hij betast mijn voor- en achterkant
Geen enkel plekje slaat hij over
Rozig door zijn vrijmoedigheid
Pauzeer ik vluchtig…
Winter
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.718 Ijselfjes, glinsterend van de pret,
schaatsten sierlijk over 't koude glas
en alsof het gisteren nog zomer was
dansten in vluchtige nevelzeeën
schaars geklede winterfeeën.
Verdwaald in duizend dromen
zag ik vannacht de winter komen.
En toch sta ik versteld
nu de oude torenklok mij wakker telt.…
waddenbeeld
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
677 de wind blaast fel oranjeblauw,
stuwt het groene, donkere water
trekt en duwt aan de branding
treurig jodelen de regenwulpen,
hun opgekromde snavels peuren
pieren en zagers uit het wad
vlokken gelig zeeschuim rollen
vluchtig over het gouden strand,
verkleven soms heel even
met het bronsgroen knoopjeswier,
of met stugge, hard-oranje kabels…
Een zachte fluistering
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.069 wederkerende bloesems,
koester je duizend beelden
in één gloed weerkaatst
je legt ze teder neer
in alle zomers, verlengt
de geur van tijm in mei
je ademt de wind,
vertraagt haar glimlach,
in dichte herinneringen,
zo beschermend teer
het najaar schemert
in voorjaarswolken,
in verre plekken,
onsterfelijk en puur
waar vlinders vluchtig…
Tweezaamheid
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.159 aanschouwt zij
spiegelend een nieuwe morgen
vingertoppen raken zwijgende
handen terwijl vurige lippen
passievol eenzaamheid, even
bezield in tweezaamheid, deze
zwoele nacht sprakeloos achter
laat in verbazend heldere dromen
langzaam wandelend naar het nu
spelen gevlochten handen nogmaals
voorbij langs wijzers van tijd
maken uren vluchtig…
ik blaas mijn adem jou
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.378 ontwaak jij zwetend uit je slaap
ongrijpbaar als het blad een tak
dat op je kussen ligt te rusten
verschrik je niet, mijn adem streelt je
waar herfst zich groeit door ’t dak
in woorden, vingers, steken in een zomerhart
alsof er nooit een eerste vriesnacht komt
in ahorn, rood aan d’ horizon
ligt naakt reeds lijn van zwarte aarde
en vluchtig…
de Eeuwigheid treedt in
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.140 stel de Eeuwigheid treedt terstond in
alles staat stil omdat God het zo wil
duiven hangen vluchtig buiten de til
gelden fladd'ren uit gleuven na de pin
kunstschaatsters blijven in hun spagaat
pestvogels worden van dwaalgast vaste gast
Van Gaal houdt R.Koeman gejaagd op de kast
naaisters klitten aan naald en draad
horen en zien zullen compleet…
hoe ik je lief
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.625 hittegolf
het eindeloze razen van het verkeer
steelt woorden van de lippen
vloeit als een zwarte stroom door ‘t hart
als wij ons overgeven steken
lichten van de stad insectenangels
in mijn huid, maken verslaafd
ogen houden vast aan ‘t rijzen van je boezem
een roze hemel overspant de grijze muren
waartussen lijven zich omarmen
vluchtig…
De banneling
poëzie
4.0 met 13 stemmen
3.170 Ze omdwarrelen mij vluchtig en verward.
Misschien wordt mijn doodvonnis afgelezen.
Wat ik vermoed, klinkt zéker in mijn hart.
Hoe bar, hoe onverzoenlijk bitter
Is dit getij van wanhoop en van schroom.
Straks zeilen krassend uit het sneeuwgeschitter
De kraaien op, en hang ik in de boom.…
Ontgoocheling
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
599 Een lofzang op een vluchtig
epos, waarin de goden elkaar
beminnen en van de literaire
honing smullen, op hun
bizarre tocht, de emoties laten
gisten, tot aan de gewraakte
tonen die ik zocht, om dan een
draak te moeten onthullen van
een herhaalde hersenschim, tot
aan de gene zijde van de Styx ,
waar het moeilijk aarden is, voor
dichters…
Doornen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
901 Kan nog steeds niet wennen,
tijd gaat te vluchtig, vermijd
dat ik blijf hangen, aan dit getij,
te luchtig, onvoltooid, dragen
kinderen hun zomerzon, getooid
met gekleurde linten, geschetst in
aquarellen van alle vragen, waarin ze
de lasten moeten dragen, al de kleine
mensen op de spitse tenen, stelen
dansend het ongemaaide gras,
verschenen…
Begoocheling?
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
590 Te twisten
als zwermen bijen, vol ijver
met de taal hun raten te vullen, om
tot een hymne te breien, een
magere lofzang op een vluchtig
epos, waarin de goden elkaar
beminnen en van de literaire
honing smullen, op hun
bizarre tocht, de emoties laten
gisten, tot aan de gewraakte
tonen die ik zocht, om dan een
draak te moeten onthullen…
Vroege tijden
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
588 blader niet meer door de regels
de lijnen zijn onevenwichtig
ze bieden geen houvast
zet me in de eikenhouten kast
de eens vertoonde passie
gevuld in rood en purper
doen de nacht blaken in ’t zwart
geen contouren spelen met de kale witte muren
ik bekende waar jij naar toe wilde bloeien
je las slechts het begin
zo raadselachtig vluchtig…
IJDEL - OF NIET?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 Vanuit de wolken oogt 's werelds bestaan
als opgeblazen, kleinzielig festijn,
dat -gelijk vluchtig licht- snel moet vergaan.
Struiken blazen zacht, bloemen knikken fijn,
zullen hun bestemming altijd verstaan:
hier blijft Gods schepping eenvoudig en rein.…
bewegende aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 hoe mijn stap ook kwijnt
in wallen aarde opgeworpen
door ijdele hoop zijn de dagen
korter dan de golven die de bodem
doen bewegen, niets is mijn vlucht nog waard
nu tentakels van vluchtig gas mij omarmen
me beklemmen tot mijn dood zich waardevol
laat omhelzen, mineurs en valkeniers hoed
u voor dit spel, het breekbare wordt
heldhaftig…
De kantkloster
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
625 Vluchtig vervlechten de handen
de garens in zijn per twee
gekloste duale verbanden.
Met honderd klossen kostbaar
garen verfraaid worden patronen
uit een handzaam kloswerk gedraaid.
De kantwerkster kantklost haar
kantwerk gespeld op kussens
verwerkt in kragen.…
Vervlogen tijden...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
631 Mezelf tegen het hoofd slaan
ik kan niet meer mee
in deze vluchtige tijd
van leven.
Gisteren ongedwongen zalig gevoel,
morgen tranen in gemis.
Niets gebeurt zonder rede
waar het bestaan geen grenzen meer heeft.
Verdwalen in gesproken woorden van samen,
alleen, stil en breekbaar in mezelf.…
gesloten deuren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 te zijn
ik verdwaal niet in mijn gedichten
de beelden die ik mezelf inschep
de verdwijnend' woorden zoals ‘liever’
en ‘eerder’ mezelf in het dicht plakkend
in de metaforen die zichzelf opsluiten
afgesloten van de droogte
de wereld broedt geen poëzie
in de sponde van dialogen
het dicht dat van de rand van de tijd valt
[vloeiend vluchtig…
Over duizend sporen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
528 vluchtig dwarrelt zand
over duizend sporen
geselt palmen waaronder
psalmen ooit zijn geboren
een geitenhoeder lacht
als hij de kudde drijft
grijnst als wind de hoofddoek
van een schone verwaait
een vredig dorpsdecor
waarin tijd de ogen
langzaam heeft gesloten
voor vernieuwing buiten
pas avonds als
ouderen de luiken sluiten
verheft…
spiegel met zwaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 kan trekken zoals lood
aan een vislijn zwaar
buit halend van de bodem
bezwaard bloot te staan
spiegel met zwaan en brood
de maan en nog meer lasten
drukkend tot zelfs ademnood
het ijle breekt in het kluwen
van dwingende lijnen
de zwaan verdrinkt in de spiegel
ontastbaar dunnetjes ook
als het verstand aan verzuchting
ontbreekt het vluchtig…
Synoniem van licht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
597 niet
om te proeven of te vangen, je
kunt ze aan de kale taken hangen,
ze zijn de gave als onbevruchte vrucht
blozend als meerdere zonsondergangen
winter wordt het toch wel, de natuur
en mens ademt rust, de schaduw van
de kortste dag nadert snel, zich van
geen kwaad berust, de wind begeleidt
levende zielen die al vroeg hun
vluchtige…
kunst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
636 Kunst is meer dan een kortstondige blik,
een vluchtige gedachte,
een aansporing om na te denken
over de lotgevallen
van onze wereld.
Wie weet, is het verband tussen
schoonheid en duurzaamheid
wel de sleutel om kunst te begrijpen.
Want ware kunst is eeuwig.…