Alle inzendingen over vluchtigheid

861 resultaten.

Sorteren op:

PAARDENVIJGEN

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 439
Daarbinnen steunt een sterke, vluchtige zuil kort bestaan, dat zich ras zal begeven in een tijdloze, onbekende muil.…

SLAPEND BESEF

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
Er zweeft een verlangde geloofsvraag aan: "Veel sluimert onder de menselijke geest, waarvan men zelf misschien niets zal merken, of verdwijnt snel na vluchtig te zijn geweest. Moge 's Vaders wil buiten de perken van het weten spreken, als schoenmakersleest in ieders onderbewustzijn werken."…

eenzaam samen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
hij de mannen en vrouwen van en naar hun werk bij het in- of uitstappen steunt hij de ouderen naar familie op weg van luilak tot student voor wie zich verslaapt neemt hij gas terug voor wie niet lekker is haltert hij bij de deur van arts of ziekenhuis vanachter zijn stuur geniet hij vol de uren dat hij hen rijden mag van de vluchtige…

Thialf boppe!

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
Het nationale schaatsfeestje is voorbij, even vluchtig als sensationeel, maar nóg zinderen de meest exotische jongensnamen ons in de oren...…
Beau31 december 2023Lees meer >

Magnoliawals

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 492
de deelnemers zetten hoopvol de toon toegewijd hebben ze bloesemend schoon uit blaadjes tot zijden jurk gesponnen Al snel volgt de buiging, de laatste knik een fluwelen regen valt ruisend neer bedekkend de aard en het ruwe teer Een stille zucht nog een vluchtige blik onze verwondering wint maar even van het alledaags haastige leven…

Papillon

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 459
de nachtwacht die mij als een vreemde gade behoedt voor een te dweperig gedicht van honing caramel met chocolade delicatesse 's nachts bij wierooklicht Zij luistert zwijgend als een nimfnomade de echo die narcissus' eigen nicht geweest zou zijn in haar ijl nachtgewade was hij niet voor haar zoet gefleem gezwicht Zij was mijn vluchtige…
Maxim17 mei 2025Lees meer >

het wiel

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 607
het gaat mij om het wiel hier en nu opnieuw uitvinden hoe in uitvliegen de zinnen binnen vluchtige banden elk begaand pad weer spiegelen laat in woorden het gaat mij om het spaaklopen van verse voeten in metrummeters als oefenkwatrijnen of zo’n net sonnet vol toerenchagrijn eindigend in rijm schema per thema of vorm beklommen…
R.E.N.S.10 januari 2026Lees meer >

ultieme onvastheid

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 298
Zulke desolate poëtische plateaus waar ijdel de ijle luchten mengen tot post-narcistische denkstormen anti-Aperta vluchtig verzwelgend. Ga zitten, wees nederig.…

Minnaar voor een seizoen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.701
altijd smachten zal Mijn zwoele minnaar voor een seizoen Met wie ik uren lig te flirten Die met hete armen mij bemint Zijn warmte in mijn lijf laat dringen Geheimen heb ik niet voor hem Ik geef me bloot aan alle zijden Hij betast mijn voor- en achterkant Geen enkel plekje slaat hij over Rozig door zijn vrijmoedigheid Pauzeer ik vluchtig…

Winter

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.718
Ijselfjes, glinsterend van de pret, schaatsten sierlijk over 't koude glas en alsof het gisteren nog zomer was dansten in vluchtige nevelzeeën schaars geklede winterfeeën. Verdwaald in duizend dromen zag ik vannacht de winter komen. En toch sta ik versteld nu de oude torenklok mij wakker telt.…
Polfliet Luc14 augustus 2002Lees meer >

waddenbeeld

netgedicht
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 677
de wind blaast fel oranjeblauw, stuwt het groene, donkere water trekt en duwt aan de branding treurig jodelen de regenwulpen, hun opgekromde snavels peuren pieren en zagers uit het wad vlokken gelig zeeschuim rollen vluchtig over het gouden strand, verkleven soms heel even met het bronsgroen knoopjeswier, of met stugge, hard-oranje kabels…
Tjoke3 september 2007Lees meer >

Een zachte fluistering

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.069
wederkerende bloesems, koester je duizend beelden in één gloed weerkaatst je legt ze teder neer in alle zomers, verlengt de geur van tijm in mei je ademt de wind, vertraagt haar glimlach, in dichte herinneringen, zo beschermend teer het najaar schemert in voorjaarswolken, in verre plekken, onsterfelijk en puur waar vlinders vluchtig…

Tweezaamheid

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.159
aanschouwt zij spiegelend een nieuwe morgen vingertoppen raken zwijgende handen terwijl vurige lippen passievol eenzaamheid, even bezield in tweezaamheid, deze zwoele nacht sprakeloos achter laat in verbazend heldere dromen langzaam wandelend naar het nu spelen gevlochten handen nogmaals voorbij langs wijzers van tijd maken uren vluchtig…
metha11 november 2005Lees meer >

ik blaas mijn adem jou

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.378
ontwaak jij zwetend uit je slaap ongrijpbaar als het blad een tak dat op je kussen ligt te rusten verschrik je niet, mijn adem streelt je waar herfst zich groeit door ’t dak in woorden, vingers, steken in een zomerhart alsof er nooit een eerste vriesnacht komt in ahorn, rood aan d’ horizon ligt naakt reeds lijn van zwarte aarde en vluchtig…
sunset4 september 2008Lees meer >

de Eeuwigheid treedt in

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.140
stel de Eeuwigheid treedt terstond in alles staat stil omdat God het zo wil duiven hangen vluchtig buiten de til gelden fladd'ren uit gleuven na de pin kunstschaatsters blijven in hun spagaat pestvogels worden van dwaalgast vaste gast Van Gaal houdt R.Koeman gejaagd op de kast naaisters klitten aan naald en draad horen en zien zullen compleet…

hoe ik je lief

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.625
hittegolf het eindeloze razen van het verkeer steelt woorden van de lippen vloeit als een zwarte stroom door ‘t hart als wij ons overgeven steken lichten van de stad insectenangels in mijn huid, maken verslaafd ogen houden vast aan ‘t rijzen van je boezem een roze hemel overspant de grijze muren waartussen lijven zich omarmen vluchtig…
sunset1 februari 2008Lees meer >

De banneling

poëzie
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.170
Ze omdwarrelen mij vluchtig en verward. Misschien wordt mijn doodvonnis afgelezen. Wat ik vermoed, klinkt zéker in mijn hart. Hoe bar, hoe onverzoenlijk bitter Is dit getij van wanhoop en van schroom. Straks zeilen krassend uit het sneeuwgeschitter De kraaien op, en hang ik in de boom.…

Ontgoocheling

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 599
Een lofzang op een vluchtig epos, waarin de goden elkaar beminnen en van de literaire honing smullen, op hun bizarre tocht, de emoties laten gisten, tot aan de gewraakte tonen die ik zocht, om dan een draak te moeten onthullen van een herhaalde hersenschim, tot aan de gene zijde van de Styx , waar het moeilijk aarden is, voor dichters…
pama21 februari 2009Lees meer >

Doornen

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 901
Kan nog steeds niet wennen, tijd gaat te vluchtig, vermijd dat ik blijf hangen, aan dit getij, te luchtig, onvoltooid, dragen kinderen hun zomerzon, getooid met gekleurde linten, geschetst in aquarellen van alle vragen, waarin ze de lasten moeten dragen, al de kleine mensen op de spitse tenen, stelen dansend het ongemaaide gras, verschenen…
pama26 juni 2009Lees meer >

Begoocheling?

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 590
Te twisten als zwermen bijen, vol ijver met de taal hun raten te vullen, om tot een hymne te breien, een magere lofzang op een vluchtig epos, waarin de goden elkaar beminnen en van de literaire honing smullen, op hun bizarre tocht, de emoties laten gisten, tot aan de gewraakte tonen die ik zocht, om dan een draak te moeten onthullen…
pama12 april 2010Lees meer >

Vroege tijden

netgedicht
3.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 588
blader niet meer door de regels de lijnen zijn onevenwichtig ze bieden geen houvast zet me in de eikenhouten kast de eens vertoonde passie gevuld in rood en purper doen de nacht blaken in ’t zwart geen contouren spelen met de kale witte muren ik bekende waar jij naar toe wilde bloeien je las slechts het begin zo raadselachtig vluchtig…

IJDEL - OF NIET?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
Vanuit de wolken oogt 's werelds bestaan als opgeblazen, kleinzielig festijn, dat -gelijk vluchtig licht- snel moet vergaan. Struiken blazen zacht, bloemen knikken fijn, zullen hun bestemming altijd verstaan: hier blijft Gods schepping eenvoudig en rein.…

bewegende aarde

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
hoe mijn stap ook kwijnt in wallen aarde opgeworpen door ijdele hoop zijn de dagen korter dan de golven die de bodem doen bewegen, niets is mijn vlucht nog waard nu tentakels van vluchtig gas mij omarmen me beklemmen tot mijn dood zich waardevol laat omhelzen, mineurs en valkeniers hoed u voor dit spel, het breekbare wordt heldhaftig…
elze18 december 2013Lees meer >

De kantkloster

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 625
Vluchtig vervlechten de handen de garens in zijn per twee gekloste duale verbanden. Met honderd klossen kostbaar garen verfraaid worden patronen uit een handzaam kloswerk gedraaid. De kantwerkster kantklost haar kantwerk gespeld op kussens verwerkt in kragen.…

Vervlogen tijden...

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 631
Mezelf tegen het hoofd slaan ik kan niet meer mee in deze vluchtige tijd van leven. Gisteren ongedwongen zalig gevoel, morgen tranen in gemis. Niets gebeurt zonder rede waar het bestaan geen grenzen meer heeft. Verdwalen in gesproken woorden van samen, alleen, stil en breekbaar in mezelf.…

gesloten deuren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
te zijn ik verdwaal niet in mijn gedichten de beelden die ik mezelf inschep de verdwijnend' woorden zoals ‘liever’ en ‘eerder’ mezelf in het dicht plakkend in de metaforen die zichzelf opsluiten afgesloten van de droogte de wereld broedt geen poëzie in de sponde van dialogen het dicht dat van de rand van de tijd valt [vloeiend vluchtig…

Over duizend sporen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 528
vluchtig dwarrelt zand over duizend sporen geselt palmen waaronder psalmen ooit zijn geboren een geitenhoeder lacht als hij de kudde drijft grijnst als wind de hoofddoek van een schone verwaait een vredig dorpsdecor waarin tijd de ogen langzaam heeft gesloten voor vernieuwing buiten pas avonds als ouderen de luiken sluiten verheft…
wil melker2 december 2017Lees meer >

spiegel met zwaan

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
kan trekken zoals lood aan een vislijn zwaar buit halend van de bodem bezwaard bloot te staan spiegel met zwaan en brood de maan en nog meer lasten drukkend tot zelfs ademnood het ijle breekt in het kluwen van dwingende lijnen de zwaan verdrinkt in de spiegel ontastbaar dunnetjes ook als het verstand aan verzuchting ontbreekt het vluchtig…

Synoniem van licht

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
niet om te proeven of te vangen, je kunt ze aan de kale taken hangen, ze zijn de gave als onbevruchte vrucht blozend als meerdere zonsondergangen winter wordt het toch wel, de natuur en mens ademt rust, de schaduw van de kortste dag nadert snel, zich van geen kwaad berust, de wind begeleidt levende zielen die al vroeg hun vluchtige…
Pama21 november 2019Lees meer >

kunst

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 636
Kunst is meer dan een kortstondige blik, een vluchtige gedachte, een aansporing om na te denken over de lotgevallen van onze wereld. Wie weet, is het verband tussen schoonheid en duurzaamheid wel de sleutel om kunst te begrijpen. Want ware kunst is eeuwig.…