Alle inzendingen over wanhoop

1541 resultaten.

Sorteren op:

Uiten

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 539
Er is dat lijf, dat mankementen heeft, en ook een lot, dat keihard met jou speelt, dat ronduit kwelt en aftast wat jij veelt … Maar hoe dan ook, wie is daarbij gebaat, een mens die schuilt om hoe het hem vergaat, die wanhoop voelt van onvolmaakt te zijn, alleen wil zijn en tegen water praat … Toe, laat toch zien, geef uiting aan de pijn!…
Ludy Bührs11 januari 2018Lees meer >

Digi taal

netgedicht
3.7 met 90 stemmen aantal keer bekeken 7.972
de wijn waaierde uit, vervormde tot purperrode schreeuw van bloed met één druk op de knop verzond ze het bericht aan hem hij reageerde niet haar hoop verdween maakte ruim plaats voor wanhoop en een stil verdriet…

Alleen

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.334
De nacht is gekomen Zonder dromen In het donker gezogen Van het pad afgebogen Mijn gedachten zijn dicht Hoop is mijn enige licht Gedachten achtergebleven Angst en wanhoop in elkaar geweven Toen jij in ik verdween Was ik alleen Eenzaamheid nooit gekend Alleen zijn niet gewend Niets om over te rouwen Niemand te vertrouwen Toen de weg…

Oude man

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.386
verlaten en alleen Terugkijkend naar de toekomst Naar een verbitterde oude man Zijn oneindige liefde wilde geven Afgestompt van zijn dromen Door giftige doornen in zijn hart Langzaam verrottend van binnenuit Een verlamd gevoelloos schild creëerde Apatisch en afhankelijk door pijn Zijn liefde niet meer kon tonen En tergend en hatend in wanhoop…
Budbrain23 maart 2008Lees meer >

Daan zonder vrees

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 948
Ik zie de wanhoop Zie de woede Alles binnen opgekropt Onder je blonde krullen Achter je eeuwige lach Vroeger lag ik bij jou In je armen, broer Als ik huilde troostte jij me Omdat ik nooit iets zeggen kon En jij al het verdriet Wel aankon Nu ben jij eens aan de beurt Ik ben het meisje zonder stem En voor mijn voeten ligt De jongen die…

Het applaus is grijs

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
hij poetst en polijst spreekt van zilver maar zijn woorden slaan zwart uit wanhopig kijkt hij zijn toehoorders in de ogen ziet wat hoofden gebogen terwijl de rest hem ontwijkt nog is hij niet klaar wie zwijgt stemt toe maar het applaus is grijs en zijn stem doodmoe als hij het katheder verlaat met een nietszeggend gebaar ziet hij…
wil melker2 september 2015Lees meer >

De nevel voorbij

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.094
Drenkelingen zijn we die wanhopig over schemergrenzen reiken naar het licht dat werd geroofd uit ogen van een mens wiens zien zo lief had tevergeefs de dood heeft elke sprank gedoofd en laat ons achter in een leven zonder tastend zoals de horizon die voor zichzelf ongrijpbaar lijkt maar vaag een stormzee nog in het oneindig voert…
sacrajewa24 januari 2010Lees meer >

In Cargo

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 503
levend tussen momenten door van wanhoop en hittestress vastberaden doorklief ik de tijd moedig ontlopend de onwetenden die mijn ware gezicht niet kennen rimpelen gedachten zonder bodem mijn innerlijk gemoed zweetdruppels zwaren mijn schouders angst camoufleer ik mijn ziel in nevels van steenlawines manouvrerend tussen tranen en…
Elinora1 oktober 2010Lees meer >

choose your own exit

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 509
Ik leg mijn hoofd in je schoot en geef me over aan de wanhoop die ik voel Ik wéét welke keuze ik moet maken maar angst en onzekerheid overheersen mijn daadkracht Vertrouwen mag groeien en stilletjes word ik geraakt door jouw wijsheid Ik voel een kracht die mij laat uit stijgen boven mijn kleinheid en mij één maakt met mijn…

'Sur place'

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 828
Wanhopig stilstaan in onmeetbare ruimte en begrensde tijd. De aanloop van een nieuw begin, in een lichaam dat lijdt. Denken aan wat kon. Maar er is niets, niets begon. Dan ook geen gemis. Zon, zee, wind, voor niks niet bang. Denken en spelen als kind, bloedend, kermend met slepende gang. De toeschouwers houden zich in.…

Het kwaad

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
Waar zit het kwaad zijn het de onzichtbare zielen die uit wanhoop handelen of zijn het de barbaren van IS die tussen gewone mensen wandelen onverwacht toeslaan en dood en verderf zaaien en onschuldige levens vernielen en nabestaanden achterlaten met verdriet en pijn niemand weet wanneer er een einde komt aan deze terreur maar het kwaad…
marijke27 juli 2016Lees meer >

piëta

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 595
haar moederhanden rond zijn dode lichaam in een wanhopig gebaar doet ze zijn naam de eer aan, die gestorven op haar lippen levend in haar adem ligt want elk gezicht op beter lijkt verloren, in een boze droom zonder schroom bedekt het naakte weten nu ons aller wereldtaal opgedeeld in rauwe stukken lukt het de vrede slechts een enkele…
switi lobi18 januari 2018Lees meer >

Midnacht gedachten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 499
Ze spreken doodse stilte maar klinken tumultueus hun woorden zijn haatdragend Ze kijken kritiek met felle, observerende ogen niks dat hun ontgaat Ze proeven van mijn verdriet ze leven van mijn angsten en voeden zich aan mijn wanhoop en machteloosheid Ze zijn genadeloos ze kleineren me en beangstigen me tot ik alleen maar kan verlangen…
S.16 juni 2018Lees meer >

Haiku 4#3

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 561
Nattigheid Na tranen kwam regen wanhopige schaduwen zoeken naar de zon. Schuim Hoofd boven water zeepsop tot aan de lippen de afwasbak glimt.…
joepondro24 december 2018Lees meer >

Geduld

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 524
Geduld is weer geloven dwars tegen wanhoop in zo komen we wij te boven wat droevig maakt en stil; je vreugd niet laten roven en niet je levenswil.…
Adeleyd3 februari 2022Lees meer >

Wat ze denken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 417
een vogel brak uit zijn lijst plots was het uitzicht helder geen wolk sprak hem aan geen deur geen raam in het grote gebergte er was nooit één verhaal wel een eeuwig verlangen naar schitterende zinnen dansend op wankele schouders het ontginnen van de mijn de omweg naar de waarheid met vingertoppen betast uit vitale wanhoop…
J.Bakx6 januari 2023Lees meer >

Liefde is nooit

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 314
Liefde is nooit een muur van binnen bekleed met kussens en een uitzicht op prikkeldraad Liefde is nooit een muur om verzwegen wensen een zwakke plek, een geheime schaamte of een heilig moeten Liefde is zonder oplossingen over muren heen klimmen nooit losgeslagen dronken van geloof, hoop of dromen Liefde is niet argwanend wanhopig…
Zywa28 juni 2025Lees meer >

De moed der wanhoop ( voor : R. en J. )

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 567
Dan weer, als moed der wanhoop mij naar beneden, in duistere spelonken leek te doen verdwijnen... was er dat éne Licht; o God, wèlk een Licht ! Het was en is mijn Licht. Het blijft het Licht, dat een kaars aansteekt; ontsteekt ! Mijn Licht leerde ik ontdekken; de kracht ervan te kennen...: door jouw Licht !…

Zwervers

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
We zijn nog altijd zoekend en tastend, bijna wanhopig op pad, samen, alleen. Ik liep daar naast jou en wist, eens dit gedicht te schrijven moeten. Wij zwierven samen met elkaar, in elkaar op zoek naar warmte en geborgenheid, beste vriend, richting nieuwe vrinden om al van het leven te delen: verdriet en vreugde!…

Koffie met God

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 619
In de diepste wanhoop sluiten jullie knielend de ogen; bidden naar mij. Maar ik bid naar jullie, dat er één opstaat en in de wanhoop fluistert: "En toen was er licht"…

Onmacht gevleugeld

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 139
Telkenmale teruggefloten, en toch weer die beweging, alsof het hart niet luistert naar de grens van zijn beleving Terug naar die plek waar het zichzelf verliest, verbonden met iets wat het niet begrijpt of kiest De vogels ontwaken in de schemer van de nacht, hun vleugels vol verlangen, hun bestemming ongedacht De wanhoop sluit de ruimte,…
silann Nara19 oktober 2026Lees meer >

Verdoofd

hartenkreet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.251
Ik ben echt niet wanhopig ben niet in de uitverkoop Geen op = op aanbieding dan voel ik me goedkoop Maar bij jou was het anders wilde heel ver voor je gaan Sinds je weer bij hem bent is het met mij echt gedaan Krijg geen hap mijn keel door mijn hoofd wil niet meer leeg Daarboven blijft het malen en wat deed jij?…
JP25 juli 2004Lees meer >

Delen

netgedicht
3.0 met 88 stemmen aantal keer bekeken 16.521
Ben ik de dode die ontwaakt en spreekt met spreuken en echo´s die alleen wanhopige schaduwen wakker maken? Maken en veranderen Vragen en veranderen. Ben ik de naam die mij vraagt wat ik geloof en niet meer droom?…
victor19 december 2001Lees meer >

Doolhof der Eenzaamheid

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.072
Roepende om hulp heel zacht, in mijn hart een plek van leegte en verdriet door de pijn en wanhoop; verloren in het doolhof van eenzaamheid.…
Alice14 maart 2003Lees meer >

Zwarte Tulp

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.277
mysterieus, tot de verbeelding onbereikbaar virtueel bezetenheid, een geestesspeelding onbegrensd obsessioneel een kweeste voor de desperado wanhopig zevend naar karaat verdwalend in zijn eldorado graaigrijpend in het zand en zaad over zijn vuiggewreven armen begaaid, behaard als een primaat strelen vrouwenhanden met erbarmen tot banvloek…
Aramis23 december 2005Lees meer >

Lot

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 536
Het was al laat de klok draaide overuren en wijzer geworden gaf ik mijn laatste muntje aan de muziek mee het leek alsof het sterren regende maar helder maanlicht gaf druppels voeten en zij dansten op de muziek van thuisloos al huiverend en spetterend naar een nieuwe morgen op het bruggetje snorden soms wanhopig vragen aan ons voorbij…
metha31 juli 2009Lees meer >

Polderbos

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 450
Arm land in verval woud op vreemde bodem een surrogaat wildernis op getemde baren Wanhopig trachten stammen bos te zijn een steriele rechtlijnigheid verraadt de schijngestalte gereed voor het wegkappen Door de wonden toucheert heilzaam licht de romp wegkwijnend in eeuwige schemer Pas na het vallen de warmte over hun liggend lichaam…

Haar vertrek

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.110
de spiegeling van haar traan laat leegte zich makkelijk lezen weerkaatst een eenzaam bestaan en wordt pril geluk afgewezen In de schaduw van haar geweten schuilt zwakte en onzekerheid is haar wilskracht bijna versleten en raakt zij de zin des levens kwijt In de kilte van onderbewustzijn is aan angst en verdriet geen gebrek lef en wanhoop…

Storm

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 658
Wanhopige geesten Waarom ontdoe ik me niet van de wortels die mij binden? Om meegesleurd te worden In de ontluikende orkaan Weer en weer en weer…
Eurydice31 oktober 2011Lees meer >