1541 resultaten.
Uiten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
539 Er is dat lijf, dat mankementen heeft,
en ook een lot, dat keihard met jou speelt,
dat ronduit kwelt en aftast wat jij veelt …
Maar hoe dan ook, wie is daarbij gebaat,
een mens die schuilt om hoe het hem vergaat,
die wanhoop voelt van onvolmaakt te zijn,
alleen wil zijn en tegen water praat …
Toe, laat toch zien, geef uiting aan de pijn!…
Digi taal
netgedicht
3.7 met 90 stemmen
7.972 de wijn waaierde uit, vervormde
tot purperrode schreeuw van bloed
met één druk op de knop
verzond ze het bericht
aan hem
hij reageerde niet
haar hoop verdween
maakte ruim plaats
voor wanhoop en een stil verdriet…
Alleen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.334 De nacht is gekomen
Zonder dromen
In het donker gezogen
Van het pad afgebogen
Mijn gedachten zijn dicht
Hoop is mijn enige licht
Gedachten achtergebleven
Angst en wanhoop in elkaar geweven
Toen jij in ik verdween
Was ik alleen
Eenzaamheid nooit gekend
Alleen zijn niet gewend
Niets om over te rouwen
Niemand te vertrouwen
Toen de weg…
Oude man
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.386 verlaten en alleen
Terugkijkend naar de toekomst
Naar een verbitterde oude man
Zijn oneindige liefde wilde geven
Afgestompt van zijn dromen
Door giftige doornen in zijn hart
Langzaam verrottend van binnenuit
Een verlamd gevoelloos schild creëerde
Apatisch en afhankelijk door pijn
Zijn liefde niet meer kon tonen
En tergend en hatend in wanhoop…
Daan zonder vrees
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
948 Ik zie de wanhoop
Zie de woede
Alles binnen opgekropt
Onder je blonde krullen
Achter je eeuwige lach
Vroeger lag ik bij jou
In je armen, broer
Als ik huilde troostte jij me
Omdat ik nooit iets zeggen kon
En jij al het verdriet
Wel aankon
Nu ben jij eens aan de beurt
Ik ben het meisje zonder stem
En voor mijn voeten ligt
De jongen die…
Het applaus is grijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 hij poetst en polijst
spreekt van zilver
maar zijn woorden
slaan zwart uit
wanhopig kijkt hij
zijn toehoorders in de ogen
ziet wat hoofden gebogen
terwijl de rest hem ontwijkt
nog is hij niet klaar
wie zwijgt stemt toe
maar het applaus is grijs
en zijn stem doodmoe
als hij het katheder verlaat
met een nietszeggend gebaar
ziet hij…
De nevel voorbij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.094 Drenkelingen zijn we
die wanhopig over schemergrenzen reiken
naar het licht dat werd geroofd uit ogen
van een mens wiens zien zo lief had
tevergeefs
de dood
heeft elke sprank gedoofd
en laat ons achter in een leven zonder
tastend
zoals de horizon
die voor zichzelf ongrijpbaar lijkt
maar vaag een stormzee nog in het oneindig voert…
In Cargo
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
503 levend
tussen momenten door
van wanhoop en
hittestress
vastberaden doorklief ik
de tijd
moedig ontlopend de onwetenden
die mijn ware gezicht niet
kennen
rimpelen gedachten zonder bodem
mijn innerlijk gemoed
zweetdruppels zwaren mijn schouders angst
camoufleer ik mijn
ziel
in nevels van steenlawines
manouvrerend tussen
tranen en…
choose your own exit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
509 Ik leg mijn hoofd
in je schoot en
geef me over aan de
wanhoop die ik voel
Ik wéét welke keuze
ik moet maken maar
angst en onzekerheid overheersen
mijn daadkracht
Vertrouwen mag groeien en
stilletjes word ik geraakt
door jouw wijsheid
Ik voel een kracht
die mij laat uit stijgen boven
mijn kleinheid
en mij één maakt met
mijn…
'Sur place'
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
828 Wanhopig stilstaan in
onmeetbare ruimte en begrensde tijd.
De aanloop van een nieuw begin,
in een lichaam dat lijdt.
Denken aan wat kon.
Maar er is niets,
niets begon.
Dan ook geen gemis.
Zon, zee, wind,
voor niks niet bang.
Denken en spelen als kind,
bloedend, kermend met slepende gang.
De toeschouwers houden zich in.…
Het kwaad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Waar zit het kwaad
zijn het de onzichtbare zielen
die uit wanhoop handelen
of zijn het de barbaren van IS die
tussen gewone mensen wandelen
onverwacht toeslaan
en dood en verderf zaaien en
onschuldige levens vernielen
en nabestaanden
achterlaten
met verdriet en pijn
niemand weet wanneer er
een einde komt aan deze terreur
maar het kwaad…
piëta
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 haar moederhanden rond
zijn dode lichaam
in een wanhopig gebaar doet
ze zijn naam de eer aan,
die gestorven op haar lippen
levend in haar adem ligt
want elk gezicht op beter
lijkt verloren, in een boze droom
zonder schroom bedekt het naakte weten
nu ons aller wereldtaal
opgedeeld in rauwe stukken
lukt het de vrede slechts
een enkele…
Midnacht gedachten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Ze spreken doodse stilte
maar klinken tumultueus
hun woorden zijn haatdragend
Ze kijken kritiek
met felle, observerende ogen
niks dat hun ontgaat
Ze proeven van mijn verdriet
ze leven van mijn angsten
en voeden zich aan mijn wanhoop en machteloosheid
Ze zijn genadeloos
ze kleineren me en beangstigen me
tot ik alleen maar kan verlangen…
Haiku 4#3
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
561 Nattigheid
Na tranen kwam regen
wanhopige schaduwen
zoeken naar de zon.
Schuim
Hoofd boven water
zeepsop tot aan de lippen
de afwasbak glimt.…
Geduld
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
524 Geduld is weer geloven
dwars tegen wanhoop in
zo komen we wij te boven
wat droevig maakt en stil;
je vreugd niet laten roven
en niet je levenswil.…
Wat ze denken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
417 een vogel brak uit zijn lijst
plots was het uitzicht helder
geen wolk sprak hem aan
geen deur geen raam
in het grote gebergte
er was nooit één verhaal
wel een eeuwig verlangen
naar schitterende zinnen
dansend op wankele schouders
het ontginnen van de mijn
de omweg naar de waarheid
met vingertoppen betast
uit vitale wanhoop…
Liefde is nooit
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
314 Liefde is nooit een muur
van binnen bekleed
met kussens en een uitzicht
op prikkeldraad
Liefde is nooit een muur
om verzwegen wensen
een zwakke plek, een geheime
schaamte of een heilig moeten
Liefde is zonder oplossingen
over muren heen klimmen
nooit losgeslagen dronken
van geloof, hoop of dromen
Liefde is niet argwanend
wanhopig…
De moed der wanhoop ( voor : R. en J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 Dan weer, als moed der wanhoop
mij naar beneden, in duistere spelonken leek te doen
verdwijnen...
was er dat éne Licht; o God, wèlk een Licht !
Het was en is mijn Licht. Het blijft het Licht,
dat een kaars aansteekt; ontsteekt !
Mijn Licht leerde ik ontdekken; de kracht ervan
te kennen...: door jouw Licht !…
Zwervers
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
581 We zijn nog altijd zoekend en tastend,
bijna wanhopig op pad, samen, alleen.
Ik liep daar naast jou en wist,
eens dit gedicht te schrijven moeten.
Wij zwierven samen met elkaar, in elkaar
op zoek naar warmte en geborgenheid,
beste vriend, richting nieuwe vrinden
om al van het leven te delen: verdriet
en vreugde!…
Koffie met God
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
619 In de diepste wanhoop
sluiten jullie knielend de ogen;
bidden naar mij.
Maar ik bid naar jullie,
dat er één opstaat
en in de wanhoop fluistert:
"En toen was er licht"…
Onmacht gevleugeld
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
139 Telkenmale teruggefloten, en toch weer die beweging,
alsof het hart niet luistert naar de grens van zijn beleving
Terug naar die plek waar het zichzelf verliest,
verbonden met iets wat het niet begrijpt of kiest
De vogels ontwaken in de schemer van de nacht,
hun vleugels vol verlangen, hun bestemming ongedacht
De wanhoop sluit de ruimte,…
Valse hoop
netgedicht
3.3 met 94 stemmen
6.433 Liters zaad door lust en wanhoop
in tissuepapier gemorst.…
Verdoofd
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.251 Ik ben echt niet wanhopig
ben niet in de uitverkoop
Geen op = op aanbieding
dan voel ik me goedkoop
Maar bij jou was het anders
wilde heel ver voor je gaan
Sinds je weer bij hem bent
is het met mij echt gedaan
Krijg geen hap mijn keel door
mijn hoofd wil niet meer leeg
Daarboven blijft het malen
en wat deed jij?…
Delen
netgedicht
3.0 met 88 stemmen
16.521 Ben ik de dode die
ontwaakt
en
spreekt
met
spreuken en echo´s
die alleen
wanhopige schaduwen wakker maken?
Maken en veranderen
Vragen en veranderen.
Ben ik de naam
die mij
vraagt wat ik
geloof
en niet meer droom?…
Doolhof der Eenzaamheid
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.072 Roepende om hulp heel zacht,
in mijn hart een plek van leegte
en verdriet door de pijn en wanhoop;
verloren in het doolhof van eenzaamheid.…
Zwarte Tulp
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.277 mysterieus, tot de verbeelding
onbereikbaar virtueel
bezetenheid, een geestesspeelding
onbegrensd obsessioneel
een kweeste voor de desperado
wanhopig zevend naar karaat
verdwalend in zijn eldorado
graaigrijpend in het zand en zaad
over zijn vuiggewreven armen
begaaid, behaard als een primaat
strelen vrouwenhanden met erbarmen
tot banvloek…
Lot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 Het was al laat
de klok draaide overuren
en wijzer geworden
gaf ik mijn laatste muntje
aan de muziek mee
het leek alsof het sterren regende
maar helder maanlicht gaf druppels voeten
en zij dansten op de muziek van thuisloos
al huiverend en spetterend
naar een nieuwe morgen
op het bruggetje snorden
soms wanhopig
vragen aan ons voorbij…
Polderbos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 Arm land in verval
woud op vreemde bodem
een surrogaat wildernis
op getemde baren
Wanhopig trachten stammen bos te zijn
een steriele rechtlijnigheid
verraadt de schijngestalte
gereed voor het wegkappen
Door de wonden toucheert
heilzaam licht de romp
wegkwijnend in eeuwige schemer
Pas na het vallen de warmte
over hun liggend lichaam…
Haar vertrek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.110 de spiegeling van haar traan
laat leegte zich makkelijk lezen
weerkaatst een eenzaam bestaan
en wordt pril geluk afgewezen
In de schaduw van haar geweten
schuilt zwakte en onzekerheid
is haar wilskracht bijna versleten
en raakt zij de zin des levens kwijt
In de kilte van onderbewustzijn
is aan angst en verdriet geen gebrek
lef en wanhoop…
Storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
658 Wanhopige geesten
Waarom ontdoe ik me niet
van de wortels die mij binden?
Om meegesleurd te worden
In de ontluikende orkaan
Weer en weer en weer…