29148 resultaten.
verstek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 mezelf toe - eigen
niets is me vreemd, zelfs wanneer
ik me realiseer dat ik dikwijls
verkeer in de droomwereld
van meditatie waar gedachten
vlieden van hot naar her zonder
het te willen aanraken, het is
als een boom waar de vogels
wel mogen rusten,
maar zeker niet nestelen
maar dikwijls ben ik het nest
dat zich met moeite staande
weet…
'Dam'hert
snelsonnet
4.8 met 8 stemmen
643 Als huisdier wordt het monster nu geschrapt,
Dat weet ‘Den Haag’ maar mooi weer te bereiken.
Met dank aan weer een doorgeslagen wet
Wordt zelfs een ‘dam’hert nu ‘schaak’mat gezet.…
Op het gebroken dressoir der wanhoop
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
502 dragen
Waar zijn ziel zonder ogen blijft,
en zijn geweten geen wet wil kennen
Dodenherdenking 4 mei 2011…
Elixers maat
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
512 '
O arme ziel, kent u de wijsheid
van Apollo's Delphi niet
het 'ken uzelf' als stille wenk?
drink dan de beker die ik schenk
gevuld met smart, leed en verdriet
dan weet ge wat tot vreugde leidt…
Melancholia
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.044 Als men ten laatste heeft gevonden
Waar heel de ziel naar smacht,
Dan is 't te laat, de dag verzwonden
Reeds valt de nacht.
Als 't kleed ons past, is het versleten,
Als men het boek kent, is het uit,
Als men het leven komt te weten,
Dan valt het scherm dat alles sluit.…
verlangen
hartenkreet
3.0 met 34 stemmen
3.001 De aard van je aanschouwen
Brengt wijsheid in mijn hart
De kracht van je ogen
Breekt mijn ziel
Ik zoek spoorloos naar de waarheid
Van mijn bewustzijn
De eeuwige wet van de liefde
Heeft zich op mij neergelegd
Lichtzinnig groeit het verlangen
Naar een samenzijn
Je bent een verlichting in
In de schaduw van mijn hart…
Zoveel tranen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.301 Verdwaasd en futloos
leeg tot op de ziel
verbleekt en boos
verslagen…labiel
Ik had dit niet verwacht
daar was de donderslag
ik huil nu elke nacht
en speel toneel overdag
Mijn angst die ontdooit
ik weet dat ik dit niet verdien
maar ik heb echt nog nooit
zoveel tranen gezien……
de dichter(2)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
681 Schept er zinnen
mee met een ziel.
Geen mens weet
Waarom.
Laat staan jijzelf
Jij ademt kleuren
en geuren
in je longen
van papier.
Een nieuwe
planeet die
als een komeet
op ons inslaat.…
Schrijft met schaduw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
482 jij schrijft
met schaduw
woorden van licht
lacht vaak
je ziel bloot in
een stralend gezicht
weet met
handen ook het
kleinste geluk te vangen
oogt omfloerst
stukjes liefde in
paradijselijke koers
met jou
aan mijn zij
is de hemel dichtbij…
Leegte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Diepe holle leegte
In het hart
En de ziel
Geen geest kan dat bevatten
De pijn is te kolossaal
Om mee te gaan
Met de vaart der volkeren
Donderslagen in het hoofd
Een pil die de pijn verdoofd
De geest
Die vreest
Weet van dat wat er nooit is geweest
Geen bestaansgrond
De open wond…
Zielsdiep
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
878 gebleven
ik weet alleen
en dat is het enige wat ik zeker weet
dat je me raakt
zielsdiep
meer dan dit ene leven…
ongelofelijk
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
1.862 Langzaam elke avond
Kniel ik op de vloer
Sluit mijn ogen en glimlach
Oh, God, wilt U alstublieft
Haar ziel en leven zegenen
Dan kijk ik naar omhoog
En weet dat ze het goed maakt
Dat de Heer haar zal zegenen dus
Zelfs hoewel ze ver weg is
Mijn vertrouwen zal het altijd weten
Dat er liefde genoeg is
Om haar aan te raken als ik bid
Dus…
Doolhof
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
749 Wordt het jou dan nooit te moede
niet te weten wat je voelt
op de tast toch, door jouw duister
waarin het vuur van mijn ziel koelt.
Doch als jouw ijs begint te breken
en plots de spiegel een lach toont
dan weet ik dat ondanks alles
echte liefde alles loont.…
Wensput
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
930 Alles dat je weten moet
is al lang bij je bekend
want elke ziel heeft
een tweede op deze kloof
alleen moet je die
wel weten te vinden
en jij hebt haar gevonden.
De maan geeft rust vannacht
en sterren stralen
en als er dan één valt
doe dan die wens
die op je hart ligt
en die ik voel van binnen.…
De avond valt, de stilte keert...
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.032 De avond valt, de ziel is weer tot rust gekomen.…
Hemels
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
918 Maar tegen ongeloof en beter weten in,
blijft onze ziel waanzinnig hopen,
dat moeder in de hemel op ons wacht.
Hemels zijn plaatsen waar zielen samenkomen.
Waar geliefden elkaar weer vinden.
Waar sterfelijkheid wordt omgetoverd,
in herboren levenskracht.
Moeder, blijf in de hemel op ons wachten.
Blijf in de liefde geloven.…
Versteende rust
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
808 De innerlijke rust
die uit me vloeit
sterft in een ander
Ze vloeit naar een
ander lichaam,
een andere geest
Ik wil weten
hoe lang mijn ziel en mijn geest
zich zullen vereeuwigen
Kom en sluit je dampkring
rondom mij,
beziel mij met
jouw stromen,
maar geef mij die
stenen rust terug…
afscheid
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
3.498 ik ving jouw kushand
met mijn ogen
en beantwoordde jouw zwaaien
met een zonnige lach
maar in mijn blik
leefde reeds de stilte
in de schaduw
van de dood
toen verlangen stierf
in 't weten
mijn hand had voor het laatst
jouw lieve lach
gespiegeld
in het kijken
van mijn ziel…
Wat zoek je hier?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
644 Wat zoek je hier;
een stem, een ziel,
een woord van troost?
Wat zoek je hier; herkenningstekens?
Of enkel maar wat fijn plezier?
Wat zoek je hier?
Ik weet het niet,
maar vind een mens net zoals jij,
met weemoed en met vragen,
met zingen en met klagen...
met soms een klein begin
van iets te durven wagen...…
onbesuisde liefde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 Ik weet wel zeker,
jouw ziel woont in je buik.
Een hemel met engelenschare,
bovengoddelijk geheim…
In dit windstille uur knoop ik vleugels aan mijn hart,
en stort mij onbesuisd in jouw duistere diepte.
Innig
adem jij voor mij
een heldere midzomernacht……
Digitaal
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
531 Wereldvrede is
je geprogrammeerde tekstverwerker
de trap afsodemieteren
uit het dakraam
je eigen programma schreeuwen
geluiden uit je ziel geboren
door de wind gedragen
naar alle uithoeken van het bestaan
geesten zich laven aan je echo
ver van het weten
vreet je de honger aan
van je eigen stemgeluid.…
't Liefste wat ik weet is dichten
poëzie
3.9 met 9 stemmen
2.564 't Liefste wat ik weet is dichten,
Dat is: van de innerlijke gezichten
Woorden maken.
Die doen ontwaken
In andren wat ik zie; —
Zodat van vreemd en menig
Wij worden vriend en enig:
Zielen raken
Elkaar en slaken
Een zucht, een melodie.
-------------------------------------
uit: Het blank heelal (1908)…
LIED.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.889 Nu lichtvergeten
De avond rust
Wordt alle weten
Dieper bewust;
Maar elk begeren
Dat liefde deren
Zou, en bezeren,
Is nu gesust.
En wijder sperren
Zich ziel en zin,
Nu ver de sterren
Ontvonken in
De onbetogen
Azuren hoge...
Klaar als de ogen
die ik bemin!…
levens
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
566 dit leven voelt
als vijf levens
en is nog
niet voorbij
er komen er nog vier,
misschien wel vijf
nog bij
en samen
met de levens
van vóór dit leven
en de levens
van hier nog na,
wordt dat
een hele brij
ik vertrouw erop
dat mijn ziel
de weg weet
dan kom ik
vanzelf ooit
thuis
bij mij…
Willem de Wolf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
802 In mijn trouwe vriend Willem,
woont de ziel van een wolf.
Wolven leven onafhankelijk en loyaal.
Ze hebben heimwee naar de wildernis.
Naar het zonlicht en de volle maan.
Naar de liefde van een wilde vrouw.
Niemand weet waarom ze huilen.
In vriendschap zijn wolven eeuwig trouw.…
Luid
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
726 Mijn energie reageert op
jouw energie:
mijn liefde gaat uit
naar jou ... kon ik dit
maar voor me houden,
liet ik het te sterk blijken,
schreeuwde ik het te luid?…
Bijna kerstmis 2015
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
650 Heel haastig nog de luide stappen op de straat:
er zijn de boodschappen voor ‘t lekker eten
en zoveel waardoor bijna wordt vergeten
waarom het allemaal begonnen is, zo lang geleden.
Er is de oorlog nu, de vluchtelingen, ‘t zwijgen,
de stille nacht, de sterren die als toen weer glanzen,
maar er is ook het groot verlangen naar de Heer
die mens…
Ik wil een Pokémon!
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.987 Mijn smartphone kwam verpakt
In enig plastic en karton
Met deze telefoon ben ik
Op zoek naar Pokémon
Ik kan me niet herinneren
Hoe ik ermee begon
Of dat er ooit een tijdperk was
Waarin ik zonder kon
Ik wil een Pokémon! Jaja, een Pokémon!
Ik wil een Po-po-po-po-po-po-pokémon!
Ik speur langs heide, bos en beemd
Alsmede het gazon
Ik vind…
De verloren tuin
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
812 Door nevelflarden omgeven
met opkomende zon uit het verleden
komen beelden van een gelukkige jeugd,
herinneringen aan weelde
Een beschreven blad dwarrelt
om zijn bestaan, echter meer ruimte
brengt ook onzekerheden wanneer
het vraagt om houvast los te laten
Bomen omgaven mijn ouderlijk huis,
in onze tuin liepen kronkelpaden
vol met bladeren…
Het Einde is in Iedereen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
617 In de mij
Resterende tijd, moet en wil ik nog ontzettend
Veel doen, daar mijn intentie
Was, is en blijft continenten
Te aanschouwen; 't continent Australië
Wacht op mij. terwijl Sydney weet dat ik ga
Voor haar
Als laatste in rij wil ik dansen op de
Trappen van het Sydney Opera House met
Aanwezigen als publiek dat meedanst tot de dood…