Alle inzendingen over zonlicht

1372 resultaten.

Sorteren op:

Jaarkring

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
'n libelle verwelkomt mij als twee vlinders innig dansen het zonlicht weerkaatst de schittering op statige bomen vers gevallen bladeren maken kringen in het water eenden snateren , zie hoe ze komen bedelen om brood de wind speelt 'n spel op grote hoogte alwaar de bladeren zich krampachtig vasthouden voor de vrije val ©Lady Love…
LadyLove9 oktober 2008Lees meer >

Dieet

gedicht
3.1 met 37 stemmen aantal keer bekeken 17.632
Het spiegelbeeld wordt transparant, de schaduw laat al zonlicht door. Het is nu een zaak om weg te kwijnen tot een rekstok van ivoor. --------------------------- uit: 'Alle goeds', 2001.…

Dag

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 709
Het zonlicht breekt door als een zachte hand die voelt als zijde. De nachtdieren kruipen weg, de dagdieren worden langzaam wakker en bevolken de heide. Het belooft een mooie dag te worden. Een soort dag zoals Shakespeare het eeuwen terug met zijn scherpe dichtersogen al zag.…

droom me

netgedicht
4.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 835
droom me, laat mij schuilen in stilte onder je weidse vleugels laat ruimte mij oplossen wanneer ik val zonder horizon, vrij van gedaante om op zilveren oevers te ademen een nest bouwen zal ik met tedere wolkjes en gouden zonlicht voor jou adem van mijn adem roep mij niet meer als schaduw van onvergankelijkheid maar draag me…
pelgrim29 juli 2010Lees meer >

Echoput?

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 699
Zo maar gelaten, een ongemeubileerde kamer met de gordijnen dicht, kieren zonlicht in de leegte waar het evenbeeld van achterhaalde motieven op verbleken, strepen op het behang waarvan de wind en waarden zich hebben losgerukt.…
pama7 april 2011Lees meer >

Changement de décor

gedicht
2.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 7.495
Zodra de dag áls een dreigbrief in mijn kamer wordt geschoven worden de rode zegels van de droom door snelle messen zonlicht losgebroken huizen slaan traag hun bittere ogen op en sterren vallen doodsbleek uit hun banen terwijl de zwijgende schildwachten nachtdroom en dagdroom haastig elkaar hun plaatsen afstaan legt het vuurpeloton van…

uitgewoond

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
terwijl het zonlicht met glasscherven speelt heerst doodse stilte op verlaten wegen huizen zonder buren kraken onder het geweld van onteigening ramen en deuren versplinteren de tijd en waar liters verf teksten braken op muren overwoekert graffiti gevels en straten onkruid groeit tussen stenen en asfalt in het dorp door…

de schaduw van water

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 492
kromgebogen wilgen tussen eindeloos verbolgen riet het water deint tot kringen waar je zonlicht zuiver ziet, in ringen goud vol koudgebleven rillingen daar verglijdt de tijd tot ooit want niets heeft nooit bestaan we gaan, we groeien en de bloei van toen blijft glanzen langs haar eigen baan de nimmerzat van weten -meet zich met de…

Afgunst

gedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.120
Met niets dan zonlicht en lucht versterken zijn wortels hun greep op de wereld en neemt in zijn kruin het overzicht toe. Zonder beschutting wordt het leven in alle seizoenen pas echt getrotseerd.…

LAIS CCLV

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
Haar ogen zee die in zijn ogen strandt, haar lippen wijn die om zijn lippen spoelt, haar oren krullen krullend in zijn hand, heur haren goud waarin het zonlicht joelt en al dat stralen was voor het bedoeld. Zij was een maan, het liet haar schijnend staan tot al het licht van haar was heengegaan.…

Autisme en natuur

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 511
Kijk wat een rust het in zijn hoofd geeft de wereld onder het bladerdak is magisch de zon filtert het zonlicht prachtig door de bladeren Soms als we daar lopen doet hij zijn armen omhoog en vangt de stralen en dan die bomen .......…
Renate Wubs8 december 2017Lees meer >

Lesdag

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 6.248
Buiten schijnt de zon en speelt de wind onschuldig met het groen ik zit hier dag na dag in een lokaal grijs en kil niets te doen zet het raam maar open en laat het zonlicht binnen lopen of vlieg ik weg op een wolk van veren over de daken over de bossen vlieg ik niemand die me ziet want in werkelijkheid ben ik daar niet ik schrik wakker…
mireille23 februari 2001Lees meer >

In eigen woning

netgedicht
1.0 met 540 stemmen aantal keer bekeken 496
ik heb je gewassen met warmte van zonlicht op een vroege sprankelende lenteochtend en daarna jou gedroogd met het subtiel geparfumeerde bloemenkleed dat zich opent voor jou alleen samen hebben we een zomerdag geplukt in een wereld vol mystiek met magisch betoverende vogelgeluiden tussen het gave gezoem van talloze insecten…

nomade (2)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.027
bewegen doe je in spreidstand en dansen op slappe vermoedens doorheen zand en woestenij over gegolfde daken heen oefen je vaardigheden weerloos en toch ongeschonden je kijkt me even in de ogen zet dan je weg verder kruist voorsteden en minaretten proef eigentijds stuifmeel je zengt in het zonlicht en zelden rook je een sigaret met de…

Stil windekind

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 449
weerlichtende bliksem in talloze kleuren geschreven had ondanks je angst voor het onverwachte opende jij je hart voor deze manifestatie van geweldige natuurkrachten dolde het aardse in vuur en vlam met een rollende donder weerstond regen en wind met een lief en stil windekind in schitterende glinsters brak het zonlicht…
wil melker7 november 2021Lees meer >

Lente Lief

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.441
Ik opende jouw deuren en zette ze op een kier zodat de warmte naar binnen kon en je uiteindelijk smelten zou voor het eerste zonlicht. Nu zweef je tussen hemel en aarde, een eerste glimlach trof jouw lippen die vuurrood oplichtten na die eerste tedere kus waarop je zolang had gewacht...…
Ditheke9 april 2003Lees meer >

Vergeten zielen

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 836
Daar waar alles eindigt in troosteloos geheel waar zengend zonlicht leven doet sterven wachten zij gelaten opeen en eenzaam Verkrampt strekkend verdroogde benen niets verdragen moet gevoel is niet meer dood waard selectief wachtend op verteer Daar eindelijk verlossing verschroeide benen dragen elke schrede gegeven straf resten…

Einderloos

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 737
ik schilder de dagen langer dan ze zijn kleur het zonlicht net iets feller maak de schaduwen wat kleiner en meng wat roze door de lucht aquarelverf verbind ik met olie zodat zachtheid langzaam uithardt tevredenheid lak ik af met hoogglans waarna ik me spiegel in het beeld geen lijst beperkt mijn levenswerk het blijft eeuwig open ter aanvulling…
Nina Laverona16 augustus 2006Lees meer >

Proeve

netgedicht
4.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.258
Met de kruiwagen in de achteruit de berg op, de heuvel af, de sloot in geschiedenis schrijven op het dashboard gedachten knijpen, vleugels rijpen in het late zonlicht, er ligt nog zoveel te wachten op een buiging in het natte gras toverbloemen hangen te buiten naast de witte kippen dansen spruiten wegmaaiers, eierdopjes, regenwater, stop.…

Sikkelmaan

netgedicht
4.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 592
koude nachten rouwen doelloos en onwetend omdat ik het gevederd licht van de maan nooit gewogen heb zou ik minder wenen of zonder duisternis wanneer ik de zee inloop woorden laat verdrinken die ooit in mijn handen lagen eens uitgesproken horen dat de zomer heen is of zou ik schuw vluchten weten dat ver achter het zonlicht…

wangenrood

netgedicht
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 801
jij door de ochtendwind hoort hoe aarde zingt doorheen de stilte op mijn huid jij kijkt me aan languit op je rug wanneer mijn ogen de dag in rennen samen met de lente, lachend naar de vleugelslag van wolken jij draagt mijn droom naar zonlicht golven zo teder sprekend oneindig blauw en ik plooi geef me over broos en wordend…

Landelijke liefde

gedicht
2.5 met 201 stemmen aantal keer bekeken 44.256
Zo te beminnen met een lange hals vol manen, een brede borst die op voorpoten rust, terwijl het hele lichaam kust en wordt gekust en 't zonlicht valt in een geluk vol tranen. -------------------------------- uit: 'Oogappel', 1986.…

Synchroon gelegd

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 490
vrolijke zon kon schijnen verschillend in formaat maar toch synchroon gelegd als onze liefde die alles zegt heb me gesneden aan tal van scherpe kantjes en de moeilijkste passages vermeden schoonheid is allengs in het geding geraakt ik heb het kunstwerk maar niet afgemaakt de praktijk bleek veel weerbarstiger dan mijn gedachten zonlicht…
wil melker7 januari 2016Lees meer >

Als ze hier is

hartenkreet
4.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.511
Zou zonlicht haar zachtjes strelen? Hoe zou ze zich vermaken? Zou zij zich ook vervelen? Zou ze alleen zijn soms En zou ze vrienden maken? Met wie zou ze spelen? Wie zal haar hersens kraken? Hoe zal het met mijn vlinder zijn?…

Schraal

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 580
De zomer is rijp klaar om te oogsten vruchten hangen zwaar aan de knoestige tak het zonlicht komt later gefilterd naar binnen en buiten geurt de lelie onder 't warme rieten dak mijn hart wordt onrustig alsof je zult komen brood en wijn, de tafel gedekt maar je stap zal niet klinken achterom tussen de rozen je glas voor vanavond maar…
annabel30 augustus 2008Lees meer >

uiteindelijke werkelijkheid

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.544
ken geen zorgen wanneer zonlicht sterft in melancholie van uren die de ziel raakt schemerende nacht je omweeft met getover wij zijn één door ’t zachte licht van maan schaduwwerpend over ons verlangen warmend, minnekozend ’t onvergetelijke ligt al in de lucht in ‘t ademen van gedachtes aan zoete geur van liefde tedere omarmende schaduwen…
sunset17 december 2008Lees meer >

Als golvend graan

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 616
Haar ogen boetseren een droombeeld geven het een hart zo onstuimig als de branding van de zee ogen als sterren een warme lach als een gouden horizon een haarkleur als golvend graan in het zomerse zonlicht mocht ze hopen ooit in deze droom te lopen dan zou ze onwankelbaar gaan in de vallei van de liefde heel zacht fluistert de wind…

tegelzand

netgedicht
3.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 957
september zesenveertig in dit huis gaf je mij jouw zegen een leven lang en gelukkig om te herhalen ik herinner me het tellen en de tegels, de kamers die wij nodig hadden genoeg om tot de tijd te fluisteren - nog later dan nu – dat zij niet bestond niet hier niet op de houten vloer in het zonlicht cirkelrond…

Een milde herfstdag

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 815
Een milde herfstdag, vol van vogels die hier nog niet vertrokken zijn; het water rimpelt onder zonlicht en kinderen juichen om het geel dat wel in duizendvoud wil vallen rondom hun vele, kleine voeten.…
Adeleyd27 oktober 2009Lees meer >

Kom, dans met mij.

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.109
Nog even geduld en ook die warme sokken Dan komt dat zalig zonlicht ons allen verlokken! Merk ik een glimlach, fijn zo.…
sweetje22 januari 2011Lees meer >