1372 resultaten.
Jaarkring
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 'n libelle verwelkomt mij
als twee vlinders innig dansen
het zonlicht weerkaatst
de schittering op statige bomen
vers gevallen bladeren
maken kringen in het water
eenden snateren , zie hoe
ze komen bedelen om brood
de wind speelt 'n spel
op grote hoogte alwaar
de bladeren zich krampachtig
vasthouden voor de vrije val
©Lady Love…
Dieet
gedicht
3.1 met 37 stemmen
17.632 Het spiegelbeeld wordt transparant,
de schaduw laat al zonlicht door.
Het is nu een zaak om weg te kwijnen
tot een rekstok van ivoor.
---------------------------
uit: 'Alle goeds', 2001.…
Dag
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
709 Het zonlicht breekt door als een zachte hand
die voelt als zijde.
De nachtdieren kruipen weg, de dagdieren
worden langzaam wakker en bevolken de heide.
Het belooft een mooie dag te worden.
Een soort dag zoals Shakespeare het eeuwen terug
met zijn scherpe dichtersogen al zag.…
droom me
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
835 droom me, laat mij schuilen
in stilte
onder je weidse vleugels
laat ruimte mij oplossen
wanneer ik val
zonder horizon, vrij van gedaante
om op zilveren oevers te ademen
een nest bouwen
zal ik
met tedere wolkjes en gouden zonlicht
voor jou
adem van mijn adem
roep mij niet meer
als schaduw van onvergankelijkheid
maar
draag me…
Echoput?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
699 Zo maar gelaten, een
ongemeubileerde kamer
met de gordijnen dicht,
kieren zonlicht in de
leegte waar het evenbeeld
van achterhaalde motieven
op verbleken, strepen op
het behang waarvan de wind
en waarden zich hebben losgerukt.…
Changement de décor
gedicht
2.9 met 18 stemmen
7.495 Zodra de dag áls een dreigbrief
in mijn kamer wordt geschoven
worden de rode zegels van de droom
door snelle messen zonlicht losgebroken
huizen slaan traag hun bittere ogen op
en sterren vallen doodsbleek uit hun banen
terwijl de zwijgende schildwachten
nachtdroom en dagdroom haastig
elkaar hun plaatsen afstaan
legt het vuurpeloton van…
uitgewoond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 terwijl het zonlicht
met glasscherven speelt
heerst doodse stilte
op verlaten wegen
huizen zonder buren
kraken onder het geweld
van onteigening
ramen en deuren
versplinteren de tijd
en waar liters verf
teksten braken op muren
overwoekert graffiti
gevels en straten
onkruid groeit
tussen stenen en asfalt
in het dorp
door…
de schaduw van water
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
492 kromgebogen wilgen
tussen eindeloos verbolgen riet
het water deint tot kringen
waar je zonlicht zuiver ziet, in ringen goud
vol koudgebleven
rillingen
daar verglijdt de tijd tot ooit
want niets heeft nooit bestaan
we gaan, we groeien en de bloei van toen
blijft glanzen
langs haar eigen baan
de nimmerzat van weten -meet zich
met de…
Afgunst
gedicht
3.8 met 6 stemmen
3.120 Met niets dan zonlicht en lucht
versterken zijn wortels hun greep
op de wereld en neemt in zijn kruin
het overzicht toe. Zonder beschutting
wordt het leven in alle seizoenen pas
echt getrotseerd.…
LAIS CCLV
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
591 Haar ogen zee die in zijn ogen strandt,
haar lippen wijn die om zijn lippen spoelt,
haar oren krullen krullend in zijn hand,
heur haren goud waarin het zonlicht joelt
en al dat stralen was voor het bedoeld.
Zij was een maan, het liet haar schijnend staan
tot al het licht van haar was heengegaan.…
Autisme en natuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Kijk wat een rust het in zijn hoofd geeft
de wereld onder het bladerdak is magisch
de zon filtert het zonlicht prachtig door de bladeren
Soms als we daar lopen
doet hij zijn armen omhoog en vangt de stralen
en dan die bomen .......…
Lesdag
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
6.248 Buiten schijnt de zon
en speelt de wind
onschuldig met het groen
ik zit hier dag na dag
in een lokaal
grijs en kil
niets te doen
zet het raam maar open
en laat het zonlicht binnen lopen
of vlieg ik weg
op een wolk van veren
over de daken
over de bossen
vlieg ik
niemand die me ziet
want in werkelijkheid
ben ik daar niet
ik schrik wakker…
In eigen woning
netgedicht
1.0 met 540 stemmen
496 ik heb je
gewassen
met warmte
van zonlicht
op een vroege
sprankelende
lenteochtend
en daarna jou
gedroogd met
het subtiel
geparfumeerde
bloemenkleed
dat zich opent
voor jou alleen
samen hebben
we een zomerdag
geplukt in een
wereld vol mystiek
met magisch
betoverende
vogelgeluiden tussen
het gave gezoem
van talloze insecten…
nomade (2)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.027 bewegen doe je in spreidstand
en dansen op slappe vermoedens
doorheen zand en woestenij
over gegolfde daken heen
oefen je vaardigheden
weerloos en toch ongeschonden
je kijkt me even in de ogen
zet dan je weg verder
kruist voorsteden en minaretten
proef eigentijds stuifmeel
je zengt in het zonlicht
en zelden rook je een sigaret
met de…
Stil windekind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 weerlichtende
bliksem in
talloze kleuren
geschreven had
ondanks je
angst voor
het onverwachte
opende jij
je hart voor
deze manifestatie
van geweldige
natuurkrachten
dolde het
aardse in
vuur en vlam
met een rollende
donder weerstond
regen en wind
met een lief en
stil windekind
in schitterende
glinsters brak
het zonlicht…
Lente Lief
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.441 Ik opende jouw deuren
en zette ze op een kier
zodat de warmte naar
binnen kon en je uiteindelijk
smelten zou voor het
eerste zonlicht.
Nu zweef je tussen hemel en
aarde, een eerste glimlach trof
jouw lippen die vuurrood oplichtten
na die eerste tedere kus
waarop je zolang had gewacht...…
Vergeten zielen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
836 Daar waar alles eindigt
in troosteloos geheel
waar zengend zonlicht
leven doet sterven
wachten zij gelaten
opeen en eenzaam
Verkrampt strekkend
verdroogde benen
niets verdragen moet
gevoel is niet meer
dood waard selectief
wachtend op verteer
Daar eindelijk verlossing
verschroeide benen dragen
elke schrede gegeven straf
resten…
Einderloos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
737 ik schilder de dagen langer dan ze zijn
kleur het zonlicht net iets feller
maak de schaduwen wat kleiner
en meng wat roze door de lucht
aquarelverf verbind ik met olie
zodat zachtheid langzaam uithardt
tevredenheid lak ik af met hoogglans
waarna ik me spiegel in het beeld
geen lijst beperkt mijn levenswerk
het blijft eeuwig open ter aanvulling…
Proeve
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
1.258 Met de kruiwagen in de achteruit
de berg op, de heuvel af, de sloot in
geschiedenis schrijven op het dashboard
gedachten knijpen, vleugels rijpen
in het late zonlicht, er ligt nog zoveel
te wachten op
een buiging in het natte gras
toverbloemen hangen te buiten
naast de witte kippen dansen spruiten
wegmaaiers, eierdopjes, regenwater, stop.…
Sikkelmaan
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
592 koude nachten rouwen
doelloos en onwetend
omdat ik het gevederd licht
van de maan nooit
gewogen heb
zou ik minder wenen
of zonder duisternis
wanneer ik de zee
inloop
woorden laat verdrinken
die ooit in mijn handen
lagen
eens uitgesproken
horen dat de zomer heen is
of zou ik schuw vluchten
weten dat ver achter het zonlicht…
wangenrood
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
801 jij door de ochtendwind
hoort hoe aarde
zingt doorheen
de stilte op
mijn huid
jij kijkt me aan
languit op je rug
wanneer mijn ogen
de dag in rennen
samen met de
lente, lachend naar
de vleugelslag van wolken
jij draagt mijn droom
naar zonlicht golven
zo teder
sprekend
oneindig blauw
en ik plooi
geef me over
broos en wordend…
Landelijke liefde
gedicht
2.5 met 201 stemmen
44.256 Zo te beminnen met een lange hals vol manen,
een brede borst die op voorpoten rust,
terwijl het hele lichaam kust en wordt gekust
en 't zonlicht valt in een geluk vol tranen.
--------------------------------
uit: 'Oogappel', 1986.…
Synchroon gelegd
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
490 vrolijke zon kon schijnen
verschillend in formaat
maar toch synchroon gelegd
als onze liefde die alles zegt
heb me gesneden aan tal
van scherpe kantjes en de
moeilijkste passages vermeden
schoonheid is allengs
in het geding geraakt ik heb
het kunstwerk maar niet afgemaakt
de praktijk bleek veel
weerbarstiger dan mijn gedachten
zonlicht…
Als ze hier is
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
2.511 Zou zonlicht haar zachtjes strelen?
Hoe zou ze zich vermaken?
Zou zij zich ook vervelen?
Zou ze alleen zijn soms
En zou ze vrienden maken?
Met wie zou ze spelen?
Wie zal haar hersens kraken?
Hoe zal het met mijn vlinder zijn?…
Schraal
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
580 De zomer is rijp
klaar om te oogsten
vruchten hangen zwaar
aan de knoestige tak
het zonlicht komt later
gefilterd naar binnen
en buiten geurt de lelie
onder 't warme rieten dak
mijn hart wordt onrustig
alsof je zult komen
brood en wijn, de tafel gedekt
maar je stap zal niet klinken
achterom tussen de rozen
je glas voor vanavond
maar…
uiteindelijke werkelijkheid
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.544 ken geen zorgen
wanneer zonlicht sterft
in melancholie van uren
die de ziel raakt
schemerende nacht
je omweeft met getover
wij zijn één
door ’t zachte licht van maan
schaduwwerpend over ons verlangen
warmend, minnekozend
’t onvergetelijke ligt al in de lucht
in ‘t ademen van gedachtes
aan zoete geur van liefde
tedere omarmende schaduwen…
Als golvend graan
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
616 Haar ogen boetseren
een droombeeld
geven het een hart zo
onstuimig als de branding
van de zee
ogen als sterren
een warme lach
als een gouden horizon
een haarkleur als golvend graan
in het zomerse zonlicht
mocht ze hopen
ooit in deze droom te lopen
dan zou ze onwankelbaar gaan
in de vallei van de liefde
heel zacht fluistert de wind…
tegelzand
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
957 september zesenveertig
in dit huis gaf je mij
jouw zegen
een leven lang en gelukkig
om te herhalen
ik herinner me het tellen
en de tegels, de kamers die wij nodig
hadden
genoeg om tot de tijd te fluisteren
- nog later dan nu –
dat zij niet bestond
niet hier
niet op de houten vloer
in het zonlicht
cirkelrond…
Een milde herfstdag
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
815 Een milde herfstdag, vol van vogels
die hier nog niet vertrokken zijn;
het water rimpelt onder zonlicht
en kinderen juichen om het geel
dat wel in duizendvoud wil vallen
rondom hun vele, kleine voeten.…
Kom, dans met mij.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.109 Nog even geduld en ook die warme sokken
Dan komt dat zalig zonlicht ons allen verlokken!
Merk ik een glimlach, fijn zo.…