6928 resultaten.
schreeuwen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
130 en gedrag zich zal aanpassen
kon ik maar met schone handen
een held zien in de spiegel
als vogel naar dat oord vliegen
waar natuur nog een leven heeft
kon maar eens wat inzicht landen
in de kop van al die lieden
die kennis niet zo cool vinden
de waarheid niet accepteren
kon wat door de mens is vernield
met een deal of door dit gedicht…
Zonder ware aard
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
570 De volheid van halfslachtigheid
vraagt om verbazing, stille verwondering
op het schiereiland van genot
hangt het om niet en renteloos te leen
slechts bereikbaar over een smalle strook
geplaveid met de toon en het timbre
van volle tintelende klanken
en de kleuring van het ongeëvenaarde
vleugelslagen geboren uit zebrapatronen
ouverture van…
Tellen tot 5
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Gekozen voor vijf elementen
waaruit een lichaam kan bestaan
water, aarde, lucht, vuur en ether
Water is bloed en aarde bot
lucht, die alles verbindt
zich laat in- en uitademen
Vuur de warmte van het lijf
ether die sterren en planeten
in de ruimte doet bewegen
Alle vijf zoeken naar evenwicht
in een bestaan van onzekerheden…
Een lege tijd om in te leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
598 Tijd volgepropt met zinnige
En vooral onzinnige dingen -
Veel geratel over van alles
En vooral over helemaal niets -
Mens, waar bazel je over?
Als je niks beters te melden hebt
Hou dan gewoon je mond!
Geen tijd meer over om van te leven,
Druk met alles, druk met niks,
Geef mij die lege tijd dan maar
Waar ik mateloos naar verlang…
Nu het op je wacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 Waarom uit het vormloze
Dat nu op je wacht
Naar buiten treden
Vanuit de aarde
Met de leem aan je handen
Vormgeven aan wat mens
Of dier kan zijn, maar
In ieder geval
Schepping is die
Zonder gedachte,
Zonder idee,
Onder het gevoel van
Je handen ontstaat…
Banda
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
598 De loef op het tropische eiland
Aan de kim reeds in zicht gekant
krijgt de golven er bovenop
Trekken thuis tegen de hamerende kop
Wat een zwalpend afleggen opeens betekent
Per strekkende meter van gezwoeg
Want nagenoeg niet gerekend
Was op windstreken voor de boeg
En de Australische stuurman's verbale dictaten
Die derhalve gramstorig…
Handlanger
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
782 Vreemd om je vinger
door het stof te zien gaan
wetend dat jij de lege kamer
ooit afgeschreven hebt
mijn ogen volgen
jouw bewegingen
ze staan haaks op je hand
je weet toch net als ik
dat vergeten woorden
zich niet laten schrijven
dan zie ik je zwarte vinger
en leg hem op je mond
ons vertrek staat nog open
in het voorbijgaan…
Leer mij toch leven
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
556 Leer mij toch leven, ver voorbij de angst
om wat dan ook maar te verliezen.
Er is zoveel dat als vanzelf al wel werd
losgelaten, maar evenveel of meer zelfs
bleef behouden in wat ik bij gebrek aan beter
mijn ziel zal noemen: diepste kern van zijn.
Wie ben ik eigenlijk en wat is echt van waarde?
Soms zingt het antwoord wel, doorheen de pijn,…
Worteltje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 Jij bent een worteltje:
vurig oranje,
onwetend groen
en puntig af en toe,
goed voor de ogen,
zeer smaakvol
en soms wortelend.
Jij bent mijn worteltje:
met jou in m’n schoen
krijg ik de wereld,
met jou als zaad
schiet ik wortel.…
vleugels van satijn
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
784 nu de lucht geklaard is,
laat ik d’aarde los
én... misschien ben ‘k morgen,
al voorbij de zon
mag ik jou nog even dragen,
voor ik gewichtloos word
of wil je nog wat praten,
over die mooiste nacht,
toen jij mij vleugels gaf
nu de lucht geklaard is,
laat ik alles los
jij tooide mij met vleugels,
hoog en wijd gespreid
zodat ik m’n hele…
Verjaren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
790 Verjaren is eens even kijken
naar wat het leven bracht tot hier:
de mooie dingen, ook de zorgen,
de droefheid maar ook het plezier.
Verjaren is eens even danken
want daar is altijd reden voor;
zoveel is onverdiend gekregen
al leven we de dagen door.
Verjaren is eens even zingen
al wordt de stem ook stilaan oud;
je lied hoeft niemand…
KEER JE OM
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
675 t-Is bijna dag, nu zal het niet lang meer duren
de schemering van de vroege ochtenduren
in een plas water zie je spiegels van verdriet
en blad van herfst, ze tellen kan je niet.
Als de zomer komt, kan je dwalen over straat
Kom, kom terug en keer je om, het is nog niet te laat
Gisteren op een paar stappen bij mij vandaan
zag ik je in de winkel…
Twee paar ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Deze mens herken je aan zijn ogen,
Zijn oogkassen bieden plaats
Aan vier ogen in plaats van twee -
Hem herken je hem net zo makkelijk
Als de cycloop, net zo opvallend is hij.
Één paar ziet wat er voor hem gebeurt,
Het andere ziet alleen de herinnering
Die hem dag en nacht verteert
Tot er niets meer van hem over is.…
Twee paar ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 Deze mens herken je aan zijn ogen,
Zijn oogkassen bieden plaats
Aan vier ogen in plaats van twee -
Hem herken je hem net zo makkelijk
Als de cycloop, net zo opvallend is hij.
Één paar ziet wat er voor hem gebeurt,
Het andere ziet alleen de herinnering
Die hem dag en nacht verteert
Tot er niets meer van hem over is.…
Wensdrummen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
665 Het kan nog van drummen komen,
van heerlijk roffelen, van geweldig
tekeer gaan op gespannen vellen,
terwijl snaren stevig reflecteren.
Ja zeker, van trommels komt geluid,
durend slaan stokken heftig neer,
een lieve lust maakt klappen hard,
zin in leven ktijgt in ritme weerklank.
Ik zoek nog ruimte, ruimte voor herrie,
waar ik drummen…
Gloeiend
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
619 Mede namens mijn broeder Beau wens ik u en de uwen een onvergetelijke indiaense zomer
in hartbrekende atmosfeer, welke, zoals eenieder onderhand op zijn klompen in het water aenvoelt en schrijvenderwijs al lezend ondervindt, voor extra vitaminen abc en d3 in lijf en leden zorgt,
en al helemael wanneer u de spinnefrutsels en pennefratsels van deze…
CIRKEL VAN VERBINDING; DAG VAN MIJN, ONZE VERBONDENHEID, 17 MAART 2024
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 Het is zondag
Zondag 17 maart 2024, 10.00 uur
Zal de zon gaan schijnen?
Toch maar een paraplu mee!
Weer of geen weer
Het wordt mijn, onze zondag
De dag van verbondenheid
Het zal me benieuwen
Die cirkel op het Museumplein
Die cirkel van verbondenheid
De kerkdienst in de Keizersgrachtkerk
Het lied, de zegen op het plein
De nazit met…
God huilt ook wel eens...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
248 Soms kan God er niet tegen,
dat haast geen mens gelooft.
Dan voel ik als een zachte regen,
zijn tranen op mijn hoofd.
Want ook God kan verdrietig zijn
en wie moet Hem dan troosten?
Ik wil wel, maar ik ben maar klein
en hij de allergrootste.
Maar ja, dan zeg ik. “Stil maar God.
het komt gerust wel goed.”
En dan zie ik wat een wonder…
Wat nog geen woorden heeft
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.390 Soms schrijven we het neer en lucht het langzaam op.
Soms blijft het hangen tussen denken en gevoel,
een fluistering van binnen zonder helder doel.
Je draait eromheen, maar het wijst toch de weg,
alsof iets in je groeit, al vind je nog niet de uitweg.
Het willen begrijpen van waarom, wat of wie
soms is het niet nodig, soms is het de wil,
en…
REGENBOOG
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
550 Ooit danste ik op muziek die ik hoorde
Alleen ik, niemand anders, geen vriendje,
geen ouder of kind hoorde het.
Ik danste uitbundig op straat als een gek
of hield me in terwijl ik de klanken hoorde
Thuis ontlaadde ik mijn energie voluit,
alsof bliksemschichten in mij eruit schoten
Ik regende binnen.
Tot dokters en farmaceuten…
Wanneer sterren fluisteren
netgedicht
1.8 met 9 stemmen
135 Sterren zonder stem
de nacht houdt haar adem in
een blad beweegt zacht
Wanneer sterren
fluisteren, opent de nacht
zich boven het landschap waar licht
rust op de aarde als een gebaar dat niets vraagt.
Tussen het ritselen
van bladeren en de koelte die
zich langzaam ontvouwt, ontstaat een stilte
waarin mijn adem zich voegt in een ritme…
in alle staten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
423 mijn staat van leven
laat mij zijn, laat mij liefhebben
de klank, het spel – niets is te veel
het ritme uit verre landen
vrijheid in het verschiet
het leven als spel – zoals ik het zie
in stilte groeit een zachte kracht
als een toverspreuk, een wereld die lacht
een vlam die door de ziel gaat
waarvoor woorden niet bestaan
het sein van…
Het begon ook zo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
358 Het begon niet met zware stappen,
maar met woorden.
Woorden die orde beloofden,
eenheid,
rust.
Één land.
Één volk.
Één verhaal
dat niet mocht afwijken.
In de jaren dertig klonk het net zo netjes.
Ook toen heette uitsluiting
“herstel”,
ook toen was gehoorzaamheid
“verantwoordelijkheid”.
Uniformen zeiden dat ze beschermden.
Lijsten…
Voor Adriaan
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
788 Toverheksen in het bos rond paddenstoelenkringen
Hoorden bij de eik een zware, droeve tijding zingen
Van bladeren die fluisterden met 't ritme van de wind
Dat Adriaan de Tovenaar zich hier niet meer bevindt
De vogels in de bomen staakten voor die dag hun lied
De egel droeg sonnetten voor die hij ons achterliet
En in een pot gemaakt van…
HET OPRUIMEN DER SLAGVELDEN
netgedicht
4.6 met 73 stemmen
467 bij het opruimen der slagvelden komt men soms rare dingen tegen
zoals een jongen van 18 die ook graag 100 was geworden
met blikken medailles op de borst
maar het er is helaas iets tussen gekomen
namelijk een kogel met zijn naam er op
recht tussen zijn ogen
maar de stank van zijn rottend lijk
zal nooit de paleizen van de keizer bereiken
en…
Op het ritme van Reve: BOSMA!!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
531 Eigenlijk doet het me niks
en zal het me een grote zorg zijn
maar soms
wanneer ik denk
Dat Bosma waarachtig is
dan voel ik wrijving
met zijn intrinsieke verbinding
van hem en zijn PVV gedachtengoed!!…
Ode aan de Heelsumse Beek
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
602 Parel der beken
kronkelt zich een weg door dal,
van spreng tot de Rijn.
Stromend langs stuwwal
met haar kraakhelder water,
vele eeuwen lang.
Bron van waterkracht
voor papierwatermolens,
tot die verdwenen.
Kokerjuffers die
nu tussen waterplanten
aan het zwieren zijn.
Grote grazers die
in dienst van natuurbehoud
de beek flankeren…
Te veel voelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Waar ga je heen
als je geen gebroken been hebt
maar een gebroken hart vol andermans pijn?
Ik draag stemmingen
als ongewenste gasten in mijn borst,
ze fluisteren, razen,
en ik dacht lang dat ze van mij waren.
Tot een zachte stem vroeg:
“Is dit jouw wantrouwen?”
En ik wist: nee.
Het kwam van de ander,
zijn last, zijn koorts, zijn vermoeidheid…
Vooruitgang – De puzzel van zelfliefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
275 Ik volg de kaarten, laat ze spreken,
geheimen van mijn ziel ontwaken
op YouTube-schermen, in nacht en daglicht
herken ik echo’s die ik zelf ooit maakte.
Tussen de regels fluistert mijn blauwdruk,
een toekomst die zich zacht ontvouwt —
wat ooit verzinsel was, wordt werkelijkheid
en zelfs het onbekende voelt vertrouwd.
O God, welk pad zal…
Zoektocht tussen dozen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
236 Het gordijn van mist houdt alles op afstand,
verdriet druppelt binnen, waait door kieren
terwijl ik vul, plak, schraap, en ploeter
om het huis bewoonbaar achter te laten,
de rug pijnlijk van het dragen
en het hart moe van het bewaren.
Onder woede broeit een kwetsbaar weten,
namen spoken rond, gebeurtenissen ontwijken
preciesheid, schuld wijkt…