Alle inzendingen over gedicht

6928 resultaten.

Sorteren op:

schreeuwen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 130
en gedrag zich zal aanpassen kon ik maar met schone handen een held zien in de spiegel als vogel naar dat oord vliegen waar natuur nog een leven heeft kon maar eens wat inzicht landen in de kop van al die lieden die kennis niet zo cool vinden de waarheid niet accepteren kon wat door de mens is vernield met een deal of door dit gedicht…
R.E.N.S.12 oktober 2026Lees meer >

Zonder ware aard

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 570
De volheid van halfslachtigheid vraagt om verbazing, stille verwondering op het schiereiland van genot hangt het om niet en renteloos te leen slechts bereikbaar over een smalle strook geplaveid met de toon en het timbre van volle tintelende klanken en de kleuring van het ongeëvenaarde vleugelslagen geboren uit zebrapatronen ouverture van…
Kees Keizer14 oktober 2013Lees meer >

Tellen tot 5

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
Gekozen voor vijf elementen waaruit een lichaam kan bestaan water, aarde, lucht, vuur en ether Water is bloed en aarde bot lucht, die alles verbindt zich laat in- en uitademen Vuur de warmte van het lijf ether die sterren en planeten in de ruimte doet bewegen Alle vijf zoeken naar evenwicht in een bestaan van onzekerheden…

Een lege tijd om in te leven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 598
Tijd volgepropt met zinnige En vooral onzinnige dingen - Veel geratel over van alles En vooral over helemaal niets - Mens, waar bazel je over? Als je niks beters te melden hebt Hou dan gewoon je mond! Geen tijd meer over om van te leven, Druk met alles, druk met niks, Geef mij die lege tijd dan maar Waar ik mateloos naar verlang…

Nu het op je wacht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 419
Waarom uit het vormloze Dat nu op je wacht Naar buiten treden Vanuit de aarde Met de leem aan je handen Vormgeven aan wat mens Of dier kan zijn, maar In ieder geval Schepping is die Zonder gedachte, Zonder idee, Onder het gevoel van Je handen ontstaat…

Banda

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 598
De loef op het tropische eiland Aan de kim reeds in zicht gekant krijgt de golven er bovenop Trekken thuis tegen de hamerende kop Wat een zwalpend afleggen opeens betekent Per strekkende meter van gezwoeg Want nagenoeg niet gerekend Was op windstreken voor de boeg En de Australische stuurman's verbale dictaten Die derhalve gramstorig…
Henk Jonker5 februari 2016Lees meer >

Handlanger

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 782
Vreemd om je vinger door het stof te zien gaan wetend dat jij de lege kamer ooit afgeschreven hebt mijn ogen volgen jouw bewegingen ze staan haaks op je hand je weet toch net als ik dat vergeten woorden zich niet laten schrijven dan zie ik je zwarte vinger en leg hem op je mond ons vertrek staat nog open in het voorbijgaan…

Leer mij toch leven

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 556
Leer mij toch leven, ver voorbij de angst om wat dan ook maar te verliezen. Er is zoveel dat als vanzelf al wel werd losgelaten, maar evenveel of meer zelfs bleef behouden in wat ik bij gebrek aan beter mijn ziel zal noemen: diepste kern van zijn. Wie ben ik eigenlijk en wat is echt van waarde? Soms zingt het antwoord wel, doorheen de pijn,…
Adeleyd28 januari 2018Lees meer >

Worteltje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Jij bent een worteltje: vurig oranje, onwetend groen en puntig af en toe, goed voor de ogen, zeer smaakvol en soms wortelend. Jij bent mijn worteltje: met jou in m’n schoen krijg ik de wereld, met jou als zaad schiet ik wortel.…

vleugels van satijn

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 784
nu de lucht geklaard is, laat ik d’aarde los én... misschien ben ‘k morgen, al voorbij de zon mag ik jou nog even dragen, voor ik gewichtloos word of wil je nog wat praten, over die mooiste nacht, toen jij mij vleugels gaf nu de lucht geklaard is, laat ik alles los jij tooide mij met vleugels, hoog en wijd gespreid zodat ik m’n hele…

Verjaren

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 790
Verjaren is eens even kijken naar wat het leven bracht tot hier: de mooie dingen, ook de zorgen, de droefheid maar ook het plezier. Verjaren is eens even danken want daar is altijd reden voor; zoveel is onverdiend gekregen al leven we de dagen door. Verjaren is eens even zingen al wordt de stem ook stilaan oud; je lied hoeft niemand…
Adeleyd10 augustus 2020Lees meer >

KEER JE OM

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 675
t-Is bijna dag, nu zal het niet lang meer duren de schemering van de vroege ochtenduren in een plas water zie je spiegels van verdriet en blad van herfst, ze tellen kan je niet. Als de zomer komt, kan je dwalen over straat Kom, kom terug en keer je om, het is nog niet te laat Gisteren op een paar stappen bij mij vandaan zag ik je in de winkel…
frits16 november 2021Lees meer >

Twee paar ogen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 613
Deze mens herken je aan zijn ogen, Zijn oogkassen bieden plaats Aan vier ogen in plaats van twee - Hem herken je hem net zo makkelijk Als de cycloop, net zo opvallend is hij. Één paar ziet wat er voor hem gebeurt, Het andere ziet alleen de herinnering Die hem dag en nacht verteert Tot er niets meer van hem over is.…

Twee paar ogen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 667
Deze mens herken je aan zijn ogen, Zijn oogkassen bieden plaats Aan vier ogen in plaats van twee - Hem herken je hem net zo makkelijk Als de cycloop, net zo opvallend is hij. Één paar ziet wat er voor hem gebeurt, Het andere ziet alleen de herinnering Die hem dag en nacht verteert Tot er niets meer van hem over is.…

Wensdrummen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 665
Het kan nog van drummen komen, van heerlijk roffelen, van geweldig tekeer gaan op gespannen vellen, terwijl snaren stevig reflecteren. Ja zeker, van trommels komt geluid, durend slaan stokken heftig neer, een lieve lust maakt klappen hard, zin in leven ktijgt in ritme weerklank. Ik zoek nog ruimte, ruimte voor herrie, waar ik drummen…

Gloeiend

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 619
Mede namens mijn broeder Beau wens ik u en de uwen een onvergetelijke indiaense zomer in hartbrekende atmosfeer, welke, zoals eenieder onderhand op zijn klompen in het water aenvoelt en schrijvenderwijs al lezend ondervindt, voor extra vitaminen abc en d3 in lijf en leden zorgt, en al helemael wanneer u de spinnefrutsels en pennefratsels van deze…

CIRKEL VAN VERBINDING; DAG VAN MIJN, ONZE VERBONDENHEID, 17 MAART 2024

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 598
Het is zondag Zondag 17 maart 2024, 10.00 uur Zal de zon gaan schijnen? Toch maar een paraplu mee! Weer of geen weer Het wordt mijn, onze zondag De dag van verbondenheid Het zal me benieuwen Die cirkel op het Museumplein Die cirkel van verbondenheid De kerkdienst in de Keizersgrachtkerk Het lied, de zegen op het plein De nazit met…

God huilt ook wel eens...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 248
Soms kan God er niet tegen, dat haast geen mens gelooft. Dan voel ik als een zachte regen, zijn tranen op mijn hoofd. Want ook God kan verdrietig zijn en wie moet Hem dan troosten? Ik wil wel, maar ik ben maar klein en hij de allergrootste. Maar ja, dan zeg ik. “Stil maar God. het komt gerust wel goed.” En dan zie ik wat een wonder…
Justine8 september 2025Lees meer >

Wat nog geen woorden heeft

hartenkreet
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.390
Soms schrijven we het neer en lucht het langzaam op. Soms blijft het hangen tussen denken en gevoel, een fluistering van binnen zonder helder doel. Je draait eromheen, maar het wijst toch de weg, alsof iets in je groeit, al vind je nog niet de uitweg. Het willen begrijpen van waarom, wat of wie soms is het niet nodig, soms is het de wil, en…
Sann25 april 2026Lees meer >

REGENBOOG

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
Ooit danste ik op muziek die ik hoorde Alleen ik, niemand anders, geen vriendje, geen ouder of kind hoorde het. Ik danste uitbundig op straat als een gek of hield me in terwijl ik de klanken hoorde Thuis ontlaadde ik mijn energie voluit, alsof bliksemschichten in mij eruit schoten Ik regende binnen. Tot dokters en farmaceuten…

Wanneer sterren fluisteren

netgedicht
1.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 135
Sterren zonder stem de nacht houdt haar adem in een blad beweegt zacht Wanneer sterren fluisteren, opent de nacht zich boven het landschap waar licht rust op de aarde als een gebaar dat niets vraagt. Tussen het ritselen van bladeren en de koelte die zich langzaam ontvouwt, ontstaat een stilte waarin mijn adem zich voegt in een ritme…
CB25 juli 2026Lees meer >

in alle staten

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 423
mijn staat van leven laat mij zijn, laat mij liefhebben de klank, het spel – niets is te veel het ritme uit verre landen vrijheid in het verschiet het leven als spel – zoals ik het zie in stilte groeit een zachte kracht als een toverspreuk, een wereld die lacht een vlam die door de ziel gaat waarvoor woorden niet bestaan het sein van…

Het begon ook zo

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 358
Het begon niet met zware stappen, maar met woorden. Woorden die orde beloofden, eenheid, rust. Één land. Één volk. Één verhaal dat niet mocht afwijken. In de jaren dertig klonk het net zo netjes. Ook toen heette uitsluiting “herstel”, ook toen was gehoorzaamheid “verantwoordelijkheid”. Uniformen zeiden dat ze beschermden. Lijsten…

Voor Adriaan

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 788
Toverheksen in het bos rond paddenstoelenkringen  Hoorden bij de eik een zware, droeve tijding zingen  Van bladeren die fluisterden met 't ritme van de wind  Dat Adriaan de Tovenaar zich hier niet meer bevindt  De vogels in de bomen staakten voor die dag hun lied De egel droeg sonnetten voor die hij ons achterliet En in een pot gemaakt van…

HET OPRUIMEN DER SLAGVELDEN

netgedicht
4.6 met 73 stemmen aantal keer bekeken 467
bij het opruimen der slagvelden komt men soms rare dingen tegen zoals een jongen van 18 die ook graag 100 was geworden met blikken medailles op de borst maar het er is helaas iets tussen gekomen namelijk een kogel met zijn naam er op recht tussen zijn ogen maar de stank van zijn rottend lijk zal nooit de paleizen van de keizer bereiken en…

Op het ritme van Reve: BOSMA!!

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
Eigenlijk doet het me niks en zal het me een grote zorg zijn maar soms wanneer ik denk Dat Bosma waarachtig is dan voel ik wrijving met zijn intrinsieke verbinding van hem en zijn PVV gedachtengoed!!…

Ode aan de Heelsumse Beek

netgedicht
4.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 602
Parel der beken kronkelt zich een weg door dal, van spreng tot de Rijn. Stromend langs stuwwal met haar kraakhelder water, vele eeuwen lang. Bron van waterkracht voor papierwatermolens, tot die verdwenen. Kokerjuffers die nu tussen waterplanten aan het zwieren zijn. Grote grazers die in dienst van natuurbehoud de beek flankeren…

Te veel voelen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 374
Waar ga je heen als je geen gebroken been hebt maar een gebroken hart vol andermans pijn? Ik draag stemmingen als ongewenste gasten in mijn borst, ze fluisteren, razen, en ik dacht lang dat ze van mij waren. Tot een zachte stem vroeg: “Is dit jouw wantrouwen?” En ik wist: nee. Het kwam van de ander, zijn last, zijn koorts, zijn vermoeidheid…

Vooruitgang – De puzzel van zelfliefde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 275
Ik volg de kaarten, laat ze spreken, geheimen van mijn ziel ontwaken op YouTube-schermen, in nacht en daglicht herken ik echo’s die ik zelf ooit maakte. Tussen de regels fluistert mijn blauwdruk, een toekomst die zich zacht ontvouwt — wat ooit verzinsel was, wordt werkelijkheid en zelfs het onbekende voelt vertrouwd. O God, welk pad zal…

Zoektocht tussen dozen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 236
Het gordijn van mist houdt alles op afstand, verdriet druppelt binnen, waait door kieren terwijl ik vul, plak, schraap, en ploeter om het huis bewoonbaar achter te laten, de rug pijnlijk van het dragen en het hart moe van het bewaren. Onder woede broeit een kwetsbaar weten, namen spoken rond, gebeurtenissen ontwijken preciesheid, schuld wijkt…