6197 resultaten.
LIED
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.812 Die hier zijn zinlijkheden
De toom geeft volle ruimt,
Of die mint zonder reden,
Zichzelfs met mij verzuimt.…
gedonder in het vooronder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 ijskoude doortocht heb ik rijkdom niet gevonden,
maar gestrand in dit afschuwelijk mooie sneeuwblinde land,
waar het warme denken van onze harten,
al bloedend in onze matrozen en stuurlui is gestold,
in een duister zonder einder,
waar slechts de angst voor ijsberen het land heerwaarts heeft verbrand,
hier in het land waar de einder tomeloos in zichzelf…
Mummificatie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 Toe, verlies je hoofd, draai als ballonnen op het water en zie maar in dat je dagelijks kunt knappen als gevangen helium, kerels met zichzelf wijsgemaakte, jarenlang zwoegende trots, vrouwen met ingebeelde schoonheidsidealen via jarenlange wie mooi wil zijn moet lijden paden. Kerels, ieder weekend een krat Heineken of Hertog Jan!…
U bent minder dan u zich voordoet (proza)
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
886 Immers die anderen hebben ook een beeld
van zichzelf dat niet klopt.
Ook zij blijken doorsnee mensen te zijn.
Moet ik die onzin nog verder aanhoren denkt u....
Ja goede vraag.
Wel u luistert nog door, want ik heb u wel geraakt,
ook al zegt u, wat een kwats.
En het is ook kwats want wij mensen komen
niet verder dan kwats.…
Vechten of opgeven?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
883 Ze hebben een muur om hun hart heen gebouwd om zichzelf te beschermen, ze zijn klaar met al de pijn, verdriet en ellende.
Het is té zielig voor woorden dat mensen zo zijn behandeld en niet meer aan het mooiste wat er is willen toegeven.…
Overgang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 wat is nog waar in de wereld en wat niet
als echte sporen verdwijnen
en mensen die veel hebben ervaren
zwijgzaam en alleen
achter de gordijnen wegkwijnen
Het is een vraag
actueel vandaag
Langzaam sterven generaties uit
echte persoonlijkheden
die groots in de historie hebben gestreden
die in de kracht van de schoonheid geloofden
zichzelf…
Ambivalent?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
475 inzicht waarin we zijn
gekluisterd aan de ketting van de aarde,
als ik de nog ongeëvenaarde stip ervaar
in een priemend licht van iedereen die
ons na komen zullen om in het zaad
van hun ambivalente afkomst, de eigen
sporen zullen baren, zaait alleen de wind
het zuivere zaad van duurzaamheid,
wanneer macht van decadente materie
zichzelf…
Den-ken lééft !
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 Kennen dennen zichzelf?
Kunnen dennen denken?
Dennen denk-en van wel.
Een den denkt als den.
Natuurlijk! Uiteraard!
Dennen leven!
Zoals wij!
Weten mensen wel wie ze zijn?
Natuurlijk weten mensen dat!
Weten hoe grof dennen zijn.
Geleerden zijn verslaafden.
Ze denken dóór. Dat moet!
Helaas.
Biologen wéten wat leven is.…
Vooruitgang – De puzzel van zelfliefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
275 Wie eerlijk naar zichzelf durft kijken
bouwt stap voor stap aan eigen vrouw of man.
Ik sta te trappelen voor wat komt:
de toekomst heeft haar deuren op een kier.
Nu luister ik niet enkel met mijn hoofd
maar voel de wijsheid van mijn intuïtie hier.…
Receptie van Luceberts Liefde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
450 Als hij baalt van zichzelf en van de wereld, waar leeft hij dan nog voor?
Het is een mooi gedicht.
Je moet er wel even bij nadenken. Dat is wel waar. Maar voor de rest is het wel mooi.
Eerlijk gezegd snap ik het nu nog niet echt, maar ik zal het nog een keer lezen. Beloofd!
Mooi! Om over na te denken.…
Zonder Yulia
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 Gelukkig gaf hij ons een levensteken
Luis in de pels, van trojka
hier tot daar
In aanloop tot een nieuw verkiezingsjaar
Nog niet aan Poetins
wolvenjacht bezweken
“Ik ben nu jullie nieuwe
Santa Claus,”
Zo tweette dissident
Alex Navalny
Vanaf zijn nieuwe plek -
een winterkamp
Ten noorden van de Poolcirkel
en Oeral
Hoe vaak zal…
de weg
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
2.033 Er gaat veel leed schuil achter de glimlach die je ziet
Bovenstaande adviezen zijn louter kwetsend wil je je dát realiseren
Sluit je ogen, plaats je in onze positie en voel…..…
Veldslag
poëzie
2.8 met 9 stemmen
2.554 Soms scheurt de wolk: een bende krielt,
het dondert uit de verten,
de bende sluit, verdund, en stormt
vooruit al lijken terten.
Ofwel, nog schrikkeliker, 't is
een bots van schaar op schaar
die beiden maalt en plettert en
versmeiert op elkaar.…
Sultan van mijn hart
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
880 Als ik mijn ogen sluit hoor ik haar
zachte bescheiden stem aan mijn oor die
fluisterde…
Mijn kinderen , jullie zijn het licht van mijn
ogen en jij mijn zoon, bent de sultan van
mijn hart.…
Huis van de Geleerden
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.680 fietste uit verlangen
en met honger in mijn benen
naar het Huis van de Geleerden
kromgebogen op mijn tenen
en ik hijgde uit nieuwsgierigheid
ik hijgde uit onwetendheid
en fietste alsmaar harder
iets van toekomst tegemoet
Treed naar binnen zo U wilt
en vul uw leeggedronken ziel
sprak er de man die na mijn aankomst
weer meteen de poort zou sluiten…
Wisselbeest
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.062 Nee, zulke billen laat ik lopen (of ik zou een broek gaan kopen)
Ik kruip gewoon in elke huid die per moment het beste sluit
en laat het blauwbilgorgelbeesie graag aan zijn verwekker Ceesie
(Buddingh' 7 augustus 1918 - 24 november 1985)…
Vrijheid
gedicht
3.7 met 26 stemmen
21.270 Als vrij zijn is: hou jij je mond
want ik heb iets te zeggen
Als vrij zijn is: jij achter tralies, want
dan hoeven wij niet bang te zijn
voor al jouw anders zijn en doen en anders
laten
Als vrij zijn is: de dag van morgen
strak bepalen door de dag vandaag
iets minder dag te laten zijn
Als vrij zijn is: de deuren sluiten
en op het beeldscherm…
Gaza - MH17 haibun
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
888 En de eenzame man die huilt om haar dood
in een uithoek van een ver land
sluit de hele wereld in de cirkel in.
En dan heb ik het nog niet over het huilen van de wezen
dat reikt tot de zetel van God
en daar voorbij, en dat de cirkel
zonder grenzen maakt en zonder God.
............................................................…
Zwarte ridder
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
633 De zwarte ridder in verval leunde nog één
keer op zijn gespierde arm, zijn dichtershand heeft al op de gitaar van Jimi geslagen,
Rotterdam kan de ogen sluiten, want de nachtburgemeester komt niet meer thuis, hij is
voorgoed in een jazzcafé blijven handen, rokerig als de mist die hij wist te blazen uit
zijn zwarte, geharnaste ridderlijf, zijn poëtische…
Dwaaltocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 Mijn ouders sluiten het slot,
Maria en Jozef in hun betekenissen,
Het dakterras vangt mijn roep om hulp,
Politie aan de poort van mijn verhaal.
Het hek om het ziekenhuis beschermt,
De kamer, een vesting van angst,
Hier de keuze tussen duivel en licht,
Verlies en vondst, het goede en het kwaad.…
Het einde van de reis
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
11 Zo sluit de mens zijn ogen, met een glimlach op het gelaat,
in de wetenschap dat het einde zacht en vredig gaat.
Euthanasie, niet het einde, maar een nieuwe start,
een keuze die men maakt, met liefde in het hart.…
Poëzie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
442 schone en trieste melodieën
rozengeur en
passiflora
hangt in 't wonderbaar licht
waar we
de liefde voelen stromen
in dichterlijke aandrift
met wenende ogen
zich baant een weg
door ruimte
en grotten waar ze
de poëzie
door 't trots
gemoed bespotten
het regent klachten
die op
beredeneren wachten
verloren voor de poëzie…
Yesterday
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 Yesterday
all my troubles seemed
so far away
Gisteren
had voor mij het le-
ven nog veel zin
*
Now it looks
as though they're
here to stay
Nu zie ik
er haast geen
gat meer in
*
Oh I
believe
in yesterday
O ik
geloof
in gisteren
*
Suddenly
I'm not half the man
I used to be
Plotseling
voel ik mij…
ZWARTE GATEN VAN DE TIJDEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 Ieder woord dat ze in het donker fluisterde
dat kwam regelrecht uit haar wenende hart
Terwijl er toch niemand naar haar luisterde
haar wereld zag immers zwarter dan zwart
Ieder verdrietig woord dat haar hart verliet
beproefde het traan uit haar ogen te persen
Achter haar klonk het levens afscheidslied
het zong van verdriet en pijn controversen…
CIRKEL VAN VERBINDING, irt verslaving
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
577 Het zal je nooit verlaten
het verslavende
maar je kan het laten staan, gaan
zie dat elke keer als een overwinning
op het leven, op jouw leven
vier dat met de puurheid
die jij bent en wilt blijven
Blijf primair open naar jezelf
in ‘meetings en greetings’
zoek je (ont)spannende unieke ik
dan zoek jij vanzelf
de verbinding met die ander…
Het waren de laatste overgebleven helden
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
955 toekomst toe
Veel later pas drong het tot hen door
Op een dag, die ze snel wilden vergeten,
Dat zij maar alleen waren
Hand in hand, in een huis voor velen
Wanneer hun blonde schoonheden verdwenen
Waren op zoek naar een ver Amerika
En haar ogen leken, nu achter dubbel glas,
Niet eens meer zo eindeloos
Toen leefden ze in gesprek met zichzelf…
Ik hou van mij
gedicht
3.8 met 298 stemmen
45.410 Want wie van zichzelf houdt,
Die geeft pas echt iets kostbaars
Als-ie ik hou van je tegen een ander zegt.
--------------------------------------------------------------------------
Tekst en muziek van Harrie Jekkers, te vinden op de CD's:
Mijn Ikken en Het Geheim van de Lachende Piccolo.…
Lange weg te gaan...
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.144 Een mens weet van nature dat hij iets slechts doet omwille van goed
maar verbetert zichzelf niet omdat een ander het ook niet doet
Laten wij met zijn allen eens beginnen bij onszelf!
Laten wij met zijn allen eens opstaan voor een ander!
Laten wij met zijn allen eens wat beter gaan handelen!…
zinloze strijd (proza)
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.008 verschuiving die
men in eigen geest kan ervaren, de pseudo-
geesteswetenschappers schieten als
paddestoelen uit de grond, met volle doch
verkrampte borst als ontzenuwde pauwen
verkondigen zij het evangelie van vrijheid,
van vreugde en een levens gelukkig-zijn
niet wetende hiermee opnieuw een valkuil
te graven voor zowel de zoekende als zichzelf…
Een Utrechts sprookje
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
609 Hij kwam, hij zag, zij overwon
en al zag hij zichzelf nooit als een bruidegom,
hij wist dat hij met haar ging trouwen.
Zo klonken de klappen van knikkende knieën
recht boven de klok van de Dom.
Rom bom, rom bom.
Een kind werd geboren, een prachtige dochter,
zijn leven veranderde vlug.…