6335 resultaten.
bedankt mevrouw de secretaris
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
3.194 Je eeuwige glimlach, was voor ons
een uiting van tevredenheid en blijdschap.
De genegenheid en je toewijding
was onuitputtelijk.
Wij, alle leden van het Lucas Gilde
danken je voor de goede vriendin
die wij hebben, die niets aan het
toeval overliet.…
Het Verdriet van Hama en Homs
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.160 speelden met elkaar
als aan het tandwiel van het leven
Zoals waterraden statig
voor de hamam zouden doen
En aan de maan die half was
lazen zij verzen aan elkaar
Voor alle monden, ogen, handen
die de steden samen smeedden
Maar de maan huilt bloedrivieren nu
in stromen vermiljoen
Waar eens piasters van geluk
die zij er strooiden eeuwig…
de laatste van het eiland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Iedere avond zit hij op zijn bankje
te wachten, waarop,
de slaap, de eeuwige slaap?
Het lijkt erop
of ook die is vertrokken
met de anderen mee.
Hij wacht
hij luistert
en voelt zich
zelfs door de tijd verlaten.
Hij luistert naar zichzelf
moet ook hij naar de stad gaan
dat andere oord?…
Wij zijn zielen.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
540 Want we zijn eeuwige dienaressen van God.
Net als de stomme dieren,
DIE LIEF EN LEED MET ONS DELEN EN GOD begrijpen.…
Wat als..
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
567 Zou je de woede in jou willen vervangen met eeuwige vrede?
Zou je ‘de rest’ als gelijken kunnen zien…?
Zou je oude principes willen opgeven, in ruil voor een nog onbekend positief leven?
Wat als, dit alles binnen handbereik is?
Wat als je dit alles zelf kunt realiseren, door simpel bewuster om te gaan met jou leven? Wat als..…
Innigste wens
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
810 Maak mij gelouterd en puur,
liefdevol tot het laatste uur,
trouw en gereinigd als door een vuur,
troostend en van eeuwige duur.
Onze liefde zal nooit vergaan,
niet tijdens ons tijd`lijk bestaan.
Op aarde zullen wij beiden eens sterven.
Ooit zal de dood onze liefde bederven.…
Liefdes-klag.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.382 En eensaam herhaal ik deur nagte en da'e
vergeefs nog en eeuwig die swaarste van vra'e,
en voed ik, genietend, die pijn wat ik lij.
Ik mag jou nie lief hê en 'k kan jou nie haat nie,
ik mag jou nie hou en ik kan jou nie laat nie,
O, leer mij die bittere strijd te volstrij!…
daar juicht een toon, daar klinkt een stem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
851 sterker dan de dood
herwon ze nieuwe tijd
en waar zij is
- ze straalt het uit -
daar juicht een toon
daar klinkt een stem
de extra tijd zo gewonnen
- elk moment elk contact -
door en met haar
werd dubbel gevierd en beleefd
want waar zij is
- ze zaait het -
daar juicht een toon
daar klinkt een stem
haar bestemming bereikt
- het eeuwige…
Boven op de Domtoren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
518 Vestigde zich het belang van het
eeuwig weten; en bouwde zich
een universiteit in steen.
Boven op de Domtoren biedt zich de
belichting op de nieuwe tijd.
Demka en Werkspoor omhulden de
bouwsels van massa arbeid en
klassenstrijd. Langs spoorwegen vindt
men Utrecht's arbeiderswijken;
de vruchten van de Stichtse nijverheid.…
Kralingse Bos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
554 dagen dromend, in nieuw groen gras
een bos, zo sterk, dat het geluk kon dragen
vol warme uren zomerlicht
met herfstdruppels benevelde dagen
schommelen met ogen dicht
Brabants groen, warm ontvangen
bijgestaan door de brodeloze hand
zette zijn wortels onbevangen
vaster, omarmde de waterkant
Het Kralinger Hout offerde zijn bijna bomen,
eeuwig…
Ik wilde reiken naar een tijd
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.034 Ik wilde reiken naar een tijd, dat mild,
De mensheid neerzag op haar diep verleden,
En aanving te begrijpen, wat in stilt’
De bomen zeggen in hun eeuwigheden.
En wat de zee zegt, en de zon, de wind,
En de figuren aan de lucht geschreven.
En wat de tekens zeggen, die hij vindt
Binnen de wanden van de rots gedreven.…
Kijk terug om te leren, kijk vooruit om te leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
656 Kijk ik vooruit, hopend op een toekomst,
vol geluk, en eeuwig leven.…
Wat heb ik geleerd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
695 Het eeuwige
enerzijds anderzijds,
de kronkelredeneringen
in de spits van zijn roede
druipen nog langs mijn benen
en die speekselpreek moest ik
altijddurend geloven.
Een losgewoeld hart,
nog deels kinderlijk,
stuurt me,
fluistert noodkreten,
en praat door mij heen,
hinderlijk.
Blijf rennen.…
Litanie van Bob Dylan
gedicht
3.7 met 7 stemmen
4.663 Navel van de Nacht,
Schiermonnikoog,
Onderlip van de Liefdeslust,
Gebakken Mossel,
Stuk Ongeluk,
Oude Muis,
Grens van de Vergetelheid,
Knoopsgat van de Weelde,
Gespleten Tong,
Trots der Winkeldieven,
Lente der Brouwerijen,
Smeulende Bibliotheek,
Weg zonder Lengte,
Geile Kip,
Wrattenkoning,
Eenzaam Kalf,
Onsterfelijk Trapezium,
Eeuwig…
De verganklijkheid
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.527 Dit ziet de wijze klaar voor ogen,
En schept een nieuw geboren wil,
Om zijn wasdom te verhogen
Daar 't groene blad nooit af en vil,
Van 't Eeuwig bloeiend hout des Heere,
In 't altijd groeiend…
Op slag
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
808 Nog eenmaal gingen ogen open, zag de grootheid van
de bomen aan het water en het lover, dat ruisend tot hem sprak:
Dit is je tijd en bij ons je plaats
waar je het leven laat, waarin je niet terug kunt keren
en zonk toen weg, in diepe rust en eeuwige slaap.…
Voorwinterdagen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
575 Geen enkele bloem, bloesem of vrucht laat zich eeuwig dragen.
Elk seizoen gaat telkens dood
en voelt zich keer op keer verraden.
Ze wandelt aan de zoom
van herfst naar winter toe ,
gedrengt, verdronken en volgezogen
wonderlijk gestild door parelende herfstschoonheid van klamme kilte
in tijd en ijltempo voorbijgevlogen .…
Lente aspiraties
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
499 Wellicht een tikje ongezond
Scheidingsdrift of taal
’t is best grappig zo verweven
Opvallend of banaal
De beschrijving is bijna inclusief het leven
Van algemeen naar absoluut besluit
Het is maar één kant van ’t verhaal
Dat van over is ook uit
Doet tekort aan allemaal
Laatst wilde ik je iets zeggen
En jij maakte een gebaar
Een eeuwigheid…
Water
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 zelfs kokende kolkende waterstromen
welke met paardenkracht mij trachten
te overspoelen zonder enige compassie
doch mijn geest heeft sterke krachten
bij wijs van spreken de zee zich terugtrekt
tot woest weer golven vuur opjagen
welke vele stormen kan weerstaan
daarna mijn kracht het zal begeven
terugziend op een jong onstuimig leven
waar eeuwig…
zoon van aarde en liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 voor hen betekent
dat jij een thuis vinden mag
waar je ook woont en leeft
dat jij natuurlijk ongewoon mag zijn
door binnen en buiten de lijntjes
met jou het leven te kleuren en fleuren
dat jij voortdurend groter groeiend
ons mensen en jezelf verrassen mag
door met de talenten te woekeren
die jou als zoon van de aarde
voor altijd en eeuwig…
De Rhône en mijn vergezicht
netgedicht
5.0 met 11 stemmen
595 Langs de winterklare, doodsbleke waterkant,
versiert met blote sneeuwkristallen neerslag,
rilt de eeuwige grijsgroene Rhône, snelvliedend
maar ijzig koud, in zijn grandioos riviergebied.…
Noah, mijn number seven, NBA-ster.
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
613 Noah, snel winklend, nog sneller krinklend,
Gelijk het eeuwig ‘schrijverke’ van Gezelle,
op en neer, kwiek, een ongrijpbare pijlsnelle.
Noah is razend vlug. Noah keert en wendt,
Noah flitst dribbelend zijn man voorbij,
de bal kleeft aan zijn veeleisende handen.…
Erasmus' Moria
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
439 Amerika
De herfst was zacht en warm
en ging de zomer achterna
Zo laat in 't jaar, het was een oudewijvenzomerdag
Gij weet, ik had mijn muze Moria
op 't strand ontmoet
In Genua, in pronkgewaad,
ik had haar stil aanbeden
Gij weet, mijn alter ego, wat dat
met een priester doet
Toch weet ik nog goed wat ik zei,
een eeuwigheid…
Levensboom
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
530 Zoveel groei en kracht
gebundeld in eeuwigheid
de pracht van een boom.
Vol bewondering en verwondering kijk ik al vroeg
in de morgen hoe jij als een reus lijkt uit te rekken met jouw
reusachtige, gespierde takken waarop de vogels bekken, snavelen onder
elkaar en poetsen hun verenkleed voor de komende vluchten in pastel dageraadlucht.…
KON IK WANDELEN BOVEN DE STERREN
hartenkreet
4.8 met 24 stemmen
1.073 bijtjes met gouden vleugels zag ik rondom mij zweven
alsof alles wat ik hier zag, niet aards was en niet gewoon
droegen zij een teken van een eeuwig en bovenaards leven
uitgetekend in een ondoorzichtelijk en goddelijk patroon.
en toen ik allerijl naar de aarde terug moest keren
wist ik niet hoe het licht in die sterren was uitgegaan.…
Ochtenddauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Straks ruisen verdorde bladeren in de wind,
zijn kabbelende heldere beekjes een zeldzaamheid,
hoor je stilte spreken over wat ooit was,
en is verloren voor de eeuwigheid.…
Geen geluid betekent dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 En dan het eeuwige zingen van de branding,
laarzen, zuigend wegzinkend in vette klei,
in de stormwind krakende zolderbalken.…
STER VAN HOOP
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.481 Kerst blijf ik verbeelden
als een wit winterland
van oneindige sneeuwvelden en schitterende ijskristallen
van vredige dorpjes die ondergesneeuwd liggen
onder een stralend firmament van miljoenen sterren
die licht halen uit die grote staartster boven de stal
alles ademt eeuwige vrede en rust ineen heilige nacht
Kerst beleef ik
in een groen…
Tranen
hartenkreet
5.0 met 210 stemmen
1.082 Totdat mijn tranen
Moe gehuild stil
De rivier vinden
Op reis
Naar die plek
Waar ik altijd thuiskom
Op de bodem
Van de diepblauwe oceaan
Waar mijn ziel rust vindt
Mijn tranen één zijn
Met alles om me heen
Veilig
In de schoot
Van het universum
Waar jij nu bent
Waar jij me opwacht
Als ik de oversteek maken zal
Naar het eeuwige…
Koester elk moment
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
340 Rustig bos fluistert
beek zingt een melodieus lied
natuurs harmonie
Onder een oneindige hemel, waar wolken zacht fluisteren in hun vlucht
ademt de lucht haar stille kracht, een eeuwige bron van leven en pracht.…