29037 resultaten.
de toekomst
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
973 Overal bonkt hetzelfde hart,
het ene van liefde, het andere
van ellende en smart.
Ongeloof, maakt plaats voor haat,
haat draait uit op geweld,
daar worden mensen
in hun innerlijke door geveld.
Laten we hopen,
dat er een betere tijd komt,
want zoals het nu gaat,
is het een bom, met een brandende lont.…
De pont
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.622 De boot is aan
maar zij vaart
van kade
naar kade
niet wetend
waar aan te meren
de kracht van de vooruitgang
vast geketend
onrust in haar hart
doet weten vergeten
de pijn
moe gestreden
laat stormwind
razen
wolven
maken plaats
voor een hemel
vol sterren
in de nacht…
Windgolf
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
709 dagen korten
in het nachttij
van een dromendichter
sterven in de duinen
van het eigenzinnig hart
woorden staren
wangenbleek
naar het ongekende afscheid
waar ik de zilte vloed
in mijn zakdoek druk
zilverwit
sterven vleugels
door de stilte van een open zee
op vreemde vogels
schrijf ik blauw wat eenzaamheid is…
Cri d’un coeur
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
766 hoe lief
een nachtegaal
passie leegschudt in huiverend glas
woorden kweekt
als rijpende vruchten
tegen een bezinnende boezem
net voor de val
in licht en donker met
een buitelend hart
schaduwen temt
langs de kamerwand
de bodem vult
met geoogste sterren :
haar dromen in een
komende dans…
De roos.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.142 De ogen die het hart zich heeft gekozen.
Zijn zorgeloos en diep en donker als de rozen.
En 's morgens als de nacht hen heeft bemind.
Vochtig en wild, als rozen in de wind.
Vochtig en bleek, als roze na de regen.
Is het gelaat dat om hen heeft gezwegen.
En huiverend in de morgenwind.
Droefenis naast zich op de peluw vindt.…
soms zomaar
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.254 krijgen ijsbloemen op de ramen kleur
hak een wak in ijs
opzoek naar meer
ontdooit mijn hart en leeft
is hoop daar weer
lig met mijn ogen open
en dagdroom in de nacht
ik blaas jouw
zeepbel vol met regenbogen
houd mijn handen op mijn rug
dan spat jij niet uiteen…
Voor altijd
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.535 Door jou kan ik niet meer slapen
mijn hart bonkt uit mijn lijf
Ik kan de rust pas vatten
als jij terugkomt en blijft
Pas dan kan ik functioneren
en weer zijn die ik ooit was
Ik heb altijd van je gehouden
maar besef dat nu zelf pas
Soms zie je pas wat je had
als je het even hebt verloren
Maar nu weet ik het echt zeker
ik wil voor altijd…
Alzheimer
hartenkreet
3.7 met 23 stemmen
2.992 Als de wereld
in schimmen verandert
en ik weet
niet waarom
de kaars dooft
mijn herinneringen
de dag die geen
verschil meer maakt
met de nacht
het leven
niet meer geleefd wordt
mijn gedachten
nooit meer
de mijne zijn
weet dan
dat ik
diep in mijn hart
jou niet
wil kwetsen
als de spiegel
zelf zijn eigen…
tranen van de wind
hartenkreet
3.1 met 28 stemmen
3.224 Overspoel me met de golven van je hart.
Laat me voelen dat ik niet alleen ben.
Je zal me omarmen met de zon
Gedragen door de wind.…
Opeens.
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.552 Mijn hart stond stil.
Ik keek je aan.
Het duurde maar een seconde,
Maar het leek wel een eeuw.
Het is nu een paar uur geleden.
En ik kan aan niks anders denken dan aan jou.
Ik vind het moeilijk om te zeggen,
Maar
IK BEN VERLIEFD OP JE!…
Adieu
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
946 Ik heb niet de kracht meer
Mijn lasten te dragen
Mijn ogen zijn blind
Voor het licht van de dag
Naar wie moet ik toe
En
Aan wie kan ik vragen
Of dat wat ik wil
Ook wel is wat ik mag
Ik vocht voor jouw liefde
Ik vocht voor jouw hart
Ik vocht voor jouw glimlach
Wat resteert is de smart
Mijn reden te leven
Is gedoemd te vergaan
Ik heb nu…
Juli
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.065 lange haren dansen sjansen
met duizenden ogen mogen
de zon als blikvanger ontvangen
het hart en oude dromen
schieten de zomer op z’n volst
dragen de bloem naar de vlinder
ik voel het gras de warmte tegen
mijn blote vel als de avond rust
wil me dopen onder de regen…
de fiets met cyclaam
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
991 zo even en niet onbekwaam
passeerde een fiets met cyclaam
die het meisje versierde
op een omafiets langs banen
door parken en lindelanen
die mede voorjaar vierden
het maakte mijn hart ook vrolijk
ben voor toeschouwers dan olijk
als een deerne mij belicht
ik ben een warme zonnestraal
een schijnend vreugdevol verhaal
en op iedereen…
archief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.012 het lichaam is een archief
dat sporen uit een verleden draagt
las hij en hij
hield de hand op zijn hart
waar verloren liefdes
gaten in geslagen hadden
zijn schouders hingen
van de last die
de nooit uitgepakte
rugzak meezeulde ach
hoe licht zou het leven
kunnen zijn
dacht zij
het hoofd hield hij recht…
Hoe zoet kan missen zijn
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.783 daar zit ik dan
en mijn hart
drumt de blues
hand aan de voet
van een glas
bloedrode wijn
die bij elke slok
zoeter smaakt
net als je afwezigheid
het zijn de laatste
-niet de glazen-
maar bittere tranen
die ik verdronken heb
om, ja om wat
om de gedachte
dat ik iets missen zou
-wat er nooit was-
de tweekwartsmaat
waar ik zo van…
Niets is zonder zorgen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.273 Als tedere bloemblaadjes
openen van de witte roos
in maagdelijkheid
zo puur
onbevlekt in zachtheid
van diepe liefde
zoete geuren
van beminnen
zit er een steel
van doornen
die het hart
bloeden laat
want ieder die
het pad bewandelen gaat
weet
dat niets is
zonder pijn en zorgen
van verleden
het nu en morgen…
De echo schaterlacht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
425 Spoken uit het verleden
dansen in het donker
van de nacht
soms wil ik leven in een leugen
alsof jij mijn lief nog steeds
de adem van mijn ziel bent
maar je deed de deur
achter je dicht
mijn hart huilt
al blijven mijn wangen droog
voorbij……fluistert de wind
de echo schaterlacht…
Teder gewend
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
496 Nu jij niet meer bij mij bent
wacht de nacht met vreemde stilte
ik was jouw stem zo teder gewend
omring het duister nu met kilte
ben ik alleen, o nacht zo lang
hoor ik slechts in tranenzang
hoe dwaas ochtend zal aanbreken
zonder jou in mijn vizier
eenzaam is het wachten hier
dat mijn hart niet meer zal hopen.…
Zucht
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
640 steeds weer hetzelfde lied
tijdloos dit zingen
van verlangen
hoewel verschraald
en in de loop
misschien berooid
toch hunkerend de toon
ondanks het remmend rijm
en doorgelopen zinnen
hoe kan het ooit verzwijgen
daar waar het hart naar zucht
jouw stem die van zichzelf mag blijven…
Wie ben ik ?
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
686 Mijn hart of
mijn denken?
Ben ik mijn hand
waarmee ik jou, of
ons kind kan wenken?
Niets, niets, ik
weet het niet – wat
van mezelf te vinden?
Toen zei je: ‘jij bent
jij, ik ben ik, dat
zal ons samenbinden.’…
Woorden.
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.368 Jouw ogen zijn te moeilijk
en je hart te makkelijk.
Ik heb geen woorden voor dit gevoel,
ik kan het je ook niet uitleggen.
Schaamte komt naar voren als ik je wat wil vertellen,
zou ik je het ooit kunnen vertellen?
Diep in mij zelf
zou ik het kunnen,
nu nog werken aan dat laatste woordje.
Dan komt het er allemaal uit.…
Op het vinkentouw
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
961 moet ik wachten,
mijn ziel,
totdat het hart
uiteenbarst
en het bloed
aan adem zuigt
of dat ik verstik in een
laatste grote zucht
waarna mijn
ongesloten ogen
de ruimte verkennen
zonder dat ze jou
nog werkelijk zien
dien ik eerder te sterven
om jouw eeuwigheid,
onzichtbaar,
te mogen erven
wie is het dan
die ik dien…
Een dwaas van mijzelf
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
724 berg je maar
want alles haal ik uit de kast
om jou te strikken
betoveren zal ik je
als 't mooiste meisje van de klas
mijn liefste kanten aan je tonen
je trekken met de zoetste geuren
en in mijn warme keuken je verleiden
met alles wat mijn hart te bieden heeft
je nooit meer laten gaan
maar laat nu ook eens zien
dat je mij hebt zien…
zonder jou
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.775 Vloed in mijn hoofd
gezichten vervagen en gaan onder
terwijl het jouwe boven komt drijven
Vreemde gevoelens in mijn ziel
gevoelens ooit verloren gewaand
nu hardnekkig kloppend in mijn hart
Vragen waar nooit een antwoord op volgt
het aanwezig zijn doet zo pijn
zonder jou…
Schaduwzacht
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
574 Onzichtbare draden verbinden
jou en mij
heden verleden en toekomst
gevangen in een web
van onverbrekelijk goud gesponnen
door wat men liefde noemt
al ben je ver hemelhoog
toch raken mijn vingertoppen
je hart, je ziel je zinnen
blijf je bij me
diep van binnen
jouw fluisteren
is de melodie
van mijn bestaan
schaduwzacht…
los
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.952 verloren
verdrietig
een tijdje
ontroostbaar
eigen keus
het was klaar
ons samen zijn
is nu verleden
ondanks alles
doet het pijn
zal jij voor altijd
mijn 'ware' zijn
cultuurconflicten
hielden aan
dus liet ik je los
met brandend hart
vrij om te gaan.
alle sporen
zal ik wissen
ter bescherming
mij niet weer
te vergissen.…
Vrouwe Luna
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
627 in jouw ogen gevat
een zilverglans weerspiegeld
zonwitte dagen
die dromen voeden
van bij me horen
het is geen vals alarm
ook niet in de diepe rivier
jij toonde de weg
over mijn lippen
het gaat vanzelf
nestel zich in mijn bestaan
de zachtheid van jouw hart
alsof jij met me vrijt
in de oceaan……
Windstoot ?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
513 Mijn kracht heeft mij verlaten,
rottende vruchten aan mijn voeten
wat bleef hangen, blijven onrijp,
groene ranken vergelen, dof gelaten
wacht ik op een laatste windstoot, die
als dolk mij in haard en hart zal raken,
vergrijp van dierbaar, maar ontbloot geloof,
beperkt zich tot bot gezaagde planken.…
‘k zou met niets kunnen leven
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
2.133 het ontwaken met lege handen
nog geen besef van tijd, beslagen
ruiten met mijn adem van vannacht
met op het kussen nog
de bonzen van het hart
‘k zou mijn leegte willen vullen
met zaken die ik niet wil maar
die ‘k moet dragen zoals
de oren van mijn bril
ik zou willen zijn met hem
die ik slechts ben – een mens
zoals die ander maar dan…
Terug in de tijd
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.759 Was het maar weer zoals toen
Geen problemen
Geen zorgen
Geen gebroken hart
Op dit moment ben ik het allemaal zat
Kon ik de tijd maar terug draaien
Of had ik maar een tuintje
Een tuintje waar ik wat geluk kon zaaien
Ik ben gebroken
Het is tijd voor de verdoving
Kon ik maar terug
Terug naar het begin
Waarin het allemaal zo goed ging…