8651 resultaten.
Zielen die vielen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
414 zacht vlaagde
zonwarme wind
koesterend langs
onze huid en legde
zomers ontspannen uit
waar witte wolken
het blauw beperkten
zorgde schaduw voor
contrast dat heerlijk
verkoelend werkte
alleen in het
spel van onze
ogen vonkte de
spanning in fraaie met
emotie gevulde bogen
in een kleurrijk veld
vol opgeschoten
bloemen dansten…
Libra
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 een ons woog
Het zoog haar leeg
Het balanceren
Het doorslaan van
Haar schalen soms
Twijfelen, weifelen
Muggen, olifanten
Zout, zoet, liefde
Haat, leven, dood
Ja, nee, vasthouden
Loslaten, angst, moed
Aanvaarden, versmaden
Waarheid, leugen
Lichaam, geest, engel
Beest, hemel, aarde
Oorlog, vrede, ziekte
Gezondheid, rijk, arm
Zwart, wit…
de overkant
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
684 zijn oren suist de
dood in tergend trage
tijd torst zijn ziel een
onuitwisbare last
diepe rouw balt in hem
samen als hij denkt aan
dat ene ogenblik van
volmaakt kindergeluk
vader tilt hen op
een reiger vliegt met de
jongen mee mama lacht
in onbevangen licht
een briesje streelt
zijn zachte wangen
met wapperende vlag
vaart een witte…
WOESTE BAREN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Uitdagend brullen waterwelvingen,
hebben een witte, gekrulde schuimlip;
daaruit klinken tijdloze vertellingen.…
De vrouw, de moeder en het ‘Erbarme Dich’
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
679 En daar stond ze ineens
in de doorgang
naar de grote zaal
van het Concertgebouw
wachtend op het 2e deel
van de Mattheus Passion
van Johann Sebastiaan Bach
Ze straalt wit uit
en zei uit het niets tegen me
“Mooi hé”
Ik antwoorde en sprak
“Ja mooi hé
Ze sprak vervolgens
“Ik heb gisteren mijn moeder begraven,
ze was 96; ‘Erbarme…
Citroentje
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
642 De lucht is blauw
de wolkjes wit.
Een prachtig tafereel..
Ik kijk naar hem.
bewonder hem.
Zwaai maar wat overmoedig.
Zijn oog is klein.
Hij kijkt naar mij,
ik voel me heel reusachtig.
Hij is niet bang,
ach ja waarom.
Hij is nu blij te leven.
Ik heb een boek,
daar staan alleen
maar mooie vlinders in geweven.…
Mercantiele munten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 bedrog
Met mercantiele munten, Veneziaanse
Geslagen naar believen en behoefte
Voor kooplui, dieven, handelaars, geboefte
Maar het patroon van Transalpiniaanse
Budgetten en berekeningsmodellen
Was ver te zoeken in al die deniers
En in de Henegouwse cavaliers
Men bleef in kroegen sous en ponden tellen
Groningse schellingen, Utrechtse witten…
Wat ik tegenkwam
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
598 Heden zag ik hoe twee zwanen
spiegelend in 't blauwe water gleden
Hoe madeliefjes met hun witte sprietjes zich ontdeden van de koude grond
Hoe een onbekende uit een busje naar
me zwaaide alsof we een verbond
Hoe een vrouw haar mobiel uitliet en hond
Hoe hij blij, opspringen wou naar mij
en zij die hem nog net op tijd verbiedt,
zich excuseert…
Een terugtredende tijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
446 caleidoscopisch
kwamen de verhalen
en herinneringen
namen elkaar mee als
golven in de branding
van de zee
krulden emoties
sloegen wit om
in het schuim van
succes wij waren
meteen weer
helemaal bij de les
in het doorleven
wisten wij elkaar
alle ruimte en
support te geven
voor de inkleuring van
stemming en moment
wat resulteerde…
Paasdagen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
400 nog kan ik
de stap niet
maken om
de grijze
rolsteen aan
te raken
die zijn graf
blokkeert
waar nimfen
hem in witte
doeken hebben
gewikkeld
zijn wonden
gereinigd van
het kwade gif
en jaloers venijn
ik heb zijn
tocht gelopen
op de vrijdag
na het avondmaal
in gethsemane
waar judas zijn
verraad pleegde
voor het haangekraai…
Bier en vertier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
805 Een wit gezicht en een lijf van goud.
Mijn vrouw weet dat ik van jou hou.
Maar schat schenk mij nog een pils koud en rauw.
Ik drink niet snel maar ik zuip al gauw.
Het houdt mij jong dus ik word nooit oud.
Maar schat schenk mij nog een pils koud en rauw.
En na een hele dag door zuipen ‘s avonds alles weer uit kots.…
LAIS CCLXVI
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
544 De peulen der graven barsten open
in het wit van de maan. Lijken lopen
doodsdronken het dorp uit, de velden in.
Etter komt uit de lijven gelopen:
de wereld is wonde, waan is haar zin.…
rimpelruis
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
498 hij in de spiegel herkent
hoe meer van hemzelf pijnlijk
wat rest is rimpeling
van vel en ongetelde jaren
een verzameling oudmodische woorden
hij kan zichzelf niet meer horen
merkt slechts variaties van spraakgebrek
de lispelruis van medeklinkers
hij denkt dat hij het einde kent
stilleven zonder kijker of passant
een koude vis op wit…
Tintjes rood
netgedicht
5.0 met 37 stemmen
503 nog licht
de zon op
in de laatste
vlok sneeuw
waar kristallen
als druppels
gaan stromen
en in weerkaatsing
hun licht in water
laten dromen
de eerste warmte
raakt onze huid
die zoveel licht
opneemt dat het
vergeten wordt
waar lente alles
laat ontkiemen
worden mensen
opnieuw geboren
uit het winters wit
dat mee kleurt
met…
laten gaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
469 in kleurenhoutsnede
zonder titel
varen we door
een stroomlandschap
we zien
stormschade
in olieverf
op doek
we kijken naar
de zwarte golfbreker
basalten wachter
aan zee op doek
hoe het water
beschrijven haar tinten
haar tonen met
blauwzwarte inkt
de schittering van
zilveren strepen
onder een tere
witte lucht
hoe…
DAGJE SKIRDAM
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
577 De watertaxi nam een grote bocht
Om dan te arriveren bij de halte
De kade had ik eerder niet bezocht
In brons, gespierd - een scheepsbouwers gestalte
Het Schreiershuisje aan de boulevard
Werd expositieruimte, afscheidstranen
Geplengd door vissersvrouwen zag ik daar
De Maas met vrachtvervoer en witte zwanen
Een straffe wind klopte de golven…
OPSTAAN
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
645 Zo wit, niet wakker meer te slaan
Mijn maat wordt nóóit een veteraan…
Glabella
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
552 Het wit van een doel.
Het rood van een roos.
Een zucht. De hel.
Het was geen verfkogel.
Glabella, my Only Mask:
the spot to be or not to be.
Een Oscar voor de beste bijrol
in de levensloop van een geweer.…
Winterreis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
599 Het penseel van winteradem
walst tussen boom en struik
streelt verloren gevallen herfstbladeren
fluistert witte vlokken tot zacht tapijt.
Kleine kristallen schitteringen vallen zacht dwarrelend naar d'aarde
omgetoverd naar diamanten kleuren door winterse zonnestralen.…
Sneeuwklokje
netgedicht
4.0 met 65 stemmen
602 Er was er eens... een sneeuwklokje
Een bloempje teer en wit
Die wil zo graag de lente in
Moe van de winterzit
Een winter koud en nat en grijs
Ze hunkert naar de zon
Oh als die maar eens schijnen ging
Oh als dat maar eens kon
Zo'n dag waarop je warmte voelt
Van gouden zonnestralen
Waarvan je weet dat het bestaat
Niet enkel in…
IRIANS ADEM
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 Papoea's der bergen hadden die vijand,
vol dreigend wit, vaak van ver bekeken,
bleven veilig in de groene omstreken
van Woondal, geklater aan de waterkant.
De hoge toppen zenden hun vrieslucht
naar beneden, door bossen en weiden.
Daar wentelt de tocht om, speelt blije klucht.…
Ik schop wel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
568 geef me de waarheid,
zwart op wit.
laat me effe kind zijn,
met grote ogen
en een boek dat ik nog niet begrijp.
laat me leren lezen.
leren kijken.
laat me.
laat me met rust.
ik schop wel
wanneer ik eruit wil.…
Onmogelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
435 De vrouw op het Venetiaanse balkon
glimlacht naar al haar bloemen en planten,
de kleuren worden tropische papegaaien
die haar reine lichaam al fladderend bedekken
iedere tepel lokt als een luxe bonbon,
hij bewondert haar oerwoud van alle kanten,
maar rondom haar zwemmen witte haaien,
zij laat al haar aanbidders genadeloos verrekken.…
Rust aan het water
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
316 Bootjes zeilen over het meer
in het helder water zeilen witte wolken
ik glimlach als een koppel eenden
luid snaterend over mij heenscheert
geschrokken toen ze mij zagen.…
Politiek in de sport
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
322 Het spel, dat ooit zo puur was opgekomen,
verliest zijn glans door macht en valse strijd,
waar winst niet meer door eerlijk spel gedijt,
en dromen als witte nevel worden ...weggenomen.…
LOS VAN NEDERLAND, VAST IN APPARTEMENTENCOMPLEX MICHELANGELO!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
325 Ben even los van Nederland
en zit 'n paar dagen vast in Spanje
in een soort Bijlmer Bajes van Benidorm
op de 7e verdieping in de Binnenstad
binnen veel grijs met witte tinten en
2 stoelen, 2 bedden en 1 tafel
maar wel met openslaande deuren
die massaal zonlicht doorlaten stralen
Het heet 'Michelangelo'
het appartementencomplex
wel een…
KROONPRINS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
299 Alsof de rode loper
was uitgelegd op
't Landgoed NIENOORD in het Westerkwartier, Groningen
het rood mooi contrasterend
met het maagdelijk wit van
'n dik pak gevallen sneeuw
Er hing vorst in de lucht
zo voelde ik ook mij in de
B&B Landgoed Boerderij Oosterheerdt
in 'n vorstelijke slaapkamer
met 'n vorstelijk bed & bad
regendouche & vorstelijke…
de Galanthus dus
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
378 Sneeuwklokjes zijn niet te horen
zij kunnen niet klingelen
hun witte kelken slaan
geen straaltje daglicht op
de Galanthus dus
gebruikt ook groene daarvoor
Schaduwen worden zodoende
niet langer of helderder
waardoor hij zich niet meevoeren laat
in zo’n donkere kelder der
kwellende mystiek
als poëtische gymnastiek gepresenteerd…
Descensus
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
785 geen hemel die
zich openscheurt
geen stem die nog
een naam verklaart
slechts lucht
waarin het zwijgen
geurt,
de populier buigt
zonder wind
alsof een wereld
langzaam zinkt,
in iets wat
ouder is dan val
geen opstijgen
naar helder licht
maar dieper in
het stille dal,
de echo van
het heelal,
meeuwen trekken
witte tekens…
dromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
112 naargelang de nacht verder
mijn slaap bestrijkt met codes
uit een ver verleden, geeft
de seinmeester om het uur
een “ wake up call “ om de
blaas leeg te laten druppelen
boven het witte tijdvak dat
verzot geraakt is aan de vele
nachtelijke spoelbeurten
staande in het geëtaleerde duister
begeeft een schemerpas zich
weer naar het geschapen…