7969 resultaten.
Menadenzoon
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
136 schijn
Zijn uiterlijk droeg hij dan nog wel
met verve
Zijn innerlijk zweeg, was steeds meer
gaan bederven
Wat hij deed bleef geheim, achter tralies van pijn
Ik heb hem stilaan uit zijn lijden verlost
Apollo, wees wijzer dan jouw eigen
vader
Het heeft hem zijn levenlang liefde gekost
Ook jij, Dionysos, met al jouw menaden
Weet hoe je ziel…
Onderweg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
96 Het hoofd wil weten, de rede zoekt een wet,
maar de ziel vreest enkel de stilstand van de rede.
Zo lopen we verder, gered door de twijfel,
met een dwalend hart, maar met onszelf in vrede.…
Stil
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
19 even
alsof iemand naast je ademde
en bleef
zacht
water droeg het lichaam verder
niet wild meer
een zachte stroom met witte bloemen
chrysanten nog geurend
orchideeën half open
langs de boeg schuimde het wit
alsof de herfstwind de wolken
alléén verdreef en jij
op de boot lag te slapen
nabij
in de stille nacht
liet vrede dalen op ziel…
Music-Hall 4
poëzie
3.2 met 12 stemmen
3.747 Dommel nu m'n eenzaam wezen heen
In de ziel die één, hier alleen
Kan leven; door haar éénheid
De kompleetste innigheid.
Dobber, dommel, deint
In die éénheid, ziele mijn,
Flikker, schitter, schijnt
Als 'n kinolampe, zieleschijn.
Kinofilm, jij zijt 't levensimbool.
M'n leven draait in snelle farandool
Als jij.…
te oud
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.343 bezeten
prooi en late lusten na
schemer, gefilterd door de meeldauw der vermolmde
bomen plooit okeren weemoed over het aloude land
een fulpen lijkwade drapeert de naderende zonnewende, onthult tempeest over de geschonden wildernis
uitgeput
balt de gewonde ziel zich nu tesamen in een desolate
bede om genade
Boekenweek 2008..…
MASKERS
poëzie
3.7 met 22 stemmen
5.787 Ze speelden immers maar een spel
waarin de ziel geen teken gaf;
ze deden enkel met elkaar
wat lief, wat laf.
En met een gauw-vergeten groet
een scheiding zonder lach of leed,
gaat ieder naar zijn eigen huis
dat stilte heet.…
De spoortrein
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.652 Die morgen sprak ik op mijn reis
Tot mijne ziel op deze wijs:
‘De domheid, die ik straks beging,
Was, dat ik aan een vlottend ding,
Dat zelf geen rust of vastheid had,
Der dingen rust en vastheid mat,
Dus zoek, indien gij twijfelt aan
Uw eigen vastheid of bestaan,
Te midden van wat vloeit en vlot,
Mijn ziel, uw zekerheid in God.…
Het mysterie van de berg van St. André
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 In de Konijnenberg verscholen;
ergens diep in haar holen;
op een plaats waar een konijn niet komen
kan; bevindt zich de ziel van de onbedorven
man. 's Nachts van onder haar kruinen, omgeven
door het helmgras en de duinen; huilt uit het
diepste van haar hart iets menselijks, dat zich
met zeewind heeft verward.…
DE VADERLANDSE JONGELING.
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.376 Mijn vrije ziel, van kluisters wars,
Veracht een hoge staat! -
Is niet in 't vorstelijk paleis
De troon der slavernij?
Hij, die de schijn voor 't wezen mint,
Zij een vergulde slaaf!
Mij siert, in 't ongetooide kleed,
De gouden Vrijheid zelf!…
De nacht en het verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
570 Al ’t naaste en ’t verste is duister,
en geen wederhopen
der heerlijkheid van heden
enigen morgen vertroost de ziel,
verdronken in de zorgen
die komen, ongestelpt,
tot in het bloed gekropen.…
IK HEB HET KLOKJE ROND GESLAPEN, IK KAN NEDERLAND WEER AAN!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 , je ziel reinigen tot op het bot
ook en vanzelfsprekend door, sinds 2009
mijn schrijverij wat hersteld de averij
van zovele aan/er-varingen en misverstanden
en wat niet te versmaden het milieuproject
(zie) MAKE AMSTERDAM CLEAN AGAIN
een schone gedachte van dochter, vader en steeds meer:....…
De Warme Waanzin
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
286 In ’t zachte schijnsel van een lamp die knippert als een oog vol pret,
waar schaduwen dansen als dronken engelen op de muur,
luistert mijn ziel naar een stem uit de broodrooster,
die fluistert door de kruimels: “Kom, mijn lief, toast mij en omhels de dag.”…
Het einde van de reis
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
11 Geen angst meer voor de pijn die knaagt,
geen strijd meer die de ziel belaagt.
Met liefde omringd, in een warme kring,
een afscheid dat zacht als een wiegelied klinkt.
De tijd is gekomen, de laatste stap gezet,
met moed en kracht, zonder enige spijt of pret.…
Banderheren *
poëzie
3.9 met 22 stemmen
9.902 Om d' edel ziele, daar God zelf in rust,
Mijden wij niet ons herten minste lust,
Maar volgen die plat tegen Gods geboden,
Daardoor wij arme zielen doden.
In `t vlieden van de tyrannië fel
Ontzien wij arbeid, moeite noch gekwel.
Maar om `t ontkomen `s duivels bloedigheid
Verdriet ons `t bidden met ootmoedigheid.…
Dodewagen
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.351 Op 't eenzaam pad, waar 'k twijfelend droom en dool,
Ontroert mijn ziel dat eeuwigheidssymbool;
God zal de geest tot ondergang niet doemen.…
Vliegende bloem uit glanzen van opaal
poëzie
4.3 met 18 stemmen
2.328 Wegvlind'rend uit mijn Brahman's wereldvuur,
Zweeft in Zijn licht door mijn eigen natuur
Mijn ziel, die Hem weerkaatst in poëzie.
En loert verstand afgunstig, dor en grijs,
Dan praat ik deeglijk, gewichtig en wijs,
Stil-blij verscholen in mijn mimicry.
-------------------------------------
uit: Brahman, deel I (1919)…
Goede Dood
poëzie
4.3 met 18 stemmen
7.588 van begrijpen
Alle jong en schoon bekoort,
Voor wie kinderen en wijzen
Lachend laten boek en spel,
Voor wie maar verkleumde grijzen
Huivren in hun kille cel, -
Mij is elke dag verloren,
Die uw lokstem niet verneemt;
Want dit land van most en koren
Is mij immer schoon en vreemd;
Want nooit beurde ik hier te drinken
't Water dat de ziel…
nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.034 voelt de koude
tot op het bot
lacht geen vogel
geen bloem, geen
wuivend gras
een kraai krast
geritsel, stilte
de koude wind
neemt de plaats in
- reeds lang voor
hem bestemd -
nu grijpt hij zijn kans
geen sterren
geen maan
geen stille tekens hoop
slechts een blauwe schijn
trilt de stilte vast
verharding, ijs
verstening van de ziel…
Door blauwe gaatjes valt uit beukenbogen
poëzie
3.6 met 12 stemmen
1.651 De psyche van mijn ziel met jong geflonker
Waagt zich, weifelend blij, uit 't oude donker,
En vangt symmetrisch 't licht in vier coupletten.…
Om één jaar jong te zijn
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.516 Om één jaar jong te zijn, gaf 'k ziel en God,
Ik, die geluksdorst met ekstazen les:
Ja, ja stompzinnig ergens in de Nes
Met dronken prolen slaan de boel kapot,
Dan met een meid naar bed, en van genot
Schreeuwen en schreeuwen doen, een keer of zes:
'K zou Brahman, vond ik Mephistopheles,
Zelfs ruilen voor Jehova Zebaoth.…
Het interesseert me wie JIJ bent
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.749 Het interesseert me niet
wat je maandelijks ontvangt
ik wil weten
waar je ziel naar verlangt
Ik hoef niet te weten
of je jong bent of oud
maar durf je risico’s te lopen
vanwege je dromen van goud
Ik wil weten
of ’s levens venijn
je open heeft gesteld
of heb je angst voor nog meer pijn
Kun je vreugde voelen
dansend, wild en…
De weg naar de glimlach
hartenkreet
4.0 met 27 stemmen
1.693 Mijn ziel dwaalt rusteloze wegen
verblind door tranen, zonder zicht
`k voel me zo hopeloos verloren
zoek tastend `n uitweg naar `t licht.
Men zegt, de tijd heelt alle wonden
als je `t maar de ruimte geeft
er komt `n dag, dat ik kan zeggen
`k heb mijn glimlach t`rug gevonden.
Tot zolang wil ik rouwen
om wie `k verloren ben.…
SPRUITE DAVIDIS
poëzie
3.9 met 17 stemmen
3.537 In 's Heren Lusthof zal hij staan
Vol vruchten die de ziel verzaen.
Zijn loof geneest de kranken
Wijd boven alle dranken.
Gods waarheid zal zijn wortel zijn,
Gods hete liefd' zijn zonne-schijn,
De grote Geest een reine
En levende fonteine.…
Korte ontmoeting in Afrika
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.671 hand
Slanke vinger die verwijst
Raakt de wond geschoond
Verwaait het kwade vuil
God is glimlach
Verdwijnend in het licht
Het verblindend lege wit
Van helse nieuwe wegen
God is ver
Een sidderend dunne streep
Zwart nee grijs nee niets
Verwonder ik de heling
God is zwart
Ik zag het vrijwel zeker
Hoewel de spiegeling
Ook mijn eigen ziel…
En Rade
poëzie
3.7 met 67 stemmen
22.555 Cavalcanti>
Groen is de gong
groen is de watergong
waterwee, watergong
groen is de gong van de zee
Sulina, Braïla
Sulina, Brest
Sulina, Singapore
achter de vest
stem die mijn slaap doorzong
waterklok, watertong
koperen long van de ree
Sulina, Braïla
Sulina, Brest
Sulina, Senegal
wijd van het nest
hang die mijn ziel…
dag lieve meid
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.193 ook nachten
en voor veel mensen ben je raar
lachen hebben we je nooit zien doen
slechts heel zorgelijk kijken
de oorzaak was niet bekend toen
maar zou later wel duidelijk blijken
vervolgens opname, sirenes en paniek
blauwe lampen verlichtten de nacht
de toestand was dus heel kritiek
dan het bericht wat je nooit verwacht
alsof een mes je ziel…
als woorden niets meer zeggen
netgedicht
4.3 met 43 stemmen
3.049 ogen dicht
zullen tranen kansloos vechten
om de spiegeling van licht
als woorden niets meer zeggen
en grenzen zijn bepaald
zal zij eenzaam naast je liggen
tot de eindstreep is behaald
zal zij stil haar adem sparen
voor dat ene hoge woord
dat als zand haar hart zal schuren
totdat jij het hebt gehoord
als woorden niets meer zeggen
en zielen…
Zwarte Weduwe
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
1.409 O weergaloze mooie mond, daarom dat ik terstond toestond
de blikkering van tanden achter dieprood omlijnde randen
Met huid, haar, hart en ziel, verblind door lokkend tuiten
lispelend vol lieve list keerde je al m'n binnenste buiten
Verliefd maar verlammend verloren, totaal gehypnotiseerd,
capituleer ik vol bewondering, schijn jij geamuseerd…
OCHTENDBEDE
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.622 En dáar, op 't smalle pad, in hoger luchten,
Ontwaar ik haar, die wuift, mijn ziel, mijn al...
Doch uit mijn hart rijst naar die hoge luchten
De klacht: hoe klein, hoe klein is mijn heelal!
Maar neen!…
Op Amstelredam
poëzie
3.8 met 19 stemmen
5.101 Zy breit haar vleugels uit, door aanwas veler zielen,
En sleept de weerelt in, met overlade kielen.
Welvaren blijft haar erf, soo lang de Priesterschap
Den Raed niet overheert, en blindhockt met de kap.…