Alle inzendingen over ziel

7969 resultaten.

Sorteren op:

Menadenzoon

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 136
schijn Zijn uiterlijk droeg hij dan nog wel met verve Zijn innerlijk zweeg, was steeds meer gaan bederven Wat hij deed bleef geheim, achter tralies van pijn Ik heb hem stilaan uit zijn lijden verlost Apollo, wees wijzer dan jouw eigen vader Het heeft hem zijn levenlang liefde gekost Ook jij, Dionysos, met al jouw menaden Weet hoe je ziel…

Onderweg

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 96
Het hoofd wil weten, de rede zoekt een wet, maar de ziel vreest enkel de stilstand van de rede. Zo lopen we verder, gered door de twijfel, met een dwalend hart, maar met onszelf in vrede.…
mobar20 oktober 2026Lees meer >

Stil

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 19
even alsof iemand naast je ademde en bleef zacht water droeg het lichaam verder niet wild meer een zachte stroom met witte bloemen chrysanten nog geurend orchideeën half open langs de boeg schuimde het wit alsof de herfstwind de wolken alléén verdreef en jij op de boot lag te slapen nabij in de stille nacht liet vrede dalen op ziel…

Music-Hall 4

poëzie
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.747
Dommel nu m'n eenzaam wezen heen In de ziel die één, hier alleen Kan leven; door haar éénheid De kompleetste innigheid. Dobber, dommel, deint In die éénheid, ziele mijn, Flikker, schitter, schijnt Als 'n kinolampe, zieleschijn. Kinofilm, jij zijt 't levensimbool. M'n leven draait in snelle farandool Als jij.…

te oud

netgedicht
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.343
bezeten prooi en late lusten na schemer, gefilterd door de meeldauw der vermolmde bomen plooit okeren weemoed over het aloude land een fulpen lijkwade drapeert de naderende zonnewende, onthult tempeest over de geschonden wildernis uitgeput balt de gewonde ziel zich nu tesamen in een desolate bede om genade Boekenweek 2008..…

MASKERS

poëzie
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 5.787
Ze speelden immers maar een spel waarin de ziel geen teken gaf; ze deden enkel met elkaar wat lief, wat laf. En met een gauw-vergeten groet een scheiding zonder lach of leed, gaat ieder naar zijn eigen huis dat stilte heet.…
Alice Nahon9 november 2021Lees meer >

De spoortrein

poëzie
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.652
Die morgen sprak ik op mijn reis Tot mijne ziel op deze wijs: ‘De domheid, die ik straks beging, Was, dat ik aan een vlottend ding, Dat zelf geen rust of vastheid had, Der dingen rust en vastheid mat, Dus zoek, indien gij twijfelt aan Uw eigen vastheid of bestaan, Te midden van wat vloeit en vlot, Mijn ziel, uw zekerheid in God.…

Het mysterie van de berg van St. André

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 538
In de Konijnenberg verscholen; ergens diep in haar holen; op een plaats waar een konijn niet komen kan; bevindt zich de ziel van de onbedorven man. 's Nachts van onder haar kruinen, omgeven door het helmgras en de duinen; huilt uit het diepste van haar hart iets menselijks, dat zich met zeewind heeft verward.…

DE VADERLANDSE JONGELING.

poëzie
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.376
Mijn vrije ziel, van kluisters wars, Veracht een hoge staat! - Is niet in 't vorstelijk paleis De troon der slavernij? Hij, die de schijn voor 't wezen mint, Zij een vergulde slaaf! Mij siert, in 't ongetooide kleed, De gouden Vrijheid zelf!…

De nacht en het verlangen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 570
Al ’t naaste en ’t verste is duister, en geen wederhopen der heerlijkheid van heden enigen morgen vertroost de ziel, verdronken in de zorgen die komen, ongestelpt, tot in het bloed gekropen.…

IK HEB HET KLOKJE ROND GESLAPEN, IK KAN NEDERLAND WEER AAN!!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 786
, je ziel reinigen tot op het bot ook en vanzelfsprekend door, sinds 2009 mijn schrijverij wat hersteld de averij van zovele aan/er-varingen en misverstanden en wat niet te versmaden het milieuproject (zie) MAKE AMSTERDAM CLEAN AGAIN  een schone gedachte van dochter, vader en steeds meer:....…

De Warme Waanzin

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 286
In ’t zachte schijnsel van een lamp die knippert als een oog vol pret, waar schaduwen dansen als dronken engelen op de muur, luistert mijn ziel naar een stem uit de broodrooster, die fluistert door de kruimels: “Kom, mijn lief, toast mij en omhels de dag.”…
dabda7 maart 2026Lees meer >

Het einde van de reis

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 11
Geen angst meer voor de pijn die knaagt, geen strijd meer die de ziel belaagt. Met liefde omringd, in een warme kring, een afscheid dat zacht als een wiegelied klinkt. De tijd is gekomen, de laatste stap gezet, met moed en kracht, zonder enige spijt of pret.…

Banderheren *

poëzie
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 9.902
Om d' edel ziele, daar God zelf in rust, Mijden wij niet ons herten minste lust, Maar volgen die plat tegen Gods geboden, Daardoor wij arme zielen doden. In `t vlieden van de tyrannië fel Ontzien wij arbeid, moeite noch gekwel. Maar om `t ontkomen `s duivels bloedigheid Verdriet ons `t bidden met ootmoedigheid.…

Dodewagen

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.351
Op 't eenzaam pad, waar 'k twijfelend droom en dool, Ontroert mijn ziel dat eeuwigheidssymbool; God zal de geest tot ondergang niet doemen.…
Helene Swarth15 augustus 2005Lees meer >

Vliegende bloem uit glanzen van opaal

poëzie
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.328
Wegvlind'rend uit mijn Brahman's wereldvuur, Zweeft in Zijn licht door mijn eigen natuur Mijn ziel, die Hem weerkaatst in poëzie. En loert verstand afgunstig, dor en grijs, Dan praat ik deeglijk, gewichtig en wijs, Stil-blij verscholen in mijn mimicry. ------------------------------------- uit: Brahman, deel I (1919)…

Goede Dood

poëzie
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 7.588
van begrijpen Alle jong en schoon bekoort, Voor wie kinderen en wijzen Lachend laten boek en spel, Voor wie maar verkleumde grijzen Huivren in hun kille cel, - Mij is elke dag verloren, Die uw lokstem niet verneemt; Want dit land van most en koren Is mij immer schoon en vreemd; Want nooit beurde ik hier te drinken 't Water dat de ziel…

nacht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.034
voelt de koude tot op het bot lacht geen vogel geen bloem, geen wuivend gras een kraai krast geritsel, stilte de koude wind neemt de plaats in - reeds lang voor hem bestemd - nu grijpt hij zijn kans geen sterren geen maan geen stille tekens hoop slechts een blauwe schijn trilt de stilte vast verharding, ijs verstening van de ziel…

Door blauwe gaatjes valt uit beukenbogen

poëzie
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.651
De psyche van mijn ziel met jong geflonker Waagt zich, weifelend blij, uit 't oude donker, En vangt symmetrisch 't licht in vier coupletten.…

Om één jaar jong te zijn

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.516
Om één jaar jong te zijn, gaf 'k ziel en God, Ik, die geluksdorst met ekstazen les: Ja, ja stompzinnig ergens in de Nes Met dronken prolen slaan de boel kapot, Dan met een meid naar bed, en van genot Schreeuwen en schreeuwen doen, een keer of zes: 'K zou Brahman, vond ik Mephistopheles, Zelfs ruilen voor Jehova Zebaoth.…

Het interesseert me wie JIJ bent

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.749
Het interesseert me niet wat je maandelijks ontvangt ik wil weten waar je ziel naar verlangt Ik hoef niet te weten of je jong bent of oud maar durf je risico’s te lopen vanwege je dromen van goud Ik wil weten of ’s levens venijn je open heeft gesteld of heb je angst voor nog meer pijn Kun je vreugde voelen dansend, wild en…

De weg naar de glimlach

hartenkreet
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.693
Mijn ziel dwaalt rusteloze wegen verblind door tranen, zonder zicht `k voel me zo hopeloos verloren zoek tastend `n uitweg naar `t licht. Men zegt, de tijd heelt alle wonden als je `t maar de ruimte geeft er komt `n dag, dat ik kan zeggen `k heb mijn glimlach t`rug gevonden. Tot zolang wil ik rouwen om wie `k verloren ben.…
Rena16 augustus 2003Lees meer >

SPRUITE DAVIDIS

poëzie
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.537
In 's Heren Lusthof zal hij staan Vol vruchten die de ziel verzaen. Zijn loof geneest de kranken Wijd boven alle dranken. Gods waarheid zal zijn wortel zijn, Gods hete liefd' zijn zonne-schijn, De grote Geest een reine En levende fonteine.…

Korte ontmoeting in Afrika

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.671
hand Slanke vinger die verwijst Raakt de wond geschoond Verwaait het kwade vuil God is glimlach Verdwijnend in het licht Het verblindend lege wit Van helse nieuwe wegen God is ver Een sidderend dunne streep Zwart nee grijs nee niets Verwonder ik de heling God is zwart Ik zag het vrijwel zeker Hoewel de spiegeling Ook mijn eigen ziel…

En Rade

poëzie
3.7 met 67 stemmen aantal keer bekeken 22.555
Cavalcanti> Groen is de gong groen is de watergong waterwee, watergong groen is de gong van de zee Sulina, Braïla Sulina, Brest Sulina, Singapore achter de vest stem die mijn slaap doorzong waterklok, watertong koperen long van de ree Sulina, Braïla Sulina, Brest Sulina, Senegal wijd van het nest hang die mijn ziel…

dag lieve meid

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.193
ook nachten en voor veel mensen ben je raar lachen hebben we je nooit zien doen slechts heel zorgelijk kijken de oorzaak was niet bekend toen maar zou later wel duidelijk blijken vervolgens opname, sirenes en paniek blauwe lampen verlichtten de nacht de toestand was dus heel kritiek dan het bericht wat je nooit verwacht alsof een mes je ziel…
tejo13 maart 2003Lees meer >

als woorden niets meer zeggen

netgedicht
4.3 met 43 stemmen aantal keer bekeken 3.049
ogen dicht zullen tranen kansloos vechten om de spiegeling van licht als woorden niets meer zeggen en grenzen zijn bepaald zal zij eenzaam naast je liggen tot de eindstreep is behaald zal zij stil haar adem sparen voor dat ene hoge woord dat als zand haar hart zal schuren totdat jij het hebt gehoord als woorden niets meer zeggen en zielen…

Zwarte Weduwe

netgedicht
2.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.409
O weergaloze mooie mond, daarom dat ik terstond toestond de blikkering van tanden achter dieprood omlijnde randen Met huid, haar, hart en ziel, verblind door lokkend tuiten lispelend vol lieve list keerde je al m'n binnenste buiten Verliefd maar verlammend verloren, totaal gehypnotiseerd, capituleer ik vol bewondering, schijn jij geamuseerd…
Doortje22 april 2003Lees meer >

OCHTENDBEDE

poëzie
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.622
En dáar, op 't smalle pad, in hoger luchten, Ontwaar ik haar, die wuift, mijn ziel, mijn al... Doch uit mijn hart rijst naar die hoge luchten De klacht: hoe klein, hoe klein is mijn heelal! Maar neen!…

Op Amstelredam

poëzie
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 5.101
Zy breit haar vleugels uit, door aanwas veler zielen, En sleept de weerelt in, met overlade kielen. Welvaren blijft haar erf, soo lang de Priesterschap Den Raed niet overheert, en blindhockt met de kap.…