41381 resultaten.
Haar hondje komt niet meer.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
572 maar weer met zich mee
en wachtte hij op betere tijden
Zijn vrolijk koppie
verborg zijn stille lijden:
maar ja,
waar hoopte hij nog op?…
De harde waarheid
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.856 Voor de tijd die jou nog rest
door zo goed mogelijk over jou te waken.…
Een zwerver spreekt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
472 Het leven is ongezond
je rookt adem op en krijgt elke dag
een portie klappen van de tijd, die je
niet merkt. Ja, op den duur, maar dan
is het al laat al raak je er niet aan gewend.
Aan het lijntje word je gehouden door je
geest al meen je dat je totaal vrij bent.…
schuilen.....
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
895 Ik keek jou in je donkerste tijden in je ziel,
zag je lijden,
en hoe zwaar het mij ook viel
ik wachtte, tijden, geduldig en in gedachten
jouw zorgen delend en je lijf
zacht strelend om je te laten voelen,
en beleven, de warmte helend,
om opnieuw te leven en jezelf weer te kunnen geven.…
VERDWAALD
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.417 Ik ben mijn mammie kwijt,
zei mij het kleine meisje stil
Ik mis haar reeds lange tijd
’t is nu dat ik haar terug wil
Waar woon jij, o lieve meid
vroeg ik aan dat kleine kind
Mamma zoekt jou al een tijd
ze is stellig blij dat ik je vind
Ik woon aan een stille weg
waar die hoge bomen staan
En voor ons huis is een heg
met gemene prikkels…
Dromen...
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
533 Dromen brengt ons in zuivere passie vergetelheid,
doe alsof enkel wij zijn, om steeds te blijven,
niets kan ons weerhouden, de kracht van liefde,
de tijd, jij daar en ik hier, laten wegdrijven.
(Dromen kennen geen afstand of tijd..)…
Omweg en ik viel stil,
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
460 Het pad in de heemtuin liep dood,
heb het zelf zo willen kiezen,
om uit alle omwegen niets te
verliezen, er is geen voldoende
tijd meer om te belopen, we
komen elkaar wel ergens tegen,
een kringloop niet van willekeurige
gevaar ontbloot, ik tors het kruid
van marmeren zerken, deemoedig
mors ik de verweerde letters waar
de levens bewijzering…
Een ster
poëzie
4.0 met 7 stemmen
1.310 De tijd is guur en onberoerd. De tijd
is als de kille en dorre zee, die zwoegt noch krijt.
Ik ben alleen; ik pers mijn strakke lippen samen
op eenzaam deze grote sterre, die ze bijt.…
Kracht
hartenkreet
2.2 met 18 stemmen
2.502 Weet dat ik daarin vertrouw
Op een dag dan sta je op
Herboren als een vlinder
Je lacht je toekomst tegemoet
Niet meer en ook niet minder
Jij bent vrij, het is je tijd
De zon schijnt nu in jouw gezicht
Je laat het achter in de schaduw
Het overbodige gewicht…
Wieren en blauwe algen,
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
549 Er was
een tijd dat ik de zee verstond,
dat de golven wisten waar ze voor
stonden, ze redetwisten konden rij
naar rij, die oude tijd is voorbij,
het stuifwater roept nieuwe vragen
op uit het diepe van de gedachten.…
de zomer voorbij
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.037 Een open haard
met zijn knapperend vuur
verwarmt en verlicht in het donker uur
en ik neem afscheid in gedachten,
dag zon en zomer, ik zal wachten
tot je hier weer bent in zachtgroene tederheid
in dit eeuwig ritme van tijd tot tijd.…
Ik droomde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
546 Ik droomde dat ik eeuwig leefde
maar ik werd wakker in de tijd:
de blauwe, weidse eeuwigheid waarin ik als gewichtloos
leek te zweven
duurde maar even.
En even had ik hevig spijt,
en heimwee naar die flard van vlinderleven.
Wist ik dan bloemen, wind of regen?
Bestond dat alles in oneindigheid?
Geluiden, vormen, alles was mij vreemd.…
Mijn profiel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
591 De wind van de tijd
is vandaag begonnen het
papier van mijn gestalte
los te weken, mij uit te pakken,
te omwoelen tot los zand.…
Ik heb een paar billen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 Verder is moedertje tijd er.
Verwelken de bloemen.
En verlies ik aan kracht.
Een vrouw sloeg mij.
Regen blijft stromen
De nacht is ontij.
Mijn billen zijn rood en ranzig geworden
door moedertje tijd.
Wat overblijft voor mij is kruis en kuis
Een gestichtgezicht.Op mijn haar een luis.…
Geloven
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.237 Wanneer ik nu in de oude bladen lees
En zie het wonder beeld-werk van die tijden,
Die nog voor 't heil-begerig oog belijden
Een geloven, dat hoog boven werelds vrees
En hel en dood en wat het meeste dees
Tijden onteert: kil onverschillig lijden
Van weedom, hief tot 't hoogste heil verbeiden,
Des dervend nu doolt menig hart als wees;
Dan…
Verandering.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
661 Anders is alles van tijd tot tijd.
De jeugd, normen, waarden, oorlog en strijd.
Ook ouderen, de bejaarden, ieder mens, elk
wezen is aan verandering onderhevig.…
Opgesloten wens
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
758 Nee dat zeker niet
de keuzes waren te zeer beperkt
ook al hebben sommigen veel verdriet
het alternatief had nog minder gewerkt
nu hij hier zit heeft hij tijd om te denken
zijn hoofd is helder en vrij van lasten
tijd om weer naar de toekomst te wenken
zonder in het duister te hoeven tasten
hij komt hier uit als een beter mens
als iemand die…
Wat ik op de vloedlijn vond
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
452 Een tijd dat ik de zee verstond,
dat de golven redetwistten voor
ze werden verslonden, rij na rij
stuifwater roept rollende vragen
op uit de schaduw van gedachten
maar die holle tijd is voorbij.…
Moord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 Máxima's tiara schitterd' kristal
in die tijd samen toen wij haar ontmoetten
met over en weer hartelijke groeten
de Ontmoeting met lach en veel bijval
Hoogtepunt in een tijd van eenzaamheid
Huilen de grotten echt on and on and on
meelijwekkend: Bangeriken van karton
de Dikste stapel, nooit meer.…
Pluimage?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
460 Als laatstgeborene wat te laat
verstervend alle tijd een rol te spelen
gespiegeld in een onherkenbare gelaat
onverhoopt alles nog te delen voordat
de eeuwigheid de deuren openslaat.…
weemoedig
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.568 draagt mijn gelaat een warme lach
omdat het toch weer mag
weet dat ik niet terug kan naar mijn jeugd
(enkel in herinneringen, gelukkig wel)
ik draag de tijd gewoon met enige weemoed
en ben ook dankbaar omdat het was zoals
het was en is zoals het is……
Teder zwijgen?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 mensen in ogenschijn veranderen,
glimlachen naar littekens onderhuids,
de tijd is de vernieler
en bewaarder tegelijk
de bittere pil laat zich kauwen
tot het klokhuis van vertier
de laatste beet toont de
granieten tanden van de verrader.…
Lijnen van vloed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
799 Zwierend aan zee, zonder regen
tijd nooit gezet
stapelt zich plotseling, ineens
een leven als muur
die bestand, soms helemaal niet
de aardbeving
van 5,7 op de schaal van Richter
huiverend heeft doorstaan
Kefallinia boeit door een
opeenvolging
van liefde voor hare schoonheid
die in 't azuur groeit
Glooiend landschap met verkenning…
Lastige zaak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
531 De afgelopen zeven jaar
voorspoed, tegen-
hebben ons zeker laten zien
dat het niet altijd
dus voor eeuwig, rozengeur en
maneschijn kan zijn,
daar soms iets lijkt uitgebloeid
voeding van belang
Onze tijd van geslepen stenen
wordt alleszins
opnieuw een tijd van revisie
waarin wij samen
de koe bij de horens zullen vatten
jij, ik.…
die mooie bank
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
508 Zand
de bank op 't zand
leeg was die opgezet kil toch warm
wachtend daar de verschijning tussen de druppels van de fontein
dauw verblinde, verbaasd kijken op het netvlies een focus om nooit te vergeten
de middagzon versterkte het zien en voelen, ik zocht
warmte van de bloemen die open gingen, vlinders van gelukzalig gevoel
noch tijd…
De Hond En Zijn Baas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 Waarna het verdriet nuanceert en omslaat in
Wrevel om verloren tijd; de spijt, het leven
Niet te waarderen bij zo'n vriendschap waarom
Een mens doorgaans wordt benijd.…
Ronnie Bierman
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
656 Tijd verpulvert roem; decennia gingen
Voorbij. Nu dertig jaar na haar dood
Is een laatste rustplaats er niet meer
Bij. Een geruimd graf; een oude film
In beelden, 'wat zien ik', wat ik
Zag was dat roem slechts iets is van
voorbije weelde.…
Magenta
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
737 Van 't één op 't andere moment
stierf onze tijd een wisse dood
daar tijd een voorschot had genomen
op jongvolwassen levens in de knop
Herinner het fijne en mooie
Ontdekt terwijl 'k heerlijk
zwierf
langs de rand van de afgrond... !…
Erosie?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 Als in de avond de
zonnen ondergaan
verbleken schaduwen
op de voorbestemde weg
in mijn tijd en ervaring zijn ze langer
rekken zich uit in het voortbestaan
het lichaam verliest aan kracht,
de lichten wordt milder, transparant
in de rimpeling van water door de warmte
van de huid ingebed , de tijd houdt me in
z’n greep en wijst mij…
Stilte
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
580 Ik besef ook, ik voel mij bevrijd,
jij weet niet hoe het voelde, die eenzaamheid
in die tijd
toen je mij nog vertelde, ik wil je nooit meer kwijt.…