177433 resultaten.
Politieke haat-liefde
snelsonnet
3.8 met 5 stemmen
888 De massa heeft, zo lijkt het, schoon genoeg
van Haagse achterkamerpolitiek:
“Da’s geen democratie!” Het maakt hen ziek,
die konkelfoezende regeringsploeg.
Let op: zij die zich nu in woede hullen,
gaan straks het hardst van “Land van Lubbers” smullen.
De Gek
poƫzie
5.0 met 1 stemmen
9.452 Ze hadden hem weer nageschreeuwd,
Met stenen en met vuil gesmeten.
Zijn ogen in het wit gezicht
Waren twee doffe, weggezonken spleten.
Hij liep gedoken als een moede vogel
Langs de haven, waar de vissers stonden.
Daar schuw voorbij. Voor hem lag grauw en wijd
De zee en fluisterde als...
P
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
525 Van mij geen ~In Memoriam~ voor drs. P
Want wat ik schrijf is brandhout naast het Loofhout dat hij dee
Zwartgallig gedicht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
524 Op de prachtige bijna gezellige Oosterbegraafplaats
ligt een grafsteen te wachten
op het moment dat mijn graf wordt gedolven
nooit zo bij stilgestaan
maar nu komen de zwarte gedachten op als golven
van een onrustige zee
ze zullen wel weer verdwijnen
ik zal vooreerst niet wegkwijnen
ik h...
SAULIEU
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 Hoe roestig zijn de ijzeren ledikanten
Hoe lastig is het zoeken naar Pompon
De beeldhouwer die terug is naar De Bron
Creëerde dieren, kleintjes en giganten
We vinden hem dicht bij de kerk begraven
Zien op een stenen paal een condor staan
Getoeter kondigt luid een bruiloft aan
Het zonlicht...
Arcanum XIII De Dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
688 de zon kleurt de einder rood
.in het teken van de roos
op een maagdelijk witte merrie
rijdt de dood,
die nooit gehaast is,
gezapig door het landschap
zwart geharnast en ongenaakbaar
gekroond
met de witte kroon van Osiris
die heerst over de onderwereld
rondom hem dansen geraamten
oblig...
Resumé
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
530 Toen zonlicht ons
in de ochtend tegemoet scheen
bewoog mijn hersenarbeid
voorbij de beperking waar
de hele reut hetzelfde was
nabij de horizon van een land
dat ik zelf had verzonnen
vond ik jouw onschuld
in een droom die het verlangen
deed zwijgen met de toezegging
van jouw temperament
...
Blauw, blauw
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.442 De slogan: giro blauw, past bij jou is van een poos geleden,
blauw bloed mag ook niet worden vermeden:
maar wanneer men spreekt over de blauwe envelop
voor onze Koning, zijn meningen verdeeld.
Blauw bloed, wat is er dan mis met blauwe enveloppen?
Eerlijkheid gebied me nog te melden, dat de...
het gemis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
625 wat we missen
is een stukje boomstam
van pakweg zo'n 60 cm
zo op het oog
een vreemd gegeven
wat bezielde degene
die de zaag hanteerde
was het moedwil
vandalisme misschien
wie het weet
mag het zeggen
Leuvenum
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
522 Het water in de beek
is helder en bijna vlak.
En tussen het wuivende hoge riet
ligt een half verdorde tak.
Er hangt een geur van dier en gras,
als je op het klaphek zit.
En de wilde trotse bloemen
kleuren van violet naar hemels wit.
Voorjaarszon filterend
door varens en berkenblad.
De ...
Eeuwigheid
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
563 Verder van de sterren
Verder in de reis
Verder van de eeuwigheid
De traan
Rukt voort
Dodenrit
Je bezit
Het leven
En laat dan weer los
Dat is de kosmos
Blaadjes op de rails
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
506 Gewend aan het rumoer
Van alle dag, dat het
Vrije denken zo vaak
Overstemt en me ongewild
Meeneemt naar onbestemde
Verten waar ik helemaal
Niet wil zijn,
Is daar opeens
Een zacht geknisper
Van blaadjes die hun
verhaal vertellen
Met een kracht
Die in al zijn teerheid
Deze...
Ludduvudduh 2
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
597 Ik zie de afkeer in je ogen
hoor de woede in je stem
als ’t klappen van de zweep
voel ik de striemen in mijn hart
de schaduw van gescheiden
zijn ontneemt me levenslust
waar het licht gloeit
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
657 en als ik dan even met mijn hoofd
schud
de zee zie
die zoveel te dragen heeft
wanneer de zon met pompoenoranje ogen
haar schouders naar de nacht richt
vogels nog een laatste keer opstijgen
in de weemoed van mijn gedachten
om daarna spoorloos te verdwijnen
de hele nacht lang
dan w...
Exen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
511
Bewust kwamen ze mij tegen
naar een zo gezegd nieuw leven
mijn zielsverwanten dacht ik
bewust op weg naar mijn heden
ik schudde hen genadeloos de hand
ze hadden mij in het verleden gekregen
Sorry, maar
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
606 Sorry, maar mijn denkvermogen gaat achteruit,
ik zoek steeds vaker naar wat ik wilde doen,
ik heb mijn carrière vast en zeker verbruid
en alleen in mijn dromen barst ik van de poen.
Ik word steeds dommer en mijn hol kalft af,
ooit was ik geniaal, maar nu een irritante luis,
mijn vijanden ei...
Mijn laatste zon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 ik schijn
in het verdwijnen
mijn laatste zon
heb nog
een aantal planeten
als zegen weg te geven
een universum
vol onbekend leven in
de theatrale afscheidsregen
heb te veel gereisd
om de man met
de zeis te ontlopen
zag hem in de ruit
hij lachte in verwelkomen
ook mijn dromen lo...
Mijne wensen.
poƫzie
4.0 met 3 stemmen
1.129 Vriendschap kwam mij zoetjes strelen
In mijn blijdschap, in mijn leed,
Toen ik bij de kinderspelen
's Levens lentedagen sleet.
Mocht wie in mijn vreugden deelde,
Met een traan mijn droefheid heelde;
Mocht die vriend en speelgenoot
Mij beminnen tot de dood!
Aan een meisje zacht va...
Hufterproef
snelsonnet
4.1 met 11 stemmen
757 Tref je geen echte hufters voor de lens
Dan heb je nog het wapen van monteren
Zo kan je kijkers toch een lesje leren
Over de slechte inborst van de mens
God - zonder camera - ziet alle zonden
”EO: helaas niet hufterproof bevonden”
Ochtend
gedicht
2.5 met 2 stemmen
18.589 Zo kalm als op een vlot van helderheid
en rust, gelegen op mijn rug
dreef ik de ochtend in, het ochtendlicht,
land, lucht en water waren één en zonder dat
er van hun eigenheid maar iets verloren ging.
-------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2011.
Over overgeven.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
520 Als je in je leven
Het op wil geven
En je hebt een sterk verlangen
Om je oren te laten hangen,
Ga je dan ergens bij opgeven.
Want het leven
Is vaak overgeven.
Klaproos.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.151 Er bloeit een klaproos tussen de keien
van de oprit. Dit is een dag om te wachten
op wat niet komt : regen van november,
het graf dat openrolt, een oude moeder
die niet voorbijgaat. Wij kijken omhoog,
zien tekeningen in wolken verdwijnen.
Dit is levensecht. We dreigen te geloven
maar e...
Brug
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 Had ik je toe moeten dekken, vroeg ze?
Hij kwam van de bank af,
drukte haar tegen zich aan
en fluisterde: ja, met jou!
En toen verstrengelden zij zich
en dekte zij hem tenslotte toe met zichzelf
als een brug over een kolkende rivier
waarvan de sluis geopend moest.
Zo balanceerden zij ...
Toen waren er nog twee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
516 Er waren eens vijf hertjes,
stonden wankel maar gracieus
toen kwam daar de maaier,
jawel, 't is echt 't is heus.
Eentje zag te laat
dat de bladen driftig graasden,
het gewas moest kort,
opeens was het vort
een hertje moest het leven laten.
Er waren toen vier hertjes,
wankel ma...
Woordbegeerte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 Samen met boek
een schijnbaar geopend raam
en kamer met zicht
ben jij misschien wel in een echte
pageturner gestart
Op de rand van het bed
in een kamer vol leven
lijk jij, hoewel ontspannen, echt
alles te geven
lijk jij in negligé, zittend, boven
alles
puur verheven. Net begonnen, lees...
laat me zien
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
830 heb me lief
in onze zee
van tijd
laat me zien
wat ik
ooit was
een wilde extase
gerijpt
in wezenlijke geborgenheid
Dumpmaatschappij
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
598 Het hemelwater, stromend naar beneden
zwol langzaamaan van beekje tot rivier
waaruit gedronken werd door mens en dier
en zeeforellen sprongen, met een reden.
Dat water, bron van energie, van leven
is ondertussen door de mens vergeven.
Mystiek landschap
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
545 Wat als het landschap openbreekt
door de ernst van mijn verlangen
wanneer rivieren wilder stromen
door de passie in mijn dromen
de mooiste bloemen mooier bloeien
door alle schoonheid van het groeien
wat als het landschap straks verstilt
en mijn naakte lichaam hevig rilt
aanschouwelijk in ...
Van wis naar wijs is maar één letter meer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Het spel van wiskunde kan je raken
en zelfs tellen is meer dan een, twee, drie
en ontvouwt tenslotte een fraaie melodie
die je, als een 'kiekeboe'! kan vermaken.
Van een elastiekje, soepel en rekbaar
zijn de wikkelingen rondom een cilinder
talrijker en véél ruimer dan aftelbaar,
oneindi...
VERBINTENISSEN-BRUG ROTTERDAM
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
557 Met vele verbintenissen
zitten de relaties op slot!