7172 resultaten.
treinreis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 Een donkere trein rijdt ratelend
over wissels door de diepe nacht
en volgt vervolgens het lange spoor
een man reist alleen in een coupé
er is niemand die hem verwacht
waarom dan reist hij toch door
een koffer torst hij met zich mee
gevuld met versteende tranen
hij werpt blikken uit het raam
hij ziet slechts een zwart gewelf
met daarin…
MIJN LEVEN DAT MIJN LICHAAM DRAAGT
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
585 <<<<<--------------->>>>>
mijn leven dat mijn lichaam draagt,
de zoemende koelkast in mijn hoofd,
regen of loeiende dagen in de zon, nooit is er beheerstheid
onophoudelijk gaat de chaos
als een dier tekeer
de zwarte sneeuwvlokken van de willekeur
gevaar in het verkeer?…
ZUIDERHOGEWEG DENKT
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 ik een rechte zandweg
tussen bloeiende weiden
waar vogelzang en -strijd
moed en bescherming gaven
voor het verzorgen van nesten
boerenwagens hobbelden
over mijn ruggen en kuilen
koeien en varkens
kietelden me dikwijls
met hun trappende hoeven
wanneer de haastige tocht klonk
tussen stal en open leven
over heel mijn huid
werd dik zwart…
Feuillemorte rood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
414 daar hebben wij het minste
noch geringst vermoeden van
raken wij het leeslint bijster
van de paddenstoelensporen landen wij op zwarte sintels,
ondergrond der 's herenwegen
spartelen al stribbelend
in sluimer van het slinkend schijnsel
in het een na laatst kwartier
van onze metgezellin maan
schimmig in halfduister
landschap, desolaat…
poëdrie
snelsonnet
4.6 met 14 stemmen
663 verenig toch de naties zei men toen
bedoeld werd: niet de volken maar de staten
en al die mooie dromen: zwarte gaten
helaas, we kunnen dát niet over doen
ik noem geen namen maar u kent ze wel
vermorzeld wordt een ander land - een hel
*
de wapens zullen zwijgen tijdens kerst
de zachte krachten hebben even macht
dat duurt niet lang, had u dat…
GROEN LICHT
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
609 --------------------------------
--------------------------------
mijn lichaam dat mijn leven draagt,
de zoemende koelkast in mijn hoofd
regen of loeiende dagen in de zon, nooit is er beheerstheid
onophoudelijk gaat de chaos als een dier tekeer
de zwarte sneeuwvlokken van de willekeur
gevaar in het verkeer?…
BEDVERMAAK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 's Avonds woelt de kleine jongen
behaaglijk dubbend
in zijn warme beddenlakens
kijkt naar het slaapkamerraam
bewondert voorstellingen
van het nabije duister
regen roffelt plagend
met spitse vingers
op het zwarte glas
sneeuwvlokken komen aanzweven
krioelen als wilde spoken
over en door elkaar heen
willen zich opdringen
maar…
ik poëziekte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 ooh verhaal toch mijn geschriften
voor al 't zwart ervan vervaagt
het kost heus gratis al die woorden
dus gebruik de schrijfsels ongevraagd
vertel het door aan vele luiden
of ze nou luisteren of niet
doe ze dat weinig euvel duiden
want niet, dan niet, mij echt 'n biet
massale reeks aan pennenvruchten
toekomstig, voltooid, verleden tijd…
Zomernacht
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
626 Voor het slapen gaan
De kikkers kwaken driftig
Geluiden van de nacht
De watervogels slapen
Hun kroost bijeengebracht
De linde wuift in stilte
Een nachtelijke groet
Het blad filtert het maanlicht
Zoals een boom dat doet
De nacht verhult geheimen
Die kent men in het hart
Bij maan een gloed van zilver
Op 't donkerblauwe zwart…
Nationale feestdag
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
565 De koning en koningin schuilen onder een zwarte tent.
Een dame brengt je beschuiten met jam.
Op een zilvermetalen schotel. We mogen
beschikken. Aan de uitgang schijnt een waterzon. Ambulances razen voorbij. Met
loeiende sirenes. Moeder prevelt dat het
helden zijn. Ik doe het portier voor haar
open.…
Monnée d'amour
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
547 Ze zit omhoog in de penarie
op zwart zaad in de puree
wil zij amour of mijn monnée
ik wil wel, maar lijd met haar mee
zij zit nu op de blarenzee
smeekt stuur mij geld,
help nou toch mee
is zij een toverheks of fee
straks zit ík in de ratsmodee
en kost het me een jaar of twee
als zij blijft zeuren, ach en wee
al hield ze er al rekening…
KLEINE GELUKJES
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
572 Een kop koffie zwart als roet.
Met een klontje, oh zo zoet.
Een knetterend verwarmend vuur.
Keuvelen met een sympathieke buur.
Dit en nog zoveel meer.
Maar dat is voor een andere keer.
Ook al is het leven soms kommer en kwel.
Deze kleine gelukjes helpen je wel.…
Nova Zembla Ensemble
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 De spanning van het onbeslapen bed
is als de schaduw tussen de kille zwarte toets
en de witte die de warmte zoekt.
Leg je neer, dan leg ik me naast jou
en zo zullen wij over deze warmte waken.
Voel het bekroond verlangen wellen
onder de trommelvellen van het laken
en de witgeveerde wolken spannen
in het binnenste van het bed.…
regen – een kleine symfonie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
426 er waren meer paraplu’s die over de maat
heersten over een melodie die in de
vertrouwde gang niemand had verrast
maar die een symfonie was van diepe
glans van zwart velours bij iedere stap.…
Blauwe lotus
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
500 Uit de schaduw van vals licht
van haar verre verleidelijkheid
nog immer bevreemd ontheemd
spreekt nu de eenzijdig
herwonnen rede
spreken zal hij in haar nabijheid
over dertigduizend mijlen
hun waarheid onvertogen onverkort in volle overtuiging
uitdagender dan in liegende vaart over oeralbergen en zwarte zeeën
voor ieder die verloren…
zouden nachten spiegels brengen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 als er even niks nieuws groeit
kan de lucht op adem komen
en de grond weer doorwaaien
verlichte wortels zelfs
maar
verwaarloosbaar
zouden nachten spiegels brengen
mochten de randen zwart blijven
als levenloze gaten zonder slagen
harde leerscholen
lijken
gewonde helingen
onbevredigend
de dode
herinneringen
begraven in permanent…
‘villa’
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
518 gebakken ballen van grasgehakt
gestampte voorjaarskelkjesricotta
voorafgegane rododendronbonbons
drilpudding à la lamium purpureum
‘whatever’
zolang ‘t bier hier koud geschonken wordt
onverzadigbare zwarte blaadjes doorwaaien
de naalden honderden winden terugvinden
zwaaien de groene vingers breed begrijnsd
tot het ‘mothership’ gevlogen is…
Geen Heilige, Geen Demon
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
465 Mijn vleugels zijn zwart nu.
Verbrand aan het licht waarin ik geloofde.
Ze slepen achter me aan,
soms
— sleuren ze mij mee.
Ik heb de hemel niet verloren.
Ik heb hem doorzien.
En als ik huil,
huilt de lucht met mij mee.
Maar mijn tranen
veranderen stof in bloemen.
Ik ben geen demon.
Ik ben geen heilige.…
Landingsplaats voor Legenden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
459 lokkende Velden
met zwijgende Bloemen
waar ’t Verhaal
verwaait
in ijdel jagende Vlagen
de Zon die alsnog
valt
achter ’n groeiende Horizon
doch de ene Schaduw
langer
na-ijlen doet
dan de Anderen
maar hij zwiert voort
langs ‘t gekozen Pad
dus vannacht wacht hij
op zijn Noorderlicht
en morgen richt hij zich weer op
de zwarte…
Alles is denkbaar!
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
294 De zwijger staat
met zijn ogen geloken
gebogen over
ik denk dus ik ben
van rené de cartesiër
en julius caesar
van gallia divisa est
in partes tres
tenminste dat denk ik
wanneer ik zwijg
voor de rest
bestaat ook
de kempende krijger
de haan met zijn kuif
in het roodgeel en zwart
en zijn schreeuwlelijke ochtendhumeurwaan…
Huisbezoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
290 Ze zijn zwart.
“Ze is naar huis,” zeg ik.
Hij knikt.
Dat is voldoende.
Ik loop de oprit op.
De sleutel past nog.
Het slot draait zonder weerstand.
In de gang sluit ik mijn ogen.
Daar ben je weer.
Er gebeurt niets.
Ik blijf staan.…
‘s nachts is alles erger
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
846 losgezongen van waar je was
dat ik niet heb opgeschreven
hoe je doodging stap voor stap
op die gitzwarte dag
dat ik in die laatste nacht naast je zat
hoe jij de adem van mijn leven weggesleurd werd
ik luisterde naar elke ademteug
het bewijs dat ik nog steeds jou mijn geliefde had
een streep licht vond de kier van de deur
in deze zwarte…
Schaduw van het lot
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
198 De purperen wijn trilt in de broze glazen,
ik voel hoe wankel deze wereld staat;
maar diep geworteld, wars van alle haat,
vindt mijn voet rust waar zwarte aarde raast.…
De stem die bleef
netgedicht
2.9 met 27 stemmen
137 De motor werd de storm die in haar woedde,
zwart leer omarmde een lichaam, wild en vrij;
ze raasde door een stad van liefde, leugen en verlies,
steeds onderweg, geen stil compromis nabij.…
"Witte-Doek"-syndroom
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.630 Soms waan ik me in een film van Quentin Tarantino
zwart, cynisch als "Pulp Fiction"... zo
hard en vreemd, nét onwerkelijk genoeg
zoekend, tastend langs donkere straten,
mijn gevoel is van emoties verlaten;
ik beland in een onbekende louche kroeg.…
Consciëntieplein
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
931 Het water ligt zo stil tussen de wallenkanten
de hoge boom, die met zijn kruin de sterren raakt
-de onderkant van het talud beslaand
met imposante stam in zwarte aarde-
begroet ik als een goede vriend
hij is er altijd, vast en zeker
en elke dag en nacht weer anders
nu kijkt hij peinzend naar de verte
een wachter op een aarden wal
bejaard…
Het millenium voorspeld - Brooklyn Botanic Garden
gedicht
3.0 met 21 stemmen
8.486 De kindertuin is klaar, de zwarte grond geploegd,
wacht nu op kleine handen, op nieuw zaad.
Dit kruispunt van de stad, een tuin die vrede maakt.
-----------------------------
uit: 'Autogeografie', 1995.…
Music Hall 2
poëzie
4.0 met 5 stemmen
3.127 Onzeker gaan de mensen
Ter Music-Hall;
Onzeker staan de mensen
In de zwarte zaal.
--------------------------------
Music Hall (1916)…
James
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
958 Niet zoals de gladde enkels op het strand en
het verstuiven van de rokken aan haar schoot ;
De zwarte vogel die er landt ligt aan haar
voetjes. Ik druk mijn mond in haar spoor, ik verzand.
De spiegel zegt James, maar achter elk oog
heet ik anders. Tot op het bot besterf ik het.…
De boom
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
2.359 Op deze plek stond de boom toen,
nu is er alleen maar een groot zwart gat.
Omgewaaid, of omgezaagd,
ziek geworden of gestorven.
Maar ook al is die boom er niet meer,
Ik zal hem nog altijd in gedachten houden.
Zoals hij was, niet zoals het nu is.
Wat heerlijk om te weten, niet te hoeven vergeten.…