177442 resultaten.
OMHOOG
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
483 Vrome gedachten:
hierbij laat bekrompen geest
zich dikwijls gelden.
Vergeet men soms dat God zelf
onvoorstelbaar ruim oordeelt?
NIET MEEGETELD
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 Voor weinig geld van Internet geplukt
Een literair historische kroniek
Geschreven voor Oostindisch doof publiek
Door Rudi Kousbroek die ermee verrukt
Het schudt je wakker wat er staat gedrukt
Het maakt een lezer kwaad, melancholiek
Rijt wonden open, maakt van heimwee ziek
Het hekelt, hoont...
LOSLATEN!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
618 Als je wezenlijk
iets of wat
voor iemand
wil betekenen
moet je meer
laten dan doen
maar vooral
loslaten!
MILIEUPARK EN MIJN VADER!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
508 Wie maar blijft bewaren
voert een oorlog in feite
een ondergrondse
een guerrilla
een eeuwigdurende
een onoverwinnelijke
Maar eindelijk tot bedaren
door het milieupark in feite!
Machteloos
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.797 Hoe lang kan een afgezette koning blijven regeren?
Op deze vraag geeft men geen antwoord.
Als ik vertrek, waarom blijf jij mij dan commanderen?
Jij zwijgt en kijkt, schuw uit je ogen, op mij neer.
Diep van binnen weet ik waarom.
Omdat jij het zo gewend bent,
Omdat jij het mij en jezelf hebt...
Een zomerse dag
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
647 Bijna vergeten
een zomerse dag in april
fietsers op de dijk
de rivier rust uit en is stil
Bomen botten uit
takken hoeven niet te waaien
de natuur als een jonge bruid
zomerzon gaat vreugde zaaien
Gods leiding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
660 We mogen weten dat God ons leven leidt
Hij wil ons nabij zijn, elke nieuwe morgen
En blijft in Zijn goedheid voor ons zorgen
Zelfs ons hele leven lang, tot in eeuwigheid.
Het is goed om naar Gods leiding te vragen
En ons in vertrouwen aan Hem te geven
Zijn leiding hebben we nodig in dit leve...
Rokjesdag
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
514 Vandaag gaan we het eindelijk beleven
De eerste officiële rokjesdag
Maar toch doe ik daarover mijn beklag
Omdat het door de krant wordt voorgeschreven
De blote benen die de kou verdrijven
Ze zouden een verrassing moeten blijven.
MOEDERS VERJAARDAG....11 april.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Haar verjaardag
zal ik vieren
in mijn hoofd
mijn kleine binnenkamer
Binnensmonds
zal ik zingen:
'lang zal ze leven'
zij is me al
sinds jaar en dag ontroofd
De viering,ritus
heb ik noch
voorspeld
haar noch beloofd
Ik kan dit spel
niet echt verklaren
het overstijgt
de werkelij...
De drol
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
637 Gerrit Komrij heeft in de verzamelbundel ~KAKAFONIE~
driehonderdachtenzestig bladzijden excrementenversjes bij elkaar weten te sprokkelen.
Eén drol van mij lijkt me daarom wel te mogen.
De Drol
Des morgens rond een uur of vijf
Staat mijn geslachtsdeel meestal stijf
Da’s niet vanwege ...
Alles wat los zit
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
507 Kleermaker ben ik,
Een deugdzaam beroep,
Een echt vak nog
Dat vakmanschap vereist -
Door anderen wordt
Er doorgaans op mij
Neergekeken -
Want zij vinden mij
Niet geleerd, ik ben
Immers niet zoals zij -
Ze begrijpen niet
Dat ik het cement ben
In het losse zand
Dat zij daa...
Uitstel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
424 niet zelden
roepen woorden
mij uit de mond
vervliegen spinsels
in notenschrift
zonder zang
komt alle hulp
voorspelbaar te laat
blijft niets
van weinig over
houdt de klok rust
tot nader order
leve scharreltijden
met vrije uitloop
kwetterbeek
schatergoud
klaterlach
geen ...
Totaal
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
550 Met elke cel, met elke zenuwvezel
met alle wakkerheid en energie
niet als een papegaai of parodie
en evenmin als woelrat of als wezel
Wil ik mijn hele nucleaire wezen
de hele firma mens en compagnie
en zelfs de extra troepen der genie
sommeren in het licht van mijn synthese
Gespleten l...
Bloei
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 Een zonnehemel
kleurde ochtendrood in huis
gekleurd leeft het nest
waar vogels verzamelden
tot de lentedans in mei.
Alles is Kapot te krijgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
515 Alles is Kapot te krijgen
Niets of niemand is onverwoestbaar
Zo als we ooit het leven hebben gekregen
Zullen we ooit tot stof vergaan
De bergen die al duizenden jaren intact bleven
Worden nu met treinen doorreden
mensen hebben relaties met elkaar
Maar door een kleine fout is het over en kl...
Drukval
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.290 Mijn moeder wil niet meer
ze wil zichzelf niet meer
ze wil de dag niet meer
beginnen maar eindigen
evenmin en daartussenin
is er enkel tegenzin
om te ademen en te kijken
te praten en te blijven
het gebeurde op een dag
er was die plotse drukval
door een windvlaag klapte
een deur dicht ...
Gebruinde benen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
575 het prille van lente
schroomt de bleke huid
t shirts en de korte mouw
lijken haalbaar voor de vrouw
maar de spiegel rekent
onverbiddelijk af met
witte top en korte rok
zonder gebruinde benen
kleur krijgt langzaam
weer de overhand
waar somber het straatbeeld
lang domineerde
de donk...
De verrukking.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.325 Geen grootheid der wereld bekoort mij.
Hoe zinkt gij, ô trotse paleizen,
Wanneer ik, naast Kloë gezeten,
Mijn oog op uw grootheid laat scheemren!
Wanneer op haar zwellende boezem
Mijn rusteloos harte mag kloppen -
ô Vorsten, wat zijn dan uw tronen? -
Daar ginds dwaalt de onlesbare hebzucht...
Slag om de arm
snelsonnet
4.6 met 9 stemmen
800 Ach Dijsselbloem het zit je niet echt mee
Tekortgeschoten door het niet te noemen
Een tonnetje is lastig te verbloemen
Dus zijn ze binnenskamers niet tevree
En waarom zat je arm in het verband?
Een bankschroef...of een gaatje in je hand?
Over de knuffel.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
544 Wat is knuffelen,
Eigenlijk meer dan elkaar besnuffelen.
We houden de ander in de tang,
Want voor gevoelens zijn we bang,
Eigenlijk een beetje rondsnuffelen.
Ga met je gevoel spelen
Door een knuffel uit te delen.
Voor jou
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
568 ik dicht je
lieve woorden toe
maar ze blijven hangen
in de mist
hoe ik je ook
aanraken wil
je blijft onaantastbaar
in de mist
hoe ik voor je
zingen wil
het blijft onhoorbaar
in de mist
ik schrijf een briefkaart
gefrankeerd vol liefde
en vertrouw deze toch toe
aan de mist
Rakeloos
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
413 Glipt langs je heen
boven je langs
onder je door
wat is het nut
is er wel nut
op dagen als deze
als de zon niet verwarmt
niets je lijkt te raken
behalve de wens
naar de volgende dag
om opnieuw te starten
die mooie bank
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
508 't Zand
de bank op 't zand
leeg was die opgezet kil toch warm
wachtend daar de verschijning tussen de druppels van de fontein
dauw verblinde, verbaasd kijken op het netvlies een focus om nooit te vergeten
de middagzon versterkte het zien en voelen, ik zocht
warmte van de bloemen die...
Vroege herinneringen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 Daar is de lente:
toen je op vakantie verscheen.
We joegen op vlinders doorheen
het mulle zand, mijn lopende lijfrente.
We hoorden het Liefdeslied
van bomen en vogels,
gezongen door licht-kogels.
De kus op je wang: vol eerbied.
Onvergetelijk toerden we in blauw-azuur,
vergaten tijd in d...
ZEGENINGEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
594 Pas op mijn sterfbed
Aan het einde van mijn leven
Maak ik de balans op
Durf ik toe te geven
Dat het vaak niet ging
Als de bedoeling was
Ik vaker dan mij lief was
Zat in zak en as
Veel dagen vulde
Vol kommer en met kwel
Desondanks niet spreken wil
Van een leven als een hel
Mijn zegeningen...
Moed(t)
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
484 Van Vollenhoven pleit voor burgermoed
Als reizigers een conducteur bedreigen
Dan moet hij assistentie kunnen krijgen
U houdt de hufters aan op staande voet!
Zo heeft er weer eens iemand praats voor tien
Die nooit een trein van binnen heeft gezien.
Hij zat daar, altijd
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
547 Elke dag opnieuw, zat hij daar
Je kon er niet komen, of de plek was bezet
Iedere dag weer zat ie klaar
Voor zich op de grond, zijn pet.
Hij speelde wat deuntjes op een harmonica
Iedere dag opnieuw
Alleen 's zondags zag je 'm nooit
Geen idee waar ie dan zat.
En ineens zat ie er niet meer
...
Elke dag een cadeautje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
730 Elke dag is voor haar een cadeautje
Ondanks dat ze " niet lang meer heeft"
Ze neemt nog een ieder in het ootje
Wetend dat ze het einde van 't boek niet beleeft.
Elke dag een lach op het gelaat
Ondanks dat ze " steeds minder wordt"
Ze speelt een spel alsof ze niet " gaat"
Toch is de tijd nog...
Kwaak en Plons
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
464 Kwaak en Plons
helemaal verkikkerd
op elkaar
Dronken van wat was...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
600 Hoe een blik spoorloos weerspiegelt
het stil bewegend samen weven
in een streling, ontastbaar haastig,
bijna huiverend over de rimpeling van onze huid.
Ondenkbaar waar
veroorzaken we elke zucht bij elkaar
in dat ene warme onontwarbare wezenlijke moment
van duizend keer samen zijn,
tot de...