1353 resultaten.
Goudvink
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
932 vlucht
naar vrijheid proefde
werd het zweven haar
haast onmogelijk gemaakt
vlinderend van kleur
naar kleur penseelde
zij reeds gevlogen
dagen in haar zelf
gekozen eenzaamheid
ver voorbij de laatste
ets pende zij haar weg
terug knipoogde bekoorlijk
naar de regenboog die
kleurrijk haar toekomst
schilderde, schaterend
vloog zij hoger…
Waternoodsamp 1953
hartenkreet
3.6 met 19 stemmen
2.331 De dijken braken door
Schreeuwende mensen renden weg
Het water stroomde door de steden
We konden niet meer naar beneden
Water stond steeds maar hoger
Zandzakken hielden het niet meer
Dijken braken door
Er was geen geschreeuw meer, geen gehoor…
Wat heeft het water met onze stad gedaan
Hulpverleners hadden het steeds maar drukker
Half…
In prachten en praal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
752 bouwde kastelen
brugde in ophaal voor jou
de diepste slotgrachten
jij kleedde in
prachten en praal verleidde
de koning achter kantelen
ik huurde een ros kwam
met mijn trots en wat zwaard
langs jouw laaiende vuren
zijn rijk kwam ten val
jij torende hoger op slot
ik ladderde vlot in bevrijden
jij bent nu de mijne
gravin van veur…
Een dag op het land
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
671 Heel nieuwschierig sluimert de ochtend op
mijn ogen gaan over het land veel dauw erop
de dauw wordt meer naarmate de zon hoger staat
en verdwijnt als het avondrood zijn gloed straalt
Verhelderd wanneer de zon achter het water verdwijnt
dan komt de maan wat somber boven die half schijnt
gevoelstatig zo hoog daar achter de sterren
verdrietig…
zakdoekentijd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
630 de rug in het warme duinzand
luchtig perspectief
vloeit langzaam dicht
grijs en dreigend
als een verdampte ijzer
die terug naar zijn bedding wil
september knibbelt al aan de dagen
gedempt en nevelig
jagen ze zwarte zwermen
zuidwaarts
luchten lijken hoger gespannen
van verwachting
de bomen, de bloemen zijn zomermoe
ze kleuren ingetogen…
Voelde mij weer sinterklaas
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.309 ik zag je dralen en
verdwalen in de winkelruit
je hakte hoger in
weerkaatsing van het glas
naast de laarzen en de prijs
zag je mijn glimlach later pas
het leer was zacht
paste naadloos aan je voet
de rits wat stroef
in eerst gebruiken
natuurlijk liet je mij de
kwaliteitsverschillen ruiken
ze zaten als gegoten
je kon er goed op…
Wolken en bergen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
959 De wolken drijven richting zee
als torens telkens weer wat hoger.
De bergen kijken naar dat blauw:
een zee met zon maar ijzige kou.
Dit is een spel dat ze graag spelen
en dat wij zien als kleine mensen
die vol van leven, vol van wensen
ons bij zo'n wonder nooit vervelen.…
VLEUGELS VAN LIEFDE
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.838 Gedragen op vleugels van liefde
gedragen door het leven
gedragen door een hogere macht
om alles aan liefde te geven.
Liefde die soms beproefd werd
door ziekte en zorgen,
we zullen het samen delen
voelen ons bij elkaar geborgen.
Vleugels van liefde eindeloos
vleugels van liefde woordenloos.…
je bent mijn grote puk
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
706 kom kleine meid
kies voor geluk
wat kan jou
de wereld schelen
je bent mijn grote puk
ze maken liefde stuk
door in het grijs te leven
geen up's en down's
maar altijd meer ontvangen
dan ooit weg te geven
nooit mocht jij
dat koppie hoger steken
ze maaiden onverhoeds je
stil verlangen uit het gras
brachten je terug naar wie je…
HET EINDJE TOUW
poëzie
3.4 met 12 stemmen
3.188 Hij wou wel hoog en hoger,
In ’t eindloos ruim der lucht,
Het draadje houdt hem tegen,
En stuit zijn vrije vlucht.
Aldus heeft de gedachte
Steeds maar omhoog gestreefd,
De geest zoekt ander voedsel
Dan wat de wereld geeft.
Maar zo van ’t bovenaardse
Hij soms al iets verrast,
Toch houdt ’t onzichtbaar touwtje
Hem hierbeneden vast.…
In ’t berkenbos
poëzie
2.3 met 6 stemmen
2.055 Daar beefde in ’t bos een rose gloed
al hoger naar de toppen hoog,
die ’t speelse briesje teer bewoog,
al zachter ging mijn voet.
Ik liep zoals een neofiet
gaat door de Tempel stil ontroerd,
aan de aarde ontvoerd, aan de aarde ontvoerd,
op ritmen van het Eeuwig Lied.…
Totdat de liefde weer bestaat
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
591 Geluiden in rustig
verlangen ontstegen
echte vrienden
leer je hier niet
kennen
weet jij dan
een ander woord
totdat de liefde
weer bestaat
zal ik de maan
naar je toetrekken
tijdens een windstille
nacht die ademt
over oceanen
in mijn hand
heb ik een land
voor hogere machten
dan die mij bekend
ter afscheid
van onze dromen
vol onbeheerste…
Schelpengruis
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
558 Over toppen van de
duinenrij, stampt ze haar
schelpen vrij, de winden
borstelen de taaie helm en
het korte haar, geschoren
door het jagend en golvend
wateroppervlak, waarvan de
meeuwen waren opgestegen,
zij zweefden met elkaar naar
een hogere vallei en naar de
verre uithoeken van de zee,
in geen kwaad berust, zonder
aanstoot van…
Het Wad spreekt in stormen
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
610 het Wad graast eeuwig
in het zoute gras nu de storm spreekt
en het water steeds maar hoger stapelt
tegen het groen van de hoge dam
‘k voel me nietig nu de dood
twijfelt aan mijn voeten
er is geen ginder en geen hier
slechts wat bijvallen uit een oud geweten
de wind als een muziekdoos
speelt het spel met ruwe woorden
het pijnigt…
BOOTVLUCHTELING (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 midden in de nacht
Zijn vrouw en kind zijn afgeslacht
Hun os ligt op een knekelveld
Hij moet eruit wordt hem verteld
De frisse lucht in voor wat kracht
Het kleintje kraait, spartelt en lacht
Ze gaan en staan al snel versteld
Die frisse tintelkou, dat wit
Zodra hij op een parkbank zit
Is daar een grote, dikke man
Hij tilt hen op een hoger…
een lied voor bert
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
469 een lied voor bert
even speel ik
een landschap voor jou
die nu misschien doolt
in oneindig hogere
sferen
misschien is
heel veel moed
nodig
een nieuwe lente
af te wijzen
mijn gedachten
meer dan een ogenblik
op jou gericht
geven een fragment weer
van eeuwigheid
van mensen voor mensen
van alles
dat groeit en bloeit
een bloem…
zestien
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.913 er was ooit een kindje
kleiner leek het, dan mijn hand
maar nu zegeviert jouw grote lach
boven mijn verstand en hoger
dan de curves van een stukgemaakte buik
wat ben jij sterk!…
in de cirkel van stilte
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
653 het begint met een golf
en met jou er middenin
of ben ik gewoon verliefd
en doe jij mij nog meer dromen
dan alle duinen waarrond een warme damp hangt
je glimlacht
nog hoger dan de horizon
ik geef je een naam
en wijs naar het zandkasteel
waarin ik raadsels schrijf
over stof en zand, zevenkleurige garnalen
en hoe het voelt om vol…
Niets kleurt grijzer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
456 grijzer dan vroeger
waarin alles (zogenaamd) beter was
de oudheid verstart
zodat de klaagzang harder klinkt
dan te voor, nochtans kleurt de natuur
haar seizoenen als vele eeuwen geleden
klonk de klaagzang toen zachter
of is dat inherent aan 't mensdom
dat zich superieur acht
zowel toen als nu, want macht
is geil, en tilt ons almaar hoger…
In de grond van de zaak
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 Geloven doe ik noch
in hemel, noch in hel
Het verleden herhaalt zich
in het heden en
de toekomst wordt een
herhaling van zetten
door de decennia heen
De hogere macht is
een verzamelnaam voor
alles wat ons verstand
- daarom dus geloof -
ridicuul te bo-
ven gaat, terwijl níemand
weet hoe het nu au fond zit
Tijd zal in de toekomst
leren…
Toneel
gedicht
2.8 met 13 stemmen
20.705 En al wat men doet daartussen
zal altijd weer afgekraakt worden
door wezens van hogere orde,
dat zijn de toneelcriticussen.
Die zelf niet op kunnen komen
en zelf niet af hoeven gaan
en daartussen niets hebben gedaan
dan kwalijk genomen.
Ik heb zo te doen met acteurs.
Ze zitten hem zo te knijpen.…
Verwonde bladeren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
593 Ik blaas je verder,
hoger dan het hemelsblauw.…
Landelijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
590 Doch hogere posities,
moeilijker te rollen
dan het vlakke veld,
de aangroei latend.
De oogst geborgen
schouwt de landheer,
verguld van hoge dunk,
tot nok gevulde schuur
Waar zwaargewichten,
naar vermogen,
magere magen
niet bij de ruif gedogen.…
(Zw) even
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
505 De trossen gaan los
en zilvermeeuwen verschijnen
Met sierlijke bewegingen
buitelen ze hier
door de lucht
Zo eindeloos bevlogen
tussen land en wad
En soms bijna roerloos
zweven ze even op de thermiek
naar hogere sferen
Na een duik in zee
glimt hun verenpak
als gepoetst zilver in de zon
Krijsend vliegen ze rakelings
over zilt…
In het diffuse licht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
504 het is nog niet vergeten
een stukje nostalgie
uit heel intens beleven
met knikkeren en pot
flarden mist losten op
langs hoge lantaarnpalen
er vlaagde etensgeur
onze inzet werd hoger
honger en hebzucht groter
de mooiste stuiters
blonken in het diffuse licht
spanning op ieders gezicht
ze rolden weerbarstig
door spaarzaam gebruik…
lokkende passages
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
554 kassa krakend wulps
gedrapeerd
er scheren ohhh’s en ahhhh’s
gedempt door meters etalageruit
toch uitgegild, boven
zijn hoofd: een dame buigt
en vraagt of hij wat drinken wil
daar zwemt een meermin in zijn glas
ze oogt hem wulps voorbij
en zwaait met felle vinnen, want
daarbinnen
zetten de vrouwen van Klimt
rond hun beminnen
een nog hoger…
wederzijds
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
681 er zweeft een vaag vermoeden door de ether
een ijle zwerm op zoek naar vaste vorm
een krachtveld dat haar invloed wil doen gelden
door middel van een dichte woordenstorm
het knettert, zindert, flitst; wie komt zich melden
om dit sint elmsvuur te kanaliseren
waar zijn die lettervlechters, Aengus' helden
hun geest fijn-afgestemd op hogere sferen…
Verstand
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
461 Als een toegift uit
een hogere hand.
Waar de onredelijkheid vaak
lijkt te spreken ligt de rede
voor de hand.…
rare dagen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
627 om te leven
in hogere sferen.
vreemde mensen
leven als deuren.
hun gedachtes
blijven vaak gesloten.
ze worden omschreven
als debiele idioten,
maar... luister eens
naar hun hemelse teksten.
ieder woord is er perfect gekomen.
laat je geest maar begeleiden,
door het steeds terugkerend slaperig refrein.…
Tussen Zaaien en Oogsten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
557 Uw wetten zijn van een hoger orde, uw geduld wordt niet afgemeten in tijd.
Maar eens zal de dag komen dat het koren zichzelf samenbindt tot schoven.
Ze zal zich verheugen over de oogst die binnengehaald wordt, om brood te worden voor eeuwigheid.
Het onkruid wat haar aard niet te boven komt
zal de grond uitputten en afsterven.…