Alle inzendingen over leed

2620 resultaten.

Sorteren op:

Aarde en lucht

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 696
Los van de aarde van ons geluk en leed laat ik weldra slechts een glimp van mijn leven aan jou en andere naasten na Vergeet mij en laat mij gaan ik kwam slechts even langs en ben nu verdwaald en dolend als een geest Ik kom niet meer terug want na mijn laatste zucht ging ik op in de kosmos en verwerd ik tot aarde en lucht.…

De tragedie van Mont Ventoux

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 743
Toen wat dan ook hard had toegeslagen, was het leed niet langer te dragen. Ja, Mollema kreeg het voor z'n kiezen, je zag Mart Smeets' glimlach bevriezen; er was niets meer, geen greintje hoop. Waar zijn de dagen van Jan Jansen, Joop?…
Jos Witteman15 augustus 2013Lees meer >

het ritme van een schaduw

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 856
met het kussen op het hoofd gedrukt ontstond de wil om te overleven lijf en leden, 't vrouwelijke luidde de pijn in, de duisternis als een wijde cirkel in waan naar latere jaren, de rug gedraaid om te kunnen dragen, in het verlaten van het kind en opzij gevallen dromen van het niet meer kunnen bewegen uiteindelijk gedoofd, de mond…

Arm Meisje.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.097
Toch vraagt het kind der armen In 't meer dan schamel kleed Vaak nog vergeefs erbarmen Met haar ellende en leed. Och, mocht gij haar ontmoeten Verzacht haar droefenis In naam van Hem daarboven Die ook haar Vader is.…
W.F. Oostveen21 september 2015Lees meer >

DRAAIKOLKEN

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 934
Lach niet om mijn leed, als gij ’t innigst leven zelf met voeten treedt is voor U een wonder slechts pervers gebaar...…

kind aan zee

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 579
ik sta daar maar een beetje aan de zijlijn met mijn wittige lijf en leden waar zal ik mezelf laten met mijn blote voeten vast in het zand de zee het brandpunt maakt stampei lijkt alles te weten de zee is zoveel grijzer en groener zoveel wilder en wijzer de zee is zoveel ouder dan ik ooit worden kan…

de leegte raakt aan alles

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 524
het leed smijt de deur open onder dekens dromen bundeltjes kind in ruimteloze tijd tere bloemen roerloos na die korte waan geen woord gesproken geen lach geschaterd aan de muur afbeeldingen van Indische goudenregen en het alfabet aan de vuurrode hemel gloeien tranen de leegte raakt aan alles…
J.Bakx18 oktober 2022Lees meer >

Gezamenlijk besef

netgedicht
5.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 695
Wat draagt een gezamenlijk besef bij aan de waarde van het leven terwijl landen in oorlog zijn het geweld niet kunnen stoppen de bron van kennis geplengd met zware tranen in een poel van lief en leed de wereld niet-verder verdeeld het gezamenlijk besef..…

Zonder onderscheid

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 316
Alle lief en leed Voorbij, voorgoed verleden tijd. Liefde kent ’n hoge prijs, Die eens moet worden betaald, Hades kent geen genâ, Elke oversteek van de Styx Wordt door hem verhaald.…

Oorlogsleed

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
Nochtans kan ik mijn ogen Noch mijn oren sluiten, Voor 't leed door oorlogen, Uit louter machtswellust, Van narcisten, Op eigen ego eer belust, Door geoogklepde strooplikkers, En verblinde aanbidders, Gesteund en ten uitvoer gebracht.…
Joris Olivier19 december 2025Lees meer >

Terugkeer.

poëzie
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.763
Zó leed ik pijn, doofde pijn fel Met wijn en wierook. Nimmer vond Ik van het leed de gulle wel: Mijn hartewond. Dan: ene avond, dat de lucht Zoetmild was met een matte schijn En mist van maan, de stad ontvlucht Zag ik mijn pijn. Het was mijn hart open, het bloedde, Want niemand heeft mijn hart getroost.…

vaarwel zegt mijn gevoel

hartenkreet
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.269
vaarwel zegt mijn gevoel dat nog stoeit met mijn hart zoals een glimlach lacht in gratie van mijn gevoel zo heel verward jij fluisterde een droom en lachte om de pijn als er een hemel is wil ik daar dan nu zijn want het leek of jij je leven leed als een kaars in harde wind ook brandend in de regen maar iedereen was blind ik zal je dragen…

- Het Lijdensverhaal -

netgedicht
4.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 724
Wees barmhartig Maria, de verlichting kwam in volle harmonieën gedragen leed op ontelbare plaatsen als een onbetwist en hemels pijnlijk meesterwerk zo voelde moed, onafgebroken de ontroeringkracht en diepgang "de zin van zijn" terwijl het grote lijden zoals in vele meesterwerken met overgave als arie gezongen, de tranenden harten…

Tirolerlied

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.559
Hier eenzaam gezeten op 't hoogste der bergen, Op rotsen zo woest, dat geen wild ze betreedt; Hier zing ik mijn leed de onpeilbare afgrond, De spraakloze nacht zing ik 't grievende leed. De diepte en het duister Aanhoren mijn lied; Maar zij, voor wie ik zing, Zij luistert toch niet.…

Weduwe vraagt zich af

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 892
Ze had het manmoedig doorstaan het overlijden van haar man ze had minuten lang gestaard toen hij z'n laatste adem uitblies ik stond erbij en keer naar haar ik las in haar gedachten dit was het, dit was het dus 50 jaar lief en leed dag lieve, lieve man van me ze had hem liefdevol verzorgd ze had zich weggecijferd soms met moeite, maar…

Grafschrift

hartenkreet
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.096
Beenderen en stof waren eens een meisje dat vertrouwde op God, die talent gaf poëzie, wetenschap, rijm en reden sierlijkheid en recht van lijf en leden Een leven in vreugde, deugdzaamheid een buitengewoon briljante geest niemandalletjes en zondeloze daden Zij was alles wat een vader zich kon wensen, belofte van een vrouw een kind van…

Zwijgend stil

hartenkreet
4.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.412
Als de kleuren om je heen verbleken er geen ster meer blinkt in de nacht De scherpe kanten van het leven moeilijker te dragen niets meer het leed verzacht Als alles donker om je heen blijft het leven je te zwaar Geef dan nooit de moed op er staat altijd iemand voor je klaar Iemand met open armen die naar je luisteren wil En als je niet…

Veerkracht

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 870
Vreugde en leed, ooit Met geen pen beschreven Men ging, scherpgesneden Tekeer met een veer. Kroontjespen en potlood, Voorboden van Modern woordengeklater Computer genereert nu Emoties als vallend water. Kraanvogeldans, Verengeplukt, eet ik besmukt Pittig gebraden, niet te versmaden Vreet mij ongans.…
Fred26 mei 2005Lees meer >

Vrucht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 665
In het pijnende licht de blote gestalte van vuurloos verlangen; ik bezwijk onder jouw willoos vlees en voorzie het leed van wat jij al overwonnen zag. Het rood van je lippen groeit als een dodelijke vrucht ineen, samensmeltend totdat de toorn des overvloeds een overmaat van liefde spuwt in de verkeerde richting.…

Wat is liefde?

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.858
Liefde is lief en leed, liefde is je helemaal geven. Liefde is delen wat je deed, liefde is samen leven. Ik weet zeker dat ik het me niet verbeeld, als ik zeg dat wij liefde hebben gedeeld.…
Elles21 juni 2007Lees meer >

Het gebrek in Chloris

poëzie
3.1 met 29 stemmen aantal keer bekeken 8.255
Zij gaf haar schone leden, Zij gaf haar tintelende oogjes, En blosjes op de wangen, Zij gaf haar, trots der mannen, Een vlug vernuft, en oordeel. In ’t kort, zij gaf haar alles, Wat maagden kan versieren. Maar jammer is ‘t – zij weet het! -------------------------------------------- uit: Gezangen mijner jeugd (1782)…

Onbewoond

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 750
(voor Harry) Mijn eiland onbewoond is vruchteloze woestenij, geen ander die mij loont, gevangen en onvrij bezie ik mijn planeet, verlang een reddend touw, na alles wat ik leed, geen God, geen vrouw die ik beminnen kan, zo diep is deze put, als leef ik in de ban, een kluizenaarshut gebouwen op de kust en zoveel wat mij griefde,…

Transitie

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 691
Tussen kei en korrel – leden van één lichaam - sluimeren eeuwen van gestaag verloop Twee gedaantes aan de uiteinden van tijd krijgen nieuwe maten bij 't wassen en slinken Er is geen verliezen of winnen voor wie afstaat of opneemt De wind waait bestendig van een oeroude vorm naar een nieuw volume.…
Kees Keizer28 februari 2011Lees meer >

Perspectief

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 654
Versneden leden groeien niet aan, De wereld draait door. De stok in de spaak brak de rijder zijn nek, Maar wie geeft het kreupelrijm een leven terug? De wereld draait door met verbittering over verloren perspectief.…

Vrij

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.440
Je bent vrij Voor eeuwig verlost van je leed en pijn Maar niets zou ooit nog hetzelfde zijn En ik zal altijd aan je denken Kost wat kost Nee, ik laat je niet vallen Ik laat je los…

OP NIEUWE WEGEN

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 649
de oude dagen klagen die de ballast van een voorbij jaar dragen lief en leed wordt straks met een gouden randje omhuld nog eventjes geduld wij gaan geluk en voorspoed wensen met kusjes en geschenken een deur wordt straks dicht gedaan wij mogen op nieuwe wegen gaan.…
Greta Casier31 december 2021Lees meer >

Waanzin

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 586
Zeg me de zin van dit bestaan Die wereld vol van leed en waan Het houdt nooit op, wat is die zin Beweging, vooruitgang, het moet zo zijn - zie de noodzaak er van in.…

het rommelt ergens

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 650
het bewegen is zo breekbaar als de aarde rommelt en vlinders uit hun cocon verjaagd worden , het refrein wacht op een snelle doorgang in broze gesteente geld met afdrukken van het isobaar warmt de leegte met afschriften van het leed, betrokkenheid heelt niet maar is de slang des duivels stedenverheerlijking en gesmolten dorpskernen…
elze11 februari 2013Lees meer >

Landloper

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 720
eenzaamheid dat hij eenzaam zwerven zal door onderhuidse spanningen nabij de zee van blauwe gedachten   tussen de overblijfselen van onzichtbare gordijnen der liefde als een nooit voltooid schilderij aan een muur van groene gevoelens op weg naar stille horizon met niets anders te verliezen dan zijn droeve eenzaamheid in een land vol verborgen leed…
mobar20 november 2014Lees meer >