787 resultaten.
HET BLOEDBAD IN LISSABON *)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 Er waren weinig joden maar
In Lisboa, de Nieuwe Tijd, in vijftienhonderd zes
Het was erg droog, de oogst was slecht, in vijftienhonderd zes
De jood, die heeft natuurlijk schuld, zo had de Kerk geleerd
De meute kwam verhit bijeen; er werd vol haat gebruld
‘Sla dood de jood, verbrand zijn huis, of steek hem met je mes’
Er waren weinig joden…
Warmwatervisjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
428 vinden in
de genenbank die
hen als combi wisten
het was gedaan
met de diversiteit
zoals die op aarde
altijd had bestaan
oceanen gingen
overstag oerwoud
baarden woestijnen
zonder vegetatie en oases
zelfs de dood bleef stil
liggen in windkrachten
die ons begrip sterk
te boven gingen in
verdwenen seizoenen
schoonheid kwijnde
weg oogsten…
herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 in nazomers zonlicht strooit eens groen lenteblad
warm herfsttapijt aan de voeten van de bomen
waar daaronder de belofte van vernieuwing groeit
aan de losgelaten schaduw van wat verleden is
om later dan weer in nieuwe levenslust te bloeien
daar waar wij gezellig de volle oogst genieten
korten zich dagen sneller naar lange nachten
de grijze…
je krijgt wat je dragen kan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
116 zijn woorden schrijden langs
verzande voorspellingen
die alle prielen van de kwelder
laten droogvallen terwijl de vloed
het getij berust met
woorden die een ruwe
zee belet zich te keren tegen
al wat een stormvloed in
springtij kan aanrichten
geduld oogst laag water
in het aanzien van het verre
vasteland dat aan de kim
het violette licht…
Lente
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
717 De dood trekt zich,
even,
terug in de coulissen
om straks
een nieuwe rijke oogst
binnen te rijven.…
Voor mijn 63ste verjaardag - 2 dec. 1924
poëzie
3.9 met 32 stemmen
8.079 Slechts Éne weet, daar andren op mij staren,
Meelijdend, met mijn eenzaamheid en nood,
Slechts Éne weet wat heuchnis ik mocht garen,
Wat gouden oogst dit gouden jaar mij bood.…
Iris
poëzie
3.5 met 10 stemmen
4.545 ----------------------------------
uit: Eerste oogst (1912)…
Diemen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
834 niet huilen nu, ik was al vijftien
en wist er zou een ringweg komen langs de stad,
een opening naar Diemen,
maar uit het niemandsland
dat toen ontstond zie ik opnieuw
oom Anton komen, zijn paradijs voorgoed beschadigd
en met de laatste oogst op weg naar huis -
Zoveel gedane zaken,
de dingen die beloofd zijn en dit is er
van mij geworden…
Jezus zeker weten
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.227 met alle narigheid op te knappen
Steeds garend in uw heilig sop
Neem de treurnis om verliezen
nu om Fritzi die ging in het hoge noorden dood
van Hemelse Mevrouw Ping en Geachte Muizenpoot
Jezus zeg wat hebben we hier te kiezen
Verdrietig zoek ik nu hier thuis
in haar bundels naar een vorm van troost
hoe dun ook voel ik toch een rijke oogst…
De avond is gekomen
poëzie
3.7 met 3 stemmen
5.137 De zon had hare stralen
De rijpe zomernoen
Rechtstandig neer doen dalen,
Met oogsten en binnenhalen
Had ik nog veel te doen.
Toen is mijn zon gezonken
Voor goed en onverwacht,
De bleke sterren dronken
Het hemellicht en blonken
En bloeiden in de nacht.…
Hitte
poëzie
3.3 met 10 stemmen
3.988 Wie dorst zijn ziel in 't barre zonlicht dragen,
Om uit zijn hart voor andren de oogst te plukken, -
Wie dorst om zweet - wie dorst om waarheid vragen?…
Resurrectie,
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
613 Mijn troubadour, mijn heraut, de zon,
geestdriftig krijger voor de deugd
en louter vreugd voor velen, zuiver
als het pas gedorste graan, jeugdigheid
uit de eenvoud van het hart, een
verlosser en de boodschapper tegelijk
van de oogsten zover men ziet,
verlossend maaier in een wervelende
show van stralen, in een oceaan van
hoop, de ogen…
Humorloos gedicht
gedicht
2.6 met 5 stemmen
7.316 Waar winter schaduw aanblaast op het lijf
verstijft de ademtocht tot kleine rook,
van wellust geel, de appels van het oog,
na-oogst van brakke hoop, beslaan met rijp.…
Thee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
557 ik voel de noodzaak ze te oogsten.…
Jacob Ruijsdael, Gezicht op Haarlem
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 Dan oogsten vrouwenhanden al het taaie vlas
en roten, braken, spinnen, weven, daarna pas
is daar het witte laken, beeft stille rond
de vijver op de blekersweide, baan na baan,
de duurste stof. De mensen hielden even stand.
En Ruijsdael pakt de wolken die nooit vergaan,
de stralen die verleden licht voor ons behielden.…
De droomboom
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
759 het gereserveerde
plekje in een voldragen landschap
de vol gedekte tafel maakt de
spijs te over en bitter zoet, ongewild
geleid door de blik vanuit een silhouet
een warmste verleiding in het ongekuiste
dessert van het liefdesalfabet,
daar liggen we begraven op het veld
van hoop, de grond gedoopt in bloed
van alles wat men zaait en oogst…
Een oogstmaand in zomerkleuren
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
529 Weldra zal augustus in september overgaan;
en dan kunnen de boeren wederom aan het
oogsten gaan. Dit maal met betrekking tot
de bewaarrassen van blauwe bessen, druiven,
appels en peren als sluitstuk van een vrucht-
dragende zomerperiode, waarin men augustus
als een zomerkoning heeft kunnen eren.…
Een recentelijk verleden verdeelde de aardse weelde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
467 Trots met de oogst glimmen overal
ter wereld de gezichten. De druiven zijn niet
overal even zoet. Maar zoet-zuur is onderweg
naar een groter stuk van de taart.…
SEPTEMBER
poëzie
4.0 met 2 stemmen
3.545 -----------------------------------
uit: Eerste oogst (1912)…
Een intieme beleving?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
546 Het sterven is een intiem beleven
wat te kort kwam, niet af was in een bestaan
zoals ongesnoeide bomen aan de horizon,
ik moest de vruchten plukken waar het kon
zij waren of ikzelf niet rijp genoeg om te mogen
oogsten uit de levensdromen, berusting
is vaag ritueel, dat op het laatste moment
net iets anders lopen kan , waar ik tot
in het…
Dankgebed voor de zomer
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
558 de donkere wolken wegdrijft
Ik dank God voor de landschappen
die nu veranderen van uur tot uur
de merel en lijster zingen er op los
en monnikskappen fleuren in het bos
Ik dank God voor de rijke vruchten
de kers, de aardbei, en de peer
ik dank God voor hun zoetheid
want ieder jaar smaken ze best weer
Ik dank God voor de gulden oogst…
De strijd op straat
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 en
statistiek lijkt
de strijd op straat
te worden beslecht
vooral als bomen
al in vroege herfst
hun bladeren laten
vallen beuken
winden meteen
in agressieve buien
op de kale stammen
breken jonge loten af
laten de vroegste
knoppen zonder
enig mededogen
verdrogen en doen
onverwachte
nachtvorsten de
kwaliteiten van een
mooie oogst…
van harte 65
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
685 65 is een gouden jaar
zeker voor wie weten
dat eerst met 66 jaar
het leven echt begint
nog niet eens gestart
ben jij al ruim bepakt
met oogst van liefde
die vol de rugzak vult
met ervaren wijsheid
die stevig anker vindt
in de volhardendheid
van altijd vasthouden
het opstaan na vallen
over struikelsteentjes
die jouw pad plaveien…
Mede der Poëzie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 Vrede verbindt
Vanir en Asir
spugen speeksel
scheppen Kvasir
wijzer dan wijs
wetend orakel
dwergen doden hem
doen honing bij bloed
mengen zo mede
mede der dichters
wordt het weergeld
wat Suttungr’s
wilde woede stilt
bewaakt door Gunlödd
Baugi, Suttungr’s broer
belooft het brouwsel
Odin voor de oogst,
offer en loon
maar Gunlödd…
DE JAGER
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.679 -----------------------------------------
Oegst: oogst
Kleen: klein
Fooitje: feest dat de boer na afloop van de oogst
aan zijn arbeiders geeft
Waar mijner die buit: was die buit maar van mij
Met wenkt hij: op hetzelfde ogenblik wenkt hij
Pracht om een zoen: smeekt om een zoen
Loze gelaat: schalks, ondeugend gelaat…
jij was mijn griet in poncho
netgedicht
3.1 met 65 stemmen
18.752 als zand in
eeuwig golvende woestijnen
de piramides lagen zuiver
op de lijnen die ik in de verre
ruimte zag daar vond ons
nageslacht een dood die leven gaf
jij was zon die opkwam
langs de stenen die in Stonehenge
werden opgericht om het seizoen
te weten ze nooit meer vergeten
jij sloeg cirkels in de granen
zodat boeren snel tot oogsten…
Dauw-dichter
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.494 Wereld verkleind tot licht-armatuur
zit de zot in 'n holte van de nacht
's ochtends vroeg in 't gouden uur
te oogsten wat z'n onbewuste verlaat.
Auto van het bedrijf in de laan
buurman die zijn honden uit laat
hun gezelschap in 't voorbijgaan
maakt de nacht minder desolaat.…
Afgezonken
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.385 vermengd met flarden avondrood
De waterrand slijpt in mijn land
een eindeloze reeks van dagen
beantwoord stemloos alle vragen
van boerenvolk en adelstand
terwijl ik hier beneden rust
en het zonlicht mij weer wakker kust
Weer boven lacht het herboren land
golfjes kabbelen door mijn haren
bij de delta wachten de jaren
van de nieuwe oogst…
Liefde
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.546 meer kan zoals je zo vaak doet
Vandaag es zus morgen es zo en dat duurt al zoveel weken
Ik ben niet gek ik zie het wel hoe 't vel er gaat verbleken
Misschien dat dit een bidden is een héél diep ademhalen
Voor het laatste restje hoop er dolend gaat verdwalen
Een kathedraal zou het leven zijn en één groot zomerdicht
Nooit verwacht dat van die oogst…
Ode aan 't Hoogeland
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
618 Geloof van de heren zit niet erg diep blijkt,
als uitvinding van kunstmest een succes is,
roepen de boeren van het Hoogeland:
“Voor de oogst is Gods hulp niet nodig, wat
is er nog meer niet waar?”, ontkerstening
begint, dat kun je van vorsten verwachten.…