8212 resultaten.
Heimwee naar hier
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 Gedachten die zo graag
Op reis gaan, naar verre,
Onbestemde oorden, waar
Het allemaal anders is,
Weg van de sleur
Van alle dag -
Maar zodra het eerste denken
De voordeur achter zich
Heeft dichtgeslagen, een frisse
Wind in 't gezicht hem raakt,
De mens blijft toch een gewoontedier,
Begint al het terugverlangen
Naar 't bekende…
In Communicatie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
427 Hoe jij luisterde
in jou geen
betuttelaar of
excommunicatie jij
sprak over kruis
van verzoening
door het bloed
ik over solidair zijn
in lijden en pijn
door navolging
op dezelfde reis
sloegen we
andere wegen in
vonden herkenning
in Zijn woorden
van horen zeggen
een zekerweter en
de twijfelaar
we sloegen bruggen…
Bevrijd van het onvermijdelijke
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
521 Bevrijd van een nachtmerrie als
een reis door de nacht.
Op een traject met miljoenen
doden die een wantrouwen in de
goede mensheid als een spookbeeld
naar de wereld bracht.
Bevrijd zijn al die zielen in
het overleven na de strijd.
Al die harten die na het grieven
de zinloosheid zien van de
verduistering van een beetje
menselijkheid.…
Sneeuwpop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
616 Ik zag de winter aankomen
met al haar koude en donkerte,
bang daarvoor keerde ik om;
het werd een reis terug
langs voorbije seizoenen,
herfst, zomer en lente
werden opnieuw beleefd.…
tweesprong
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 op weg naar de
kust raak ik het
spoor bijster
de tijd snelt een gestrand
mens graag met rasse
schreden voorbij
de kraanvogels boven
volgen vastberaden de
reis naar het zuiden
luid trompetterend doorklieven
de hemelbestormers een
blauwgrijze lucht
mijn gedachten
strijken neer in een
armzalig verzanden
kom ik in beweging…
aanhoudend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 vaarwel is het
stoomschip de
lange reis en
het zwaaien
met een witte doek
zwaaien nog voorbij
het ogenblik dat je
slechts een stipje ziet
bezwerend blijf je
zwaaien hoe droef
en ver de hoorn
ook klinken mag
vaarwel is het zout
dat over je wangen
naar de lippen stroomt
het is de smaak van zilt
vaarwel is de glimlach
die…
Zo gevoelig
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
510 Zal het de dag worden van de laatste reis
een laatste keer dat liedje van die kleine sijs.
De dag van leven te overdenken achterstevoren
alles nog een keer te voelen en te horen.
De dagen verschillen in hun bestaan
laten vooraf niet zien hoe ze vergaan.…
RILLING VOL VRAGEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
349 Een zachte frisse zucht
strijkt over het bosmeertje
kleine trillende rimpels
glijden langzaam voort
even tracht het riet te zingen
maar zwijgt gewillig
boomtakken boven het water
zuigen de fluistering op
dit vluchtige ogenblik
geeft zich aan het tijdloze
gaat ongehinderd
als een kronkelbliksem
door allerlei gebeuren
maakt een reis zonder…
Wondere zolder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
496 Nog één week in sferen
van glans uit de dozen
met spiegelreflecties in plexiglasfiber
In sprookjesland
toverrijst schoteltjesogen
donkere stuiters in
zielsdiepe vijvers
Magische kerstster verlichtingsmomenten
van engelhaarslingers
en bambikijkers
Kindervermaak in
een klein paradijs
de wondere zolder
als speelgoedpaleis
Reis…
Wat ik dacht van Freya LGW II
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
328 wringend tussen snarende toetsen
en toetsende snaren
een hypertonale reis: electrifying
geen botsing tussen akoestische stijlen
tokkels van speelklok tot pierement
nu eens op rode oortjeshakken
stuwend transcendent
dan weer bezwerend
met mateloze sprongen
in laarzen van zeven mijlen…
Vaarwel mijn liefste...
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
2.303 Grauw is het daglicht
Als je weggedragen wordt
In een stoet van dierbaren
Die jou zó lief hadden
Stilzwijgend tot het graf
Mogen we bij je zijn
Zacht verschijnt er een lichtstraal
Als je lichaam ter aarde gaat
Het zachte afscheidslicht
Laat ons beroeren
Tot tranen als je afdaalt
In je laatste rusthuis
De dood heeft je opgehaald
Je reis…
Vrouwen in mijn oren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 Zonder leugens
Probleemloos verder in tijd
In het verleden waren vrouwen in mijn oren dus
Deels onbetrouwbaar of mijn geheugen bedroog mij weer opnieuw
Hopeloos,
maar vol moed leef ik met fier mijn nieuw leven
Ruim 30 jaar reizend, werkend, schrijvend
Reizen is stilstaan tot je beweegt
Weer of geen weer, slechts enkel de tijd die de reis…
Nachtspoor
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
1.008 Nu spoor ik tussen grind en grond
waar weg de nacht inboort
en luister langs het talud
de glooiing van de einderstond, zo
verkennen we het verstomde leven
als een lange reis richting horizon
verdwijn in het gras, klaprozen
verstilde klokjes in de verte
en soms een veertje
eenzaam dwalend langs
het silhouet van de statige wachters.…
morgen misschien
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.250 ik herinner mij september
hoe ik tranen verstopte
en zelfs de verstuivende regen
zijn louterende afspraak
helemaal niet nakwam
verder ging in etmalen
die er niet meer toe deden
dagen die nimmer
de mijne leken te zijn
soms wil de nacht
mij wenken en reis ik
dromerig langs de maan
ik weerspiegel dan
in hoopvolle verwondering
mijn…
Vooral in rood
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
814 brandde kleuren
in ramen van kathedralen
met grote namen en
schilderde ons paradijs
in glas en lood
gaf jij vooral in rood
met warme zon ook het
intiemste zomaar prijs
zij die geloven
in boven en beneden
hebben gebeden met een
hunkerend hart voor blijf
ik schilderde en brandde
nee niet voor enkele reis
wil jou ontmoeten in de ramen…
In vriendschap voor Joop
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
2.114 want je vertrekt dat was de afspraak
en als je gaat dan reis je op instinct, dus trots
het donker tegemoet met
opgeheven staart:
ik help je wel, ik draag je
in een warme doos de wereld uit.…
VADER ROEPT WINTER IN ME OP
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
550 Zijn aardse huis
heeft hij in zwijgen verlaten
De Ander had
het laatste woord
Zijn bed vreemd leeg
't tafelblad vol medicijnen
De laatste uren
kon hij niet meer praten
Ik las z'n gebaren
in z'n hand te korte levenslijnen
Hij wuifde en
wees naar raam en muren
Het kon beslist
niet lang meer duren:
Deze reis naar
't onbekendste…
heimwee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 van horizon tot einder een
trage zilveren stroom
langs verdronken bomen
op hun gerimpeld spiegelbeeld
langs rijke ijsselhoeven
en werkloze graanmolens
onder een gesmoorde zon
in witte flarden op grijs
gakkende ganzenformaties
luidruchtig op reis gaand
*****
de ooievaar is terug
in dit drasse land
dat zo eindeloos is
met dorpjes…
als de zee stil ligt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
729 Daar zie ik een schip
een streep trekken
door mijn reis
naar nergens.…
Mijn woorden
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.055 Mijn woorden zweven stil door de lucht
Onzichtbaar en geruisloos
Enkel zichtbaar als ik ze voordraag
Mijn woorden zijn op reis
En tot ze uit het zicht verdwenen zijn
Zul je ze blijven horen.…
Verplicht
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
890 verplicht
een andere weg te kiezen
om niet in verplichtte rust
te verzanden
ik die altijd zo actief was geweest
die zo van beweging en actie hield
van welke aard dan ook
ik werd voor een dilemma geplaatst
aan de zee geboren uit een zandkorrel
leerde ik me
van andere zandkorrels onderscheiden
ik wou net dat ietsje meer zijn
toen op reis…
Einde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.268 Toen hij zei dat hij niets meer wilde
En het avondland dichterbij kwam
Het geroezemoes om hem heen verstomde
Door bijna niets omringd
De verstilling, het zwakke licht
Nader tot hem kwam
Ging de herinnering met hem op stap
Een reis langs Memory Lane
Het ontluiken van de liefde, de schoonheid en de troost
Verschrikkingen, ontluistering, uiteindelijk…
vangnet
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
563 Kind van de zon
iedereen opzij
hier kom je voorbij
diep is de gong
vang m'n woorden bewaker
als 'n sidderaal onder spanning
ze is 'n mythologische druppel water
De reis begint pas na de landing
Treurvogel zoen de nacht
blijf feiten veranderen
het ritme lacht
verlicht zalf kan je veranderen…
Warnsveld
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
751 natuurlijk nemen wij beiden
een bloem mee voor jouw kist
uiteraard uit eigen tuin
boeketten wil je niet
of grote grafkransen
want jij lieft de eenvoud
geel is jouw warme kleur
dus pluk ik gulden roede
gave van moeder aarde
een stille groet aan jou
met zegen voor jouw reis
voorbij de sterren…
Zachte hindernissen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 gaat over één nacht ijs
en lijkt een onverstandige zet
ik ga in eigen gebiedende wijs
zonder dat enige rede mij belet
wat is het dat ik zozeer mis
dat ik denk dat het er ooit was
terwijl toch volstrekt zeker is
dat ik voor een schijnwereld pas
misschien wel omdat ik vind
dat gelukkig zijn niet bestaat
maar is als een zuchtje wind
een reis…
't Colbertje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 (Stapelgedicht II)
Samen met de schrijfster deelde ik
die lange reis COUPÉ No. 6
Wij treinden door Siberisch landschap
dat eindeloos raasde
zonder kwaad te doen, zeker
en beslist, geen centje pijn
Wij arriveerden
in hoofdstad Beijing
Vele ONVOLTOOIDE LIEFDESBRIEVEN verder, kocht
hij een colbertje
in mooi en aantrekkelijk
RUSSISCH…
Foto in zwart-wit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
694 Een muskusgeur ademt zij uit
op de achtergrond haar mountainbike
Binnenkomen mag op eigen risico
als je alleen van praten houdt
China moet nog worden ontdekt
op de fiets en op de bonnefooi
de reis met het vliegtuig heen
en terug kost nog steeds een hoop
Zij kijkt me recht in het gezicht
en als ik even doe alsof ik niet kijk
vangt…
Onomkeerbaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
467 Steenharde rotswand -
Ik weet dat ik
Die boor ben,
En gestaag verder
Naar beneden draai -
Als iets meer dan
De helft van de boor
In de rots verdwenen is
Besef ik dat ik terug wil,
Maar het point of no return
Ligt al ruimschoots achter me,
De boor draait zich nog dieper
In het onverbiddelijke rotsmassief
En ik weet dat mijn
Reis…
Het lichtjesfeest
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
584 ik vier
het lichtjesfeest
met een reis naar boven
dans vlammetjes
wieg op warmte
vloeiend omhoog
in ontvouwen
voel ik vertrouwen
hun handen in groet
het is heerlijk
ze bij me te houden
spiritueel samen doet goed
familie en vrienden
weer daar bij elkaar
dat ervaren is bijna volmaakt
ben zachtjes geland
toen de lichtjes waren…
Laat me
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
597 laat me los
laat me gaan
ik heb mijn leven geleefd
ben er zo klaar voor
voor ergens hier ver vandaan
praat me niet meer
over leven of over morgen
ik ben moe gestreden
de kanker heeft gewonnen
en heb genoeg geleden
laat me
laat me los
laat me gaan
ik neem jullie allen mee op reis
zoals jullie mij altijd hebben gekend
liefdevol en…