Alle inzendingen over rouw

1080 resultaten.

Sorteren op:

Koster Westerkerk John Faasse nam afscheid, ik speechte en speelde met zijn naam!!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 699
Als John ergens zijn FAMILIENAAM FAASSE eer heeft aangedaan dan is dat als Koster van de Westerkerk te Amsterdam Wat heeft hij daar GEFAASSEERD moeten/mogen werken 'In FAASSEN FAN FEITEN, FIJNE EN FERFELENDE'::: Trouw, rouw, grauw, gauw, kou, warm, arm, rijk, jong, oud, groot, klein, naar, FIJN Dank John FAASSE voor FEEL en VANAF FANDAAG…

Nieuwjaarssonnet

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 389
dit is een nieuwjaarsgedicht het is geboren uit deze korte dagen naar ’t zuiden wil ik me niet wagen dan moet het maar met weinig licht het is gemaakt van wat me rest: vriendschap en hoop op betere tijden strijdlust ook in ’t onbestemde lijden geschreven op weg - van oost naar west weer een jaar om te lachen en te rouwen om bemind te kunnen…
Alex Slaets26 december 2025Lees meer >

Silhouet uit de as

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 312
Ik ben jouw kind, geboren uit rouw en door onverschillige handen nooit echt gedragen. Ik ben toch ieders kind? Wie wekt mij uit de omtrek van vergeten gezichten, wie leert mij mezelf weer herkennen? Bevrijd mijn geheugen uit de nagalm van verbrande salvo’s, til mijn naam uit verkoold papier.…

Ik denk dus ik besta

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 136
Toch worden lijken Vaak gekoesterd en goed bewaard, Hele piramides voor opgericht En kolossale mausoleums, Grafheuvels en hunebedden, Gedenktekens, en wat al niet, Als teken van rouw en verdriet Ter nagedachtenis..…
Joris Olivier23 augustus 2026Lees meer >

mantelzwaar

netgedicht
3.6 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.371
ik leg mijn vleugels stil; het praten, moe, verzwijgt de lage vlucht naar rouw de appelboom, vol van schaduw, schudt druppels op de nacht wanneer mijn huid, nog wit omrand, bogen vouwt omheen de tijd ik zie jouw naam in het gras geschreven hoe bladeren vallen, bruin en rood mijn stem kent slechts het schreeuwen, zwart,…

Steen en Been

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.005
Welk een gesternte laat ons rouwen bij Ariël's voorlaatste uur terwijl Hezbollah vrij mag klauwen ? Kom sterk ons hier, onder uw muur…
Aramis25 juli 2006Lees meer >

Oranje-bitter

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 874
Een dag opende in feest met oranje linten maar werd gesmoord in rouw, heel onverwacht. Vreugde sloeg om in verbijstering, werd verdriet, Oranje plots verruild voor zwarte tinten, de dag werd in één seconde nacht.…

de doofheid van de leugen

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.213
geef me geen dagen van gebeden wanneer ik mijn waarheid op de brandstapel werp maar geef me een lichaam waarin ik kan wonen ongewijzigd gillen tegen de schrijvers en de makers van een dichtgemetselde eeuwigheid waar ik kan rouwen om de leugen steen per steen geworpen in woorden van het lot bewaak mijn huis en het eenzame…

Ode aan een eiland.

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 899
http://www.plompetoren.nl/index.php "Westenschouwen, 't zal u rouwen dat ge heeft geroofd mijn vrouwe, Westenschouwen zal vergaan alleen de toren zal blijven staan"…
Peterdw.6 augustus 2010Lees meer >

VERHOOGDE ZEESPIEGEL

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 879
Een eilandje in de zee een kleine parel een jaarlijks gebeuren een knal in de stad een gefrustreerde gek een graag schietende een levend kerkhof een totale verslagenheid een onuitwisbaar verdriet een zee van bloemen een pandemonium van rouw een golfstroom aan tranen een zee vol tranen een oceaan vol tranen een verhoogde zeespiegel een…

BITTERE ROZEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 982
De bos rozen die jij mij gaf ze zeggen mij nu niets meer Ze verwelken op mijn graf en zien vandaar op mij neer De mooie woorden van jou zijn door de wind gedragen Ze spraken over jouw rouw; kunnen mij nu niet behagen Die mooie dingen die je zei zeiden dat liefde mij omgaf Ze bedoelden nu ben je vrij en ze lachen boven het graf De bos…
Ton Rijkers26 oktober 2012Lees meer >

Gloeide maanlichtgeel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
de vleermuis en een glazen kat schedeltjes van ratten ik had van alles wat nam de donkere schaduw van het pad een paar lijkbleke skeletjes ging er snel mee aan de slag mijn raven zaten op hun tak te rouwen maar wisten vliegensvlug de restanten te verstouwen het elixer gloeide maanlichtgeel fonkelde wat sterrenpracht ik roerde het…
wil melker10 december 2013Lees meer >

kofferdrager

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 695
is het zo bedoeld zoals jij stilte draagt een nevelige jas onverschillig en zonder rouw die om naaktheid lacht en jou en mij 't gebroken licht aan mijn voeten dat voorbij trekt, wegkruipt in dicht geboomte en gedaalde dagen de vragen die ik waag, vanzelf weer overgaan als gerafelde schaduwen en gescheurde deuren is het zo bedoeld…

Bloemenregen boven Brussel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 588
op de steile weg omhoog is alles te vinden wat vastgelegd moet worden: bloemen tussen grijze rotsen van graniet hoge kliffen diepe kloven in de sporen van de tijd jouw berichten van liefde en rouw uit Brussel verlaten stad waar alles te vinden is wat jij zwijgend schrijft waar je alles ziet in de breking van het licht op de steile…
J.Bakx15 maart 2017Lees meer >

Opgestaan uit de dood

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 536
zij hadden hem geschoond en met witte doeken omwikkeld zacht in het graf gelegd in stilte baden handen met ongezegde woorden van liefde en trouw harten vol verlies en rouw toen zij in de vroegte weer verschenen bleek de grafsteen verdwenen de tombe was leeg in schrik en verwarring zijn zij teruggelopen de mare was hen vooruitgesneld…

Woud

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
In dit woud onder het zachte ruisen van oude bomen rust ik stil als een vlinder zo sterfelijk dat we nauwelijks leven Hoewel ik ook rouw verheugt mij dit bos van mos, stammen, takken van nu en eeuwen her Ik dacht dat ik eeuwig wilde leven maar ik heb me verzoend En ik voel alleen aan de dingen die hier blijven: het zachte groene mos…
J.Bakx30 april 2019Lees meer >

tranenflesjes

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
tranen in flesjes om te koesteren te verzamelen de tranen van verdriet aan een draad te rijgen het boek der tranen verhaalt over echte en onechte tranen mannen en vrouwen witte en zwarte water- landers van mensen ook dierentranen van krokodilachtige aard soms een traan die emotioneel is een olifantentraan door oprechte rouw…
J.Bakx22 november 2020Lees meer >

EENZAAM KERKHOF

poëzie
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.084
De witte grassen bewegen en komen heen en weder door wind en dauw, de takken wiegen hun stille dromen op donkere armen in sluiers van rouw, het sleepkleed der treurende essenbomen raakt bloeiende grassen in avonddauw.…

Nacht. - Aan het open raam

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.803
In norse toomloosheid, in koppig-taai weerstreven, voel ik mijn rouw in mij gelijk de zee gebreid: nóg wilder, waar ze in zich voelt huiveren en leven, o Zee, het wéten van haar wrede oneindigheid.…

verpakt in wat rood

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 846
nog luiden klokken in de dorpen het weten lopen boerinnen met eten verpakt in wat rood naar de koelte van bomen vlak langs de sloot boodschappen tijd voor hen die de uren vergeten in wijding aan werk de handen zo nijver zichzelf niet wetend in een toomloze ijver donkeren klanken van rouwen tingelen trouwen en luiden als geestelijke…

De zee

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 849
De zee is als God zij is groot, oneindig en is er altijd zij rolt zich voor me uit hoort me aan trekt zich dan weer terug zonder enig grootmoedigheid Mensen rouwen ze praten storten zich uit voor de oceaan in al haar schoonheid ruisend de kalmte zelve hoort zij hen aan Al die tranen versmolten harten alles neemt zij in haar op…

Dodenwals

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.499
Waar nevelen wervelend lokken en met Witte Wieven sjansen moerassen rottend geuren bomen bruin en zwart verkleuren daar wil ik eindeloos met je dansen Lachend zwierend draaien gierend om het stervend licht dat ondergaat in donkerblauw zich schemer hult in diepe rouw voor de duisternis gezwicht Verloren gaand in de omhelzing van kille…
sacrajewa16 februari 2003Lees meer >

Ik probeer je te ontlopen.

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 924
Maar ik mag je niet meer bekoren, voor altijd ben ik in de rouw. Elke dag opnieuw blijf ik hopen, op een lief gebaar van jou. Gingen je ogen maar af en toe open, zodat je kon zien hoeveel ik van je hou...…
Frans20 januari 2003Lees meer >

eindelijk content, of...

netgedicht
1.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 631
de tranen in zijn ogen behoren haar toe, zij die erom smeekte, blauw van zijn vroegere aard zij aan de haard, en hij altijd onderweg voor vrouw en ook wel andermans kind staan nu de tranen bij haar in een potje op de schouw het heden in de rouw omdat zij maar loopt te klagen best ook fel te zagen dat hij niet meer de man durft zijn die…

Duisterhuizen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.304
Kom ga mee naar sprookjesland daar kun je over water lopen laat mij je eerste kaartje kopen een gratis tripje overkant De zon is er in `t meer gebrand en kleur lijkt rouwen na te jagen je hoeft alleen de sprong te wagen vertrouw een oude fabelkrant Geen angst dat het je overmant wat is er mis met helder dromen eens lekker op verhaal te…
WOLF25 september 2005Lees meer >

heb je zon beloofd

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 804
krijgen nu geen kans handen trekken schaduw aan ze boeien licht waarheid kijkt onaangedaan vervuld van plicht je vreet weer energie omdat de verte andere dingen ziet geen rust om stil te staan je angsten vallen anders aan ga met de zon naar wat je wilt vergeten dood dromen waarvan je niets wilt weten vergeven en dan rouwen…
wil melker23 januari 2006Lees meer >

Einde

hartenkreet
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.407
Dan hoeft niemand te rouwen en worden velen blij Soms is het leven te zwaar en kan er niets méér bij. Mijn vrienden kan ik troosten, eindelijk wat rust Het aardse gedoe was echt geen lieve lust. Vechten, boksen, strijden, het maakte me zo moe Dus neem ik nu afscheid, geen vaarwel maar een rendez-vous.…
sweetje10 maart 2010Lees meer >

Haat

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.093
Wapperende vlaggen aan de gebouwen… Alles wat ons nu nog rest is rouwen.…
Tim de Jonge16 november 2010Lees meer >

Japan

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 543
De aarde recht zijn gekromde rug schokt de wereld in zijn strijd een zuil van water verdrinkt de tijd werpt de mensheid eeuwen terug en dat terwijl de rijzende zon verdrinkt verdringt de straling het verdriet vergaat de rouw om vrouw en kind in angst om de dood die niemand ziet de gevallen samoerai gehuld in zwijgzaamheid krabbelt…
Jareru13 april 2011Lees meer >

L o s laten

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 841
moet gewoon goed met elkaar omgaan er is altijd wel iets waardoor ik - of jij- door dreig(t) te slaan de pijn van de 38 jaar golft in mijn lijf het gezin was verward wij toen en nu ook ik hou me groot maar ik voel me zo klein in leven allebei maar wensen elkaar dood dus ik mijn keuze dat ik je loslaat Ik laat je los, ik rouw…
AxM14 april 2011Lees meer >