2249 resultaten.
terracotta
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
813 ik ben niet wit
noch zwart
ik ben aarde
en bruin
tinten van noten
gekraakt op mijn buik
ik ben bomen,
het hout, het zand
aan mijn voeten
verwaaid tot wind
en stormende vogels
diep en donker
de afgesneden huid
verder dan dagen
ontraadseld
ik ben ik
traag gevonden
de vrouw in het schors
van beschilderde zonden
waarom…
het snoer van rozen brak
netgedicht
3.8 met 30 stemmen
710 mijn mond
en ik breek, braak
de vleugels in aangevreten
luchten
het kent
geen einde meer
de oorlog zonder rozen, de stilte
aan het kruis en buiten zwijgt
de ochtend
ik hoor nog slechts gekerm
natgeregend, nabij
de wind
die lege spiegels waait
doorheen verdreven woorden
tijd verbrandt en ik wil slapen
in een dag, te traag…
de nacht ervoor
netgedicht
3.7 met 24 stemmen
784 niemand vraagt naar lege armen
of waarom ik ver van licht
versteen, traag in donkere bolsters.
de hond sterft met een vloek
nu ook de zomer is verdwenen;
jij schoof de ogen dicht
en sloeg de mijne blind.
hij was onschuldig in zijn spreken.…
opkomende vloed
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
678 in nog koele ochtend
toebereidselen op komst
traag verbleekt de maan
als ceremoniemeester
als waren zij kantjes
van het bruiloftskleed
verkennen witte golfjes
aarzelend het zand
lichtruisend het bruiloftslied
kakofonisch begeleid
door talrijke meeuwen
als de getuigen
gereed ligt
nog maagdelijk strand
uitnodigend
voor de bruiloftsdans…
Moment
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
679 Tijd staat soms schril
in oneindig loze momenten
uit het verleden stille prenten
vallen de uren en dagen stil
Totdat de tijd ons inhaalt
sloom en constant
bleek en broos vervaald
gebouwd op wankel drijfzand
Momenten, die traag vervagen
tijd aaneengesmeden
tot in lengte van dagen
langzaam weggegleden…
Vlaams sprookje
gedicht
3.0 met 9 stemmen
6.006 in de chocolade dorpen
kleven de vogels aan de daken
de dichters plukken het fruit
uit de verliefde bomen
en geloven hun eigen ogen niet
zelfs de herfst praalt er
in een rotte overdaad van uniformen
het is hier altijd stil
door het trage maandagblauw
loopt een glazen echtpaar naar de kerk
zopas is hun kind door de zon
overreden
--…
Een parel van een boom
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
751 met voeten in een mossig bed
staat een beeld,
boom te wezen tussen de bomen
die fluisteren over
de parelvissers van Bizet
winterwind fluit traag de melodie
langs verwarde tengels die
uit z'n bronzen bast ontspringen
terwijl de zon toverballen maakt
van dauwdruppels
die parelen aan zijn ongekroonde naakt
hoort hij die kunst verstaat…
het malse spoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 toen zij spraken over flarden
herinneringen die al te traag
overgaan tot ontbinding
verduisterde het late uur
een stekeblind veld
waar zij de vrieskoude van het overspelig verhaal
verwarmden met woorden
die straatarm verdampten
in de onontkoombare krater
van een morsdode nacht
maar berijpte handen hervonden het pad
en gejaagd volgden zij…
Met lange golven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 ik zag je
driftig schrijven
in het natte zand
woorden die jij
van de daken
had willen schreeuwen
maar je kon
de stilte niet verstoren
van het eindeloze strand
waar meeuwen
keken naar de sporen
van je voeten
in het cirkelend zoeken
naar een karig maal
zij vonden slechts je boeken
de woorden opgevist
door een trage vloed van…
Mist en moord
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
949 Nu ik wandel in de mist
is er opeens de klank van
kinderstemmen, traag, ver
weg, maar wel vertrouwd.
Ik droom er een eenhoorn
bij die stil z’n weg zoekt
langs de natte stammen,
als een dag die verglijdt.
Ik verwacht het heil dat mij
zal overkomen; ik vervloek
de ruis die wegneemt wat
ik had gehoopt.…
Stoere jongens, vuurwerk en pijn!
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.671 Zo stoer staat het, als je net
als alle anderen
met vuurwerk durft te spelen
Zo stoer staat het, als je net
als de anderen
de mensen uit hun schoenen
kunt laten schrikken
Zo stoer staat het,
dat iedereen gevlogen is
je was te traag, het lontje niet
Zo stoer als je was, zo nietig ben je nu
zonder vuurwerk in eerst een ambulance
nu…
VRIJ
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
796 traag wiekklapt
de witte vogel door
de lome tropenlucht
nog niet wetend
waar te gaan
zijn ogen scherp
beweging wordt gezien
hij duikt
natuur gaat zijn gang
laat enkel
sporen na
eens klaar
zijn blik in het rond
weer kiezen
uit alle
richtingen
zoals de witte vogel
zich vrij voelt
om te gaan
zo voel
ik mij…
Meer
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.793 Er was een schipper die traag naar mij wuifde.
En? Niets. Er gebeurde niets.
De boot voer voorbij
en ook de deining verdween.
Nu nog wuiven heeft dat zin?…
Zeg me wie ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 Zeg me wie ik ben:
een boer die traag zijn land bewerkt
in elk seizoen zichzelf verliest
gebogen naar de grond
die ooit hem bergen zal ?
Zeg me wie ik ben:
een dichter die zijn woord verstaat
en in de klank zichzelve vindt,
een masker
dat de vraag herhaalt.…
Dementie in een spiegel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
633 Traag krabt hij aan zijn rechterwang,
ik aan mijn linker, doch niet voor lang
want plots draait hij zich peinzend om.
Ik doe net eender en fluister: Kom.…
De kunst van het keilen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
426 En met het wegebben van golven,
plonst zij traag naar de bodem,
waar, in een vloeibaar graf,
zij in haar lot berust.…
pink ladies
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
548 Er schuilt een gedicht in mij
als een trage kanker
een koekoeksei dat zich laven wil
aan het merg van de vredige avonden
Zo weeg ik de dagen in mijn handen
en dicht van mijn schamel bestaan,
van haar hals die vaag geurde naar viooltjes
in haar huis onder de magere maan..…
Na regen komt zonneschijn
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
712 Het is vroeg, miezerig en kil
de wereld nog stil
zit ’n merel op de reling van mijn balkon
uit te rusten van haar ochtendlied
wat me blij verheugt
door de last van regenwater
richt traag het gras zich op
de sprei van madeliefjes in het gazon
buigen droef hun natte hoofdjes
ach, ik glimlach want na regen
komt toch weer zonneschijn…
Boswandeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Traag verder slenteren de heuvel op.
In de schaduw zit stilte gecamoufleerd.
Groen herleeft ongecontroleerd.
Vrijheid, langzaam voortbewegen.
intimiteiten, geheimen verzwegen.
Eindeloos, geen mens te bespeuren.
Rijkelijk gevuld met mooie lentekleuren.…
Openluchttheater
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Een zeebries zucht zijn adem uit
Grillige boomtakken proberen tevergeefs
tegen de richting van zijn zilte lied
in te groeien
De zon draait
Schept een luid akoestisch geluid
dat voor niemand ooit hoorbaar is geweest
De schaduwen verschuiven
en worden weer langer
Hun dagelijkse dans
traag uitvoerend
Totdat totale duisternis
als een doek voor…
Papieren zee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
506 Schepen bevaren een papieren zee
wanneer ik je aanbid in mijn gedachten
onder een kobaltblauwe hemel
verwijder ik grijze spiegels
om mezelf weer te zien komen
met die trage mensen pas
ben je me vergeten, vraag ik me af
nu de letters op de golven dansen
zoals ooit
in jouw verlangen
herhaal ik slechts zinnen
zonder werkelijk beginnen…
Ademloze tijd
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
772 onder het draaien van
de sterren en de helwitte
zon buigt het zand zich
over verdronken ogen
en verscheurde kelen
in sneeuwblinde uren
cirkelt een zwarte gier
met trage vleugelslag
boven het onheelbare
dit is de ademloze tijd
geesten verdwijnen uit
ontbladerde bomen
om samen te smelten
met de sporen van
verschroeide doden…
het water van de Amstel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
618 rond de bocht dobberen toortsen na
de rivier verzamelt het laatste leven op zijn baan
stromend met een trage beweging waarin lampen
zijn geregen los van een zwaar bestaan de donkere
huizen kanten zich tegen het verstaan.…
Oeverbank
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
617 Traag stroomt het water deze zomermorgen
droogte hogerop heeft de rivier zijn kracht ontnomen
en zoekt in het ondiepe, resten van verloren krachten.
Laag vliegt een zwaluw over 't water wat duidt op regen
een vis met lef, hapt naar de zelfde prooi
wie zal het zijn die nipt de smaak van 't vliegje miste?…
Wanneer de draaiorgels slapen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 De grachten bogen naar binnen
als vermoeid met veel herinnering
onder de bruggen die traag bleven staan.
De dag was duidelijk met hun lot begaan
en liet ze traag in hun oud bestaan.
In de ramen kierden gordijnen open
als maar half gelede ogen.
Het gerucht van mijn stap klonk als
verstoord tegen de gevels op.…
Zeearend bij dageraad
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
370 Wanneer de dageraad
ontwaakt
en zacht het eerste zonlicht
raakt,
verschijnt hoog boven water
en land
een wijdgespannen, zwijgende
hand
De grote vlieger-
zijn spanwijdte
machtig en wijd
draagt hem in trage
majesteit
geen drift, geen haast
geen luid gebaar
enkel het heersen van
het daar
zijn vleugels openen de
lucht
in brede…
Zonder jou
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
1.328 van schoenen
die niet bij me passen,
met stem op de vlucht
onder de gesloten oogleden
onverdraagbare meren
van vermoeden
geen weerzien
wel voelen in de borstkast
opgesloten uren,
ze willen naar het daglicht
als alle afgeronde gedachten
maar je schaduw is donkerder
dan de duisternis onder gehemelte
waar de tong niet herkent
zijn trage…
Verleden tijd
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.547 haar geschoeide voeten
breken het dode hout
een tweede maal
naar de verdoemenis
mijn laatste klacht vervloekt
de schaduw die behoedzaam
haar trage tred hardnekkig volgt
elke schim omlaag
geworpen door het maanlicht
jaagt de huiver
en het bloed omhoog
zo blijft zij in kringen toeven
waar het heden
steeds verleden tijd
omschrijft…
windorgel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.939 wuivende wind zoemzindert traag trillend
de tropische trance terug
meeuwen miauwen als kirrende kauwen
bevlogen hun vloeiende vlucht
bijen die brommen met fris gesis
en slurpen de bloeiende blommen
kakelend kwakende kikkers bekijven,
beklijven, als bronstige schapen
bulderend donderen de bolders
rotsig ribbelend bergaf…
Zwartwit
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.281 Als het oker later valt, heel
even door de voorjaarsramen,
gaat zij traag een Triste spelen.
Grijze en verstilde beelden zweven
door de avondkamer - ziek. Zij zoekt
een scherpe bril om haar zwartwit
verhaal in eigen taal te kunnen lezen.…