Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

terracotta

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 813
ik ben niet wit noch zwart ik ben aarde en bruin tinten van noten gekraakt op mijn buik ik ben bomen, het hout, het zand aan mijn voeten verwaaid tot wind en stormende vogels diep en donker de afgesneden huid verder dan dagen ontraadseld ik ben ik traag gevonden de vrouw in het schors van beschilderde zonden waarom…

het snoer van rozen brak

netgedicht
3.8 met 30 stemmen aantal keer bekeken 710
mijn mond en ik breek, braak de vleugels in aangevreten luchten het kent geen einde meer de oorlog zonder rozen, de stilte aan het kruis en buiten zwijgt de ochtend ik hoor nog slechts gekerm natgeregend, nabij de wind die lege spiegels waait doorheen verdreven woorden tijd verbrandt en ik wil slapen in een dag, te traag…

de nacht ervoor

netgedicht
3.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 784
niemand vraagt naar lege armen of waarom ik ver van licht versteen, traag in donkere bolsters. de hond sterft met een vloek nu ook de zomer is verdwenen; jij schoof de ogen dicht en sloeg de mijne blind. hij was onschuldig in zijn spreken.…

opkomende vloed

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 678
in nog koele ochtend toebereidselen op komst traag verbleekt de maan als ceremoniemeester als waren zij kantjes van het bruiloftskleed verkennen witte golfjes aarzelend het zand lichtruisend het bruiloftslied kakofonisch begeleid door talrijke meeuwen als de getuigen gereed ligt nog maagdelijk strand uitnodigend voor de bruiloftsdans…
stater12 juli 2008Lees meer >

Moment

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 679
Tijd staat soms schril in oneindig loze momenten uit het verleden stille prenten vallen de uren en dagen stil Totdat de tijd ons inhaalt sloom en constant bleek en broos vervaald gebouwd op wankel drijfzand Momenten, die traag vervagen tijd aaneengesmeden tot in lengte van dagen langzaam weggegleden…

Vlaams sprookje

gedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 6.006
in de chocolade dorpen kleven de vogels aan de daken de dichters plukken het fruit uit de verliefde bomen en geloven hun eigen ogen niet zelfs de herfst praalt er in een rotte overdaad van uniformen het is hier altijd stil door het trage maandagblauw loopt een glazen echtpaar naar de kerk zopas is hun kind door de zon overreden --…

Een parel van een boom

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 751
met voeten in een mossig bed staat een beeld, boom te wezen tussen de bomen die fluisteren over de parelvissers van Bizet winterwind fluit traag de melodie langs verwarde tengels die uit z'n bronzen bast ontspringen terwijl de zon toverballen maakt van dauwdruppels die parelen aan zijn ongekroonde naakt hoort hij die kunst verstaat…
Hanny2 februari 2010Lees meer >

het malse spoor

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
toen zij spraken over flarden herinneringen die al te traag overgaan tot ontbinding verduisterde het late uur een stekeblind veld waar zij de vrieskoude van het overspelig verhaal verwarmden met woorden die straatarm verdampten in de onontkoombare krater van een morsdode nacht maar berijpte handen hervonden het pad en gejaagd volgden zij…
Kees Visser5 augustus 2011Lees meer >

Met lange golven

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
ik zag je driftig schrijven in het natte zand woorden die jij van de daken had willen schreeuwen maar je kon de stilte niet verstoren van het eindeloze strand waar meeuwen keken naar de sporen van je voeten in het cirkelend zoeken naar een karig maal zij vonden slechts je boeken de woorden opgevist door een trage vloed van…
wil melker10 november 2012Lees meer >

Mist en moord

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 949
Nu ik wandel in de mist is er opeens de klank van kinderstemmen, traag, ver weg, maar wel vertrouwd. Ik droom er een eenhoorn bij die stil z’n weg zoekt langs de natte stammen, als een dag die verglijdt. Ik verwacht het heil dat mij zal overkomen; ik vervloek de ruis die wegneemt wat ik had gehoopt.…

Stoere jongens, vuurwerk en pijn!

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.671
Zo stoer staat het, als je net als alle anderen met vuurwerk durft te spelen Zo stoer staat het, als je net als de anderen de mensen uit hun schoenen kunt laten schrikken Zo stoer staat het, dat iedereen gevlogen is je was te traag, het lontje niet Zo stoer als je was, zo nietig ben je nu zonder vuurwerk in eerst een ambulance nu…
An Terlouw26 november 2011Lees meer >

VRIJ

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 796
traag wiekklapt de witte vogel door de lome tropenlucht nog niet wetend waar te gaan zijn ogen scherp beweging wordt gezien hij duikt natuur gaat zijn gang laat enkel sporen na eens klaar zijn blik in het rond weer kiezen uit alle richtingen zoals de witte vogel zich vrij voelt om te gaan zo voel ik mij…

Meer

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.793
Er was een schipper die traag naar mij wuifde. En? Niets. Er gebeurde niets. De boot voer voorbij en ook de deining verdween. Nu nog wuiven heeft dat zin?…

Zeg me wie ik ben

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Zeg me wie ik ben: een boer die traag zijn land bewerkt in elk seizoen zichzelf verliest gebogen naar de grond die ooit hem bergen zal ? Zeg me wie ik ben: een dichter die zijn woord verstaat en in de klank zichzelve vindt, een masker dat de vraag herhaalt.…

Dementie in een spiegel

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 633
Traag krabt hij aan zijn rechterwang, ik aan mijn linker, doch niet voor lang want plots draait hij zich peinzend om. Ik doe net eender en fluister: Kom.…
Frans Vanhove23 september 2015Lees meer >

De kunst van het keilen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 426
En met het wegebben van golven, plonst zij traag naar de bodem, waar, in een vloeibaar graf, zij in haar lot berust.…
Marije Geerts23 november 2015Lees meer >

pink ladies

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Er schuilt een gedicht in mij als een trage kanker een koekoeksei dat zich laven wil aan het merg van de vredige avonden Zo weeg ik de dagen in mijn handen en dicht van mijn schamel bestaan, van haar hals die vaag geurde naar viooltjes in haar huis onder de magere maan..…

Na regen komt zonneschijn

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 712
Het is vroeg, miezerig en kil de wereld nog stil zit ’n merel op de reling van mijn balkon uit te rusten van haar ochtendlied wat me blij verheugt door de last van regenwater richt traag het gras zich op de sprei van madeliefjes in het gazon buigen droef hun natte hoofdjes ach, ik glimlach want na regen komt toch weer zonneschijn…

Boswandeling

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 477
Traag verder slenteren de heuvel op. In de schaduw zit stilte gecamoufleerd. Groen herleeft ongecontroleerd. Vrijheid, langzaam voortbewegen. intimiteiten, geheimen verzwegen. Eindeloos, geen mens te bespeuren. Rijkelijk gevuld met mooie lentekleuren.…

Openluchttheater

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 559
Een zeebries zucht zijn adem uit Grillige boomtakken proberen tevergeefs tegen de richting van zijn zilte lied in te groeien De zon draait Schept een luid akoestisch geluid dat voor niemand ooit hoorbaar is geweest De schaduwen verschuiven en worden weer langer Hun dagelijkse dans traag uitvoerend Totdat totale duisternis als een doek voor…

Papieren zee

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
Schepen bevaren een papieren zee wanneer ik je aanbid in mijn gedachten onder een kobaltblauwe hemel verwijder ik grijze spiegels om mezelf weer te zien komen met die trage mensen pas ben je me vergeten, vraag ik me af nu de letters op de golven dansen zoals ooit in jouw verlangen herhaal ik slechts zinnen zonder werkelijk beginnen…

Ademloze tijd

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 772
onder het draaien van de sterren en de helwitte zon buigt het zand zich over verdronken ogen en verscheurde kelen in sneeuwblinde uren cirkelt een zwarte gier met trage vleugelslag boven het onheelbare dit is de ademloze tijd geesten verdwijnen uit ontbladerde bomen om samen te smelten met de sporen van verschroeide doden…
J.Bakx26 maart 2025Lees meer >

het water van de Amstel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 618
rond de bocht dobberen toortsen na de rivier verzamelt het laatste leven op zijn baan stromend met een trage beweging waarin lampen zijn geregen los van een zwaar bestaan de donkere huizen kanten zich tegen het verstaan.…

Oeverbank

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 617
Traag stroomt het water deze zomermorgen droogte hogerop heeft de rivier zijn kracht ontnomen en zoekt in het ondiepe, resten van verloren krachten. Laag vliegt een zwaluw over 't water wat duidt op regen een vis met lef, hapt naar de zelfde prooi wie zal het zijn die nipt de smaak van 't vliegje miste?…

Wanneer de draaiorgels slapen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
De grachten bogen naar binnen als vermoeid met veel herinnering onder de bruggen die traag bleven staan. De dag was duidelijk met hun lot begaan en liet ze traag in hun oud bestaan. In de ramen kierden gordijnen open als maar half gelede ogen. Het gerucht van mijn stap klonk als verstoord tegen de gevels op.…

Zeearend bij dageraad

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 370
Wanneer de dageraad ontwaakt en zacht het eerste zonlicht raakt, verschijnt hoog boven water en land een wijdgespannen, zwijgende hand De grote vlieger- zijn spanwijdte machtig en wijd draagt hem in trage majesteit geen drift, geen haast geen luid gebaar enkel het heersen van het daar zijn vleugels openen de lucht in brede…

Zonder jou

netgedicht
2.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.328
van schoenen die niet bij me passen, met stem op de vlucht onder de gesloten oogleden onverdraagbare meren van vermoeden geen weerzien wel voelen in de borstkast opgesloten uren, ze willen naar het daglicht als alle afgeronde gedachten maar je schaduw is donkerder dan de duisternis onder gehemelte waar de tong niet herkent zijn trage…
Branka Korac27 november 2005Lees meer >

Verleden tijd

netgedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.547
haar geschoeide voeten breken het dode hout een tweede maal naar de verdoemenis mijn laatste klacht vervloekt de schaduw die behoedzaam haar trage tred hardnekkig volgt elke schim omlaag geworpen door het maanlicht jaagt de huiver en het bloed omhoog zo blijft zij in kringen toeven waar het heden steeds verleden tijd omschrijft…
Verdano27 oktober 2004Lees meer >

windorgel

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.939
wuivende wind zoemzindert traag trillend de tropische trance terug meeuwen miauwen als kirrende kauwen bevlogen hun vloeiende vlucht bijen die brommen met fris gesis en slurpen de bloeiende blommen kakelend kwakende kikkers bekijven, beklijven, als bronstige schapen bulderend donderen de bolders rotsig ribbelend bergaf…
Alex Slaets29 oktober 2004Lees meer >

Zwartwit

netgedicht
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.281
Als het oker later valt, heel even door de voorjaarsramen, gaat zij traag een Triste spelen. Grijze en verstilde beelden zweven door de avondkamer - ziek. Zij zoekt een scherpe bril om haar zwartwit verhaal in eigen taal te kunnen lezen.…