893 resultaten.
Heerlijke dromerijen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
584 zaadjes zien
die we in wedstrijd
hebben weggeblazen
na hun pluizige bloei
omkijken naar
de wereld die we samen
hebben zien groeien tot
de dag van vandaag
soms was ik alleen
maar altijd zag ik jouw
handen hoorde de kleur
van je lach om mij heen
vaak was ik verdwaald
in heerlijke dromerijen
jij opende altijd je hart
wees mij vergevend…
Wat gaat de tijd toch snel!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
958 Ik maak mooie herrineringen maar helaas slechte ook
Soms onthoud je die langer dan de goede
Soms vergeet ik te leven en te vergeven
Heb jij dat ook?
Dan kunnen we elkaar de hand geven
En gewoon het goede te doen met ons leven!…
Voor wie het nodig heeft
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 Lees niet de grote dure woorden
Lees de stilte en de pijn
Ook de grootste wonden
Verdwijnen niet in rijm
Laat de grootheidswaan verdwijnen
Het minderwaardigheidscomplex verliezen
Leven is ook strijden
We krijgen genoeg voor onze kiezen
Schrijven is spelen met de geest
Jezelf vergeven
Maar nog het meest
Naar buiten en weer gaan leven…
WILD CHRISTENDOM
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Terecht boos zijn, naderhand vergeven,
weldoen aan wie jou beschouwt met vijandschap:
het hoogste, steeds te onthouden streven.…
WAKEN ZONDER OORDEEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Laat het wijzen naar wat geschil of spot baarde
in de zee van vergeving verzinken.…
HET ZOENT
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
434 Haar handen vergeven met handen het falen.
Haar voeten betreden met voeten de gratie.
Haar ogen geven de ogen zicht op het ware.
O gij allen met de gave van haar weelde:
uw overdaad alom is haar aanwezigheid.
Haar lach alleen is wat uw dag verblijdt.
O reine bloem die duizendvoudig bloeit!
Uw telloosheid verdoezelt niet.…
Opnieuw geboren
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
637 alle keren dat ik nog niet durfde het Hart te volgen
vergeven zijn wij al bij geboorte
verbonden altijd al met het Heilige Hart
En vandaag besluit ik anders
vandaag word ik opnieuw geboren.…
Nagelbijten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
346 Mijn vingers bloeden,
maar de pijn is slechts een vage gids
in een wereld die voorbijgaat
zonder te wachten,
zonder te vergeven.
In mijn handen zie ik
een kind dat blijft zoeken,
dat blijft breken,
dat blijft hopen op iets
dat nooit komt.…
Daarom bid ik
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
452 geheimen met u kan delen
van die gewone alledaagse en ondeugende
die ook ik verborgen houd als zo velen
omdat ik weet dat u niks doorvertelt en zwijgt
en mij zo het idee geeft dat van al wat ik heb
gedaan en ooit heb beleefd
niets is wat u mij echt kwalijk neemt
en met uw zwijgen aan mij het idee geeft
dat u stilletjes naar een algehele vergeving…
't Is lang geleden (15)
poëzie
4.0 met 12 stemmen
1.714 U zoekt hun haat, hun list, hun mes, hun lood;
Nooit zal hun wrok 't uw edle moed vergeven,
Dat gij mij eens gered hebt van de dood,
Toen 'k met de panter worstelde om mijn leven.…
Numquam
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.024 Zoek ik naar de muren van vrijheid
Om zonder een woord te zeggen
Te vluchten voor haat en ergernis
Zonder einde, geen begin
Stortend in de afgrond der teleurstelling
Zolang ik cirkels blijf lopen
Om mijn vragen heen
De gelijkenis tussen haat en liefde
Zal de kloof tussen ongeloof en bezetenheid
Dieper maken
Totdat de touwladder van vergeving…
De Jalourse vrouw
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
727 Zij kijkt en haat
wil enkel vernietigen
verbergt haar gelaat
achter Vlei- en Glimlach
Daarachter brandt vuur
verterend tot in het bot
tijdens midnachtlijk uur
Zweet zij, Smeedt zij
Scherp omlijnde plannen
zoekend naar medestanders
om mij uit te bannen
Duwt en Trekt ze mij opzij
Stelt iederen gerust
en schenkt gul vergeving
terwijl…
Diep in de put
gedicht
3.4 met 221 stemmen
62.936 Wanneer zij op haar voetstuk zich verheft,
kracht, aan zijn spijt ontleend, haar schouders schraagt
en hij - van schuld vervulde dwerg - vergeving vraagt
voor wat zijn hand haar aangedaan heeft treft
hem van haar stalen mond het snijdend spreken.
Hij voelt van zijn geduld de vliezen breken
en steekt zijn mes ver in haar trotse rug.…
In druipend tranen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
920 Dat dit moment, nu hier gekomen weer zal gaan
Voordat ik van dit puurste blijdschap ben bekomen
En jij bent hier, jouw rust vermant mijn beven
Ik kijk en zie het leven in jouw ogen stralen
Van al dat jij reeds zag, zal zien en ik nooit zal beleven
En dat nu hier mijn ziel in eenzaamheid doet dwalen
En dat allicht ik mij daarom toch kan vergeven…
Jouw geheimpje
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.334 Het leven had voor mij geen zin
En ik kan je met geen mogelijkheid vergeven.
Kopjes, schotels en telefoons zijn stuk gegaan
Als ik me af moest reageren.
Woede om de dingen die jij hebt gedaan
Omdat ik mijn leven opnieuw moest leren.…
Kus des doods
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
1.338 wel
waar ik mee bezig ben
Kreeg Judas ook geen kus
op zijn voorhoofd
Marlon Brando in The Godfather
Idem Dito voordat hij iemand
om zeep liet helpen
is die kus van mij
nou een verklaring van begrip
genegenheid of liefde
of onbewust
een terecht(e)ssteling
Want dat jij ooit
met een ander sliep
kan en zal ik jou
nooit vergeven…
Hallo
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.041 voor de honderd en honderdduizendste keer
de variaties van je golvenspel
van je kleur en je geur
zoals steeds toch net iets anders
ik ben er weer maar niet langer alleen
ik breng mijn liefste mee
soms aan mijn hand
of anders in mijn hart
je merkt het ook wel
dat ik nu anders ben
niet meer zo verloren
vergeten doe ik (nog) niet
vergeven…
Houden van elkaar
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.723 Het worstelen met vergeven,
weer eerlijk samen leven,
voorbij het zeer.
Weer verder gaan en hopen;
zal het nu goed verlopen,
na 'n nieuw begin?
Elkaar weer aan gaat raken,
't zal alles anders maken,
nieuw leven in.
De lange tijd niet vrezen
dat alles moet genezen,
het ruimte gunt.…
Uren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
801 steen
Triest scharen zich de meubelen tesamen
De vensterbank met stervende cyclamen
Zegt dat het nooit meer wordt zoals voorheen
Gelijmde briefjes waarop onze namen
Leiden ons veilig door de uren heen
Wij openen de kast met de japonnen
Waaruit zich vaag haar tere geur bevrijdt
En hebben dan opnieuw van onbezonnen
Maar altijd weer vergeven…
samen in de pruimentijd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.279 gestadig dreven wij onverdroten
over van kroos vergeven sloten
de schaamte was allang voorbij
toen jij mij hees begerig zei
boom voort wat sneller graag
de pruimen die gaan nu komen
die blauwe weet je nog wel slome
hangen er te grijp en lekker laag
ze had gelijk maar ze waren geel
mooi doorrijpt voor maag en darm
hollands medicijn voor…
sanfte ruh
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
731 vrijdag is eindelijk voorbij
eerste sterren fonkelen ver
de duisternis weet van niets
nu kun je knielen en huilen
de tranen vrij laten stromen
bij het donkere open graf
deze goede avond verdwijnt de haat
zwijgen we de verloochening dood
verdringen bespotting en geseling
denk alleen aan de liefdevolle vergeving
van onze man uit nazareth…
Te laat
gedicht
2.2 met 36 stemmen
25.094 we hebben verontschuldigingen gezocht,
ons koninkrijk hebben wij willen geven voor een verontschuldiging -
we zijn te laat,
we moeten onszelf maar niet vergeven,
laten we dat maar niet doen,
nee.
-----------------------------
uit: 'Gewone gedichten',1998.…
- Mijn ogen zochten glimlach -
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
498 dat jij mij zou kunnen vergeven,
gedachten van beperking en angst,
zo ik verzwegen was in verborgenheid
in aller namen voelde ik je zucht,
gevolgen van de verkeerde daad,
voelden schuldig zonder schuld
in aller blikken van je gedachtelichaam,
zag ik schaamte, ja schuchterheid
vergiffenis van schuld
diende alleen maar het eigenbelang…
Hoe moeilijk
hartenkreet
2.1 met 13 stemmen
2.604 het telkens opnieuw pijn doen
het vermogen om het juiste te doen
de intelligentie om te weten wat komen gaat
zal ik het ooit opnieuw vinden
zal ik wat ik had ooit terug kunnen halen
het verschil in meningen en gevoelens
is wat speelt
jij egoïstisch en niet meelevend
ik denk graag aan de ander
en hoop dat diegene dat ook bij mij doet
vergeven…
Zondagsdienst
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
527 De brave man die nu met zijn familie hier keurig
staat te wezen heeft gisteren nog een scheve schaats
gereden, hij gaat gelukkig bidden voor zijn zonden
en rekent op vergeving, zodat hij volgende week
weer mag. De mensen druppelen binnen, zometeen
begint de dienst, na het zingen mogen ze de kerk uit-…
Herdenken zonder oordelen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
781 En wonden nog niet kon helen die bleven spreken
en schreeuwen
in ogen en herinneringen
die langzaam uitdoofden
maar nog steeds hun eigen vergeving
en verlossing
blijven zoeken.…
Waarom Daarom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.387 Daarom voelt het alsof ik tekort ben geschoten
Want ik ben er niet als je huilt of als je lacht
Maar vergeet niet dat ik altijd van je hou
En dat ik er altijd voor je zal zijn
Door regen en door kou
Zodat je later toch nog tegen mij kunt zeggen
Pap … Weet dat ik veel van je hou
Je bent blijven vechten
En daarom heb ik het je ook allang vergeven…
Bouwen...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.076 vaak gaat 't stuk
Daarin speelt vooral vertrouwen
een hele grote rol
Zonder dat houden we het
meestal niet lang vol
Praten, hopen tegen beter weten in
kom je er al snel achter
Het heeft allemaal geen zin
dus het nu maar opgegeven
Hopend op een beter leven
Hoe vaak al overnieuw begonnen
en hoeveel laatste kansen zijn er nog
Te vergeven…
geplaveide bladzijde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 In een nis gevangen schalt het klaroen,
verfijnde reukorgaan, snuit normaal luidt in
met strepen vergeven snot lap van katoen.
Luiden geluiden, zoals ze in een leuk fort niet misstaan.
Strijken neer, onder gelijke pas voort, door pas poort.…
Er bestaat een plek
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
610 Een oord waar na-ijver en geldingsdrang
de grote afwezigen zijn, waar niemand
uit het gelid springt, elke glansrol vergeving
spreekt, man en vrouw gelijk zijn.
Die vredesoase is niet eens ver weg,
slechts enkele stappen tegenover mijn
voordeur, maar omdat kleur en klank er
veelal ontbreken, kom ik er zelden.…