1062 resultaten.
Verbazing
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
796 Verbazing over moeder aarde
hoe zij het al die jaren klaarde
steeds weer de schoot te zijn
van al het leven groot of klein
Zij laat alles groeien en bloeien
zonder zich te vermoeien
om wat de mensen haar aan doen
zij maakt elk voorjaar weer groen
Het is een groot wonder
keer op keer bijzonder
dat zij al eeuwen lang
gaat haar eigen gang…
Grijsde grauwe dagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 versliep de
uren knorrig in
een winterslaap
die de korte dag
nog donkerder zag
geen sprankje zon
of bedje sneeuw
met warmte voor
de net ontloken
allereerste krokus
en toch is er
beweging in de
zwarte grond waar
wortels en knollen
al stevig bollen
het is wachten
op de vleug die de
lente laat ontwaken
om van winters afscheid
voorjaar…
December
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
785 Een wens nog nu de dag is vergleden,
dat het voorjaar, zich wat haasten zal,
zodat deze somberheid zal zijn geleden,
en de zon zijn warme stralen opnieuw geven zal.…
En de lente werd een wurgslang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Ik zie de wolken
smaken weer naar softijs
En hoor de sprieten
schieten bommen bladgroen
Als een gulden vos
lig ik in het voorjaar
Zaden en pollen
maken stroop van het land
De liefjes wurgen
elkaar waanzinnig geil
Uit dat gevrij floept
een ei of druipt stampij
Langs de lippen en
de snuivende snoetjes
Die dan verzadigd…
Binnenwaard
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
608 de vaart vliet aan mijn oog voorbij
met aan de overzij het vee
uitgelaten in een bonte wei
en tussen hier en daar d’oude stee
hoge bomen schuiven in een rij
langs het dravend boerenpaard
dat ’t voorjaar ruikt in natte klei
en merries van de binnenwaard
waar reigers scharrelen in ’t riet
houden kieviten de wacht
zingt de karekiet zijn…
Kleurrijk overreden
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
458 zich één voor één gestaag van hun jas
ieder jaar weer had het veel voeten in de aarde voordat
alle neuzen dezelfde kant op keken
het naakte welzijn is hun wel bekend toch schitteren
ze liever vol ornaat, niet om elkaar de loef af te steken
maar om in volheid te stralen keren zij zichzelf
naar binnen om te prepareren voor het komend voorjaar…
Geschonken natuur
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
498 Wie leeft zonder dankbaarheid
en ziet dit allemaal niet
gaat voorbij aan die grote Liefde
Die dit alles schenkt om niet
dank zij Hem zingen de vogels
geeft de zon haar warme stralen
komt voorjaar weer tot bloei
kleurt de wereld weer met bloemen.…
winterwaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 vastgezet in ijs weerspiegelt
deze datum dat het zondag is
een droom in maart, voorbij zijn slaap
vol vergezochte beelden
wrevelig doch schoon –gewassen door de kou
‘ik hou van jou’ klinkt ver
de woorden rusten in je hoofd
op wacht, op andere tijden
en wetend dat
het voorjaar is beloofd
dus buigen we de kou
tot kromme lentebeelden, geel…
Marjan Berk, ""Brief aan mijn jongere ik"
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
627 Marjan Berk:
Een boom van een vrouw
een boom op leeftijd
maar ook leeftijdsloos
Prachtig bladerenblad
roodkleurige eeuwige herfst
maar de winter mag ook komen
Gaat nog vele vele jaren mee
als haar takken maar blijven hangen
met mooi vernieuwd groen in 't voorjaar
Haar boom is zelfvoorzienend genoeg
op elk terrein van groei, bloei…
Wer jetzt kein Haus hat
gedicht
4.0 met 8 stemmen
8.205 Begraven worden ergens, nu vooruit
ik weet wel waar het fluitekruid met luchtig kant
het voorjaar vult. Maar hoe te sterven eerst
hoe weten waar het oog graag rust
waar alles zo dat je besluiten kunt
om weg te gaan.
Is dat je leven fout geleefd werd
af te zien aan geen vertrouwde plaats
die voorbestemd lijkt voor vaarwel?…
Oktober
gedicht
4.2 met 12 stemmen
15.776 Teder en jong, als werd het voorjaar
maar licht nog, want zonder vruchtbegin,
met dunne mist tussen de gele blaren
zet stil het herfstgetijde in.
Ik voel alleen, dat ik bemin,
zoals een kind, iets jongs, iets ouds,
eind of begin?…
Goed gesprek
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
622 Ze hadden
een tafeltje-voor-2
gevonden, in de zon
Toeschietelijk
was het voorjaar
niet te noemen
Ze voerden
met elkaar
een goed gesprek
Geen ditjes
en datjes
koetjes noch kalfjes
Ze kregen trek
een ober? kelner?…
Zeevriend
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
826 De weidse gebaren van jouw golfstroom
beademen het voorjaar met nieuwe zomer
in de stilte van die heimwee
ben ik het kind van de duinen
te klein om de horizon te aanschouwen
te groot om de zandkorrels te tellen
in de verte van dat grote verlangen
zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen
laat het land van mijn hart jouw schip zijn
de…
onze handen elkaar verontrusten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
846 prunus
gevallen, verkreukt en gebleekt
door een zon die de lente vergeet
en schuilt achter wolken
het naderend groen
vraagt om de zomer
een warme wind maakt me in
donkergroen ruisen steeds lomer
daar aan de voet
van die boom wil ik rusten
samen met jou terwijl onze
handen elkaar verontrusten
maar ik ben een dromer
nog is het voorjaar…
liet in zacht gebaar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.033 straalden een geheim
maar in je lach voelde ik
altijd het warme bij je zijn
je liet in zacht gebaar
ontdekken wie je was
ik volgde, zag je openen
in woorden die ik las
liep door je seizoenen
wist lente met je zomerzoenen
maar oogstte misverstand met
jouw mysterie in mijn hand
weer zijn we een winter
ingegaan en hopen op een vroeg
voorjaar…
liep op blote voeten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.205 ik zag je
in een zacht ontmoeten
gras werd groener in het zoeken
je gaf me lenteweelde
in een wilde bloemenkleur
liep op blote voeten
de geur bleef hangen
tot het voorjaar gluurt
en toekomst warme uren duurt
er komen wolken voor de zon
ook jij draait je nu om
elkaar in tegenlicht bekijken
wie is er dom, wat was er stom
moeten we…
in een lichte zon
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.476 natuurlijk wil ik
met jou lente
je bloemen geven
in hun bloei
het eerst groen
dat zichtbaar wordt
jou schenken als mijn
liefde die steeds groeit
in een lichte zon
die dagen langer maakt
en in haar stralen steeds
meer warmte draagt
geef me het voorjaar
in je lach, het zacht
ontluiken van je hart
dat al zo lang bevroren is
mijn…
kleine dingen groot verlangen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
505 en in het vroege voorjaar
't reikhalzend uitzien naar
het allergroenste groen
samen de voorjaarszon voelen
op de nog zo blanke huid...
zo zou het eigenlijk moeten blijven
het gemis voorgoed daargelaten
dat alles blijft zoals het is
zodat alleen het groot verlangen
kan worden uitgewist…
Devoon
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
437 welke weg kent geen vertakkingen
het pad, het spoor is van einde ontdaan
adem stokt en verstijft als hemelgewas
precies zoals eerder beschreven
er gloort een tijd met vissen op het droge
hun land uit mist gehouwen
dit staat naast een woord, zij aan zij
te betreden met een tijdperk als voorjaar
vrij van orde en toestand
om aldus het…
Droombeelden verpoppen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
446 Vlinders, bijen spechten en pril lover
wat in het voorjaar licht getint kleurde
zo ogend harten vreugdevol liet dansen.
Dus mijmer ik nu over bloeiende tijden
met ontloken knoppen en een volmaakt
heldere hemel zoals ook vandaag start.…
DE Berlijnse muur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 En elk voorjaar liepen bloesemknoppen wel uit
al oogde een en ander Oost vaak als gestolde tijd.…
Voorjaarsliedje
poëzie
3.2 met 20 stemmen
3.461 Lente lacht in onze dalen!
’k Durf niet treden in mijn hof,
Vol van geuren, kleuren, stralen,
Zonder liedeke van lof.
Met de takken, met de knoppen,
Lopen al de meisjes uit,
En de jonge boezems kloppen
Voor de milde Lentebruid.
Vreugde, liefde, trooste, zegen
Brengt zij in haar bloemkorf mee,
Al haar vrienden aêmt zij tegen…
April
gedicht
3.4 met 32 stemmen
11.575 In de avond wacht de nacht,
schminkt zich, een kaartje
van bewonderaar, bloemen vooraf,
zenuwachtig in zichzelf pratend,
angst voor de pretentie
van dwingende aanwezigheid.
In de avond wacht de nacht
tot de voorstelling begint.
----------------------------------------------
uit: 'Het meer van de ondank', 1987…
VOORJAARSVERWACHTING
poëzie
3.0 met 6 stemmen
3.395 Wat zijn ze schoon, de schemerige dagen
Die niet meer grijs en nog niet paarlemoer
Zijn durven, alsof er een lichtschijn voer
Door een groot ademen, dat met zijn vlagen
Van ijle blankte langs ons henenstrijkt,
En even staat en langzaam witter wordt,
En dat een bal en een geschitter wordt
En ’t effen grijs doet glinsteren, - en wijkt.
De tuinen…
OKTOBER
poëzie
4.5 met 6 stemmen
3.531 Om ’t helle sterven van wat niets verstond dan leven,
En nu niet verder dan zijn schone dood vermoedt,
Zouden wij rede als vreemd en onbegeerlijk goed
De zekerheid van alle komend voorjaar geven.
---------------------------------
uit: Stemmen(1907)…
Het Mooiste Toneelstuk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
581 sneeuwklokjes die met hun
onovertroffen klokkenspel
het voorjaar inluiden
krokussen die haar liefdevol
wakker weten te kussen
door hun lippen te ontsluiten
narcissen die zich
van al dat fraais maar wat
graag willen vergewissen
een gretige te vroege zwaluw
uit het verre warme zuiden
allen willen meedoen aan het leven
een ook de…
De liefde geurt naar evenveel
gedicht
2.2 met 150 stemmen
37.685 De harpen hangen
als koude koorden
in al te naakte bomen
en schuifelend aan mijn
oor het schuchter snarenspel
van bloemen op de akker
de krokus wordt geboren
de wind hangt zeilen uit.
Wat wij zelden horen
het rillen van de huid
het geuren van de
liefde als een blank
boeket camelia
naar méér nog of
in elk geval
naar evenveel.
--…
Lentewind
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
545 Een frisse wind
blaast laatste restjes winter weg
waait nieuwe lente
Hoe ondernemend, open en
uitnodigend je steeds weer dagen kleurt met
stromingen die inspirerend zijn, aan het denken zetten, blik op
het leven verfrissen om me heen daar er altijd iets onverwachts gebeurt met jou.
Door jou kan ik vol overgave mijn
breekbare – en kwetsbare…
Voorjaarslandschap
poëzie
2.9 met 7 stemmen
2.417 Nog stonden alle bomen zonder blad,
de eiken en de iepen en de beuken,
als grijze bossen op de grijze lucht
zo waren, dicht en ruig hun brede kruinen
en leken op een rij van lege kooien,
in de effen grijzig-blanke voorjaarslucht
toen daar een vogel langs vloog, donkerzwart,
heel in de verte vloog hij traag en recht
langs al die bomen, als van…
Als de lente...
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.024 Als de lente langs de kruinen glanst
en in zonnegloed de sneeuw vervloeit;
als het eerste groen de boom bekranst
en in 't gras het eerste bloempje bloeit,
als op éne keer,
er geen regen meer
in de dalen heerst, noch winterweer,
schalt het van de hoogt'
in de dalen wijd:
O! hoe wonderschoon…