Alle inzendingen over weemoed

1304 resultaten.

Sorteren op:

een springlevend in memoriam

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 635
ik heb nog een oude foto van mezelf als baby een zwaar gehavend exemplaar maar ook een oud luciferdoosje met de krullen van mijn allereerste haar... beide bewaar ik als herinnering aan het kind in mij dat zich bij vlagen nog wel eens ontheemd voelt…

het ruizen van bamboe

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 906
ik zal het nog missen het ruizen van bamboe het zwiepen van de staken door de mistral gedreven maar er zijn ernstiger zaken dus ik kan er mee leven…

Saudade

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.666
Saudade, voor altijd weten dat men nooit meer een kind zal zijn, eens van een adder gebeten en tot de dood brandt het venijn. Razernij, maar geen ontfermen en voor elke vreugde te laf; wel zingen, maar dierlijk kermen, en wel dansen, maar op ons graf. --------------------------------------- uit: 'Verzamelde gedichten', 1986.…

jaren vijftig

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
eenvoudig geluk was het simpele leven in de steigers gezet als basis voor later nu we zoveel verder zijn zie ik mezelf terug als een dwars indiaantje een buitenbeentje in een doorsnee gezin tenminste voor de tijd van toen…

Pantha rhei

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 480
In het midden van de brede stroom, waar alles overkant is, dreven wij met toegeknepen ogen, onder de zon die zich zonder mededogen vermenigvuldigde in de spiegels van het golvend oppervlak. Na elke trage slag van onze bronzen armen snelden onze zondoorstoofde zomerhoofden, blond als twee kristallen bollen, meters verder mee met het getij…

In Woorden Vangen

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 561
het beschrijven van de geur van die onbekende wilde orchidee van de muskus van een os of hert die ongekende gedachten en die kleurrijke ondergaande zonnen weten te vangen die letters aan liefde kunnen hangen soms onbegrijpelijk soms apert die al wat je ziet of juist niet emoties als vreugde en verdriet en die je laten vlammen van weemoed…

Sporen van de herfst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 503
De frisse herfstwind laat herinnering leven regen spoelt ze weg De zwarte takken rouwen na verlies van hun dierbare blaadjes Door het te zingen heelt en geneest de merel zijn gebroken hart De stilte daalt neer in de oranje herfstzon de natuur in rust…
CB4 december 2022Lees meer >

Met de Stroom mee...

hartenkreet
3.9 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.963
In een stroom vol woestheid Als een waterval op dreef Krijgen mijn emoties ruimte Weg te glijden in de diepte Vol kracht en met overgave Laat ik al mijn verdriet los In duizenden druppels gevat Vol weemoed, pijn en woedde Weg heel erg ver weg van mij Verdronken dromen opgeslokt In de koelte van het stille water Onvindbaar met de stroom…
car28 maart 2005Lees meer >

Terug naar toen

hartenkreet
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.961
Kijk je nooit in weemoed om? Denk je nooit: Wat als? Weet je nog hoe lief ik was? Of blijf ik altijd vals? Hebben we een kans gehad? Die eerlijk was, oprecht? Gaf jij echte liefde toen? Was wat ik voelde echt? Het klinkt misschien een beetje cru Het mooie ook ten spijt Ik heb je haast vergeten nu Ik ben het meeste kwijt…

ZIELSVERHUIZING

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.079
Moeders ziel is verhuisd voorgoed Ze is nu van hemel niet langer van aarde Haar huis 'gekuist' achtergelaten Ik weet niet of dat er nu toe doet Wij wikkelen haar huisraad in oude kranten Wij pakken dat alles -met weemoed- in ribkartonnen dozen Wij herkennen 'onze maten' nu oude kinderen Die zij toentertijd uit…
Harry Daudt22 november 2007Lees meer >

de reiziger

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.235
de reiziger staat stil hij overwelft de gehate vlakte hij wikt de taal van zijn herinneringen het lied des vaderlands de reiziger leeft in gemeenschap met uur, dag en tijd hij groet de nederige passanten en de bloemen aan het venster loopt gezwind over het water peilt de weemoed van de vissen hij bezielt geen plan stuurt geen kudden…

Mijn oude stad

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.070
nevelige vroege morgen Nestel ik mij in warm nat gras En staar ik naar de zon die ras De resten van de nacht doet worgen In de verte zie ik contouren Van mijn oude stad, het doet deugd Zij herbergt mijn begin en jeugd Wat heeft mij toch kunnen ontvoeren Ik zal later haar schoot betreden De wijken waar ik ben groot gebracht Rouw en weemoed…

Hierna

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 716
En komen beelden uit een vergeten kindertijd, ineens in golven weemoed aan. Stil zal ik samen met u rusten bij het parelwitte strand, omzoomd met 't eeuwigwuivend groen en de zachtmoedige zomerzee. Pas dan, zal mijn ziel die haven zien die zolang onzichtbaar was.…
sjoerd haxe11 november 2008Lees meer >

OUDE MAN

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 861
De oude man staat aan de waterkant starend voor zich uit te kijken zijn vier honden zitten aan zijn voeten twee eenden gaan in hun vlucht aan hem voorbij de herfst bekijkt hij met een weemoedige blik in zijn ogen terugdenkend aan de vele jaren die voorbij zijn gegaan goede maar ook mindere jaren flitst het even door hem heen hoeveel jaren…

Voetstappen helder in de vrieslucht

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 606
Dit kleine hart is plots weer daar en voelt de weemoed krimpen. Liefde blijkt toch meer dan enkel maar een woord; er is vergeving. Voetstappen helder in de vrieslucht, van ver lonkt de lente en de bloemen maken zich al op voor 't grote feest dat alles nieuw wordt, ook mijn hart.…
Adeleyd15 januari 2012Lees meer >

Grafbeplanting

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.080
Op het zwijgend erf der doden Sta de donk're beuk in de aard; Maar de meidoorn sta er nevens: Aan de weemoed hoop gepaard. Op het zwijgend erf der doden Bloeie 't roosje in de schâuw, Maar 't vergeet-mij-nietje er nevens: vluchtigheid en liefdetrouw.…

De flowerpowermeiden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 650
kuiven zijn weer gladgestreken kistjes achteloos weggesmeten orde klinkt als een refrein maar af en toe jankt een gitaar krijgt het drumstel weer de stuipen in een spasme van voorheen dansen beat en rock hun ruige tijden in een nostalgische revival van provo en de flowerpowermeiden de sax klaagt weemoed en huilt langzaam uit als vergane…
wil melker27 november 2014Lees meer >

Simpele vriend

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 897
Het zoete duistere wenkt me ik laat je gaan in mijn verdriet simpele vriend het gebeurt nu slechts in brieven ondanks de weemoed in jouw ogen.…
mobar17 oktober 2017Lees meer >

Liefde

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 540
Met weemoed denk je daar aan terug. Het valt niet mee om zonder je liefde te leven. Graag wil je nu aandacht van anderen mensen, die jou vertrouwen en liefde willen geven.…
Dick25 maart 2018Lees meer >

korte schittering

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
haar bed de verre planeet waarin ze met heldere ogen de randen van het leven registreert in haar voltrekt zich de trage kleine tijd haar ogen reizen naar de dwaze wegen die ze ging van alle winters ter wereld is deze dieper dan de stilte hij vindt zijn hart in de dood een ijle toon van weemoed fluistert hoe het gras de sneeuw…
J.Bakx10 oktober 2019Lees meer >

Gewone mensengedachten

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
Het verschil tussen de goden en de mensen is op de vingers van een linkerhand te tellen mensen doe niet groter dan je bent de nietigheid valt niet te vieren de natuur heeft geen geheugen voor verdriet het zandpad leidt uiteindelijk naar een moeras waar het rotten de gassen van weemoed verspreiden alles alleen zonder erkenning, het uiteindelijke…

Op zoek naar thuis Aan J. Hermsen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 512
Ik kan door heimwee overmand Memories eren, observeren Ook weemoed naar een andere tijd Dan die waarin ik werd geboren Veroorzaakt lotsverbondenheid Kan hoog op herbeleven scoren Een kijkje in De Gouden Eeuw Met aan de Vecht de buitenplaatsen Een winterlandschap, ijs en sneeuw Met arreslee, vriesletsel, schaatsen De stoommachien, fabriek…

Zomerse kornuit

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 440
Een voelbare melancholie tussen mijn gevoelige oren nu de zomer in de avond is gaan dansen met de weemoed tussen alle pracht en praal ben je een opvallende schoonheid in de schemering van boekenkasten kan ik aan jouw tederheid wennen in mijn oude lichaam bij de rivier waarin ik een duik neem om de zomer te vieren alleen met de dieren…
mobar11 augustus 2025Lees meer >

opaak

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 137
laten we een blik werpen op dit doorwaadbaar geluk veelvlakken van voorgeslacht gingen ons hierin voor met afzonderlijk genoegen in een open wervelpoort verstrooid licht weemoedig ogenzand berustend in een blakend fossiel dat op beroering wacht hemeldoorlatend zodat er nooit reden is te wanhopen het blijft niet eeuwig ochtend…
Iniduo15 juni 2026Lees meer >

Een blauwe rivier

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 80
Een blauwe Rivier — ontmoette mij Met ongetemde Vrede Twee bruine Ogen open — wijd Op Vleugels in de Hoogte Geen Schijn van Weemoed hield hier stand Voor de felle Zon — bezweken Een wilde Vreemdeling werd ik — In deze verre Streken De Vloed trekt van de Oevers weg De zwoele Wind — gevangen Het naakte Leven zoekt de Zee Waar Diepten —…

Leonard Cohen

netgedicht
2.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.157
ooit draaide ik hem in mijn jonge jaren op een oude pick-up volledig stuk verslond de liedjes die hij zong vol sobere klanken en gelaten akkoorden tot ik hem vandaag weer hoorde zijn stem als vanouds bezwerend door de kamer klonk en ik -net als toen- vol weemoed meezong: dance me to the end of love, dance me to the end of love…

Over de dwaze dagen

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.134
Over de dwaze dagen van hartenkreten die navrant verstilden over glooiend land en in de storm van een hand zich stoeiden met de som van vragen En zo de dagen zijn vergeten en een glimlach zich verbrandt aan dat wat rauw versleten door de zeug werd doodgebeten en in weemoed, schooierij door honden werd bestand Over de dwaze dagen van…

Herfstbomen

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 742
De indianenbomen uit een vergeten jeugd wringen, grilliger takken, dan weemoed de zomer kwam, in puur en liefdesrood zwijmelde razend, heftig in een ontvangen schoot door dichtersklank en geest voorgoed genezen vriendschap, door en door, in ziel, totale wezen verliezen herfstbomen, blad, na blad, tot spijt een dramatisch silhouet van dreigende…
mobar15 oktober 2008Lees meer >

nu...

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 874
te kijken zie ik dat er veel is veranderd zoveel dat ik daar bij nader inzien liever geen weet van had willen hebben nu de tijd zo'n verschrikkelijke haast heeft dat velen hem nauwelijks nog bij kunnen benen herken ik mezelf in gelatenheid van deelnemers aan de bij voorbaat vergeefse wedloop tegen de klok betrapt op gevoelens van weemoed…