1257 resultaten.
In de minne.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
830 Afspraken, in passie snel gemaakt
beloftes, even licht en vlug gedaan
meegenomen in een zilveren wind
in banen van licht van zon en maan
Langs sterrenhemels en planetenstelsels
verstrikt, verward, verloren geraakt
tussen vele vertelsels
op heet zand, in heerlijk warm water
Schat, geloof mijn handen
geloof mijn lippen en mijn ogen
ik…
Pronkstuk
gedicht
2.6 met 26 stemmen
10.074 Zij willen jubelen in zilver,
in goud, briljant of diamant,
maar pralen slechts met wat zij missen:
een hals, een pols, een simpele pink.
O, ziek van heimwee naar knap vlees.
De nacht is lang. Wordt het ooit dag?
-------------------------------------------
uit: 'Bandeloze gedichten' (1996)…
Ik laat je niet beknotten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
713 Ik laat je niet
beknotten
in je eindeloze bestaan
jij wilg met je groen
zilveren blad
die je laat glinsteren
elke zonneschijn
geeft me als ik buiten kijk
de rijkdom van mijn leven
je takken rijken hemelhoog
zij hebben me al veel geluk gegeven
want als winden over
het landschap glijden
breek jij ze keer op keer
geen storm is jou te…
In ’t berkenbos
poëzie
2.3 met 6 stemmen
2.055 In ’t berkenbos waar late zon
op zilver-blanke stammen scheen,
daar was ’t dat al mijn leed verdween
en nieuw geluk begon.
Daar beefde in ’t bos een rose gloed
al hoger naar de toppen hoog,
die ’t speelse briesje teer bewoog,
al zachter ging mijn voet.…
Een winterlang
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.180 Donkere handen strelen
door krullende haren
voorzichtig wordt
een zilveren ring
aan haar vinger
geschoven
uit genegenheid
is liefde gegroeid
een winterlang
zegt ze
aarzelend
ja een winterlang
beaamt hij
en de wind
vlecht twee tranen
te samen
tot een lint
van weten
de maan
vangt het liefdeslint
en laat rozen bloeien aan…
Vallende duisternis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
572 Hoog op de top van het duin
ontwaart men een prachtige
zonsondergang
een vuurbal weerkaatst
boven het golvende water
de schemering valt
en de maan werpt zijn lange stralen
over de zee
die zich koestert in de vallende duisternis
lijkt het bij vloed of het een meer is
de zee kabbelt voortdurend
op het roze met zilveren zand
het zilte nat…
De geopende deur
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
610 ik
ben naar binnen gelopen
en wandel
nieuwsgierig door de kamers
en lange gangen
met imponerende
doeken en in leer gebonden boeken
op de tafel
van wortelnoothout
ligt een witte veder
ik hoor het
ruisen van mijn bloed warm en zoet
dat als een rivier
door woorden stroomt
klei in hand
van de pottenbakker
de regen
tikt zilver…
beminnen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
971 En in het licht van de zilveren maan,
voel ik hoe jouw handen gaan en met mij spelen,
geheime plekjes strelen,
langzaam plagend , steeds meer vragend
en genietend van elkaar.
Dan kus ik jou en keer terug naar
de dunne lijn tussen werkelijkheid en schijn
en wacht geduldig,
totdat je weer bij mij zult zijn.…
Observatie - in de Klap
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 puzzelende man met grijzend haar
op het puntje van zijn neus de bril
blauwe trui streepjesboord
zo zit hij daar
in gedachten verzonken
omvouwt de linkerhand 'n zilveren pen
glimlachend drinkt hij kopjes thee
niet dat ik hem ken
op rechts twee Amerikanen
zij spreken veel te hard, zij
overstemt hem overduidelijk
wit topje haar rokje pikzwart…
Anders niet
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.429 Dat zal niet zijn dan een licht verloren,
een zilverig sprookje van zon, niet meer.
Weg woei de wind over 't groene koren,
zonneblank bogen de halmen neer
ach ! anders niet dan wat licht, verloren
in wuivende aren,
wie vindt het weer?
Dat zal niet zijn dan een woord verloren,
op stofwitte wegen een bloem, niet meer.…
Daar waar nergens heen lag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
976 Ik zag ons lopen, daar
mijn ouders en ik,
onder Gouden Regen,
groene bomen, bruine boomtakken
en op zilveren tegels.
De straatlantaarns schenen
in de duistere, donkere avond,
bijna nacht !
Ik liep daar met ze, altijd bij ze
tussen hen, hún beschermend
en ik liep, ergens, achteraan.
Achteraan in een bepaalde ontwikkeling...…
Liefde in goud.
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
763 Ik smolt als een klomp goud
in jouw armen
en mijn liefde werd gehoord
door duizenden robijnen twinkelingen
in jouw zilveren ogen
wat hadden wij het goed samen.…
Aangelijnd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
638 Als een vlieger laat ik het eiland op
ik draaf de grote leegte binnen
een zilveren draad verbindt mij
met opstijgend strand
de dorpen zijn in zee gegleden
het vee is door de horizon verzwolgen
alleen galopperende paardenhoeven
achtervolgen mij
het wad toont de sporen van dode golven
de wind baart stuifzand en fluisterzang
slechts één…
Judas Iskariot (Matheus 27:1-10)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
942 Steunende handen
onder zijn hoofd
ogen die branden
verward en verdoofd
Verbeten mond
heeft Hem gekust
voelt nu geen grond
en ook geen rust
Dienend het beest
schijnheilig geweest
en vastberaden
de Liefde verraden
Schuldig branden
dertig in getal
in zijn handen
't werd zijn val
Berouw gekomen
't zilver gegooid
zijn leven ontnomen…
(Zw) even
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
505 De trossen gaan los
en zilvermeeuwen verschijnen
Met sierlijke bewegingen
buitelen ze hier
door de lucht
Zo eindeloos bevlogen
tussen land en wad
En soms bijna roerloos
zweven ze even op de thermiek
naar hogere sferen
Na een duik in zee
glimt hun verenpak
als gepoetst zilver in de zon
Krijsend vliegen ze rakelings
over zilt…
Ga Maurits. Go!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Vier brons, zeven zilver, acht goud.
Méér werd het niet.
De zwembadzwemmers vielen tegen.
Judoka's huilden hete tranen.
Velen wonnen niets en zwegen.
Maurits heeft zijn doelen niet gehaald.
Grote winnaars hebben gewonnen.
Allen hebben moedig gestreden.
Slechts de Chef heeft gefaald.
Ga Maurits. Go!
Niet naar Tokyo.…
Poëzie is…
gedicht
2.5 met 2 stemmen
2.543 Poëzie is
als je het hart opent
met een zilveren sleuteltje
dat ook op een fietsslot past
Het doet er niet toe wat de dichter
beweren wil als het maar waar is
voor tachtig of honderd procent
Soms worden de woorden zwaar
als van goud, en blijven niet drijven
En soms is een zeepbel genoeg
om het barsten der aarde te zien
We moeten…
Hoe dan ook
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
782 kom binnen zegt ze,
de schurftige honden zijn het hoekje om
eet nu van mijn liefde uit zilveren schalen.
Haar hals is warm en geurig...
Met de gretigheid van jonge honden
beroer ik haar gekromde rug
terwijl ze soeverein en ongeschonden
dat mooie stuk van Beethoven speelt..…
op de rand van het dorp
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
650 Toen daar aan de rand van het dorp
verpozend aan de brede beek
de kerktoren vouwend tussen de rimpelingen
zie hoe de lucht zich ontdubbelt
zich buigt naar het water
blauw en zilveren linten drinkt
en elke horizon inslikt
de huizen samengevoegd
tot een vloeiende wereld van inkt
wars van elke dimensie
en ik voelde me verwant
aan het strepen…
in een koperkleurig woud
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.125 versteld
de flarden opgelapt
mijn kleuren bijgesteld
en kan weer vliegen
je had me weggetrapt
ineens was ik oud vuil
te min om naar te kijken
in blinde haat ging
je agressie over lijken
je ogen openden het weten
niet vergeten hoe het was
we spiegelden de uren
en braken muren af
liepen constant uit de pas
we vlogen goud
het zilver…
warme zoenen in een koperkleurig woud
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
801 weer versteld
de flarden opgelapt
mijn kleuren bijgesteld
en kan weer vliegen
je had me weggetrapt
ineens was ik oud vuil
te min om naar te kijken
in blinde haat ging
je agressie over lijken
je ogen openden het weten
niet vergeten hoe het was
we spiegelden de uren
we braken muren af
en liepen uit de pas
we vlogen goud
het zilver…
En zie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
373 op heldere snaren
De aarde strak, haar vezels trillend
een lied dat echoot in verborgen wonden
Geklank van helden, stil en stervend
verstrooid als korrels in de tijd
Hun schaduwen dansen, vaag getekend
schimmen in het avondlicht
Beelden kloppen, ijl van dromen
gedachten stromen als gesmolten glas
Mijn glas wordt weer gevuld—
tranen van zilver…
alles zien niets begrijpen - voor C.Nooteboom
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
487 niet per ongeluk
de woorden die
als wolken over
de vlakte stromen
de Japanse notenboom
zilveren abrikoos
met waaiervormig blad
niet zomaar
het vleugelloze boekenvisje
dat zich in de kelder laaft
bekende wegen eet door
verweesd papier
de trage slagen van
een verdwijnende vogel
in helder licht
niet eenvoudigweg
het gedicht van…
Uitstapje naar Zuid-Limburg, hoger en...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
609 Elke wereld zoent met zijn eigen zonneschijn;
's nachts koestert een unieke maan; en bevloeit
de sfeer met een niet-zilveren warme tint.…
Eenzame tocht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
601 Boven in de grauwe lucht straalt maan
als een smalle zilveren streep. Geen enkel wolk is zichtbaar in de
eindeloze rust van de lucht, enkel stilte van het donkerte, diep en mysterieus.
Woeste zee vangt het sterrengloed en
breekt het in zilveren fragmenten.…
Aan de Maan
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.016 Toon ons uw luister, o zilveren maan!
Rijs uit het meer.
Lach de zwervende scheepling aan.
Straal op 's wandelaars donkre baan,
In uw lieflijkheid neer.
Waar zonder hoop de verlatene smacht,
Schemere uw gloor.
Waar, na troosteloze afscheidsklacht,
Blij herenen de minnenden wacht,
Breke uw glinstering door.…
LIEFDE
hartenkreet
3.9 met 24 stemmen
2.262 Liefde kan mooi zijn,
zilver met een goude rand.
Een wereld vol met zonnenschijn,
twee mensen hand in hand.
Liefde hoort bij 't leven,
warm en dan weer koud.
weinig nemen en heel veel geven,
zoet en soms wel zout.
Liefde deel je samen,
zonder angst of schoom.
Het is een hart met twee namen,
gekerfd in een boom.…
Mag ik even reizen ...
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
985 Ik geloof in
roze rivieren
en paarse rotsen,
in zachte armen
die me herkennen,
in zilveren ogen
die naar me toe rennen.
In mijn wereld
kijk jij mij aan
en je laat een tijdeloze glimlach
op mijn gelaat bestaan.
Ik steel nog heel even de tijd,
want mijn laatste dromen
reizen mijn dag voorbij.…
zwart
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
924 jouw hart van goud,
jouw hart van zilver.
jouw hart van alle kleuren
valt op in de duisternis
en trekt mijn aandacht.
ik kom dichterbij
en wil het zien
maar al die kleuren
zijn maar schijn.
langzaamaan
verkleuren ze, vervagen ze,
totdat er niets meer is
dan de eeuwigdurende,
zwarte duisternis.…
Wolkenland
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.282 In wolkenland valt
er heel wat te beleven,
Je voelt je er werkelijk
heel verheven
Je kan glimlachen
op een regenboog,
Dansen met dauwdruppels,
hemelhoog
Drijven op blauwe kristallen
door waterdamp omgeven,
Op zilveren luchtbellen
sierlijke nevelkleden weven
Vliegen op de vleugels
van de horizon,
Van de vrijheid genieten
zoals…