Alle inzendingen

Voor mijn vader is er soms een schakeltje dat niet goed meer werkt nu je af en toe wat verwarde woorden rondom je zaait zelfs zij in haar witte jas sprak me er over aan wie weet heb je het in je huis vergeten of verloren ergens in je onderweg van daar naar hier zal ik eens goed rondom me ...

Het hing al jaren in de lucht, Het herinvoeren van tucht. Maar kan men niet beter proberen, Om zelfinzicht aan te leren, In plaats van gevloek en gezucht. Want zit je lekker in je vel, Dan volgt al het ander meestal wel.

Ik schrijf me neer als bomen door een zaag geveld Ik schrijf me neer 'k ben heer noch held Ik schrijf me zoveel keren neer de tel kwijtgeraakt Het schrijven heeft me dichter gemaakt dichter bij mezelf.

Er zit waanzin in mijn hoofd Dat komt omdat ik in mijzelf geloof Nee, het is niet naïef Ik denk ieder moment positief Soms is het geestelijk een strijd Dan ben ik mijn eigen lichaam even kwijt Omdat, deze dan staakt En de pijn mij teveel raakt Waanzin nee, dat is niet het goede woor...

men kan gekte niet weerstaan het lot verbonden aan de waan dat men als dwaas niet zal misstaan tussen de dames en de heren die zich jaarlijks presenteren en ogenschijnlijk heel normaal verhaaltjes schrijven in een taal van louter gekke woorden

Ben helemaal verliefd op allebei mijn kinderen hetgeen bepaald niet mag verhinderen dat ik ze soms niet meer kan lijden en enkel maar de vloer met ze wil dweilen.

Soms blijven we hangen in het verleden Het is eng om nieuwe stappen te ondernemen Soms blijven we hangen in het verleden Het is een sleur waar we in leven Soms blijven we hangen in het verleden Omdat we bang zijn wat het nieuwe kan geven Soms moeten we stappen ondernemen Een oud hoof...

hij had het haar beloofd toen ze in bed lag het kind dat kleiner was haar vleugels kwijt ze glimlachte, hij vergat zijn eigen honger loop maar een eindje om, zei hij tegen zijn dochtertje op het eind van de Elisengarten zijn hand aaide nog even haar donkere haren nietsvermoedend v...

een rij regendruppels hangt heerlijk aan de waslijn te drogen

blozende rozen ontluiken alleen aan degene die de geheimen van buiten kent en niet delen zal op doortocht toch geuren zij er niet minder om

Wind die meedogenloos Heeft huis gehouden, Luiken los geschuurd, Hengsels hangen er maar bij; Kletterende hagel, Razende stormen teisterden Het houtwerk - Verf die allang haar eigen Kleur verloren is, Ze is door en door verschoten, En toch is wat nog rest Van ongekende schoon...

Ze waren van de Zwartekousenkerk. Als iets naar blijheid rook was ’t al verboden, qua vreugde leefden ze zwaar in merode; het motto in ’t gezin was: ~Bid en werk~. Maar Lodewijk de één na jongste zoon (ze hadden er totaal een stuk of negen, een grote kinderschaar was ’s Heren zegen) ...

(Vrij naar M. Dudok de Wit) Een definitief afscheid zeer zeker een heengaan dat werkelijk immer beklijft Wat is toch de reden dat een jong leven, dat uit de knop geschoten, ontsproten weerwil ondervindt en ziek wordt? Ernstig, meedogenloos zonder eigen schuld, boos Altijd is er dat...

Vredig lig je daar, ogen gesloten, wonderschone engel. Mijn vingers beroeren je naakte lichaam, Wereld in mijn handpalm. Ik bewonder je pracht, gesloten ogen vangen de mijne, een blik gevuld met tederheid beroert je huid. Vuur ontspringt mijn hart als ik je in mijn armen sluit. Je...

De tijd vliegt, maar de dagen gaan te traag. Een jaar is zo voorbij, terwijl de uren elk wel een eeuwigheid lijken te duren, en morgen wordt als gister en vandaag. De mens is niet gelukkig van nature, en kwelt zichzelf met steeds dezelfde vraag waarop geen antwoord is. Je zou zo graag iets ...

zij heeft zich met stilte gekleed in zachte ondertonen haar ogen licht geloken hoofd peinzend gebogen maar de lach is al omvattend in tevreden weten er is niets vergeten de boeken liggen open spreken hun eigen taal warm zingt zij mantra’s en speelt met hun eentonigheid z...

Lief bloempje! dat met half-ontvouwde bladen, Veelkleurig, door het groene omkleedsel breekt, De tengre knop begerig opwaarts steekt Om vroeg zich reeds in 't zonnelicht te baden: Zeg, vreest gij niet, als zich de winter wreekt, Dat hij, met sneeuw en stollend ijs beladen, De sappen s...

In Bremen werd gevreesd dat vier zeloten Hun stad uit zouden kiezen voor terreur. Al eindigde de dag niet in mineur, Wel degelijk is er met scherp geschoten. Want door met scherp te schieten heeft Bas Dost Twee ballen in het Bremer doel gerost.

De bezem door je leven Dat is nodig af en toe Een nieuw en hoopvol streven Zonder ingewikkeld oud gedoe Het grijpen van een nieuwe kans Een onbekende weg in slaan Het meedoen aan een verse dans Een ander doel om voor te gaan De bezem door je leven Waarin ruimte wordt gecreëerd Een nie...

Eva, vrouw wier hart ik bemin, Schat met wie ik mijn levenslied begin, zon, maan en sterren zijn maar klein, want alleen bij jou wil ik zijn. Mijn liefdeslied is om jou gecentreerd, jij bent de vrouw die iedereen vereert, maar mij geeft Eva speciaal de liefde, want ik ben het die haar hart ...

Het verhaal gaat dat een man overboord vanaf de oever flarden van de omgeving opvangt. Wij waren met velen en zagen de vogels de dieren in het grasland, alles trillend alles overladen met leven. Wij bleven drijven voor de laatste dingen, terwijl men ons probeerde te bereiken raakten we ...

Een tien als dank, Door de reclame, werd ik volslank. Om dit te bereiken, Moest ik naar de calorieën kijken, En bruin brood op de plank. Maar straks betaal ik de tol, Dan ga ik van volslank weer naar boordevol.

Berouw komt zo wij weten na de zonde. Voor de verkiezingen, nog net op tijd Zegt Kamp dat hij nu overloopt van spijt, Met ogen zoals die van trouwe honden, Hij moest dat van Mark Rutte even zeggen - Henk Kamp was dat vergeten uit te leggen.

Tussen de morgen en de avond dwingt het rietland mij naar vurige oorden daar geraak ik op bospleinen waar op binnenplaatsen van dakloze vertrekken kleurig bluswater zich schuilhoudt daar wacht ik op de oordelen die vonnissen met zich meeslepen en als bliksemschichten inslaan daarbij de vla...

Ik hield van haar maar de vrees dat ze dat niet wilde kon ik niet verdragen. Ik heb getalmd tot het te laat was. In de luchthaven heb ik haar zwijgend uitgewuifd. Afscheid van wat nooit geweest is en nooit meer komen zal.

Het voelt dat het lijkt of het kan maar vraag niet hoe ten koste van wat op welke termijn wil je er over denken ooit over praten hoe het voelt als we elkaar zouden verwarmen in de kou

Wat schreeuwt het hart in een oceaan van teleurstelling een zee van angstige verwachting een vijver van piekende hoop Het schreeuwt van hulp en alsjeblieft wat begrip misschien een beetje hulp een duwtje in de rug Niet de overweldigende depressie van slagende anderen en angst om achter...

de volle maan gevangen in het lege glas het lege glas gevuld met volle maan ik neem een laatste teug de volle maan blijft hangen aan m'n huig

Ik hou mijn kop omhoog Mijn schouders recht en mooi Hou mijn beiden ogen droog En mijn gezichtje in de plooi Niemand die van mij dan weet Wat ik denk en wat ik voel Situaties die ik zoal meed Dat zijn er best een heleboel Ik hou mijn adem vast En niemand die het ziet Ondanks deze zware...

In de vroege ochtend mist vindt ze niet terug hetgeen haar hart zo mist. Bij het kleuren van haar ogen tekent de spiegel alle jaren zonder kleur. In de mand vol vuile was kreukt haar hart bij de herinnering aan wat ooit was. In de stroom van een orkaan meegesleurd door dagen is h...