Alle inzendingen

Leven waaraan ik zag geen lange tijd beschoren het daagt uit plotseling ter- neergeslagen belicht de dan nog een'ge straal klein sarcofaag De dood Ingetreden van lieverlee verloren nietszeggend beslist zij o- ver handeling aangaande de knop die beslist zo ook vandaag Ineens ...

Haar oud en vertrouwd hartenvuur maakt zij inmiddels nog kunstmatig aan hij wakkert het zelf maar niet aan. Ze wou zich opnieuw geven met hem leven hopend ook te mogen ontvangen haar vol verlangen naar armen, handen en streling een nieuw liefdevol leven. Met tranen in haar hart, hopel...

Kuddedieren we vinden het allemaal maar best We vechten niet voor ons recht We leven als schapen en volgen de rest Het hele land gaat naar de kloten We worden door de staat alleen maar bestolen De belasting wordt alleen maar hoger Door het ziekenfonds worden we beroofd De rijker worden rij...

Zij kijkt mij aan met kleine stippen zij heeft geen naam, weegt niets, geen blad voelt zich betast hoe stijf ze ook zich vastklemt straks als ik het wil. Ze is een driehoek van wit dons, haar poten haken in mijn hand. Geluk waar toch geen naam voor is dan schoonheid die je zelf niet kent. ...

mag ik jou de bloemen geven uit mijn tuin vol fantasie er is een klein probleempje ze blijven eeuwig leven het bloeien sterft niet hun voeding is jouw liefde kleur en geur een dialoog als jij ze met je handen koestert steken ze hun knopjes omhoog ik heb ze niet geplukt ze zijn o...

Ik ben heel blij Doch 'k weet niet waarom, 't Hart van mij, Klopt bom, bom, bom. O! alles blinkt, En trilt en beeft, En mijn ziele zingt, En droomt en zweeft. O! ik ben zo blij, Van blijdschap dronken. Doch wie heeft mij Deze vreugd geschonken? Uit welke bron, Uit welke st...

De Loden Leeuw viel toe aan Tim en Tom Terwijl d’r ook zo’n loden voor Hoyhoy was Maar als ie voor Chantal of Jort of Roy was Dan maalde ik er net zo weinig om De uitslag laat me kouder dan ‘n veenlijk Omdat ik dwars door íeder filmpje heen kijk

De lampionnetjes van de Physalis, bewaard op zolder van bejaarde vriend maar tenslotte bij de haard, de wondere werkjes vol nerfjes, verteerd, ik nam ze mee, knipte hen in, schoof ze over elk aangelijnd lampje. Afscheid van innig geliefden jaapt gapende gaten in onze systemen waardoor a...

Zit de markt op slot Dan is er geen vraag naar aanbod. Door ongeremde groei Zitten ze nu in de knoei vervolgens groot overschot. Het productieverbod Is dan aan bod.

De jongen spijbelt langs de dijken, zijn vader jaren zoek, zijn moeder half zot, door heel de school vernederd tot op het bot, verdwijnt hij naar het veen. Daar lijken drie schapen hem nog uit te blaten. Over hekken gaat hij, riet, moeras en voorbij de vennen, weer wat gras. Hij ligt er nee...

Je hebt er niet om gevraagd Maar kreeg het Je hebt het nooit gewenst Maar kreeg de confrontatie Niemand vroeg JOU iets Het stond niet op je verlanglijstje Niet eens op de achterkant Als je de klok terug kon draaien Deed je dat want Nu is het te laat! En de brokken lijken niet te helen ...

Ik ben je zoon, of ben je dat vergeten? ken je me nog, of wil je dat niet weten? 6 maanden bij je, en daarna weggereten. door jou heb ik zoveel problemen gehad, dat zal ik je nooit vergeven. jij bent niemand voor mij, dat wil ik je meegeven.

De weerspiegeling in mijn hart verdween in het niets. Verloren zijn de teugels, die zo strak waren aangespannen. Stenen werden opgebouwd tot een stevige burcht. De funderingen waren lucht en dreven als wolken weg. De wijzers van de tijd deze stonden met de seconde juist. Nu is er een w...

Der is gjin ljocht, de dize waakset op it lân en de mem fan de ierde rêst. De wrâld krijt einefel op in dûnkere hûd en dêr’t earst de Stynske weet noch weau en rôp om sinne, steane no de stikels te riboskjen yn de kâlde, wiete grûn. De froast falt yn. It waar is wyt en de sinne...

Bomen wuiven westenwind buigen over ieder mensenkind dat bij hen wat luwte vindt waar vogels zich verdringen om genesteld in hun armen de onschuld te bezingen die de aarde zal verwarmen tot de kou, die ooit zal komen hen zal verjagen uit de bomen. Dan breekt de lange vlucht naar eindeloz...

19 jaar was je in ons gezin bij ons zo thuis je hoorde er bij net als die enkele muis Veel warmte heb jij gegeven je was er iedere dag veel knuffels hebben we jou gegeven je had een poeslief gedrag In de periode van mijn verdriet voelde ik mij getroost bij jou je was een lief beest he...

vroeger nooit gedacht dat de dichter zich ontheemd zou voelen zonder een goed functionerende laptop mijn gedichten toevertrouwd aan dropbox ben ik zwaar onthand nu ik er niet bij kan niets was er zo betrouwbaar als destijds het aloude 'bloc de brouillon' zo'n kladblok dat je hede...

ik maak je na in duizenden foto’s in tegenlicht en in woorden die ik kerf in bomen of neerschrijf op papier alle dagen die ik leef op deze planeet vol malle mensen reproduceer ik je een oneindig aantal malen opdat de wereld ooit wordt als jouw lichaam warm en zacht en mij omhelzen...

Langszij liggen ze vast liggen ze met knoop en mastworp Zeil en tuig in het vooronder de bibbers in 't hout Het is te hopen dat de scheepjes niet los raken,op drift door opstekende wind 'Mijn kind hierin wil ik je wiegen in mijn bootje' Maar wacht een goed seizoen waari...

Nooit voel ik me méér alleen, dan in een massa mensen. Onbegrepen, onbekend, anders. Eenzaamheid is een gevoel. Het drukt diep van binnen, als een grote klem in m’n borst. Geheel los van alles om me heen, die o zo objectieve werkelijkheid, leidt dit gevoel een eigen bestaan. Het w...

Beneden lijkt alles onbewogen in de nog onbewerkte grond, evenwicht in een verzwegen landschap, broosheid tekent halo’s rond de zonneogen, die aan het licht willen ontsnappen, met deze aanhouder wint de grond aan eigen dankbaarheid, dat kind met haar oneindige dromen zijn onze tol...

het omhulsel dat familie heet hangt bungelend aan een boom gelijk verse stappen in de sneeuw betreedt een ziel deze wereld haar ontworsteling immens zo rijst de vraag meer dan eens is er licht aan 't eind van de tunnel

aan het einde van de dag als de wolken de hemel sluiten lijkt de toekomst reeds geleefd nu de jaren in rap tempo verstrijken overvalt mij het verlangen naar jonger te zijn nu de jaren in rap tempo verstrijken lijkt de toekomst reeds geleefd als de wolken de hemel sluiten aan het einde van de...

De zee ontving het leed van jaren daarom ook smaakt de zee zo zout je kunt daar op de tranen varen het is een poel van jammerhout Probeer het maar eens droog te houden wanneer rondom de storm weer woedt het kucht en drupt, je wordt verkouden pak je warm in, dan gaat het goed. Met warme j...

zij kwam in de kortste nacht en ging pas weg, nadat het langste uur zijn tijd verloren had het licht ging uit, maar het moest toch echt zo zijn, de pijn om haar verlies verliet me niet het bleef maar grote gaten knagen petje af voor vader tijd want hij weet hoeveel spijt er in doorw...

In de donkere schoolgang ligt een ruim vierkant verwonderlijk helder zonlicht de projectie van een stralenbundel die ongehinderd vanuit het grote venster schuins door de traphal neervalt op de vloer met het reeds vermelde geometrische gevolg. En ik denk: dat is te wijten aan dat is t...

Gesloten ruimte met Vloer, plafond, muren, Een deur en een raam, Waarin ik in volkomen Vrijheid kan denken, Ademen, zijn, Dit is ik, dit ben ik, Dit ben ik helemaal, Een totale acceptatie Dat dit mijn wereld is, Alleen al een blik naar Buiten is genoeg om er Nooit meer heen...

Hij zorgt ervoor, de klokkenmaker, dat een dode klok, weer helder slaat. Hij wil erg graag, de ideoloog, dat een gestorven idee, weer volop leven gaat. Hij zorgt ervoor, de moedige soldaat, dat een levend mens, straks sterven gaat. Alleen de moeders, van de klokkenmakers, van de ...

er zijn mensen die niet weten ik tik een ei op de rand van de pan peper en zout, een snufje kerrie ik schrijf niets op een broodje schuif ik mijn gebakken eitje mooie woorden verlaten mijn mond na een gretige beet