968 resultaten.
Voorbij
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.177 machteloos berusten
nu zij me schrijft over haar lage lusten
en dat ze hoopt dat ik sportief aanvaard
dat zij en die ellendeling elkander kusten
Dat ze het schrijft is 't onomstotelijk bewijs
ik schaats riskant op in haar lente dooiend ijs
verkleumd en eenzaam bezig aan een hopeloze reis
Warm maar sportief gekleed probeer ik jong te lijken
bevroren…
Op het ijs
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.945 (En toen het duister werd, is nog het kind
dat alles droomt wat hier is opgeschreven
doorkrabbelend bij kou en tegenwind
die nacht op de bevroren vaart gebleven.)…
Slaap maar zacht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.032 Slaap maar zacht,
Je bent buiten bereik,
Het leven ligt niet meer in je macht,
Verscheurd tussen aarde en hemelrijk,
Slaap maar zacht,
Gepijnigde geest,
Hoe duister was de donkere nacht,
Waar je in gedachten bent geweest,
Slaap maar zacht,
Onze tongen zijn bevroren,
Een deel van ons die je daad veracht,
Voelt zich verraden, maar ook verloren…
Haagse droefenis
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.236 het tunneltrauma knaagde almaar door
diep treurig waren slapeloze nachten
de ziel was aan het einde van z’n krachten
zijn leven raakte kermend op dood spoor
de zinnen werden lange jammerklachten
de blik verstrakte en het hart bevroor
z'n Haagse trots ging met de lach teloor
het hoofd was zwaar van sombere gedachten
het lijden werd de eiberzoon…
lijf -het witte kruis en zuider kruis-
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.936 goed zo nu alles wit houden alles bevroren
en dan danst de dood een langzame dans
die van een ijsbeer op de vlakte verloren
tijd valt als in een dierentuin van de schans
in een tijdverdrijf dat leven op wil sieren
er is niets meer te doen met de nood zo hoog
ik voel me als een aasgier nee een condor
leef van lijken ben zelf bijna uitgestorven…
Laat alle deuren op een kier
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
2.040 En bevroren bloemen op het behang.
En met voorzichtige vingers
blader ik dan door zijn dagen.
Geletterd en geschreven. In sourdine.
Laat het raam maar op een kier.
Zo sijpelt 't licht naar binnen.
Ik drink me dronken aan zijn zinnen.
Ze nipten aan z'n lippen.
Toen hij sabbelend op het leven
woorden prevelde op wit papier.…
langs water
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
627 stil loop ik over glibberige
half bevroren paden
wanhopige schouders
keren stijf naar binnen
en houden mij vast
statig nadert de zwaan
koud koningsblauw water
volgt golvend haar gang
tot zij me ziet
en hoopvol naar de kade zwemt
niets heb ik te bieden zwaan
dan wanhopige schouders en
gebalde vuisten
die mij gevangen houden
sierlijk…
ALS JACK & ROSE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 vond
Ooit sloten wij een prachtverbond
Huwde jouw haiku mijn sonnet
Kwamen we samen in verzet
Tegen wat buiten ons bestond
Het strakke burgermansfatsoen
Kreeg op ons, vrijbuiters, geen vat
We bleven elkaar toegewijd
Straks wordt de aarde fris en groen
Ik loop mijn honderdjarig pad
Wel uit tot aan vergetelheid
Jij zonk, verdronk, bevroor…
Verzonnen steden?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 Vanuit het
zwarte ijs zaagden wij
de sterren uit het heelal,
de tijd werd herhaald in
het evenbeeld van een
half bevroren paradijs.…
Tijdgerijpt?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
450 Ach die tijd, onze tijd
van onder- en overgang,
scheidt de dag de sneeuw die
we vertrapten, in de middag al
verdampt, klampt zich aan
het tempo van elke hartenklop
waarin we mochten hopen,
die in elke seconde start en
eindigen kan, in de avond ligt de
overvloed met bevroren plaveisels
ingelegd en in de ijspaleizen waarin
we rouwden…
Adam en Eva
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.466 het ochtendblad was blank, de ether zweeg
geen mens op straat, geen auto was te horen
de telefoon had het contact verloren
de schappen in de winkels bleken leeg
de trams en bussen stonden als bevroren
vanuit de onbewogen singel steeg
een dichte muur van damp, ik keek en kreeg
het vreemde beeld opnieuw te zijn geboren
het oude leek bij…
dit alles
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
859 het de vlucht van wolken
wil volgen
om vervolgens in mijn oog te breken
door een ijzige korrel
door jou, door mij
onuitsprekelijk verzwegen
nu is het duidelijk
hoe de tijd aan jaren rukt
en hoe we ingesneeuwd raken
't begrensde tegen onze lijven drukt
in het vreemde huis dat leven heet
het sluit ons in, zoals tranen op een bevroren…
Winter en Lente
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
582 Een explosie van zonlicht
daar waar schaduw is geweest
een helder strakke hemel
zo strak
als het ijs
dat door de kou
wordt bevroren
de kou
en de sneeuw
doen de
opkomende
voorjaars bloemen
verwelken
slap hangen de kelken
de vogels
zingen al vroeg in de morgen
zij lijken zonder zorgen
het voorjaar kan niet in rust ontwaken
wanneer…
Dodelijke voetzool
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
451 tweeduizendtwintig
het jaar dat de geschiedenis in zal gaan
als het jaar van dood en verderf
o dagen van nacht
en ontij toen de zwarte vogels
zijn overgewaaid en onze plannen doorkruiste
het verderf ons voor de voeten liep en zijn
dodelijke voetzool plaatste op onze
persoonlijke vrijheid
o dagen van isolatie
en onzekerheid moe als
bevroren…
echo van de vlinder
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
376 stijf bevroren sneeuw
krakend in ‘t gravenbos
onder warm gedragen harten
de wordingsgang
van verder leven
van hen die
na zijn heengaan bleven
in diepe
verbonden liefde
vol
overtuiging van zíjn
streven
al heerst de winter
ijs breekt
gezwind
de natuur
de echo van
de vlinder
wil aan eenieder
van ginder tot hier
alle ruimte…
sneeuw smelt dorst
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.039 ik zie de winter
in hun vachten
gebogen staan ze gras
en sneeuw te happen
wind giert hen voorbij
vlaagt verstuivend door de wei
lange haren dragen
pegels door de vorst
sneeuw smelt dorst
honger vraag geschraap
van ijzeren hoeven
langs bevroren grond
zijn warme tong
brengt maar een schrale
oogst naar roze mond
de ogen zijn geloken…
verloren
hartenkreet
2.2 met 12 stemmen
5.876 Mijn hart verloren
aan jou mijn lief
het was zo goed als bevroren
jij was op het eerste oog mijn hartendief
Ik wilde het nooit geloven
maar nu het zover is
kan ik je beloven
jij was een groot gemis
Laatst mijn vriend verloren
door een auto ongeluk
zijn rug gebroken
mijn leven was weer stuk
Nu weer een beetje op goede gang
een nieuw…
straalde ondeugd in je lijf
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.661 eindelijk bloeien
maar de knoppen bleven groen
niemand om je terug te snoeien
meerjarigheid gaf geen respijt
mijn lente bracht je zon
je liet verdorde bladeren vallen
de bloemen kleurden fel rondom
je straalde ondeugd in je lijf
die voelbaar was voor allen
maar je verijsde in
het raken van het leven
en koos om terug te gaan
slechts de bevroren…
kwetsbaar genieten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
2.209 de winter kan zijn broze leven
geen zomergloed meer geven
enkel een sluimerend bestaan
in vroeger verdwaald, zo verloren
voelt de wereld stilaan bevroren
draagt niemand meer een naam
dichter bij de stilte gedreven
is alleen zijn lijf nog gebleven
schijnbaar door niets meer geraakt…
Parcours
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.789 Raven snaaien goud bewerkt
krassen rauw bevroren handen
draaien weg van ijle snik en
ogenschijnlijk heem`len blikken
scholen na die roek`loos landen
dode hoeken, opgemerkt.…
Breekbaar als glas...
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
1.305 De kamer ademt een stil leven
in deze koude ochtend uren
Een waterige zon breekt de stralen
doorzichtig over de muren
Het transparant van ons samen
lijkt te zijn verdwenen in zwijgen
De liefde heeft zich als ijs bevroren
en laat zich steeds verder uiteen rijgen
De kamer ademt een ijzige kilheid
Langzaam sluit de deur naar heden
Het is…
waar blijft de morgen
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.145 Onze redster in nood,
Laat ons niet ploegen
in reeds bevroren groen,
Kom ons redden,
o, schone slaapster,
in betoverd rood,
En zeg eens wat we moeten doen.…
geiserzaad
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
607 verdwijnen bergen
waar groeit het oerbos
waar leven levende struiken
en wandelende paddo`s
in ziel en aarde
wind waait in laag land
van hoge waarden
luister naar rock rollende zaden
tot in het zuiden
of noord in geisers
waar mens zit te baden
daar ziet men zon
naar noord oost en west op weg
maar altijd de zon
soms ijzig blauw
in een bevroren…
Kind van Goebbels
gedicht
3.1 met 44 stemmen
17.132 Het meeste, oorlog, had ik je lief
toen ze in sneeuwvelden sneuvelden
ik beminde de bolsjewistische horden
ik vereerde de fascistische beul
vliegtuigen ontploften in wolken
het regende gierend metaal
hortende tanks in modder bevroren
vlammend karkas van industrie
walmende paarden in tuig van ijs
vaal masker met bloed geschminkt
neuriënd…
Doodlopende weg
netgedicht
3.4 met 27 stemmen
1.104 als ik weer eens over akkers stap
door de brede voren diep bevroren
zie ik kraaien onder de torenkap
de zwartjassen lijken hier te horen
als winter weer een glazen offer schenkt
aan sloten waar reigers onverdroten
naast het stille van de dood die wenkt
zweven tussen hoop en niet geschoten
weet ik, dit is geen oord voor duiven
waar kinderen…
Heimwee
hartenkreet
4.8 met 37 stemmen
1.114 Maar 'k vond toch dat het bevroren moest blijven.
Dicht afgesloten van de koude wereld...
Veilig in de warme kamer.
IJsbloemen, nu op de ramen.
Moeder is dood....
Ik voel me koud!
Niet veilig en geborgen meer.…
Buik
gedicht
4.2 met 12 stemmen
8.279 Toch leek het tegelijk wel voor het laatst,
Alsof bevroren tijd werd teruggekaatst,
Een boemerang van eigen makelij,
Die zwaaiend door het blote luchtruim klieft,
Koala's kelend, schijnbaar smoorverliefd,
En ondertussen vliegt hij ons voorbij.
-----------------------------------------------
uit: Het…
SMULLEND ZIEN
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
601 Een kind zoekt bevroren zonlicht
loopt door het koude berkenbos
takken twijgen hangen vol rijp
de kleine genieter aanschouwt
het haarfijne glanzende wit
herinnert zich
zijn onlangs ervaren dromen
versnipperde spookkleden
bedekt met blank spinrag
hun griezelslot ontvlucht
toeven onderdanig
in dit nieuwe woud
van suikergoed en klevend…
TRANSFORMATIE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 begon te muiten
Mijn ziel wil luiken voor de ruiten
Daar dat kans op genezing biedt
Er ligt nog zoveel in ’t verschiet
Daarom sluit ik je voortaan buiten
Vanbinnen staat een stel op sprong
Elkaar een soort jawoord te geven
In stilte, heb begrip daarvoor
Boven het puntje van mijn tong
Wil langer niet openheid zweven
Over wat innerlijk bevroor…
Styx
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 Een ziend oog kan niet behappen
wat onooglijke gedachten bevatten,
zoals het louterende water, dat daar is
waar het als damp is gevlucht voor
het bevroren gewicht van koude aarde.…