Alle inzendingen over bruin

1419 resultaten.

Sorteren op:

mantelzwaar

netgedicht
3.6 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.371
ik leg mijn vleugels stil; het praten, moe, verzwijgt de lage vlucht naar rouw de appelboom, vol van schaduw, schudt druppels op de nacht wanneer mijn huid, nog wit omrand, bogen vouwt omheen de tijd ik zie jouw naam in het gras geschreven hoe bladeren vallen, bruin en rood mijn stem kent slechts het schreeuwen, zwart,…

Papaver

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 747
Ik verpulver de papaver wrijf bruine korrels zaad maal rood papier tot pulp trek de vrucht uit het vlees. Vingers dopen wat verhuld in handen wordt gelegd ontvangen licht van boven of schijnt de zon in nagels? Jij legt in bloemen uit wat me warmte geeft en laaft me tot de nacht zich aan ons mededeelt.…

betovering

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.133
ik laat mijn woorden achterwege geef ze aan onzichtbaarheid en lees boomgaarden vol vruchten, voorzichtig geknipt uit bruin papier en uit jouw poëzie, diep in het glanzen van sneeuwwitte schors in het weten dat, nog anders dan de dag of de nacht, jouw zoekgeraakte bloei zoveel meer mengt met bloesems dan rondgezonden…

zakdoekentijd

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 630
in het warme duinzand luchtig perspectief vloeit langzaam dicht grijs en dreigend als een verdampte ijzer die terug naar zijn bedding wil september knibbelt al aan de dagen gedempt en nevelig jagen ze zwarte zwermen zuidwaarts luchten lijken hoger gespannen van verwachting de bomen, de bloemen zijn zomermoe ze kleuren ingetogen bruin…
rietvr11 september 2008Lees meer >

wisseling

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
de herfst dwarrelt in gebroken blad een gouden waas vervalt tot bruine aardetinten, grondig opgenomen door de kou binnen brandt een kaars, ze vlamt wat roet langs oude ramen vuiler nu de dag weer kort als ik weet wat er aan schort verlaat ik de depressie die het najaar vult met nare dromen ..…
switi lobi13 oktober 2010Lees meer >

Betoverend mooie man

hartenkreet
2.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 4.432
Daar sta jij dan, Geweldige man in zijn prachtige pak In één woord, onweerstaanbaar Sensueel bruine ogen, En een verleidelijke, mooie lach Nog steeds betover jij mij met jouw zijn Alles wie jij bent, wat jij doet en zegt Ik wil voor altijd dichtbij jou zijn, Elk moment koesteren in mijn hart Tranen zorgen voor glinstering in jouw…
masa24 augustus 2011Lees meer >

Herfstbladeren

netgedicht
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 582
Ze zijn nog een beetje groen, maar ook al geel en bruin, klaar om afscheid te nemen. De weemoed speelt door de nerven die scherper in beeld zullen komen. Mijn hart durft nog niet echt, maar zal ook moeten leren de vreemdheid te verdragen. Wie kent al de mensen, wie kent zichzelf? We leven omgeven door een groot mysterie.…
Adeleyd21 september 2011Lees meer >

Wachten

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 956
ik sta op de bushalte en geen bus te zien ik zie de bruine bladeren ze dansen sierlijk in de wind nog steeds geen bus waar blijft hij nou? ik doe mijn jas uit krijg het warm de bus is er nog steeds niet waar blijft hij nou?…
hoi180512 maart 2012Lees meer >

Het lot van de tuintafel

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 571
Het oude houten tafeltje achterin de tuin Heeft zijn beste tijd gehad Het mist de stevigheid en is grijs in plaats van bruin Niet meer zo fier als toen het de tuin betrad In de kieren is het met mos beklad Het heeft kwasten als een kale kruin Het doet alleen nog dienst als puin Verweerd is elke lat Er zijn tijden van vreugde geweest Warmte…

Daar waar nergens heen lag

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 976
Ik zag ons lopen, daar mijn ouders en ik, onder Gouden Regen, groene bomen, bruine boomtakken en op zilveren tegels. De straatlantaarns schenen in de duistere, donkere avond, bijna nacht ! Ik liep daar met ze, altijd bij ze tussen hen, hún beschermend en ik liep, ergens, achteraan. Achteraan in een bepaalde ontwikkeling...…

Wat?

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 823
Deze vrouw, met bruine ogen Ziet de man en herkent. Gevoelens die niet mogen, Wat kan zij doen? Zij rent. Zijn wezen brandt na, ze zucht Het roept haar terug, ze bedaart. Zij denkt in haar bange vlucht, Wat zal zij doen?…

Kleur bekennen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 401
Noem ze wit of zwart de wolken mooie woorden en verzwijgingen waarin ik gemakshalve blijf staan terwijl een stap dichterbij eenvoudig is Ik hoef niet veel misschien wel niets van jou te weten om kleur te durven bekennen: bruin mijn gedachten, bont mijn gevoel, zonder roze schaamte – mijn allerhoogste en mooiste, eerlijke…
Zywa10 augustus 2020Lees meer >

tenslotte

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
waar we heen zouden gaan waren we bij aankomst al vergeten op de plek waarvan we dachten al eens eerder te zijn geweest meenden we ons te herinneren afscheid te moeten nemen van ons lichaam dat hier ooit sliep de ademtocht die hier stilviel in theewater op een vooravond of bij schemer in een bruin bierflesje bij sommige dingen stonden…
Iniduo13 maart 2018Lees meer >

Tollende blaadjes

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
Ze hingen, tot het groen verdween langzaam werden ze bruin en als je denkt: ze vallen een voor een dan is dat dus niet juist. Herfst heeft zijn intrede gedaan dat is duidelijk, oh ja je ziet de blaadjes vallen gaan tollend om hun as ook nog.…
An Terlouw23 september 2020Lees meer >

je donkert je stem

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 749
ik heb je gezien nooit was er schaduw van anderen je straalde een eigen fel licht een sterk gezicht met fonkelende ogen waarin blauw en groen net dat tikkeltje bruin moesten gedogen je lach is innemend en parelt je tanden handen gebaren de taal van je lijf je donkert je stem als je vraagt of ik blijf mijn handen zijn open…

Stille wonderen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 420
ik heb stille wonderen in je ogen gezien het panoramisch voorbij trekken van eindeloze toendra’s in de kleuren oker bruin en geel bleven lege zielen van woestijnen heel het majestueuze dak van werelds grootste bergmassief in contrastheroïek de zwartblauwe atmosferische dood die ruimte ziet in oneindig gebied samen zijn we opgestaan…
wil melker23 februari 2019Lees meer >

GROEIT BREDA 'S GROEN ?

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.440
Ergens aan de singels ligt een omheind veld waarin verstild verzonken velerlei klanken schuilen zuchten van hen die voor het leger werden gekeurd kreten van de krijgsoefening enige bomen kijken tevreden neer op de geschoren bruine grond die wacht op inzaaien en spoedige beplanting rijen bloemen langs het hek laten al hun kleuren…

Verf overschreven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 113
mijn harde kern die niemand ziet - wie ik ben in mijn eigen herinnering als het ware van binnenuit gezien, wat een fantasie is omdat vanaf het begin de buitenwereld haar kleuren in mij mengde zodat ik nooit kan weten wie ik zou zijn geweest in oorlogstijd, droogte of cholera - een gouden held, rozenvingerige liefde of een stinkend bruine…
Zywa20 juli 2026Lees meer >

Laatste bruine beer in Pyreneeën gestorven

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
De laatste berin van Europees ras peuzelde onlangs haar laatste tapas. Wie nog een vel koopt wordt dus flink gestroopt door oplichters met een jagerstas.…
Aramis31 oktober 2010Lees meer >

Mijn spiegelbeeld (eenakter voor twee personen)

netgedicht
4.3 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.625
achter niets en alles is te zien hier, lijk je, ogenschijnlijk, in het luchtledige opgegaan vor mir steht Kaffee, auf einem Tisch: eine große braune quadratische Fläche in einem verkommenen Herrenlokal mit altmodischem Ornament wo alle Menschen sind aber einander nicht erkennen voor je staat koffie, op een tafel, een groot bruin…

Muren praten immers niet

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 681
Het was weer zo’n avond waarop eenzaamheid zo bedreigend was de televisie niets te bieden had elk boek al uit gelezen leek de telefoon bleef doodstil het huis benauwend een dik uur later stapte ze een bruin café binnen het was er gezellig druk een geroezemoes van stemmen ze vond een plek aan een tafel vlak bij de bar bestelde een wijntje…
windwhisper1 augustus 2009Lees meer >

Narcis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 293
Van het strand sloeg ik het duin in Een bruine lege vallei lag daar eenzaam voor mij met slinger pad Met de wind in mijn rug woei het helm naar èèn kant Op en af ging het en ik gewaarde in een kom èèn gele narcis wilde ‘r bijna een foto van maken Zo fier, alleen in dat bruine duin Achter een volgende heuvel stond een groepje narcissen…

heem

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 12.139
met blote handen restaureer ik de oude foto van ons huis en de kleur neemt toe een veegje speeksel verwijdert een vlek kaal de linde, bruin de beukenheg geen dahlia’s meer de rok van m’n zus bolt en vader staat pal aan de weg ik strek m’n armen, vogel met m’n mouwen de dakpannen zijn te blauw ingekleurd onder de grauwe lucht…
Gerhard Jansen18 september 2001Lees meer >

GSM

netgedicht
3.7 met 47 stemmen aantal keer bekeken 7.692
Zij zit verscholen in het scherm van haar gsm, benen over elkaar bezig te zijn, haar been wipt op en neer, met één toetst zij als Luky Luke met ’n vinger een shaggie rolt en sneller schiet dan schaduw valt Haar zonnebril trekt zij omlaag zodra zij ziet dat ik te diep in haar bruine ogen duik Zo kan zij weer koel, afstandelijk zijn haar…

Tijd voor een sigaret

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 571
Een groene en een bruine vlieg vermeien Op de tafel naast mijn schoot Soms op mijn blote been of tenen En ik drink koffie Een vuilniswagen met klagende sirene Doet mij een verte beseffen Die ik zien, voelen En ook niet doorgronden kan Ik vergeet alles Tijd om me weer op de liefde te storten Nog één keer vullen dat leeg Wanhopig ongewassen…

Inversie

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.153
Een bruine massa dood overspoelt de aarde zinkend van zwaartekracht, verdrinkend van ellende en leed, zonder hoop op adem stikkend in de vloed van bladerpulp. Alle liefde is ernstig bekoeld, vuren roken een uitgedoofde macht. De bomen naakt en zonder kleed happend naar zon, loos bikkend de steenhouwers van uitgeputte hulp.…

Dodenwals

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.499
Waar nevelen wervelend lokken en met Witte Wieven sjansen moerassen rottend geuren bomen bruin en zwart verkleuren daar wil ik eindeloos met je dansen Lachend zwierend draaien gierend om het stervend licht dat ondergaat in donkerblauw zich schemer hult in diepe rouw voor de duisternis gezwicht Verloren gaand in de omhelzing van kille…
sacrajewa16 februari 2003Lees meer >

De geur van lavendel (1)

hartenkreet
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.281
Je stierf oude jaren geleden toen waren onze vingers jong ze roken naar lavendel en prille tederheid we vulden onze longen met dromen in het rood morsten lentedagen in ‘t licht zo eindloos lief wat ik zag was het begin vogels daalden en verzamelden op je schouder de zomer verbleekte in je korte, bruine haar plots lag…

Herfst

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.684
Achter de oude kloosterwoning Hing wat rode zon… Onder goud-getinte linde Bad een jonge non Heur gelaten ogen droomden Onder blanke doek, Naar de zwart’ en rode letters Van ’t getijden boek… Langs de wegskens was geprevel Van wat blâren bruin…; Aan heur voeten bogen schrale Violieren schuin Als ’n dode^illusie, die ze Lang vergeten…
Alice Nahon10 december 2004Lees meer >

Natuurschoon

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 651
De kou omhelst mij innig Wanneer de zon gaat rusten Cicades zingen niet ver weg Een liedje voor het slapen gaan De dauw wacht op het moment Om tranen van kristal te vormen In de vroege ochtendzon Wanneer de schoonheid weer ontwaakt De wind speelt zachtjes Met de bladeren bruin en goud Weggevlogen van de bomen Op zoek naar hun avontuur…