1418 resultaten.
Onbegrip
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
823 Mensen die altijd naar beter zullen blijven streven,
maar nooit hebben gehoord van plezier in het leven,
nooit eens flink uit hun dak zijn gegaan,
en ook nooit eens iets verkeerds hebben gedaan.
Maakt het je dan meer gelukkig als je het hoogste hebt bereikt en alles kan?
Volgens mij wordt je daar echt niet beter van.…
kom over tien jaar terug
gedicht
3.1 met 38 stemmen
16.997 kom over tien jaar terug
de druiven hangen te rijpen
boven ons hoofd
en een griek schenkt de nieuwe wijn
zijn zoon stierf voor vrijheid
kom over tien jaar terug
de troebelste wijn wordt helder
in veel kortere tijd
het gaat om gewone dingen
om schoenen en een dak voor je kind
dan komen ook de poëten
met wijn die steeds sterker wordt
en…
EN OMGEVING
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
927 zo koud als de stenen
die niet willen smelten als je valt
sneeuw daalde neer op mijn geweten
wat bleek ik een integer mens te zijn
zonder aan kracht te verliezen in de schepping
ik maak het groen om tussen te wonen
zonder de klacht maar enigzins in te perken
want van liefde krijg je nog rode oren
alles fluit mee in de bomen en over de daken…
L-Day
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
713 Schreeuwend van het dak
voor het herstel van blazoenen
die tekens hebben gegeven aan contact
tot harmonie na humane opkomst
goed behoevende slag
hongeren binnen een klakkeloos opleverend bestel
als gestel een wezen warmbloedig
de tegels die oplichten voetenwerk
de intentie symboliserend teruggetrokken rioolras
dichterbij reiner en duidelijker…
ochtend
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
862 wanneer de zon weer 't luchtruim pacht
en grif de laatste ster ontzet
lik ik de wonden van de nacht
en zoek de veren van mijn bed
de uil verdween met 't laatste zwart
nu merels fluiten in mijn goot
voorbij de daken, stil, verstard
kleurt zich de einder karmijnrood
onder dit hemels kleurenlicht
komt 't leven stilaan weer op gang
ik smeek…
de ziener
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 ziener
het venster met oude webben
gesponnen in een oud en stoffig verleden
openbaart onder luide weeën
een vergezicht
bolle waterogen in slierten
gespannen tussen daken van stilte
vliegende bacillen van azuurblauw
gehuld in grijze nevel als
vruchtwater van ouderdom
gestold braakselmassief in
druipende grotten verborgen
maar stinkend…
Sneeuw, zonlicht en ochtendgloren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Sneeuwvlokjes dwarrelden van het dak.
Mijn paard kijkt naar buiten,
rilt,
Snuffelt aan de sneeuw.
Ik stijg op,
Stap de frisse buitenlucht in.
Ik kijk naar de opkomende zon.
Ovder de sneeuwitte velden komt een gouden gloed.
Ik galoppeer aan.
Sneeuw stuift op onder de hoeven van mijn paard.
Ik ben in mijn element.…
Krassen op de dijk
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.062 vlak voor ik wakker werd
heb ik een droom gevangen
zij draaide richting het dak
om mijn venster te verlaten
ik groef een gat in mijn geheugen
vond een koffer met oude geluiden
over holland en molens aan de vliet
ik kende het lied van vreemde hand
het walste onder een scherpe nagel
maakte geregeld rare sprongen
over tussenliggend land…
Geplastificeerd
gedicht
2.2 met 40 stemmen
10.734 Boven de daken rekt een onverschillige
lucht zich uit. Buiten nieuwbouwmuren
gapen blokkenwijken gelaten. En hier lig ik,
huisnr 6, in het rechte rijtje buren.
Verscholen tussen lakens. Oren in koepels.
Handen, knieën om mijn kin. Nog zo’n ochtend.
Nog zo’n illusie van nieuw begin. Het huis krimpt.
Minuten kruipen.…
het stokje van de suikerspin
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
790 besprenkeld met een vleugje liefs
zo niet meer te versmaden
groeit het stokje
naar suikerspin
vol en begerenswaardig
door lippen bewonderd
geraakt en gekust als een koningin
in kostbare stilte
zo stapje voor stapje
gedrenkt in kermiskleuren
geproefd en genoten
hapje voor tongstrelend hapje
als dan de draaimolen niet meer draait
het dak…
weekend is altijd feest
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.691 Wat is het toch weer een feest
Wanneer het weekend is aangebroken
En ik even mijn gedachten kan legen in de prullenbak
Zodat mijn emotie en geweten de hoofdlijnen zijn
Voor in het weekend, als ik weer eens lekker
Uit mijn dak ga in de discotheek of als het weer
Eens mooi weer wordt, want dat was het vandaag
Toch wel redelijk en morgen is het…
De wind maakte zich los
gedicht
2.2 met 63 stemmen
10.241 de wind maakte zich los
uit de zee
langs de kust
waar ze een schaduw was
een duin in een jas
wind die spotte
haar aanraakte
tumult maakte vleugels
de regen sloeg over het huis
eerder dan over haar
op het dak en tegen de ramen
weerlicht en de eerste donderslag
het huis zou het verhaal
niet afstaan
niet opensplijten
ze liep weg
in…
Lentekriebels...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
660 de dooi zet langzaam in
ik glij van wak naar wak
ik volg mijn ijle adem
die als een etherische gids
mij voorgaat op mijn pad
de natte sneeuw trekt
zoutkringen op mijn laarzen
de witberijmde daken
geven mondjesmaat
hun laatste pannen vrij
straks dartel ik
kalverblij in een klavergroene weide
trap wild gaten in de voorjaarslucht
‘k…
bruine stad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
773 ik proef het verlaten
in deze stad, bruin en geteisterd
door somber voorgevoel, regen
de leegte gevangen in natheid
alhier klaterend op de straten
zelfs de kieren in de muren
cementloos ademen zij verleden
waar nooit een zon echt scheen
onder daken waar nooit de liefde
bedreven werd zoals verteld in boeken
in straten die stammen uit een…
ziener
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.031 het venster met oude webben
gesponnen in een oud en stoffig verleden
openbaart onder luide weeën
een vergezicht
bolle waterogen in slierten
gespannen tussen daken van stilte
vliegende bacillen van azuurblauw
gehuld in grijze nevel als
vruchtwater van ouderdom
gestold braakselmassief in
druipende grotten verborgen
maar stinkend opkruipend…
Lente
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
596 ik raak bezwangerd
door de lucht
van het donzig groene veld
in mij groeit
weer de vreugde
als de lente over
pril leven vertelt
hoor vogels
hun liedjes fluiten,
voel hoe lammetjes in de wei
ons zo vertederend bewerken
en wij hen opgetogen in
onze blijde harten sluiten
het is lente, het is weer lente
roep het van de daken…
Zonder één dag ouder te worden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
632 Gesprek waar geen woorden
Voor nodig zijn -
Samen genieten van het
Hemels vergezicht dat
Zich hier aan ons ontvouwt
Zacht zonlicht dat de
Bergen in de verte kust
En zelfs de laatste
Hooggelegen sneeuw
Weet te verwarmen
Kabb'lend water van het
Meer dat ons verzen zingt
Omgeven door olijfstruiken
En een terras dat een dak…
Vogels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
780 'k mij pas later
toen ik wakker werd en
een heel nieuw leven begon
~~ ~~ ~~
Betonnen erecties
van nu, hingen toen heel erg slap
verscholen in breinen
was echt alles reeds opgetekend
Vogels, net als eerder
vliegen hun bekend traject
~~ ~~ ~~ ~~
Nieuwe economie
als oude wijn in nieuwe zakken
Doorgaans vliegen vogels
vanaf de daken…
Gevlogen
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.669 Toen zij het dak afstofte
ontbrak trap en tree.
Het venster was gesloten.
Met een hand voor ogen tuurde ze.
Ze was sowieso naar boven georiënteerd
de laatste tijd.
Toch onverwachts
is zij vredig klapwiekend
weggevlogen.
Het raam stond op een kier.…
IJkpunt
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
531 Aan mijn vrienden in de Open Hof
Jezus kun je niet volgen
Door stil te blijven staan
Je geloof in Hem kun je niet
Alleen met de mond belijden
Mijn ijkpunt is Hij,
Die ik vond in de huiskamer
Van ontheemden en verdwaalden,
Medemensen zonder huis, zonder dak,
Zwervers in de volksmond genoemd -
Hen mocht ik dienen, met koffie,…
en ik begreep
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 in een stad, nog nooit geweest
een land waar mijn lief is
liggen ook mijn voetstappen
hoor de echo
van onze stemmen
daar waar het altijd oorlog is
lopen wij samen
hand in hand
slapen op het dak
alsof er geen afweergeschut is
kijkend naar de sterren
in het zachte ochtendlicht
net voor ik me bewust ben
van mijn leven
waar mijn onschuld…
Antimoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
419 er bevolkt mij een lichtzinnig gemoed
zelfs nu luchten zwaar op daken leunen
ik doe me aan schijngestalten te goed
teneinde op rauwe voet te steunen
luister, daar krassen zielen zich een weg
langs erfgrens, Hoogmoedse Hymnen
gezang, hun aller koppen boven de heg
misschien om te zoeken zonder te vinden
vroeger waren er nog eens tijden…
In de aderen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
712 Er is een land waar sporen worden
achtergelaten zonder ze ooit terug te vinden
de wegen zijn er zwak en vaag
geen huizen aan de flanken
de geesten van het landschap
wonen zonder dak en wand
vlak zijn de velden zelden
grillig de waterranden van de oceaan
sentimenten slaan op holle rotsen de trom
de melodie van de maanstand bevrucht
het…
Nafta
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
463 dit verleden herkent zijn
stemmen, verdooft het
licht tussen morgen en
avond, met handen die
houden, met daken die
het onweer weren. Dit
huis behoudt zijn muren,
ook als het kraken van
zijn vloeren de voegen
vult tussen de tijd en het
heden.…
Vooruitblik 2016
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
562 Ergens valt een bom, een blindganger
op een huis door het dak, maakt
een gat in de vloer, blijft steken
Verbaasd kijkt een gezin omhoog
angstig en met schrik in de ogen.
Een wonder is geschied tussen
hemel en aarde, want er is meer
dan geluk hebben en geloven:
de allergrootste kracht in het kleinste
gevangen in een uranium atoom.…
Verlaten dorpje in de Franse Cantal
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.025 ze zijn nog maar
met enkele bewoners
in 't vervallen dorpje
op de heuvel
vergeten en in
de tijd verloren
primitieve boerderijtjes
waarin comfort ontbreekt
's winters vochtig en tochtig
lekkende daken en muren
veel verrot hout
't ruisen van de wind
door toppen van kale
dikke beukenbomen
het dorpje is reeds
dood en koud…
De Muur - DDR
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
679 Je woonde aan de foute
Kant van de muur
Dat had je zelf niet gekozen
Het werd je opgelegd
Elk uur
Je mocht niets meer weten
Je kon niets doen
Je kreeg wel eten, een dak
Het leek eerst wel ok, toch toen
Nu ben je weer vrij
Maar niemand weet
Hoe het je vervormd heeft
Geïndoctrineerd
Één hete brij
Nu hoop ik
Dat je ondanks alles…
Stilte van woorden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
435 daken biggelen tranen
je huilt - en ik huil met je mee
bliksem schiet door
lucht - de vogelvlucht -
donder doet de aarde beven
tot de zon straalt aan
de blauwe lucht
je lacht - en ik lach met je mee -
tussen rood en wit
geveerde pluimen de teevee
met de gordijnen voor het zonlicht
gesloten spint zij een cocon van kleuren
in…
Eikenprocessierups
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 rood-witte linten
om de stammen
we zien ze
weer hangen
busjes
met op het dak
een hoogwerker
in een wit pak
zuigt hij
de rupsennesten weg
of spuit hij
met gif alles dood
de rupsen
maar ook de rest ?
nestkastjes hangen
koolmezen vangen
veel rupsen weg
maar niet genoeg
rupsen indammen
met beleid
en behoud van
biodiversiteit.…
homeland revisited
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
490 de weg naar het huis bovenop
de berg maakt een beruchte
bocht scherend langs
het ravijn waarin jij
verdween nabij het
stugge bergdorp van
onze ouders je
kwam niet meer thuis
een dans macabre
tussen onbenaderbare
bergen van zoekend licht
weerspannige bergen
doen wat ze willen
een boom sloeg een
gat in het dak ik kijk
de…