Alle inzendingen over geen schijn

3707 resultaten.

Sorteren op:

Het illusieparadijs

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 458
Droomkleurig als ze waren verwachtingen doordrenkt van rozengeur vol open deuren naar de toekomst met de schone schijn van als en dan maar het was een sprong naast het gat in de lucht recht in de geslepen messen van wat het noodlot leek maar eigenlijk gewoon de realiteit die zich niet weg liet dromen rest de repeterende vraag: hoe desillusie…

Zielsvertrouwen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
er is iets dat ons kleiner maakt tot een knus en bijna kneuterig formaat geen kale ruimte om in te verdwijnen wel licht in elkaars ogen laten schijnen een warm contact van raken het intieme fluisteren van samen praten wij moeten ons steeds groot en staande houden maar zonder die decors hunkeren wij naar zielsvertrouwen…
wil melker17 februari 2013Lees meer >

Als, dan

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
Als het zo zal gaan Als jij nu schetst, Dan zullen we uitstappen, Elkaar omhelzen, Missen zullen we elkaar ook - Maar vergeet niet: Alle samen is schijn Op de weg die je aflegt In je leven - Liefde vind je overal, Op alle wegen, maar Trouw, onvoorwaardelijke trouw, Woont met niemand samen, Ze woont alleen…

ZON ZIT BINNEN ONZE VREUGD

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 968
Geen slag, geen schok, geen ruk kan liefde scheuren uit de hemel daar wij schijnen. De ganse wereld mag verdwijnen: Zon is de kern van ons geluk.…

Hitte

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
Temperatuur daalt als wolken met de zon spelen en wind, een koude douche of een duik in zee even verkoeling geeft wat een verademing is voor velen maar dan, als wolken verdwijnen gaat de zon weer uitbundig schijnen en slaat de hitte genadeloos toe ik zeg dit niet om te klagen maar hitte maakt loom en moe...…

Het altruïstische zijn

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 464
hoe kon het zo vreselijk misgaan met het altruïstische zijn wij gingen voor hebben nog meer bezitten behouden in angst en pijn dat binnenhalen bleek een groteske vergissing het meerdere was valse schijn allen hadden samen moeten zijn in delen niet ik steeds beter dan jij respect en om elkaar geven zonder macht en geld gewoon…

Bevestiging

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
Naar status en schone schijn. Naar mensen die moeten bevestigen. Dat wij recht hebben om te bestaan. Dat wij gewenste en geliefde mensen zijn.…

Ons einde

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Denken aan dat ene moment dat ooit zal komen een ieder bestemd Pijn het einde is daar de laatste adem het leven is klaar Somber zijn de gedachten voor het moment wat je kan verwachten Donker is de duisternis pikdonker als het doek gevallen is Dan komt hét licht dat gaat schijnen aan de horizon en alle problemen zullen verdwijnen…
Leidy6 november 2016Lees meer >

Dichter wandelt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 580
zon speelt kiekeboe lichter wordt sneller donker De winkels leeg etalages vol snuisterijen De straat klinkt hol kinderkopjes schreien doe me 'n lol Heer, laat zon schijnen op de gevels van dit Maasstadje: Ravenstein.…

Een standbeeld van woorden

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 701
Ik maak voor jou een standbeeld van woorden zodat ik je letterlijk de hoogte in kan prijzen en de zon er op kan schijnen zodat het fonkelt en schittert en ik noem het "de liefde", bekijk het, koester het, maar raak het niet aan want ze snijdt en kerft in je ziel waar het littekens achterlaat die zelfs na jaren niet verdwijnen, maar…

Vagevuur

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 765
Het hemels paradijs, daar schijnen heiligen te wonen. Wij zijn daarvoor veel te goed. Ons vagevuur is middelmatigheid. Is waar we leren moeten, wat liefde is. Wat kwaad. Wat goed.…

net zomin ik fluister

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 426
terwijl waarheden ontvouwen onder ede verklaard het evenbeeld dooft luwte hoorzaam blijft het idee nestelt schijn bedriegt we ons in kielzog vervoeren men voorouders herdenkt waarmee woorden uitdrukken oren zich vullen dagen zich stapelen vulkanen slapen de straat, het park zolang ik luister…
Iniduo30 december 2025Lees meer >

Aan de Hermes van Praxiteles

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.107
: Onder de blonde val van vlossen weeld' Dat zuiver oog dat God in moeder mint, - Zo door het floers der eeuwen, dat haar blindt, En 't wee der wereld, dat haar u verheelt, Zovaak glimp van geluk de schemer deelt, Groet ziel van ver u, als die man dat kind: O ziel, o glans die 't oogeblank gelaat Omvloeit zoals de eedle steen zijn schijn…

Wonderland

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.417
1 Er is een helder, overal een schijnen hier. O- ver de zee, lichtend pad zuiver zout in leven. 2 Er is geen ondergaan, enkel een warme hand over velden van muziek. Aan de oever, in het lied van dageraad. 3 Geluk groeit in het woord van zwijgen, stilte in kleuren op het doek van toekomstdromen.…

'T LIGT ALLES WEEROM WITGESNEEUWD

poëzie
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.841
Ze vinken en ze kwinken mooi, ze schijnen wel tevreden, maar... Here, spaart uw vedervolk van ‘s winters eendlijkheden*! * eendlijkheden = narigheden die met de winter gepaard gaan…
Guido Gezelle21 december 2002Lees meer >

Zij kwam nog op tijd

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
Mijn blikken zijn roest gestaalde hardnekkigheid verzet tegen de schijn dat krassen mij verwonden. Ik viel diep in haar en vond een tweede adem nieuw ijzer om te roesten bottende twijgen aan stam. Zij kwam nog op tijd om in liefde te geloven in metalen die smelten als hardheid ze dwingt.…

Anthurium

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 923
Zielig sta je daar te staan eenzaam starend uit mijn raam Dit is veel te kort dit hoort niet zo te gaan In de stralen van de maan en van schone schijn ontdaan word je een schim van je schamele bestaan Met je laatste restje kracht diepgeworteld, onverwacht beloof je mij dat je nimmer zal vergaan Maar je geel wordt nooit meer groen…
Isis7 juni 2008Lees meer >

Getij

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
Schijn me binnenste buiten vloei druppelsgewijs terug naar de zee verdwijn in de golf wees wassend gelaat mijn gedachten zijn vrij strooi ze af en terug getooid met schelpen het geluid van de baren brengt ze fluisterend dichter bij © Rudi J.P. Lejaeghere Opgedragen aan Iris Van de Casteele Juni 2008…

Lichtje van liefde

hartenkreet
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.707
Dat laatste is natuurlijk schijn en laat mij liefde voelen tot in het hart maar het lichtje moet ook weten dat het mij geenzins erg verwart.…

herfstzon

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 674
Als je zon niet meer wil schijnen en je regen druppelt neer. Denk dan aan die lente tijden. Dan verander je je weer! Laat je zon die wolk doorbreken. Laat je warmte tot je toe. Dan komt vanzelf jouw teken, Ik ben mijn regen moe!! Ga dan zonnen tot het duister en warm je bij het vuur.…
gizmo8 november 2007Lees meer >

Het verstandig antwoord

poëzie
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 6.327
Opdat wij vergenoegd en vrolijk zouden leven; En al wat ons die wet verbiedt, Is, hoe, 't ook schijnen mag, ten onzen voordeel niet, Wil iemand dan gelukkig wezen, Die leer gehoorzaam God te vrezen.…

volwassen zijn..?

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.199
Men denkt nu dat ik groot geworden ben, al is dat alleen maar schijn, 't verschil is dat ik mezelf nu ken, maar ik blijf nog altijd even klein.. En misschien wil ik dat wel blijven, geen verantwoordelijkheid, geen plicht, me eigen wereldje beschrijven, omdat het kind me nog zo goed ligt..…

Laat mij leven!

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.187
Ik snap niet dat het mogelijk kan zijn het gaat van ongemakkelijk naar hel maar misschien is alles wel schijn, misschien ben ik het zelf wel...…

De maan

hartenkreet
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.427
Het maanlicht zo helder En toch zo koel De sterren aan de hemel Elke nacht kijk ik naar hen En hoop dat jij er ook naar kijkt Zover van mij vandaan De maan en sterren Schijn voor ons Je gaf je zelf aan mij En ik werd toen de jouwe De maan En de sterren keken toe Hoe wij elkaar toen vonden Het zonlicht dreef ons uit elkaar Het…

waarom?

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.604
Waarom blijven sterren schitteren als ik de glans niet meer kan zien Waarom blijft de zon nog schijnen als ik de warmte niet meer kan voelen Waarom blijven dagen zo lang duren als de tijd geen bondgenoot meer is Waarom blijven dromen leven als ik de slaap niet meer kan vatten Waarom blijf ik van je houden als we elkaar nooit meer gaan zien…
Indy13 december 2008Lees meer >

Binnenkant

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 880
mijn bloed stolt, mijn adem stokt jouw messcherpe blikken stuiten tegen de koude hardstenen wand die mijn ingewanden beschermt tegen een onvoorzien bruusk attaque van mijn welgeconserveerde bolster al mijn schone schijn verbrokkelt totdat zij volledig oplost in het niets en jij echt onbeschaamd indringend recht in mijn kale naakte ziel staart…
Marianne30 oktober 2006Lees meer >

Blikveld van dromen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 531
Door warrig geheugen het gebroken ijs ontlopen dusdanig ontroerd dat verder bevriezen geen doel had tot de conclusie gekomen om eigen woorden begrijpend de maan weer zien schijnen boven duinen en zee in het blikveld dromen dagen van vroeger vragen besluitend zonder antwoorden doorlopend de wanen een broek voor de nacht.…
mobar16 januari 2009Lees meer >

Ver-raad

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.645
De zon mag voor eenieder schijnen toch gun ik het de een meer dan de ander, net als met regen ik kijk je aan, en fladder nog niet weg.…

Openbaar

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.396
Mijn hartstocht niet verborgen in duistere kou waarin ik vanuit licht wil schijnen en vlammende liefde wil werpen op ijs tussen afstand met jou. Niet alleen duister wil ik lichten maar vederlicht jou dragen door warme dagen die licht uitstralen van jou naar waar de bron vandaan komt die jouw warmte omhelsde.…

Sterven is niet eenvoudig

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 662
Geen koele nacht die me wakker laat in dromen die mij ontmoeten en ik het duister getijdeloos laat gaan terwijl de echo sterft in het wit van een barak sterven is niet eenvoudig wanneer ik waad door het rijke licht dat me tracht te doorgronden en ik dankbaar ja toch wel, mijn evenbeeld laat schijnen in de glinstering van je ogen…
elze4 september 2009Lees meer >