Alle inzendingen over gelaten

2035 resultaten.

Sorteren op:

Moegestreden

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.286
Vandaag verbergen de schaduwen niet langer meer de woorden op je magere lijf, moegestreden leef je langzaam verder, de leegte achterlatend in de assen van je gelatenheid.…

Verdronken

netgedicht
4.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.750
Het okeren kind zenkt het verstrikte gelaat een laatste maal naar de schokkend rivier.…

ja

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 811
Ja waar moet ik nu weer heen de moed weer in de schoenen gezakt de wereld heeft me weer eens hard aangepakt waar moet men zoeken voor wat liefde op de lippen toch weer op de rotsen uiteengespat ben ik het al zat nee mensen zo gaat dat zweven in het zwarte gat geen traan gelaten kan ook niet haten alleen maar denken aan de momenten van…
marcus neuborg19 september 2008Lees meer >

Beetje Dom

netgedicht
2.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.250
Vlug naar beneden, kom Vierhonderd vijfenzestig treden Het is niet zo slim, zelfs een beetje dom Metgezel in alle staten, autolampen aan gelaten…

De neuroot

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.384
Hij telt de messen in de lade geen twaalf maar dertien in een dozijn hij ijsbeert en zegt zeurend lieverd voor nog een mes is de la te klein Gelaten en zwijgzaam ziet ze toe hoe hij een mes uit het laatje haalt ze heeft er zich bij neergelegd en leest in zijn blik hoe ze heeft gefaald Hij zal het mes voor haar verstoppen trofee van roemloos…

zijn verkNIPte liefde

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 496
als een waterjuffer sierlijk beweegt zij door het huis haar thuis vol warmte en verwondering aan de wanden van haar immer stralende gelaat puurt zij liefde uit de stenen van zijn veel te lang verweerde en mogelijk versteende hart zij is de nimf in vrouwenkleren waarnaar hij zo lang heeft gesnakt hij vindt soms ook een antwoord op de vragen…

Even gelukkig

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 530
Eenzaam vertwijfeld verhit willig van liefde in mijn bed zijn foto wist alle schaamte bewust zocht ik op het net En als wij de liefde bedrijven hartstocht in al zijn vormen symfonie vol van passie, even blij hij is betaald, doch even van mij Dan nestel ik mij in zijn armen mijn handen strelen zijn gelaat liefde doet mijn hart verwarmen…

Straks Pasen

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 864
Zij ging ook takken zetten in een vaas wij namen samen de lift 't was straks Pasen en gaan die bloeien vroeg ik haar nou ja die gaan wortels schieten zei ze en dan plant ik ze in de tuin ach zo zei ik en lachte haar even aan de een denkt aan bloemen en de ander aan wortels de tuin speelde in haar hoofd ik las het op haar gelaat…
delius29 maart 2009Lees meer >

Zonderling

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 959
De maan staart gelaten naar haar evenbeeld. Als rimpels op vellen trilt het water tot de voeten van de zonderling. Voor dag en dauw ziet hij de druppels aan zijn vest. Zijn snik de laatste, als hij ook nog even huppelt bij de laatste vonk van zijn eigen vuur. Hij slaapt vannacht, in aarde, om niet meer te ontwaken.…

Gezellig

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 845
We gaan naar huis Het is mooi geweest het is genoeg Bralt zij met dubbele tong Tegen sluitingstijd van de kroeg Dan vraagt de kastelein aan mij Hou je nog van Haar ben je nog wel blij En ik ook niet meer fris Antwoord gelaten, ach je weet hoe het is Het kan mij door de jaren niet meer zo schelen Soms vraag ik haar om een poosje buiten te…
Ivan Grud18 augustus 2010Lees meer >

Het bos van de wolf

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 687
Een gesmoord lachen in avondrust terwijl feeksen sluiers plukken voor magiërs zonder gelaat regent stilzwijgen neer op het papieren strijkorkest de fagotten wenken hem terug ergens zwenkt een vogel zijn aftocht tegemoet de strijkers wikkelen al strengen om hem te binden zijn tong is rap en zwierig voorop in de bonte maskerade draagt…
Kees Keizer16 december 2011Lees meer >

Als marionet

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 643
heb ze niet in de hand kunnen houden mijn vrienden en getrouwen beschouwde hen als marionet wij baden vaak hetzelfde gebed heb ze langzaam aangelijnd verfijnd in manipuleren kleedde ze in gelijke kleren maar zij dansten niet zoals ik wenste het bleven eigenwijze mensen heb ze los gelaten toen zij hun kruizen hartgrondig gingen…
wil melker12 november 2012Lees meer >

Optijd gered?

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 764
In de steek gelaten sta je langs het spoor je wilt je leven laten niemand geeft gehoor. Plots word je aangesproken door een manspersoon de spanning wordt doorbroken het leven gaat door, gewoon..…

"Weet je wel hoeveel"?

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.212
Zijdezachte ogen strelen jouw gelaat, fluisteren van liefde die nooit meer over gaat. Vragen zonder woorden: "weet je wel hoeveel"? Soms gewoon benauwend, grijpend naar mijn keel... Geen leven kunnen zien zonder jou naast mij, als aan elkaar vergroeid levend zij aan zij. "Weet je wel hoeveel , hoeveel ik van jou hou"?…
4u22 oktober 2014Lees meer >

Schreeuwen hun vergeten

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 453
steeds schroeit slecht nieuws langs kwetsbare plekken ik heb niets om ze af te dekken mijn stenen schreeuwen hun vergeten uit in de woestijn van mijn leven ik heb ze achter gelaten omdat ik hun zwaarte niet meer kon dragen want de meute jaagt de schaduwen na van verblekende sterren ik ben de eenling zonder taal die stilte spreekt…

Verschijning

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 6.087
Om mijn gelaat liggen uw natte handen. Ga niet meer heen. Of laat mij medegaan. ---------------------- uit: Euridyce (1944)…

Faalangst?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 419
De choreografie van angst, het falen, een trein net niet gehaald, mand vol eierschalen uitgegleden op de medeklinkers, uiteengespat in zinneloze verhalen door dezelfde droom te dwalen, voor een spoorboom die niet open gaat, vandalen op hoek van elke straat, zo talrijk als klinkers met een hetzelfde gelaat zo blijven ik hangen…
Pama11 januari 2020Lees meer >

Verlangen

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 763
ik schilder en droom strepen het gezicht krijgt stilaan een gelaat maar ik kan enkel in mijn dromen dwepen als ik lachen wil, terwijl ik even... met je praat!…

Een illuster plot

netgedicht
5.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 437
je lacht zonder woord en geluid de mimiek van je gezicht beeldt het allemaal uit waar je handen zinnen maken in de hoofdstukken van je armen boekt je gelaat een illuster plot snel lezende ogen vangen bot synchroniciteit is niet te integreren als chaos voertaal blijft pas als de delen zich puzzelend naar het eind…
wil melker15 september 2021Lees meer >

Bonte Piet

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 779
Een bonte Piet liep door de straat Ietwat verdwaasd, ietwat gehaast In kleuren van de regenboog Met oogverblindend zwart gelaat En prachtgewaad, z'n kraag heel hoog Gesloten om zijn hals en nek Een pauwenveer van amethist Met een azuren ring als oog Dat hij verdween is extra zuur Helaas, ik krijg nu rust nog duur (volgende keer beter…

het oude flatgebouw

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 734
babylon en etnische stapeling in de zon lakens als een witte vloed uitbundig vlaggend wasgoed aan lange rekken geknepen; op de wind zeilende schepen in een opgeblazen badje een ebbenhouten schatje de zwarte haartjes vast in een kroeskrullen kwast schuin boven voor de woning benen met de kleur van honing links beneden een bleekwit gelaat…

Overwinnen.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.061
De glans raakt los van je gelaat. En je voelt dat je er alleen voor staat. Zeker is het nu moeilijk. Hoeveel kan iemand dragen? Jij bent een vrouw zo sterk en zoekt je afleiding in het werk. Bleek je gezicht, verdwaasd in de kamer leeg van binnen. Gehaast lap jij de ramen om het leed dat er is te vergeten.…

O God, ik heb de geur der vlieren om me henen

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 865
O God, ik heb de geur der vlieren om me henen, en mijn hart - God, gij kent zijn lijden, en Ge weet hoe vaak het, schoon gelate', in pijn zijn dagen leed -, is als een appel-boom, met pralend licht omschenen, die blij zijn branken breidt, waar roze en blank verenen hun perel-kleuren in 't teer weemlend bloemen-kleed...…

Femke, de moeder, de vrouw, de burgemeester

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 539
Mijn krediet voor Femke neemt toe mijn vertrouwen in de mens Halsema mijn gevoel voor deze vrouwelijke burgemeester die vooral haar barmhartigheid toont dat mannen wel kunnen, maar moeilijker want de man heeft geen natuurlijke baarmoeder laat het op zich fout zijn wat Femke heeft gedaan of juist zo gelaten, op z’n beloop gelaten maar zij…

Spiegelbeeld

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 375
Ik lees een soort van tevredenheid op haar gelaat en het besef van schoonheid van elke rimpel die ze in fierheid als een sierraad draagt. Ik omarm haar Mijn spiegelbeeld...!…

Beklemmend

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.675
Mijn dagboek is volgeklad Morgen is een open einde Op de trein volg ik de stroomdraden De dunne boog neerwaarts Ze zingen onbestemd eentonig Sneeuwvlokken smelten op het raam Shaduwvlakken schuiven over het gelaat Een donkere woede zet me klem Snoert de strop om de strot Tilt me op Laat me los Tot ik oplos in een luchtbel Alles gaat…

Over Rozen?

hartenkreet
3.9 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.248
En als het over rozen gaat waarom dan al die doornen, stekend in mijn gelaat? Mijn pad is echt geen rozenpad Maar, zou ik dat wel wensen? Want aan de rozen zitten stekels die ik dan toch zou verwensen... Ik zou pas van een roos genieten als die geen doornen had dan zouden ze mijn pad mogen plaveien met alleen maar rozenblad...…

het kind

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.461
ik houd van het kind dat als een vlinder in de wind door mijn leven gaat ik houd van haar donker bruine ogen en van haar vermogen blijheid te scheppen in mijn bestaan ik houd van haar zwart golvend haar dat een gelaat omzoomt waarvan nog geen enkel mens dan ik ooit droomt ik houd van haar warme huid die geurt als het verse kruid en eerste…

Doorgetrokken lijnen

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.377
drijven in het midden Gelaten met het lot getart in eenzaamheid verlaten zelfs door god onzichtbaar leed verzwaard trekt in het bodemloze putten echo`s wensen woest golvend brullend uit den boze kreten treffen doven kaarsen blikken als blinden dicht druip ik er mijn tijd voorbij en jij mag er jouw wegen vinden…