2035 resultaten.
Moegestreden
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.286 Vandaag verbergen de schaduwen
niet langer meer de woorden
op je magere lijf,
moegestreden leef je langzaam
verder, de leegte achterlatend
in de assen van je gelatenheid.…
Verdronken
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
1.750 Het okeren kind zenkt
het verstrikte gelaat een laatste maal
naar de schokkend rivier.…
ja
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
811 Ja waar moet ik nu weer heen
de moed weer in de schoenen gezakt
de wereld heeft me weer eens hard
aangepakt
waar moet men zoeken
voor wat liefde op de lippen
toch weer op de rotsen
uiteengespat
ben ik het al zat
nee mensen
zo gaat dat
zweven in het zwarte gat
geen traan gelaten
kan ook niet haten
alleen maar denken
aan de momenten
van…
Beetje Dom
netgedicht
2.9 met 21 stemmen
1.250 Vlug naar beneden, kom
Vierhonderd vijfenzestig treden
Het is niet zo slim,
zelfs een beetje dom
Metgezel in alle staten,
autolampen aan gelaten…
De neuroot
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.384 Hij telt de messen in de lade
geen twaalf maar dertien in een dozijn
hij ijsbeert en zegt zeurend lieverd
voor nog een mes is de la te klein
Gelaten en zwijgzaam ziet ze toe
hoe hij een mes uit het laatje haalt
ze heeft er zich bij neergelegd en
leest in zijn blik hoe ze heeft gefaald
Hij zal het mes voor haar verstoppen
trofee van roemloos…
zijn verkNIPte liefde
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
496 als een waterjuffer sierlijk
beweegt zij door het huis
haar thuis vol warmte en
verwondering aan de wanden
van haar immer stralende gelaat
puurt zij liefde uit de stenen
van zijn veel te lang verweerde
en mogelijk versteende hart
zij is de nimf in vrouwenkleren
waarnaar hij zo lang heeft gesnakt
hij vindt soms ook een antwoord
op de vragen…
Even gelukkig
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
530 Eenzaam vertwijfeld verhit
willig van liefde in mijn bed
zijn foto wist alle schaamte
bewust zocht ik op het net
En als wij de liefde bedrijven
hartstocht in al zijn vormen
symfonie vol van passie, even blij
hij is betaald, doch even van mij
Dan nestel ik mij in zijn armen
mijn handen strelen zijn gelaat
liefde doet mijn hart verwarmen…
Straks Pasen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
864 Zij ging ook takken
zetten in een vaas
wij namen samen de lift
't was straks Pasen
en gaan die bloeien
vroeg ik haar
nou ja
die gaan wortels schieten
zei ze en dan plant ik
ze in de tuin
ach zo zei ik
en lachte haar even aan
de een denkt aan bloemen
en de ander aan wortels
de tuin speelde in haar hoofd
ik las het op haar gelaat…
Kasteel
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.106 De boeren morren gelaten.
Kasteel van mijn dromen.…
Zonderling
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
959 De maan staart
gelaten
naar haar evenbeeld.
Als rimpels op vellen
trilt het water
tot de voeten van
de zonderling.
Voor dag en dauw
ziet hij de druppels
aan zijn vest.
Zijn snik de laatste,
als hij ook nog even
huppelt bij de laatste vonk
van zijn eigen vuur.
Hij slaapt vannacht,
in aarde,
om niet meer te ontwaken.…
Gezellig
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
845 We gaan naar huis
Het is mooi geweest het is genoeg
Bralt zij met dubbele tong
Tegen sluitingstijd van de kroeg
Dan vraagt de kastelein aan mij
Hou je nog van Haar ben je nog wel blij
En ik ook niet meer fris
Antwoord gelaten, ach je weet hoe het is
Het kan mij door de jaren niet meer zo schelen
Soms vraag ik haar om een poosje buiten te…
Het bos van de wolf
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
687 Een gesmoord lachen in avondrust
terwijl feeksen sluiers plukken
voor magiërs zonder gelaat
regent stilzwijgen neer
op het papieren strijkorkest
de fagotten wenken hem terug
ergens zwenkt een vogel
zijn aftocht tegemoet
de strijkers wikkelen al strengen
om hem te binden
zijn tong is rap en zwierig
voorop in de bonte maskerade
draagt…
Als marionet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
643 heb ze niet
in de hand kunnen houden
mijn vrienden en getrouwen
beschouwde hen
als marionet
wij baden vaak hetzelfde gebed
heb ze langzaam aangelijnd
verfijnd in manipuleren
kleedde ze in gelijke kleren
maar zij dansten niet
zoals ik wenste
het bleven eigenwijze mensen
heb ze los gelaten
toen zij hun kruizen
hartgrondig gingen…
Optijd gered?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
764 In de steek gelaten
sta je langs het spoor
je wilt je leven laten
niemand geeft gehoor.
Plots word je aangesproken
door een manspersoon
de spanning wordt doorbroken
het leven gaat door, gewoon..…
"Weet je wel hoeveel"?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.212 Zijdezachte ogen
strelen jouw gelaat,
fluisteren van liefde
die nooit meer over gaat.
Vragen zonder woorden:
"weet je wel hoeveel"?
Soms gewoon benauwend,
grijpend naar mijn keel...
Geen leven kunnen zien
zonder jou naast mij,
als aan elkaar vergroeid
levend zij aan zij.
"Weet je wel hoeveel ,
hoeveel ik van jou hou"?…
Schreeuwen hun vergeten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
453 steeds schroeit slecht nieuws
langs kwetsbare plekken
ik heb niets om ze af te dekken
mijn stenen schreeuwen
hun vergeten uit in
de woestijn van mijn leven
ik heb ze achter gelaten
omdat ik hun zwaarte
niet meer kon dragen
want de meute jaagt
de schaduwen na
van verblekende sterren
ik ben de eenling zonder taal
die stilte spreekt…
Verschijning
gedicht
3.0 met 3 stemmen
6.087 Om mijn gelaat liggen uw natte handen.
Ga niet meer heen. Of laat mij medegaan.
----------------------
uit: Euridyce (1944)…
Faalangst?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
419 De choreografie
van angst, het falen,
een trein net niet
gehaald, mand
vol eierschalen
uitgegleden op
de medeklinkers,
uiteengespat in
zinneloze verhalen
door dezelfde droom
te dwalen, voor een
spoorboom die niet
open gaat, vandalen
op hoek van elke straat,
zo talrijk als klinkers
met een hetzelfde gelaat
zo blijven ik hangen…
Verlangen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
763 ik schilder en droom strepen
het gezicht krijgt stilaan een gelaat
maar ik kan enkel in mijn dromen dwepen
als ik lachen wil, terwijl ik even... met je praat!…
Een illuster plot
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
437 je lacht
zonder woord
en geluid
de mimiek van
je gezicht
beeldt het
allemaal uit
waar je
handen zinnen
maken in de
hoofdstukken
van je armen
boekt je gelaat
een illuster plot
snel
lezende ogen
vangen bot
synchroniciteit is
niet te integreren
als chaos
voertaal blijft
pas als de
delen zich
puzzelend naar
het eind…
Bonte Piet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
779 Een bonte Piet liep door de straat
Ietwat verdwaasd, ietwat gehaast
In kleuren van de regenboog
Met oogverblindend zwart gelaat
En prachtgewaad, z'n kraag heel hoog
Gesloten om zijn hals en nek
Een pauwenveer van amethist
Met een azuren ring als oog
Dat hij verdween is extra zuur
Helaas, ik krijg nu rust nog duur
(volgende keer beter…
het oude flatgebouw
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
734 babylon
en etnische stapeling in de zon
lakens als een witte vloed
uitbundig vlaggend wasgoed
aan lange rekken geknepen;
op de wind zeilende schepen
in een opgeblazen badje
een ebbenhouten schatje
de zwarte haartjes vast
in een kroeskrullen kwast
schuin boven voor de woning
benen met de kleur van honing
links beneden een bleekwit gelaat…
Overwinnen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.061 De glans raakt los van je gelaat.
En je voelt dat je er alleen voor staat.
Zeker is het nu moeilijk.
Hoeveel kan iemand dragen?
Jij bent een vrouw zo sterk
en zoekt je afleiding in het werk.
Bleek je gezicht, verdwaasd in de kamer
leeg van binnen.
Gehaast lap jij de ramen om het leed dat
er is te vergeten.…
O God, ik heb de geur der vlieren om me henen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
865 O God, ik heb de geur der vlieren om me henen,
en mijn hart - God, gij kent zijn lijden, en Ge weet
hoe vaak het, schoon gelate', in pijn zijn dagen leed -,
is als een appel-boom, met pralend licht omschenen,
die blij zijn branken breidt, waar roze en blank verenen
hun perel-kleuren in 't teer weemlend bloemen-kleed...…
Femke, de moeder, de vrouw, de burgemeester
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 Mijn krediet voor Femke neemt toe
mijn vertrouwen in de mens Halsema
mijn gevoel voor deze vrouwelijke burgemeester
die vooral haar barmhartigheid toont
dat mannen wel kunnen, maar moeilijker
want de man heeft geen natuurlijke baarmoeder
laat het op zich fout zijn wat Femke heeft gedaan
of juist zo gelaten, op z’n beloop gelaten
maar zij…
Spiegelbeeld
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
375 Ik lees een soort van tevredenheid op haar gelaat
en het besef van schoonheid van elke rimpel die ze in fierheid
als een sierraad draagt.
Ik omarm haar
Mijn spiegelbeeld...!…
Beklemmend
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.675 Mijn dagboek is volgeklad
Morgen is een open einde
Op de trein volg ik de stroomdraden
De dunne boog neerwaarts
Ze zingen onbestemd eentonig
Sneeuwvlokken smelten op het raam
Shaduwvlakken schuiven over het gelaat
Een donkere woede zet me klem
Snoert de strop om de strot
Tilt me op
Laat me los
Tot ik oplos in een luchtbel
Alles gaat…
Over Rozen?
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
1.248 En als het over rozen gaat
waarom dan al die doornen,
stekend in mijn gelaat?
Mijn pad is echt geen rozenpad
Maar, zou ik dat wel wensen?
Want aan de rozen zitten stekels
die ik dan toch zou verwensen...
Ik zou pas van een roos genieten
als die geen doornen had
dan zouden ze mijn pad mogen plaveien
met alleen maar rozenblad...…
het kind
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.461 ik houd van het kind
dat als een vlinder in de wind door mijn leven gaat
ik houd van haar donker bruine ogen
en van haar vermogen blijheid te scheppen in mijn bestaan
ik houd van haar zwart golvend haar
dat een gelaat omzoomt
waarvan nog geen enkel mens dan ik ooit droomt
ik houd van haar warme huid
die geurt als het verse kruid
en eerste…
Doorgetrokken lijnen
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.377 drijven in het midden
Gelaten met het lot
getart in eenzaamheid
verlaten zelfs door god
onzichtbaar leed verzwaard
trekt in het bodemloze
putten echo`s wensen woest
golvend brullend uit den boze
kreten treffen doven
kaarsen blikken als blinden
dicht druip ik er mijn tijd voorbij
en jij mag er jouw wegen vinden…