2600 resultaten.
Het gevleugeld orkest
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
514 de horizon danst
waar het land verstilt
trillen torens
in blakende zon
nog zoekt de vogel
in schaduw een schuilplaats
zwijgt het gevleugeld orkest dat
fluitend de zomer had ingezet
stilte heeft een klein staartje
in de roep om een bruid
verstoren koren krekels
de rust met hun paringsgeluid…
Volg mij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
712 volg mij
naar de goudomrande horizon
volg mij
naar de diepblauwe zee en donkere nachten
volg mij
in de wereld vol wonderen
volg mij
en ik laat het licht weer stralen in je ogen
volg mij
laat mij je gids zijn
pak m'n hand en we zullen samen vertrekken…
Anonieme leegte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 Aangenaam,
mijn woonhuis
is in een straat van nergens
dromen onbevangen
spiegelen eenzaamheid
waarin ik mij thuis voel
in leegte, droeve stilte
onder bewolkte horizon
kom ik tot leven
ik blijf altijd mezelf
een schaduwzijde
aan andere kant van het bestaan
een vreemdeling
die liefde onderzoekt
in het onderbewustzijn
van…
Verre vriendschap
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
801 Er is een verder weg dan hier
op de heuvels achter de oceaan
waar vriendschap brieven schrijft
wanneer afstand
stilte kan overbruggen
is zwijgen tijdloos
en de hunkering
naar aanwezigheid
zonder woorden
in de nacht verzonden
blijft zonder lethargie
er bestaan geen grenzen
aan werkelijkheid van horizon
totdat het zwijgen zinloos…
De weg
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
545 Op wegen speelde wij
onze verlaten route
een oneindige horizon
in het vooruitzicht.
Op wegen deelde wij
gespeelde situaties
maar de toekomst
was op de splitsing gericht.
Ondanks onze rotondes
die wij hadden ingebeeld
rij jij door jouw tunnel
naar het begin van het licht.…
Een graf in de wolken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
463 Een man, een vrouw,
Een zoon, een dochter
Reizen naar verre oorden
Waarvan ze tot dusver
Alleen maar lazen,
Of waarover ze hoorden,
Reizen naar de verte,
Naar ver achter de horizon
En nog voor ze hun doel
Bereiken worden ze onderschept
Door het weerbarstige heden,
Een ijzeren vogel bezorgt
Hen een graf in de wolken…
Val van de eclips
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
736 De horizon nam haar getekende glimlach
en zegende haar in het opkomende zonlicht
haar brede mondhoeken typeerde haar groet
en vertrok in de corona met een verguldde blik.…
sterrenstof
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
627 hoe licht moet
men zijn om
aan de aarde te ontsnappen
hoe ver zal
men gaan om
de horizon te bereiken
hoeveel honger
heeft de zon als
zij de planeten opeet
hoeveel as
is nodig voordat
de zon een ster wordt
hoeveel jaren
duurt het voordat
de oceanen verdampen
hoe pijnlijk
is de sterrenstof waaruit
we gemaakt zijn…
Camouflage
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
553 Met een blik op oneindig
dwalen ze af en gaan
op in de horizon.…
Het nieuwe licht, het nieuwe Koninkrijk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
515 De ochtendstond ontvouwt de dag
De horizon hult zich in ’t nieuwe licht
Rond de plaats waar Hij begraven lag
Hoort men verblijd een nieuw bericht
Het graf geopend Hij is opgestaan
Overwon de heerser van het dodenrijk
En noodt ons met Hem mee te gaan
Als burgers van Zijn grote Koninkrijk.…
Controverse
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
537 Wat zouden bergen zijn
Als er geen dalen waren
Wat zijn rivieren
Zonder oevers wuivend riet
Wat zijn vlaktes
Zonder nevelige wouden
Aan horizon in ‘t verschiet
Wat is een hemel
Zonder wolken
Zonder vogels langs het blauw
Een strand zonder zee
Een zee zonder branding
Een vogel zonder zang
Een helder ochtend zonder dauw
Kortom…, wat…
Lage landen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
600 Bij zonsondergang
zwaaien over de heuvels
van Lage landen
naar oplevende schaduw
gericht naar de horizon
waar schitteringen
met omarming van het licht
tot oneindigheid
slaperige zintuigen
de dageraad betovert
die herinnering
door dal van Lage Landen
met een souvenir
waar de echo nog weerklinkt
keert als een boemerang…
Sporen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
559 De rimpelingen en de sporen,
de verten in de horizon verloren
het steeds veranderende
van 't strand, de zee,
dat neemt het oog,
de lens voortdurend mee
Ze zijn daarom zo blij
als 't zand er vers en eventjes
gaaf uitziet
dat laaft het oog,
biedt rust,
een overvloed van vree…
Gepasseerd station
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Bij aankomst op HS begon het al ...
De hal bleek nog een vrijplaats,
maar buiten hingen gewatteerde dekens uit,
klaar om me in te kunnen sluiten.
Het kantoor voor het station
had de mist herschapen in hotel `Terminus`,
de gasten- en geestenburcht
waar vader en ik vroeger wachtten op de bus.
Als je zo de stad betreedt
waar je tot dan je jaren…
Mis je mij
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
2.285 lege stappen op het perron
een schaduw aan de horizon
wazig treingeel ergens ver
een hemelsblauwe ster
het doffe bonken van de trein
verstoord zijn mijn gedachten
alles is niet meer dan schijn
verweven in stille nachten
ver weg en toch dichtbij ben jij
en de trein rijdt langzaam voorbij
denk je nog aan mij
mis je mij…
Op zilte wind langs noorderzee
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
888 Tussen het bewolkte daglicht
klinken zijn woorden
als een hemelse melodie
in haar zonovergoten wereld
waar liefde
een eigen leven leidt
en haar hart
haar razend hart
reist mee op zilte wind
langs de noorderzee
waar de horizon verstrijkt
een meeuw het eeuwige lied wegkrijst…
Over wegen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
907 Aan het einde van de middag,
als de zon langzaam verdwijnt
harmonieus kleuren vervagen
en mijn horizon verkleint,
sta ik dichter bij het leven
en lijkt het of dat de tijd,
die ons is gegeven,
overgaat in eeuwigheid.
Dan loop ik met jou over wegen.
Praten zachtjes, hand in hand
over liefde, over leven
tot de maan de zon vervangt.…
Blik op oneindig
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
725 De trein trekt een gele streep door het zand
oneindig land tot aan de horizon
ik zit en zwijg
en hoor gedachten malen
in verhalen die ik zelf verzin
's nachts komen ze
de verwijten en vragen
het gebrek aan dagen en het te veel aan tijd
ik verlies mezelf
in zinloos ijver
waarin ik wedijver
met oneindigheid…
nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.133 dag nacht, neem je duisternis
maar als rokken bij elkaar
vlucht weg op hoge benen
de horizon nemend
als laatste horde
daarmee plaatsmakend
voor een kille winterzon
hul ons weer in nachtelijk zwart
als de zon haar avondrood
om zich verzameld heeft
en in roze mijmering
achter de kim verzinkt…
Golf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
842 Aan de zee ligt een horizon
die ik aanvaard en devoot
in bittere uren verbeeld
bid als doel van mijn streven.
Te sterven in wat was
wat was als geweest
en nooit meer gewordt
is alleen aan de overgave
is alleen aan een licht
dat dooft in dronkenschap.…
Maasai
netgedicht
4.8 met 15 stemmen
1.069 Zijn ogen, bleke slakkehuizen
bedekt met slijm,
vermoeden de rode
spiegel van de horizon.
Achter hem huilt de wind
droge tranen
en in lemen hutten
kermen ongeboren kleinkinderen.…
Bij volle maan
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
453 waar komen ze vandaan
de paarden die
bij volle maan galopperen
in weides zonder hek
ik ben niet gek
heb hun hoofden gezien
gestrekt in een meer
dan schitterend gaan
ben ze gevolgd tot
ik het schrikdraad voelde
niet verder kon en zij
verdwenen aan de horizon
nog hoor ik ze snuiven
zie hun staarten wuiven
ik ben niet gek er zitten…
Griekse Tragedie
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
695 een geselende hitte
dorst 't oude wijze land
en drijft meedogenloos
de boer tot flagellant
Sirocco en Zephyrus
schroeien de droge grond
zinderend zijn de luchten
brandend de horizon
in waanzin tergt de ploert
de geest der pyromaan
wouden en wijken smeulen
onder Hephaistos' waan…
Plots
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
850 in de geschifte luwte
zweefde de zeepbel vederhoog
en in de kleuren van de regenboog
spiegelden wij ons
een lieflijk voorjaar
jouw ogen waren het licht
het zicht tot aan de horizon
kleurde met het hoge gras
in gouden gloed
de lome toekomst
gaf jij het sein of was
toch al veel eerder
het einde plots voorzien?…
Fluisterwind en morgenstond
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
626 Fluisterwind
brengt zwaargewichten
waar zonnewarmte
mee jongleert
terwijl maanlicht
bijna bezwijkt
onder loden last
van gevallen sterren
Breng de horizon
maar dichterbij
wellicht valt het tij
nog te keren
als oude angsten
weer verwaaien
in de frisse wind
van verse morgenstond…
Afstand
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
539 meeuwen lokken je mee
de verre horizon
het eindeloze zand
de diepte van de zee
maar die oneindigheid
ruikt soms naar eenzaamheid
en een mens van zout
zou er wel eens kunnen oplossen
het voelt echter goed
om hier de prikkelende pekel
van onder je huid te halen
en achter te laten aan de havenrand
vol van vluchtige bootjes…
Tot op het bot
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
622 Met stenen die nog over water stuiteren,
van her en hot tot aan de horizon.
Hij wou dat hij haar zoenen kon.…
vaar wel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
691 Kijk voorbij
de horizon
droom en kom
vallen in mijn
armen
haar huid zo bleek
haar dialect zo zacht
omdat jij
begrijpt
dat het bloeit
alsof de hemel groeit
het is begonnen
wij dromen
en drukken
het af
op papier
gerecycled
omdat het mag
omdat het leeft
het schrijft en beleeft
rustig in een sneltreinvaart…
koraalrood
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
667 vandaag droeg de aarde
mijn hemel
laag
zoals een horizon
vol meeuwen
je keek naar mij
opnieuw en
nader
vertraagde
de zee
rondom tijd
en diepliggende duinen
slapend in elkaar
geen vragen over onbereikbare plaatsen
of landschappen anders
dan mezelf
het waren momenten van volheid
met bloemen overal…
Tussen jou en de zee
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
885 behouden twinkelt het maanlicht
over het zilte water
ongeveinsd tekent zich
een beeltenis voor later
sierlijke vogelpluimen
vliegen als zeegodinnen
schetsen langs het hemeldak
een zinnebeeld van liefde en beminnen
ademzuchtjes blazen
zanderige hartjes op het strand
de horizon, de aarde
laten zich dragen op je hand
( voor…