733 resultaten.
Muggendans
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
693 en voor de rest
zorge de merel
die ze voert
aan mereljong
op `t nest…
Kleur en geur
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
483 Bleke zon, een woud van kleuren,
Stilte, die je haast nergens vindt,
gezonde lucht, bouquet van geuren,
stil genieten, als een kind.
’t Vee, vredig grazend in de wei,
In struiken, tonen van een merel,
Een natuur, zo toomloos en vrij.
Zo is de rust in een vrije wereld.…
Terug van weggeweest
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
501 Dat enige mees, merel, roodborst
vink of winterkoning aantrekkelijkste zingen en
verfijndste roepen laat klinken tot wanneer ze hun verblijfplaats
zullen verlaten om onbepaalde vliegtijden te besteden in een opklarende hemel.…
Elk volgens zijn natuur
poëzie
3.1 met 14 stemmen
3.396 De mus sprak van vorst en van ijzel,
En sneeuw zo schriklijk hoog,
Dat zelfs de schuwe merel
Aan ’t keukenvenster vloog.
En hoe zij soms van koude
Gemeend te sterven had,
En eenmaal, gepraamd door de honger,
Bijna in een vogelhuis zat!…
Het gras waarin jij lag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 Zo vredig kan het zijn
een paartje op het plein
de merel in de weer
met takjes en een veer
een roze luchtballon
voorbij de avondzon
Wanneer kom je weer, kom je weer?
.....Je hoeft hier niets, je hebt hier rust
.....en ik maak klaar wat jij graag lust
.....Kom je gauw een keer?
.....Wanneer, wanneer?…
WITTE SERINGEN VOOR MARIA
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
455 Een Mariakapelletje gebeiteld in de muur
witte seringen bloeien bij de overbuur
’s morgens en ’s avonds komen er merels zingen
een meiefeest dat als een droom kan beginnen.
Een Mariabeeldje staat onverdroten in zijn nis
heel oud en klein van stuk
draagt sinds jaren de geheimenis
van kommer, verdriet en geluk.…
Jij bent (2)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
550 Jij bent van mij,
van de veldleeuwerik die jubelend naar de zon klimt,
van de koekoek die weemoedig de komst van regen voorspelt,
van de merel die troostend het afscheid van de dag bezingt
Jij bent met mij,
met mij als de pinksterbloem en het oranjetipje,
met mij als de rolklaver en het icarusblauwtje,
met mij als het duinviooltje en de zilveren…
Nabloei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
187 Een merel op het dak. Een stoel die wacht
in de zon. De eenvoudige genade
van ademhalen zonder haast.
Ik hoef de dagen niet meer te veroveren,
ik hoef ze alleen nog te ontvangen.
Terwijl buiten de seizoenen hun wetten herhalen,
blijft diep vanbinnen iets onverzettelijks groen.
Alsof er onder de bevroren grond
altijd weer water beweegt.…
Herfst, voor Ceciel
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
643 haar knoesten takken
moe van de vruchten
die ze droeg
zuchten voldaan alvast
wat bladeren weg
vermoeid van deze
lange hete zomer
voelt ze lomer en lomer
haar krachten in
de aarde gaan en
sluit zich alvast af
voor blaad'ren
die ze nu laat gaan
het gras wordt nog
voor `t laatst gemaaid
de tuin voor
winterslaap gedekt
een late merel…
het Plein
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
669 twitteren de mezen, de merels en de mussen elkaar,
ze pikken kruimeltjes van de drommen toeristen
die rusteloos dwalen langs de oude glorie van het plein.
Het is stil en het gromt in het hart van de Beer.…
Verbond van wrede intenties
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
594 de beukenschraag
herinneren me eraan
de dood
het treft me diep
weet ik dat ik
altijd een kind zal blijven
ingezwachteld ben ik
tot op de oppervlakte van mijn gezichtsveld
mensenkind
de boze natuur
met haar gruwelijke bedoelingen
waarom geen nest oude kraaien
met schrale pluimen, klaar om te gaan
vier pas ontloken kuikens
merels…
Zomertooi
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
553 verkoelend is de schaduw
ze weet elders is een kabbelend beekje
daar zal ze even met haar vermoeide voeten
verkoeling zoeken
straks……want nu is er de fluister
van de wind tussen het gebladerte
dat haar ogen doet sluimeren
heel even mee neemt
in droomland
een warme blos keurt wangen rood
de vrouw, de bomen, het bos gehuld in zomertooi
een merel…
de man met zijn mondharmonica
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
826 maakt hij
de man met zijn mondharmonica
bokkensprongen maar ook pasjes
als een balletdanser
klanken scheuren uit zijn ziel
zweven soms
terwijl bladeren in kringen ritselen
dan houdt hij stil
de man met zijn mondharmonica
zijn ziel als zon
hoog geheven in zijn knuist
van zee en zout
naar aarde buigt hij
voor ons gewone mensen
twee merels…
Als het kalf verdronken is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.065 nadat ons dierbaar kalf verdronken was
hebben we onlangs de oude waterput,
midden op het dorpsplein, met vele
duizenden dode vogels gedempt
met dode mezen en dode mussen
met dode kieviten en dode plevieren
met dode merels en dode kolibries
met dode futen en dode koolmeesjes
met dode kanaries en dode parkieten
met dode goudvinken en dode zwaluwen…
Vrede
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Vrede is voor mij
een merel fluitend op het schuine dak
en ergens ver een antwoord horen op een tak,
een vlakke waterplas, plots rimpelig:
een eendenechtpaar met kuikens achter zich,
gemaaid gras ruiken aan een dijk
het carillon dat speelt ergens tegelijk,
een horizon te zien met huisjes, bos en kerk,
of molen en de wieken aan het werk…
Het ruisen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
475 Ze wil ze laten vliegeren tot hoog in de lucht
tussen de diverse vogelvluchten steeds door,
dan hoor je ook merels en sijsjes als vogelkoor
tussen ‘t ruisen door mijn kind nu dit tij ons bemint.
Woei en waai maar nu danst al het blad
dat was waar ik gisteren nog even voor bad.…
De wereld bestaat in mij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
568 Ik kijk naar
de merel, zijn potig lijf, zijn klinkende strijd
om een gebied; hij zingt niet om niet. Hij zingt
om wat een lied kan redden. Zacht zing ook ik.
Verdraagzaamheid: zelfst. naamw.;
de bereidheid licht door schaduwen
te zingen; te zingen, samen te zingen.…
Herfstzangers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Ze zijn niet alleen en krijgen gezelschap
van enige merels, mezen, roodborsten of winterkoningen
die ook hun aantrekkelijkste zingen en verfijndste roepen laten klinken
Want hoe je het ook bekijkt, herfst is niet alleen tijd van tot ziens maar ook van hallo.…
Een kameraad
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
559 Hoe de merel af en toe kwam kijken.
Nu ziet ze een enorme bladervracht
Maar dat had ze ook verwacht.
De blauwe regen heeft een kameraad gekregen.
Heel stiekem kwam hij van onderaf op.
Stilletjes is hij opgegroeid.
ze weet het is een mannetje.
Dat wordt pas duidelijk als hij bloeit.
De hop, een snelle groeier.…
Zing vecht huil bid lach werk en bewonder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
535 ZING
zegt de merel
ik swing als ik zing
ik doe elke ochtend
en avond 'mijn ding'
in vrijheid zwier ik
door het strakblauwe
zwerk
en zie in de verte
een specht
aan het werk
VECHT
met zijn snavel
van twijfel bevrijd
timmert en hamert
de bast van een stam
"'t bevrijdt m'n gemoed,"
zegt hij
"merck toch hoe…
twee minuten
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
2.316 dan dromen verliezen
want neemt men je leven
om waarin je gelooft
wordt ondanks je sterven
je vuur niet gedoofd
dus zie hoe de oude ruggen zich rechten
als 'taptoe' en 'geeft acht' waren te horen
om vrijheid en vrede die zij ooit bevochten
om hen ook die toen dus het leven verloren
en ieder jaar lijkt juist
doordat die merel…
monachos
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.255 boek na boek
maar geen licht ging hem op
geen vriend verscheen
in het voorbijgaan blinkende
uit de traliën
hij zong in parken
en woestijnen luidkeels
het hooglied van verlangen:
de winter is voorbij
de zangtijd genaakt
sta op mijn duive en kom
een roerdomp riep
een onverstaanbaar antwoord
en reigers snauwden hem af
tot een merel…
amos monachos (tweede versie)
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.682 binnen in zijn kluis
las hij boek na boek
maar geen licht ging hem op
geen vriend verscheen
in het voorbijgaan blinkende
uit de traliën
hij zong: de winter is voorbij
de zangtijd genaakt
sta op mijn duive en kom
een roerdomp riep
een onverstaanbaar antwoord
en reigers snauwden hem af
tot bij het eerste licht
een merel…
Sneeuwstilte
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
862 asfalt,
de sneeuw verbergt het vuil van de gewone straten,
met donzig wit, bedekt zij alles wat ik vergat,
verbijsterend mooi, de stilte die de sneeuw laat horen,
elk onbeschoft, ja onbeschaafd geluid dempt en dempt ze,
ze streelt de stoere, puntige stad met haar zachte handen,
ze steelt het geluid van dronken, opgeschoten jongeren,
ze gunt merel…
Hun voetstappen in ons huis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 Een mus, lijster en merels zingen een waarlijk Hooglied.
Ja het heeft gewaaid dus ik heb leed meteen uitgezwaaid.…
tien voor tien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 gebladerte
ervaar ik op balkon met koffie en gebak
het zweven op een zalig’ zondagmorgen
totdat opeens het luiden van de klokken
door keurig katholiek en precieze protestant
het zwaar gedreun van het geloof
met golven draagt naar rustend recreant
en dwarsbomend demonstrant
het krijsen van de kraai
het gegil der meeuwen
de lofzang van de merel…
Merelloos
gedicht
3.2 met 6 stemmen
3.132 Achter de kastanje die krankzinnig is
geworden van de brullende merels, heel
mooi zoetgevooisd melodieus maar toch
als woedt er een uitslaande orgelbrand
in de kathedraal (komt allen nu samen
met blus dan wel spade, geen kelken Aärons
geen klokjesblommen!…
Lenteleven
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
939 De lentewind wiegt de seringen
die bloeien in witte en purperen pracht
en ’t jonge lover waar de merels graag zingen
of kwetteren tegen een regennacht.
De lente baart overal nieuw leven
en iedere kale tak krijgt weer zijn blad
wintermensen kom je met een blosje al tegen
en de trouwste huismus gaat zelfs weer op pad.…
Schone mama
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Op die dag die merels met hun zanggeluid,
de nesten met vederdons en het bij takjes
rondkijkende in de natuur ook dat ene uur
waarop ook toen alle wolken voorbijtrokken.…
Dolen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
452 Ik ging uit dolen dacht ik
En ja, dat ging ik ook
Diep in mijn jas gestoken
Als mist- of ochtendspook
De stad was nog verlaten
De straat een leeg decor
Niemand om mee te praten
Dus doolde ik maar door
Bij bomen zag ik toen een strijd
Van merel fel en eekhoorn rood
De pluimstaart schoot de kronen door
Met in zijn oog de dood…