1594 resultaten.
Gaudete
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
567 Verheug u want de komst des Heren
is nu nabij; Hij talmt niet meer.
Leg al uw zorgen bij Hem neer
en laat uw vreugde steeds vermeren.
Hij komt, de wereld wacht op licht
en zal herschapen zijn tot vrede;
Hij doet de deur naar 't onrecht dicht
en brengt gerechtigheid dan mede.…
Mevrouw Kim Jong-Un.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
430 Het uitgestreken gezicht van Kim Jong-Un verraadt niet dat hij getrouwd is met de charmante vrouw, die de laatste tijd steeds in zijn nabijheid is.
Kortgeleden kon men in Noord Korea kennismaken met Mickey Mouse.
-----------------------------------------------
Recentelijk is Kim Jong-Un getrouwd,
Waarschijnlijk met een Koreaanse schone.…
Ineens is alles onbeduidend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
643 Er is nu enkel het verdriet,
de onmacht om nabij te zijn,
de dingen ongedaan te maken,
te zien hoe alles onbeduidend
en van geen tel meer is te weten.
Toch moet je door, je kan niet anders,
het leven vraagt niet om je lach,
je ironie of je verklaren.…
Tegen het verdwalen
gedicht
3.2 met 5 stemmen
10.120 Twee vliegen breken
het raam, weten
dat het je de das omdoet
als je voorgoed je lijfs-
behoud aan gene zijde
ervan zoekt
rommelt de lucht
nabij, stommelt
een vrouw
op de trap
geur van lokroep
verlaten vlinders
bijtijds onderkomens
om vogels, naar vlinders
op zoek.
Gevonden ben je allang.…
ga liefste
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
611 de glinsterende
sterretjes gaan
jou verlichten
jij warmt
je onder
de gloeiende
zon
de volle
maan maakt
jou licht
in gewicht
wat jij
hier niet
meer kon
zwevend rondom
de aarde
bijna nabij
handkusjes zend
jij roept
ik ben
eindelijk vrij
eeuwig geen
pijn meer
noch zorgen
angsten verdriet
't verlangen naar
elders was…
Zo simpel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Deze maand mei ben ik blij
want de kou is voorbij
de lekkere lange zomer nabij
weer warm, zonnig en zwoel
de merel zingt vol gevoel
bij mijn schuine raam
's nachts klein kikkergeluid
uit 't minuscuul vijvertje
de was buiten aan lijnen
de zon die in de middag binnen komt schijnen
het lokken van tuin en van duin
het groen nog steeds pril…
Het bestaan
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
600 De verwelkoming en het afscheid,
de distantie en de nabijheid.
Kleur geven aan het bestaan
verzinken in grijsheid.
De afkeer, het verzet,
het open gaan, en weer dicht gaan.
Het leven verstaan.
Het leven verdraagt het tot en met.…
NAGELSALON
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
603 het vertrek vol weelde
laten dames hun handen
vooral de vingertoppen
kneden strelen insmeren
met welriekende zalven
vele geuren komen samen
tot één aangename smaak
die de zinnen licht verdooft
naar een wereld brengt
waar wensen en betaling
zonder zorgen feest vieren
in een pretpaleis
warme koffiedamp
dringt in begerige neuzen
wekt nabije…
Een paar vegen verf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Schijn is een kunst, een paar vegen
vormen van verf, een intieme ervaring
van velours, huid en verdriet
Een mooier vak bestaat er niet
dan schaamteloos direct nabijheid
en diepte te voelen, zoals in bed
Schijn bedriegt, mijn faillissement
is maar een façade, als een naam
die onwetend aan je gegeven wordt
Schulden heb ik niet meer
geld…
Thuis
netgedicht
5.0 met 44 stemmen
441 glijden
door een
zachte traagheid
scherpten kanten
geen pijn
het moet
of hoort zo
te zijn zonder
irritaties
maar het
discontinue
van de waarheid
geeft onzekerheid
in navraag en
herhaling met
handenvol
twijfels steeds
het ontbreken
van verbindingen
vergroot het gevoel
van alleen zijn
nog voelen
handen de
warmte nabij…
Ontmoeten
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
691 Zal ik je vinden om je
steeds opnieuw te vinden
houden we elkaar
met hart en handen vast
draagt onze ziel de
tedere nabijheid ?
Zijn wij sterker dan
een kloppend hart…
De remmen los
netgedicht
3.4 met 93 stemmen
389 haar ogen
dansten te snel
verloren hun
fixatie als op een
innerlijk bevel
ik zag dat
de rust nabij was
want haar kleine
overwinningslach
had iets opmerkelijks
dat haar rust had
gebracht wij hebben
later onze ontmoeting
tegen het licht gehouden
jouw rust tekent groen
de enige kans tot
verbinden met een
alles of niets protocol…
De berg is hier een vuist
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
9.251 Dood maar toch levend roven,
nabij sterven is hier
een vuist met afgekloven
vingernagels.
Geen sparren, geen dennen
geen kruipend naaldhout,
niets. En de dalen zijn
vol ijs, bedekt woud.
Waar ik vandaan kom
is de nacht een zee
van sterren
en stenen mee.…
de tijd
netgedicht
3.4 met 90 stemmen
23.660 Hier wandel ik in de
schemering
de nacht zo dicht nabij
het is de tijd niet dat
ik nu nog zing
dauw hangt laag over
de vecht en landerij
De stilte heeft zich
al genesteld
in bomen straten en
de stad
in menig huis dooft
men het licht
zij hebben de dag gehad
In de verte blaft een hond
dendert er een trein
ergens gaat een deur op slot…
De kleur van beweging
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
540 in jouw
nabijheid
klonk muziek
in alles wat
de kleur van
beweging maakte
smaakte een
kleine melodie
die symfonisch
harmonieerde
met andere klanken
van diverse kanten
lichte tonen
komen uit
het mimisch
gedeelte de wat
gedragen stukken
uit lichaamstaal
niet ieder kan
meteen de partituur
lezen om preludes
een goed aandeel…
Van heide en sterren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
802 Zoals wij daar lagen
met takjes en twijgjes nabij
een bosrand zonder vragen
het stuifzand dwarrelde blij
Minuten die zich moeiteloos plooiden
in een waar geworden droom
de ranke grassprietjes tooiden
het spel zonder rem, zonder toom
Een roek kwam en streek neer
in het geschilderde licht van de dag
zag goudvinkjes getooid zonder veer
en…
Van heide en sterren
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.273 Zoals wij daar lagen
met takjes en twijgjes nabij
een bosrand zonder vragen
het stuifzand dwarrelde vrij
Minuten die zich moeiteloos plooiden
in een waar geworden droom
de ranke grassprieten tooiden
het spel zonder rem, zonder toom
Een roek kwam en streek neer
in het geschilderde licht van de dag
zag goudvinkjes getooid zonder veer
over…
Zondag stad
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.048 rust op zondag in de stad
Is een weldaad voor het oog
Zo kuierend door mijn stad
Kijk ik naar mooie panden
Statig hoog de herenhuizen
Ontdek de lijnen en de bogen
De zware deuren en hun oude taal
Aan de singels en de grachten
Hun tuinen en de lanen breed
De hofjes die de stad herbergt
Waar ik mij in een sprookje waan
Een wereld nabij…
Vergeven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
574 Maar ergens klinkt 'Gaudete', ja, verheug je
toch omdat de Heer nabij wil zijn.
Hij draagt je moeizaam pogen
en wil je graag vergeven waar je telkens
faalt en niet vergeven kan, nog niet.
Vergeet je grote zorgen en je klein verdriet.…
alo alo
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.592 alo alo
ben je daar nog
ik kijk even om de hoek
zie je zitten
je was een open boek
maar was je nabij vergeten
het beeld was in de verte
danig versleten
je lijkt nog enigszins
als voorheen
de haren wat aangetopt
uiterlijk in een
andere kleur gesopt
wat langzaam zakkende
delen
(die mij voorheen nimmer
deden vervelen)
voor…
Zweem
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
750 De herinnering lekt vervaagt
wat eens samen geboren was
voor iets iemand is geweest
zo nabij verloren gegaan.…
Het kerend tij
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
862 luiden niet meer
maar wel de nagalm
van de bruinrode dood
die de folklore is van herfst
herken ik weer
De nissen gevuld met geuren
die het laatste graf van het leven
weer zwart doet kleuren
spelen mee met de dans
die voltrokken wordt
door een kind van de wind
Oktober herleeft het bonte
sterven en op mijn netvlies
staat de zee zeer nabij…
Wat sprankjes hoop
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
967 weer gaan wij
deze kerst
in onze harten sluiten
uit het donker treden
naar zijn ster die
licht brengt in het heden
geboren uit
wat sprankjes hoop
restanten uit nabij verleden
stalletjes met vluchtelingen
zijn overal verspreid rond
het bethlehem van haat en nijd
zij wensen warmte
en koesterende handen
terugkeer naar de eigen landen…
De zoete wens
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
953 ver
ongekend het eeuwige schaduwrijk
verlangen zocht enkel de mooiste ster
ik was onderweg naar gelukzaligheid
kom dan toch
x
ik rekke mijne tonge
tot vele ellen lang
met zoet
zal ik haar bestuiven
wees niet bang,
kus mij toch immer;
mateloos en
ongedwongen
x
het is ook zo spoedig binnenkort
sterker nog, weldra is nabij…
Verliefdheid
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
2.229 Ik kon naar je gluren
Zonder dat je het merkte
Van je genieten
Zonder dat je het zag
Ben je gaan volgen
Zonder een reden
Een gedachte aan jou
Ontlokte een lach
Een blik van jou
Veroorzaakte storing
Jouw stem heel nabij
Een schok in mijn hart
Een aanraking van jou
Bracht mij in bekoring
Dat rare gevoel
Bezorgde mij smart
Als een bakvis…
Aan de dagzijde
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
769 Het volgende dat altijd luider zal slaan
onwetend van eigen toekomst
zoals het water dat zich ongestoord
spiegelen laat nabij het lege veld
zelfs als het lot om mij heen valt
ongunstig in elk teken of iedere wenk.
Dan. Dan nog zal ik in tweespraak geloven.…
zwarte kraaien
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
462 bekijk mij, in afzondering en spreek dan kwaad
ieder woord zal enkel naar mij leiden
ik zal voor u staan, vol onmacht en naakt
aanschouw wie ik ben, in ziel en 't strijden
zo vreselijk nabij maar ook nimmermeer
zuiver door het onbeschermde lijden
zie naar uzelf en wat ik ontbeer
waar u mij in het verstaan ontmoet
slechts tijd beschrijft…
zwarte kraaien
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
629 bekijk mij, in afzondering en spreek dan kwaad
ieder woord zal enkel naar mij leiden
ik zal voor u staan, vol onmacht en naakt
aanschouw wie ik ben, in ziel en 't strijden
zo vreselijk nabij maar ook nimmermeer
zuiver door het onbeschermde lijden
zie naar uzelf en wat ik ontbeer
waar u mij in het verstaan ontmoet
slechts tijd beschrijft…
Onvermijdelijk onverwacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
413 Wij waren zo lang zo gelukkig saam,
Dat toen ’t afscheid kwam nabij,
Wijl jij onverbiddelijk dood zou gaan,
Ik het zo lang als kon wilde rekken,
Jij ’t niet tegenhouden kon,
En uit ’t leven moest vertrekken.…
ik hou van mensen die blijven...
gedicht
3.5 met 18 stemmen
9.619 ik hou van mensen die blijven, zei hij,
we stonden samen onder het afdak te turen
naar het kantwerk van de winterbomen
en door zijn woorden had ik moeite om weg te gaan
hij voerde me door de geschonden lanen van zijn jeugd,
langs vergane boomgaarden, nabij tere beken,
voor een gesloopt huis hield hij halt en
keek heimelijk door het venster…