1730 resultaten.
Mist
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.465 Vorst aan de grond kleurt
het landschap grijsgroen
in het vroegste licht
hervat ik het leven
ben op weg en ontmoet
groet vroege vogels
nog diep in hun kraag
vorst aan de grond hangt
koud boven het land
kleurt het leven tot waas
ik ontmoet snelheid
als een schim uit de mist
groet geschrokken
wijs op mijn voorhoofd
en raak onzichtbaar…
Vanuit een Ooghoek
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.204 Het zicht door half gesloten ogen
Vaag maar vol verdraagzaamheid
Zacht en vredig ingetogen
Onzichtbaar in aanwezigheid
Kleuren als een silhouet
Op mijn netvlies vormgegeven
Geborgen in een amulet
Meer in't zicht dan toegegeven
Wie het ziet zal minder dromen
Puur en echt maar onvolmaakt
Zachtjes laat ik tranen stromen
De traan…
Ridders van het geloof
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.150 Verblind geloven zij,
In hun onzichtbare vriend,
Hun plek in de hemel,
Is zo eerlijk verdiend.…
Zinsbegoochelaar
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
558 Geen inwijding of ritueel
overgeleverd en betoverd
door meedogenloze on en bovenmenselijke krachten
rotsvast in hun geloof en hun onwankelbaar vertrouwen
in de allerhoogste, naar geen
evenbeeld geschapen
eeuwig onbeweeglijke beweger
zongelijke evennachtslijn pooltotpool meridiaan
onzichtbaar niemandsland
bewaker
de mens stip aan…
laat mij
netgedicht
4.5 met 25 stemmen
1.787 O, laat mij sterven onder sterren
laat smelten mijn ziel in eindelijk
geen mens meer zijn
ik hef het glas op verlaten leven
laat mij zweven op het hoogpolige
tapijt van herinnering
rusten in serene verleden tijd van stilte
geboren uit de golven van liefde
nu gedragen door de onzichtbare
handen van de dood…
onder het stof
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
639 er hangt stof in de lucht
onzichtbaar, misschien een oom
of tante met een boodschap
uit het hiernamaals
dat Hij gelijk had
en niemand anders
ik bind de strijd aan
een rode doek met witte bollen
houdt me wel in het hiernumaals
en smijt het vege lijf op
de autotraagweg
vandaag geen overuren
de afstand wel dezelfde
maar de files ongebreideld…
Droombeeld
gedicht
2.9 met 49 stemmen
19.978 Vanmorgen toen ik nog niet wakker was
maar al niet meer sliep sloop onzichtbaar
op gehoefde sokken het onheil binnen
in mijn bed, vlijde zich tegen mij aan
en fluisterde om mij niet te wekken mijn naam.…
Verdwaald
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
998 Bedolven in de grote zee, geen identiteit, onzichtbaar
Blinde aanname, het doel missen
Geen eigen benen om op te steunen
De paden zo smal, bestemming in de mist
Jaren verstrijken, stoffig de boeken
Levenslang, de sleutel verloren
Datjy(2009)…
Alles wat ik erover weet
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
767 Ik zweefde door mijn eigen wereld:
de schaduw van een levende,
die niets om zich heen opmerkte,
als een onzichtbaar kleed voorgoed verborgen.
De toekomst was weggelopen uit mijn dromen;
fragmenten, zo kaal en eentonig
als de stem van de winter.…
Mijn woorden
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.055 Mijn woorden zweven stil door de lucht
Onzichtbaar en geruisloos
Enkel zichtbaar als ik ze voordraag
Mijn woorden zijn op reis
En tot ze uit het zicht verdwenen zijn
Zul je ze blijven horen.…
Vingers vol lente
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
547 zij streelde het blad
kleurde de knop
bad om zon
voor een mooie bloei
deelde het groen
met vingers vol lente
maakte haar rondgang
langs iedere bloem
hing kwistig de dauw
aan het eerste licht
terwijl mist haar kleedde
als onzichtbare vrouw
heb haar ontmoet
toen ik me boog
boven de beek en in
haar spiegelende ogen keek…
Verstrengelingen.
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
722 De Engel wees me met haar ogen,
ik zag een onzichtbare horizon
waar alles in elkaar over liep
Er was geen lucht
en ook geen land,
er waren geen wolken
er was geen water
alleen herinneringen
aan alles wat mooi was
en beloftes aan wat nog komen zou
Ze lachte met haar ogen
en haar blikken vertelden me
dat er nog meer zou komen,
nog…
Prisma
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Zondagmorgen vroeg
ze ademde muziek
langs het raam trok stilte binnen
fluisterend ochtendlicht
verdreef de nacht van zijn dromen
kwam met stralen mijn huis binnenspoelen
die toon die geur die tinteling
diep in hun spectrum verborgen
kon het blijheid zijn
in onzichtbare deeltjes
fotonen geluk?…
Een kindergrafje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.776 Een kistje op maat gemaakt
voor een lief klein kind
keihard door de wereld geraakt
en nu meegenomen door de wind
Jij mocht hier niet langer zijn
de rede blijft onzichtbaar
jij voelt gelukkig geen pijn
die ligt nu voor ons klaar
Rest ons nu niets anders dan rouwen
kleine bloemetjes bij de poort
we zullen altijd van je houden
in dromenland…
Binnengrenzen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 Ver van onze buitengrenzen,
in het epicentrum van het verstand,
ligt de remming van de mensen,
onzichtbaar aan de buitenkant.
Het is een ontweken verwijt
van een ontketend geweten.
In schaamteloze onzindelijkheid
van hen die naamloos heten.
Welgelegen is elke geboden kans.…
Akoestiek
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
672 Het vermogen tot
Klank in de ruimte
Die zich aanpast
Naarmate de inhoud
Meer of minder gevuld
Reageert op resonans
Die warm klinkt
Of hol de leegte absorbeert
De schrik of streling van gehoor
Onzichtbare verbinding
Die terstond dood slaat of
Levende trillingen schept
Die het luiden schenkt
Aan wie zich laat horen
Geschreven compositie…
Clematis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Onzichtbare draden
verbinden jou en mij
doorzichtig als ijle wind
zuiver water uit een beek
stralen van zonlicht
glans van maan
teer als kristal
in kleuren van zirkoon
met zachte fluister
als briesje door blad
streling door windvlaag
over teer jong gras.…
Reuzin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Als kind kroop ik onzichtbaar
weg in het benedenhuis
onder de veranda
om de ratten te zien
scharrelen tussen pissebedden
Ik voelde me groot en sterk
perste mijn lippen op elkaar
tegen de weke kriebelkussentjes
en liet hun harde staarten
mijn Gulliver-lijf zwepen
Ik was graag hun Atlas
onder de grote-mensen-
wereld op mijn schouders…
de geur van schemering
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
802 ineengedoken
en weer maakt zij zich gereed
om als herinnering
te leven
ontvormd door
het onzichtbare van
het hart
en een schrijnende leegte
gebruikt als gemis
van ontklede ogen en
sidderkrijt over
klare huid
ze weet, haar
geur is vreemd
en haar lijf
slechts
bruikbaar
in donkere oksels
en als voedsel
voor
de nacht
enkel…
reflectie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 ik
ben ik weet
het ik ben
alleen een
spiegelend
oppervlak
voor jou
dat slechts
voldoening
schenkt in de
liefdevolle
terugkaatsing
van jezelf
steeds weer als
je me in de
ogen kijkt
zoek en vind
je een
bewonderend
beeld van
jezelf de
echo van de
weerkaatsing
van een diep
verlangen
op volle
zee waar
het land
onzichtbaar…
Uit toeval bedoeling
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
705 Zo ook ontstaan planeten,
uit onzichtbaar sterrenstof.
Zo ook trekken oude gedachten,
die geen mens kan zien,
nieuwe gedachten aan.
Zo ook trekken gestorven mensen,
nog ongeboren kinderen aan.
Zo ook ontstaan gedichten,
die nog niet bestaan,
uit het bijna niets.
Uit leegte en stilte,
wordt het ongelofelijke geboren.…
Weerspiegeling
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
946 ergens op een plaats
tussen bomen en wat struiken
spant een brug de oevers droog en
laat de zon iets moois ontluiken
spiegelingen op het water
tonen de dingen in realiteit
geen foutje te bespeuren
tot wind speelt met die werkelijkheid
de lijnen deinen verder open,
verdwijnen in onzichtbaarheid...…
Stroomuitval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 Alsof een reuzenhand
onzichtbaar
om mijn torso
klauwt
Adem kwijt
onderweg
De trap
een berg
om tergend
traag
te bestijgen
Mijn handen
onder stroom
uitval
Oogleden
dammen
voor een wellende
zee
Oren
uitgefloten
In alle kleuren
van de regenboog
Vingers
die de pen
torsen
Laat
mij
maar
even
liggen…
Grijs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
560 Ik verdwijn onzichtbaar,
in achtergrondruis.…
De laatste zonnestraal
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
488 in de baan
van de laatste zonnestraal
dansen de stofdeeltjes
hun dodendans
nog zijn ze zichtbaar
voelen ze de warmte
de kilte nog even
ver weg
dan komt de kou
steeds dichterbij
de zon verdwijnt
de stofdeeltjes
zijn weer onzichtbaar
ze verlangen terug naar
de zichtbare acceptatie
van hun zijn
tot ze moeten vluchten…
De beschermengel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
526 vleugels van stralen geweven
dragen mij zo effen en zacht
licht zonder schaduw te geven
dwaal ik rond in lucide vacht
beschermen zonder te slapen
stil waken en onzichtbaar nabij
wacht op de komende taken
zonder mij geen dag voorbij
gedragen door licht van liefde
waar angst en pijn verdwijnt
was ongeloof dat mij griefde
tot je bede aan…
Het leven der ontdekking
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
309 Nieuwe momenten
in het leven
zijn vaak heel
Spannend en onbekend,
waarin onze comfortzone
zonder het echt
bewust door te hebben
Schijnveiligheid geeft,
met z’n onzichtbare muren
en het ontnemen
van de kans
om echt te groeien,
maar wie het onbekende
Leert omarmen,
zal een grotere ruimte
aan zichzelf geven
met onbegrensde…
Pastafari
snelsonnet
5.0 met 8 stemmen
621 Ik ben een Pastafari en agent
Een mooie hoofdoek, keppeltje of kruisje
Treft men niet aan in mijn politiekluisje
Ik voelde mij al jaren zwaar miskend
Maar binnenkort haal ik hem uit het vet
Want mijn vergiet komt boven op mijn pet…
Gedachteloze dromen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Letters, letters
uit een onzichtbaar alfabet
zelfs geen argeloze schim
kan voor de punt iets stichten
of de leegte zonder zin verlichten.…
Ik ben ...
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.112 Jaren worden onzichtbaar,
stervend en levend.
Mijn stem schrijft
een eeuwige schaduw
in de dagen van het heden.…