1070 resultaten.
roxanne
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
654 de wind waait langs mijn gezicht
de haren plakken aan mijn lippen
jij bent lief
maar niet de ware
bergen en watervallen
de zoektocht in dit leven
druppels vervagen
regenboog en vragen
klim en val
niets te geven
alleen te vervagen
reis met me mee
door deze vallei
een klein beetje
geef ik jou
van mij
luister naar de wind
de bomen fluisteren…
Eenling....
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.092 Een glazen zee bedwelmt het asfalt als nevel liggend op een weiland
niet stil, maar ondoorzichtbaar van een afstand
niet wit, maar bont gekleurd als de regenboog bij wisselvallig weer.…
Wolkenland
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
1.282 In wolkenland valt
er heel wat te beleven,
Je voelt je er werkelijk
heel verheven
Je kan glimlachen
op een regenboog,
Dansen met dauwdruppels,
hemelhoog
Drijven op blauwe kristallen
door waterdamp omgeven,
Op zilveren luchtbellen
sierlijke nevelkleden weven
Vliegen op de vleugels
van de horizon,
Van de vrijheid genieten
zoals…
ik zag ze jagen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
604 middelgrote stad
waarin de zon het moeilijk had
in hun vormen
stormden ze huizenhoog
in een skyline die
een weidse horizon verboog
ik zag ze jagen
hun druppels dragen
in de grijze onderkant maar een
koele wind hield alles in de hand
totdat thermiek
in het geniep een andere
richting koos en ze ontlaadden
met een schitterende regenboog…
Windbuidel,
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
640 Soms opent zich de doos,
ontvangen van Pandora,
de wind ontsnapt uit haar
schoot, raast langs de
karkassen van de levenshoop,
een mager geluid omhult de
witte geraamtes, te dun bekleed
met een verse huid, laat het
aardse stof zich met andere
kleuren verven in de geuren
van de regenboog en het oude
bederven, blaast op de pijpen
van…
Dementie
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.071 je kijkt
ontwijkt
de dag die er nog is
vergeten
in de tijd
met een sluier van niet weten
draag je stiltes in me op
kijk je blind naar ons verleden
alsof de dag is afgegleden
tot een wereld
die je mijdt
maar soms
verlicht de helderheid je ogen
schittert kleur tot regenbogen
zie je wat ons samen maakt
dan ben jij opnieuw de moeder…
Een Gevecht!
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
779 grijs en grauw is het buiten
donkere wolken hangen laag
dikke druppels vallen gestaag
de regen klettert tegen de ruiten
dan breekt de lucht open
de zon gaat zich ermee bemoeien
een zwak licht begint te gloeien
en doet de mens weer hopen
kleuren verschijnen hemelshoog
want tegen de sombere lucht
verschijnt een flauwe regenboog
dan volgt…
mens
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
850 in de bast van een boom
schrijf ik haar naam
heilig het liefst
een vrouw van de stam
zonder troon geboren
ongekroond voor het oog
bewust in dit leven
een aura als de regenboog
omringd door woorden diep uit de kosmos geboren
de essentie zoeken voor wonden
wat duidt op een spiegelbeeld
inspirerende gewaarwordingen in de lucht geschreeuwd…
Even Weg
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
838 stromen
plomp
starend in die grote zee
'k zie die kring
daar viel hij naar omlaag
je droeg 'm altijd graag
dat ding
nu zomaar in een ogenblik
gedumpt, geen spijt of schrik
niets dat 'm ving
eens het symbool van liefde
alsof 'n mes het water kliefde
weg ring
ik sla mijn blik strak omhoog
en daar is dan die regenboog…
zwarte ogen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
536 ik schreeuw vanaf
plakkaten en foto's
mijn kleine, zwarte ogen
huilen
ik raak jullie harten
gelijk de regenbogen
niet met pijlen
doch met hoop
'licht'
zei je, 'het komt eraan'
maar mijn zwartheid
kent geen woorden
zie me dan
hier sta ik tussen krotten
maar mijn handje
verheft zich niet
nu moeten jullie
ja, ook de rijken…
De drie vliegen
gedicht
3.9 met 39 stemmen
17.482 De derde zei: ‘Ik vlieg zo hoog,
Nog hoger dan de regenboog.’
Toen werd ’t wat kil en ’t waaide wat
De vliegen riepen: ‘Voel je dat!’
En vlogen gauw het huis weer binnen
Om daar nóg meer leugens te verzinnen.
-------------------------------
uit: 'Kinderversjes', 1975…
Ik heb de herfst gevangen ( en in 'n potje gestopt)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 prachtig geweven web met bewoner
de eeuwige laatbloeier
vlinders die nog vlinderen wilden
regenboog met aan 't eind de pot vol goud
prikkelbare kastanjes
eikels die me om de oren vlogen
paddenstoelen in alle soorten en maten
rode bladeren zij fluisterden
over de wind die toenemen zou
zwaluwen die voor even hun heil
zochten in de schoonheid…
Er was...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Eind April begroet opnieuw de draak
die als een losgeslagen metrowagon
door de bloedrode groeve raast
geen halte
geen opstapmogelijkheid
alleen zwarte uren springen op het verlaten perron
zwartgeblakerde tunnelwanden
met affiches vol doodsmaskers
diep wortelende bomen schilderen een regenboog
in chaos
in gebroken kleuren
wat ooit vloeibaar…
EINDE VERHAAL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
547 Al eeuwen jagen wolkenluchten
Voorbij wijd open mensenogen
Staan veelbelovend regenbogen
Boven te vaak geslaakte zuchten
Laat oorlog vele volkeren vluchten
Kust schaduw zacht het onvermogen
Verschijnt de zon te opgetogen
Gaan er hardnekkige geruchten
Dat ooit de aarde nieuw zal zijn
En haar bewoners welbewust
Niet meer gehinderd door hun…
Iets magistraals
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
498 ik weet dat jij
geen heilige bent maar
wel de grenzen kent en
netwerkjes hebt met boven
in jouw ogen
hangt de cherubijnen lach
het stukje hemel dat ik
op oude schilderijen zag
als jouw stem
ter kerke gaat dan
sprankelen noten als
nachtegalen omhoog
om als regenboog
te dalen in kleurrijke
sfeervolle melodieën
die ziel en zaligheden…
Na de regen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
549 het regent in gedachten en
het water wast tot aan fontanellen
temidden van vaak herhalen
ademt de echo zijn denkbeelden uit
ook na lang vergeten blijft
de boomgaard onaangeroerd kaal
in de spiegel van ons staal
priemt een regenboog van vlees
dan schuilt ons raam zich droog
dansen we zichtbaar maar ondiep
naarmate het stof uit wolken…
zonnepitten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
459 het mag – er zijn - zei ze
en ik
ik boog en sloot haar woorden
in mijn hart
samen waren we
samen groeiden we en samen
lieten we de tijd
vol kostbaarheid voortdurend
rond de tafel gaan
“zo waait de wind” sprak ik haar aan
en gaf een klein geschenk, de stille wenk
sprak voor zichzelf
toen buiten, aan een blauw gewelf
haar regenbogen…
Het mystieke
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
598 naar het wonder
zie ik het bos zie ik mezelf,
ik ben de boom het blad
ik hoor de warme kleuren
de zon speelt haar spel, laat alles ontluiken
in het prachtige groene bos vond ik de
echte mystiek, ik adem met wat de kosmos mij geeft
aureool van zweverigheid nam mij mee,
om te schuilen in de poëzie
gedachten geuren en kleuren een regenboog…
Novembergrijs
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
619 Met valse hoop als leuning
de regenboog beklimmen
kleur bekennen halverwege
achter je slechts branderijen
het klamme novembergrijs
hangt zwijgend om je heen
een vogel probeert z'n zang
maar verzandt in fluisterijen
twijfel belaagt het evenwicht
dat al vervaarlijk wankelt
daar donkert het grijs alweer
de dag vervolgt in somberijen…
sensueel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
683 oever
van die kant waar de zon
zich baadt in het water
van erbarmen
ze was rijper dan menig vrucht
die ooit in mijn handen bloeide
groener dan twee lentes op een dag
maagdelijker dan wat een man zich
kan wensen en lieflijker dan het
ontwaken in een zee vol sensuele dromen
toch kon ik haar niet bereiken, ze was
als de voet van een regenboog…
Ondertussen in de stad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Onder de regenboog in de zomer
vervolgen wij onze missie
voor vrede en diversiteit.…
KLEURING
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 En dat er stilte kwam, een kering in de storm,
dat de treurnis schitteren zou in regenbogen,
dat er weer kleuring kwam, en vogelvlucht.
Aan leegte en zichzelf verslaafd, helaas,
begrijpt het zich alleen nog stil bij haar,
wanneer het streling is en ademzucht.…
Iris
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
363 De komende dagen
zien wij de vlagen
van Pluvius' slagen
ondermaans dalen
Helios is de klos
breekt af en toe los
laat Iris haar
regenboog stralen
in momentopnamen
is die hemelrankdame
de schoonste in Alice's
spiegelwonderland
Genieten geblazen
van kleurrijke fasen
wat wij in haar lazen
met meerkleurenglazen
reikt verder dan…
Déjà Vu van de camping der regenbogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.163 Het geluid
van de
zomerlandse nieuwe
spelend op de straten
echode diep
in mijn leegte.
Dezelfde ruis
als die van
onder de gloed
van schijnend zijden
toen de zon
van het land langs
”de laars” zich
vermengde met het
onweer van mijn
dromenland.…
zag felle stralen in geluid verdwalen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
716 ik zag de zon
haar tranen huilden
kermis in de hel
stilte was alom
ik voelde snel de dreiging
die van onweer uit ging
in donkere wolken
donderde de bliksem, zag
felle stralen in geluid verdwalen
ze raakten niet, alleen
het licht sloeg door de buien
zon weerkaatste vals tegen de puien
brak met regenbogen
in een laatste pogen om…
Rust
netgedicht
3.6 met 264 stemmen
38.301 Zittend bij mijn beste vrinden
geluid klinkt stralend als een ster
Verliefden die elkaar beminden
't geluk is hier, de toekomst ver
Zittend in het gras vol bloemen
de warmte van de zonnegloed
Om me heen het zachte zoemen
van de adem die me voedt
Zittend bij het kleurig water
in mijn hand een regenboog
Zonder een gevoel van later
mijn…
Knalfuif
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
3.118 tot al het feestgedruis bedaarde
Nog regent het as over vergeten jassen
waarin versteende grimassen
veel duiden maar niets meer zeggen
voor doden stil en niets meer uit te leggen
Voor eeuwig lijkt de dis gedekt
in kringen lava, in roet gevlekt
Ooit zal de kegel die het festijn naar binnen zoog
ontwaken en feesten spuwen tot aan de regenboog…
Knalfuif
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
5.646 tot al het feestgedruis bedaarde
Nog regent het as over vergeten jassen
waarin versteende grimassen
veel duiden maar niets meer zeggen
voor doden stil en niets meer uit te leggen
Voor eeuwig lijkt de dis gedekt
in kringen lava, in roet gevlekt
Ooit zal de kegel die het festijn naar binnen zoog
ontwaken en feesten spuwen tot aan de regenboog…
bezinning
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.160 Ieder mens verlangt
zo nu en dan
naar bezinning en rust
in de hecktiek
van het bestaan
ons vaak niet
van stilte bewust
doe dan de ogen dicht
laat alles gaan
laat alles los
wat wit is en zwart
en daal eens diep in je hart
loop in gedachten
door een sprookjesachtig bos
ga met jezelf in dialoog
ontdek de kleuren van je
eigen regenboog…
Denemarken (2)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.115 Verlaten liggen daar stenen in alle kleuren en maten,
op het strand, waar wij zonder woorden, met een regenboog
hoopten op nieuwe dagen,
op avontuur van onbepaalde duur,
op appels die niemand plukt,
in de oude tuin met het ingezakte huis.…