1055 resultaten.
Madeliefjes tellen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
575 Alle woorden zijn verdwaald
ze kwamen zonder antwoord terug
Hoe zou ik weten of je wacht
achter die toegesloten deuren
die nimmer eerlijk open gaan.
Ik voel verlangen in je blikken
maar nog nimmer werd daarbij
ook werkelijk mijn naam genoemd.…
ik nam de moeite
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.275 ik nam de moeite
zet een stap in je gedachten
kluwen wollen gedachten
verward en verdwaald
koude tijden
warme gevoelens
ik nam de moeite
je aan mij te binden
aan de levenslijn
touw, als teken van verbinding
heel even heb ik
je leven in mijn handen
ik nam de moeite
geef je ruimte en stilte
om jezelf te ontdekken
vragen
vragen om…
dag bureau
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
680 de lades zijn eruit getrokken
hun gif spreidt wanhoop rond verborgen nood
valse papieren wimpelen vertrouwen
weg, zelfs nu; na vijftien zomers en een arm vol
dood
wanneer vuur de uiteinden likken zou,
zou ijs verschijnen uit hun kou, verdwaald
door harde leugens
eerdaags moet de inhoud sterven
in een oude doos
maar eerst
pak in mijn…
De crypte van creatie
netgedicht
4.9 met 21 stemmen
755 Dien niet langer
jouw verdwaalde droom
en kom liggen zij aan zij
Maar alvorens wij
ons droeve doodskleed
schikken
open de gordijnen
en laat alle sterren vrij
want de maan klimt nu kil
en de zon zakt reeds traag
aan het voeteneind
van onze donzen
sarcofaag.…
Mijn stad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
659 anderen anoniem
zijn zonder stem geboren
de pleinen staan vol bomen
‘t volk heeft daar haar dromen
en vrienden zonder geluid
gaan onbemind verloren
de buurten zijn net dorpen
maar zonder sterke schouders
de schooiers die verliezen
die hebben vaak geen ouders
de parken zijn weemoedig
door herfst, verdriet en wind
en mensen droef verdwaald…
Mijn wereld uit geluid
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
621 met ogen dicht
maak ik mijn
wereld uit geluid
boven alles uit
vliegt langzaam dalend
de techniek naar thuis
zacht zoevende motoren
passeren vrij dichtbij
in een onafgebroken rij
een verdwaalde meeuw
doorbreekt het kwetterend
vogelkoor met valse schreeuw
dat even rust na
een claxon met
wat decibels teveel
bij laad en los kreunen…
levenslang
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
723 het spaarzame licht
tussen de dag en de stralende buitenlamp
die het kleine raam amper kan doorlaten
geprojecteerde tralies die de muur beschaduwen
en de trigger vormen van nare gedachten
die blijven rondspoken in mijn verstilde hoofd
waar wachten op vrijheid niet meer wordt geteld
eenzaamheid is een zijnstoestand van onmacht
die het verdwaalde…
Regen loogt tot soberheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
704 heb je adem
weer gevoeld
je handen lieten me
het uitzicht zien
verdwaalde rotsen
en een schrale boom
zijn takken door
de wind verwezen
helling is
de tegentijd
regen loogt
tot soberheid
rondt de rots
in windgetij
dwingt de berg
zich te kleinen
leven jaagt
in ijle lucht vrijt
haar kale strijd
onder de blote hemel
sterren…
Laat het regenen op mij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 uitgesproken
toch zijn de herinneringen
nog altijd daar
diep donkere geheimen
blijven voor altijd
vervlochten in jouw blonde haar
verstopte je bewust de waarheid
gemaskeerd door jouw ranke gezicht
met je guitige lach
de messcherpe pijn die in jou
verankerd lag
onontkoombaar haast
na jarenlange gevechten
dreef je langzaam van ons weg
verdwaald…
Vreemden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 ik zie takken
tegen een blauwe
hemel ze wuiven
me toe met
kleine cirkels maar
ik weet niet waarheen
ben overal
geweest maar
alleen het blauw
geeft de geest en
boombladeren
zingen het lied
ik klap en lach
op de maat
van de wind en
ik voel me gelukkig
dolblij en eindelijk
weer helemaal kind
natuurlijk ben je
verdwaald hoorde…
Rake woorden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
739 Verdwaald en doelloos doolt zij op een spoor
waar zij zichzelf al lang geleden verloor.
Niemand geeft immers nog gehoor.
Eindelijk wordt zij geroepen vanuit het ware leven.
Of zij zich weer in het hier nu wil begeven.…
onsterfelijke liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
585 ik ontsluier beslagen ramen
verlicht je bleke gelaat
sluit je vermoeide ogen
voordat ik de dag binnenlaat
de dag waarop jij niet zal leven
in het dood zijn gebleven
veracht ik deze dag
die jij niet beleven mag
maar elke dag die volgt
verkrampt mijn hart
uitgeput van lijden
zal verdriet verglijden
ik wachtte op jou
mijn verdwaalde…
onrevolutie
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
555 waarom zijn wij allen zo beschamend
schamele schapen de buik aangevreten
steeds stiller blatend gedrongen
aan de grasvelden van de zelfkant
schamper ziende struisvogels
de haartooi geplukt de kop in het zand
steeds kaler de aanblik als schriele kippen
waar zijn de meutes naartoe
steeds slachtend als een roedel wolven
die de verdwaalde herders…
het vragen in je oogopslag
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.847 hem of haar
je stem die ik zo
eindeloos goed kende
die mij verwende met een
sprookje als ik lastig was
klonk schuchter toen
je vroeg, wie ben je
ik draaide om, je ogen
zogen me naar binnen
ik zag een vonk herkenning
toen je zei, zal ik een
liedje voor je zingen
je streelde zacht mijn wang
je nam mijn hand en
fluisterde verdwaalde…
Het bankje vol verdriet
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
819 Ik zie een man zittend op een bankje
Hij kijkt naar beneden
Niet wetende wat hij nu moet doen
Hij is verdwaald en zijn ziel
Heeft hij te koop aangeboden
Wie helpt hem, wie ziet hem
Hij vraagt zich af of hij echt op het bankje zit
Of alleen maar zijn lichaam
Hij kijkt naar zijn vingers
Eentje wijst naar zichzelf
Want het is allemaal zijn…
grijnzen uit hetzelfde gezicht
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.447 ik ben verdwaald
de huizen zijn me vreemd
met ramen zonder ruiten
deuren die niet sluiten
maar open blijven staan
ik kijk de mensen aan
die langs me lopen
niemand ziet me staan
holle ogen in het matte licht
grijnzen uit hetzelfde gezicht
ik pak een hand
waarvan de vingers breken
de arm heeft te los gezeten
om te slaan de schouder…
Het schattig brutaaltje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 gesepareerd
bij ieder huidtype
is het naturel
juiste kleurschema
samengesteld en
geoptimaliseerd
waar gratie en
élégance van jongs
af aan aanwezig zijn
is frivool de stap
naar meer winst
in durf zal
het schattig
brutaaltje heer
en meester zijn
over alle situaties
want het
masculiene voelt
zich prettig geraakt
door een verdwaalde…
het huis waarin ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
398 witte zinnen
‘is het goud waard als zijn gasten
is het glas groot als zijn woorden’
gezet op de muur waar zij het wilde
ik hoor een mug
zuchtend haar ding doen
zij denkt niet aan gisteren
zoals ik niet aan vandaag toekom
of voldoende afstand bewaar
tussen de bloeddorstige vrouwtjes
en mijzelf
en dus is mijn ik
onvindbaar verdwaald…
bad hair day
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
454 vandaag was de dag
ik zou me enkel en alleen
in pure poëzie verdiepen
ongekende zin in
toen belde je me
out of the blue
een slagaderlijke bloeding
onthutsend gutsend bloed
handdoek op handdoek
jouw verbaasde mompelen
112 ambulance
niet jouw dag vandaag
wel onze dag
om elkaar onbeholpen
te helpen
een witte frèle vogel
beduusd verdwaald…
Mijn zwerversverleden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
529 op
verdrietig met mijn zwerversverleden
een eenzame dronkaard met een ezelskop
zo vaak had ik om onderdak gebeden
maar toen,
de heilige kerst was al in zicht
een vrouw met een vriendelijk gezicht
gaf me wat centen voor een gedicht
ik was helemaal tot niets verplicht
ik schreef wat woorden over dure rode wijn
gebraden kalkoen en een verdwaald…
De dwerg; LEPRECHAUN
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
344 Een trilling kondigt het verleden aan,
dichterbij
dan het ooit was
zij was als de lindenboom
die ooit over velden
naar de tempels zwierf
Was zij de weg kwijt,
verdwaald tussen godinnen?…
Lichtvoetige vogel
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
184 Een nieuwe werkelijkheid spreekt
zich breed uit over nauwe stegen
waar hij de wolken bijna kan aanraken:
De euforie is waanzinnig brutaal
in de argeloze stenen achterbuurt
hij zwerft door de oude straten
onderweg naar de havenwijk
die openligt voor ongelovigen
met hier en daar luid geblaf
van een verdwaalde bruine hond
en blonde kinderen…
wakker schrikken, tot mijn schrik naast meneer Bos.
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
892 Toch blijft een nachtegaal een zeldzame mooie Bos-vogel,
vandaar dat hij mij zwetend wakker schudde,
in de waan geraakt te zijn door een verdwaalde kogel,
afgevuurd uit een ver zwart en rood verleden,
die slapeloosheid bracht over mijn hele Bos-rijke kudde...…
Koorts
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.214 Hij kerft in de schedel
Als een verdwaalde dwerg
Scheld ik naar de sterren
Want zij kunnen zich niet wreken…
Trage dagen
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.032 Het licht verstopt zich
in mijn verdwaalde blikken,
waterdruppels doen
mijn gedachten steeds opschrikken.
Heel zachtjes huilt het diep in mij,
zonder woorden, maar zo heel dichtbij.
Ik zoek jou in een tranenzang,
samen kwetsbaar, samen zo bang.
Zwijgend loop ik verdoken,
de dagen worden oud.…
Moesson
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.100 Ons dorp was nimmer zo nat
de regen watervalt van de dakpannen
cascades van sluiers omspannen
het landschap en de hof wordt een bad
Een verdwaalde moesson teistert
het lage land waarop de boer verbijsterd
het gewas verdrinken ziet
de maïs wuift en golft als tropisch riet
Ik drijf langs wolken vol donder
naar een eiland in de zon
het leven…
Onzeker
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.431 Zwak word ik van de gedachten,
Ik raak in mijn eigen gevoelens verdwaald
En steeds blijf ik weer wachten,
Tot iemand anders het voor mij bepaalt
Af en toe word ik gek in mijn hoofd
Hoe raak ik al die twijfels kwijt?…
Huize Matanze
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.559 Verdwaalde meeuwen
slapen er nog immer in hun schaduwen
terwijl in het dorp een grijsaard sterft
ook even later dolverliefden huwen
waar de geest van Hanzesteden eeuwig zwerft
De rivier draagt op het kabbelend water
de tijd naar veel verder en veel later.…
De schijn die ik ben
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.018 Ik probeer dezelfde woorden te vinden
om mee te praten, mee te doen
Ik boots hun lach na
maar die van mij lijkt altijd
net te schel of net te zacht
Het is alsof ik hier niet hoor
Per ongeluk in het verkeerde leven gezet
op de verkeerde plaats
Ik lijk verdwaald
De wereld die wel klopt
moet zijn verstopt
ik zie het tenminste niet
Probeer…
Schaduwde tijd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
506 jij was weg
van de wind
schaduwde tijd in
het verkennen van licht
bang voor volume
in een commune
van lichtgewichten en
verdwaalde anorexia ’s
wist hun agenda’s
door het turen op uren
in ledigheid doorgebracht
met negatief passionele kracht
in dwangmatige
perspectieven doorstonden
zij therapieën gingen niet door
de knieën voor…