1156 resultaten.
Pandemie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 Gaya geeft gul
alles waarvan ik smul:
vega, vogels, vlees en vis,
al wat lekker en goed voor me is.
Wolven eten herten eten gras,
wormen worden gegeten door de das,
buizerds eten muizen eten graan,
vossen eten kippen en soms haan,
corona verorbert zieken en bejaarden;
alle zegen komt van Moeder Aarde.…
Het licht schuift door de kamer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
532 worden 's nachts
en wanneer het tijd is
om te plassen, te wassen
de kussens op te schudden
en iets te drinken als begin
van de dag, het licht
dat door de kamer schuift
en het bezoek, de vriendinnen
die van mij houden, gewoon blij
bij mij te zijn, haast zorgeloos
over mijn lot, gewoon zichzelf
als goede feeën, sterke feeën
van vlees…
Kunstmatige kameraad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
178 paar boeken hebt gelezen
maar alle andere literatuur bent vergeten
al neem ik je niets kwalijk, je bent immers
geen mens, maar in feite een machine
die met een soort van eigengemaakte deugden
de werkelijkheid gelikt benaderd
met op zich voorspelbare gevoelens
die je eigenlijk als kunstmatige kameraad niet hebt
ik verlang weer naar het vlees…
Gehaktdag
snelsonnet
3.0 met 3 stemmen
459 De Schijf van Vijf lijdt aan klimaaterosie
U moet gaan denken aan meer duurzaamheid
En ook aan meer biodiversiteit
Bij elke hap iets minder smaakexplosie
Dries Roelvink zit wel in het pretpakket
Één bal gehakt per week dat mag nog net…
Tegendraadsheid
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
1.856 tegendraadsheid komma’s spuwt
Laat mij hier mijn dromen dromen
tussen het wit van de volle maan
over de bloemen en de bomen bomen
niet doelloos sterven maar verder gaan
Als penseelstreken zijn jouw blikken
over het doek van mijn passage
ik laat mij door je glimlach strikken
en verlaat haastig de aardse etalage
De raven brengen wijn, vlees…
Leeuwarden - Jeruzalem
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
972 Elf steden in Friesland
Elf telt ook het Palestijns gebied
Qalqilia is Palestijns Stavoren
Boeren, zeelui
Vlees en vis
Koeien statig herkauwend
Langs de oevers 't wuivend riet
In Ramalla noemt de één het een drama
De ander een verademing;
Geen hoofddoek en zonder
Man, verloofde of broer.…
Vriendschap, een fragment
gedicht
3.4 met 226 stemmen
165.007 Van vriendschap, die een wolk
van warm vlees zou zijn,
resten nu nog steeds de botkruimels
in een zeemleren buideltje
op mijn borst, een amulet
die mij beschermt
op de welhaast eindeloze reis.
-------------------------------
Uit: Tirade 393 (2002)…
KAPITEINS HOUTEN POOT
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.552 De wind in bolle zeilen
Varend over plankton
De meute drinkt de passie
En bakt de gele zon
Het kraaiennest bezwangerd
Met de geur van stinkend vlees
Kapitein stuurt immer door
Met een heldere blik zonder vrees
De ijsbergen omzeilend
Het schip diep in de vaart
De vrouwe van de stuurman
Die een kindeke baart
De loopplank reeds verrot…
Strijk en zet
gedicht
2.1 met 507 stemmen
138.196 Ze glijdt van zijn buik
langs draden zonder knoop,
over vlees en volle darmen,
plet breeduit zijn krampen.
Ze strijkt zijn schouders
achter de ellebogen
-zijn gekreukte imago glad-
en hangt hem in de kast.…
Koele Hel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
960 Ze hebben me met nylondraad vastgeknoopt
Aan een haak in een slachthuis
Gevild ook want mijn huid brandt
Fantoompijn in de vierde graad
Ik durf niet kijken
Naar het rauwe vlees, de naakte pezen
Een hart dat door de ribben stulpt
Er wolkt een ijzeren stank op
De beul is me vergeten
Zo word ik verlokking voor de maden
Alhoewel
Ze bevriezen…
schatje van me luister:
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.708 eerste vraag is
wat doet den Rabauw
als hij niet slaapt
vervolgens hoe met
wie verstaat het
onmens zich en zweert
hij samen in snode
vormen en wijdse
vertakkingen
dit vastgesteld hebbende
- lieverd van me -
doemt als vanzelf
de kernvraag
hoe wij hem kunnen
vernaggelen zo
dat wij niet in
eigen vlees snijden
onszelf en de reglementen…
ABONDANTIE
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.853 blok
toen niemand acht sloeg op mijn offerande
ik wilde vuur ontsteken met m'n stok
geen vonk sprong over, elke poging strandde
tot onverwachts het rookgordijn optrok
en ik, uit as herrezen, me vermande
je overbrugde afstand, nam de gok
en alles was in overvloed voor handen
mijn dorst heb je gelest, je gaf je mok
ik zette in je zachte vlees…
TRANSFORMATIE
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.147 ontspringt van haar twee benen
staat iets getekend op haar huid
gebeiteld als in marmeren stenen
het lijkt gegroeid van binnenuit
en biedt een uitzicht voor degenen
die haar als minnaar hebben buit-
gemaakt en balanceren met hun tenen
het prikkend ornament prijkt als een stempel
op haar onderrug, bevlekt met inkt
waar god haar beenderen met vlees…
De pijn...
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
2.154 je was mijn familie
je was voor mij mijn eigen bloed en vlees
daarom kan ik het niet begrijpen
en moet ik weer huilen als ik dit weer lees
ik was nog klein
ik had geen besef en laten we maar zwijgen
over mijn lef
ik durfde niets te zeggen,
liet toe wat je deed
het moment waarop het telkens gebeurde,
is iets wat ik nooit vergeet
ik…
requiem voor George W. Bush
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
875 jouw groene nacht verbrandde gisteren dromen
van zand, woestijn onder een witheet licht
bommen ontploften, helderder dan sterren
over het stille zwijgen van de palmen
oorlog verbrandt, en ook het fosfor
het bloed, het vlees, het leven
vloeibaar kristal van een bedrog waarin als bliksem
onverbiddelijk groen zuur van een lichtzinnig vuur
kom…
Er ontbreekt iets
gedicht
3.1 met 24 stemmen
12.878 Volle melk, hete aardappelen,
schroeiend vlees.
Meer! Erger! Waar is de slager?
Daar achter die bloedrode horizon.
Verlangend naar het theater van de slacht gingen we op
weg.
Maar het was te vermoeiend.
Geen van ons kwam aan.
en toen we stierven dachten we:
er ontbreekt iets.…
Mijn broer en ik
gedicht
3.1 met 90 stemmen
50.417 deden wij stiekem
alles samen
jij bedacht het plan
ik voerde uit
Toen de oorlog uitbrak
nam je een vliegtuig
weg wezen
en kwam als held terug
Daarna had je andere belangen
een vrouw - een kind
een huis van steen
in een ver land
Ik zie je nog maar zelden
ben me bewust van steelse blik
naar mijn besneeuwde hoofd
Moeilijk maal je vlees…
Letters
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
895 Stil liggen gedachten
in de wonden van het vlees,
waardeloos doven ze
in de schimmel van mijn vrees.…
Nergens rust
netgedicht
2.4 met 21 stemmen
917 Nergens rust meer
herrie, zoveel herrie
autos gieren over straat
vliegtuigen vol kerozijn
bonkende basboxen
gillende sirenes
nergens rust meer
zelfs de natuur
vertoont zijn speedboten
als lokvogels
voor de recreant
die zijn vlees verbrandt
nergens rust meer
TV - decibellen
die mijn hersens kwellen
het trapportaal klinkt luid
van…
Huisraad
gedicht
3.4 met 16 stemmen
12.096 Eén egel is geen egel: de grootste, roodste
wangt aan de kim, ontstekeld en geplet
maar al te vlees als gras. Er rijst een roep
om naderstaan, vergrijzender der laatste
dagen. Rouw niet om levenden, uzelf incluis.
Verwachte neerslag van liefde laat niet eeuwig
op zich wachten; is uw paraplu niet al bewolkt?…
TRANSCRIPTIE
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
895 ze stijgen op van m'n papier als motten
onzeker zoekend groeien ze in kracht
verdwijnen door het venster, zoemen zacht
en springen in het diepe, bouwen vlotten
ik blijf hier achter met alleen de botten
hun vlees en bloed heeft mij al lang de wacht
aangezegd, alles ligt nu in hun macht
de sleutels zijn verstopt in smalle grotten
ik heb verhalen…
O Penélope
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.812 Lippen die als vleugels vlinderen
in het vlees van woorden zinderen.
De hals is ranker dan een giraf
draait mij ermee om in het graf.
Pronte borsten volmaakte natuur
heerlijk te boetseren in liefdesvuur.
Statige rug van bijzondere klasse
windt zich steil om wervelassen.…
NÉÈRE
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.982 Hij houdt zijn adem in en pijpt niet meer zijn lied;
En ’t kind welks prille vlees nog niet leed ’t pijnlijk wonder,
Dat in haar onschuld gaat als in een kleed, ook zonder,
Gretig een honingkoek van ’t sluw bosgodje neemt,
Dat haar in wrange ruil een kus rooft, lang en vreemd.…
2012
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
633 exploderend puin
zou god zijn nagels breken aan
onreligieuze voorspellingen die zonder
enige vorm van waarneembaarheid zijn
schaduw werpt over het verwoeste land waar liefde
de dolksteek was van het bestaan
tweeduizend twaalf de voorbode van de
rode loper, indoctrinaties hebben de mensheid
versuft slechts wat wankelend trots kneedt
het vlees…
ELIMINATIE
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.099 Kluwen planten
haken zich
- ze valt -
grijpen, klauwen zich, verslingeren,
overwoekeren wurgend,
- het net sluit zich -
verstikken het vlees.
Wormen en bloedzuigers verslinden
maken het af.
Weer is iemand verdwenen.
Zonder spoor en haan die kraait...…
Ik kus uw lippen
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.804 Ik eet uw vlees en drink uw bloed
Ik kus uw lippen en uw ogen.
Ik kus u in de vroege morgen,
Ik kus u 's avonds en des nachts.
Ik kus u stil en onverwachts,
Ik kus u heftig en verborgen.
Uw liefde is zo wijd en vrij,
Zo vol van deernis en ontferming,
Dat ik nooit buiten uw bescherming
Verdwalen kan; ik kus u blij.…
Indien mogelijk
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
522 Scherpen messen snijden
Door bot en vlees
Struikelblokken die haar de weg versperren
Indien mogelijk
Al haar dromen vergruisd
Ver van de mensen verwijderd
De ochtend graaft een zonnige dag
Ver van de leugen verwijderd
In de toren zwijgen de klokken
Tezamen met de gitaren
"Besef dat wel,"
Deze intrige: "dit valse spel"
Reeds…
Ook hier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
445 Het regent pijpestelen
de laffe, klamme warmte weggejaagd
Nieuw blad wordt gevormd
haarwortels, wit als melk
Het verlangen is een wilde perzik
smacht naar eetbaarheid
De geur van Verbena op jouw huid
van henna in het haar
Een rode zon boven het schiereiland,
dat traag zich uitstrekt, een lichaam
van vlees, bloed en bot, dat sidderend
de…
Knuffel of rammelaar
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
755 Op ’t ritmisch veren van de twijfelaar
ravot je met een beest van vlees en bloed
dat bijt en proeven mag van huid en haar.
En uit de kliko hangen nu m’n poten
dus ik heb zomaar afgedaan, voorgoed.
De vreemde rammelaar heeft raak geschoten.…
als een asceet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 schoot schudt van schaamte nu ze naakt
haar naamloze leden tentoonspreidt
ergens raakt een voorspoedige dood de echo
die haar loodst en ik vlucht in mijn langste
adem - ooit
alles raakt doorzichtig in de grijze wolken
die als vruchtwater kleven aan haar ziel, wat ik wil is
haar berijden haar nemen met al mijn zinnen
doch zij is het weke vlees…