Alle inzendingen over vloed

1000 resultaten.

Sorteren op:

Een dagje naar het strand

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.911
Ik zuig mijn longen vol Ik kijk en consumeer de zee De duinen drukken op mijn rug Nooit meer wil ik terug Mijn stappen sporen in het zand Iedere stap iets minder zwaar Het koude water groet mijn voet Het wordt donker, het is vloed Niet één keer kijk ik achterom Want achter mij valt niets te zien En ik moet verder bovendien De golven…
spablue17 november 2005Lees meer >

Bio-logisch

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 626
Het ritme van de dag en van de nacht, van eb en van vloed. Tikt als een klok door alle seizoenen. Net zoals het ritme van de mensheid dat doet. Wij passen ons aan, aan het licht, aan het donker. Actief overdag, passief in de nacht. Onze biologische klok houdt over ons de wacht.…
Antje17 november 2021Lees meer >

Afscheid

gedicht
2.6 met 464 stemmen aantal keer bekeken 126.083
Het wordt vloed. Vogeltrek naar de dijk. De ziel weet een open raam. ------------------------------ uit: 'Groeiringen', 2002…

Schemerduster

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.687
zijn zuchten langs de tocht die nog zijdelings om ronding schuilt naadloos neemt het nauwelijks deel Flinter maanlicht raakt verstrikt maast zich tussen schaduw door schoort onthulling rank van waas likkend glans aan scheuten zinder Wadend in fluweel vertekend aan wellend wasem amper damp sleept de sluier langs haar einder Teint d`r vloed…
WOLF28 november 2004Lees meer >

Afstand

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.728
zoals de wegtrekkende zee in snokjes stuiptrekgewijs afstand neemt van strand en vasteland zo neem ik afstand van jou: de vloed is uitgewoed de tsunami van passie passé tijden van ebbe strekken strand tot arena voor verbaal gevecht beslecht in afweer en afkeer in ijzige kilte ontvouwt zich beklijvend besef van schrijnend gebrek aan…

Zo graag

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.473
Ons leven is een ebbe en vloed van ooit bereiken van wat de ziel vervult en leven geeft. Na één moment van pure zaligheid zal blijken dat wat ons draagt en blijvend toekomst heeft voor weemoed en verdriet hier spoedig weer moet wijken, - opdat ons hart nog meer gegeven leeft?…
Adeleyd7 april 2005Lees meer >

Het woord was water geworden

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.997
steeg in de dorpen en gehuchten drong in de stallen waar het vrezende vee aan halsters en touwen rukte muren stortten in, zolders en balken raakten los van hun ankers, dreven met mannen, vrouwen en kinderen als wankele platbodems naar grijpbare strohalmen en takken die als bedrieglijk reddende handen omhoogstaken uit de ontzaglijk ziedende vloed…

MET TWEE PENNEN GESCHREVEN

hartenkreet
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.906
ik ben de weg naar niemandsland het hete zand waar je voeten verbranden ik ben de vloed de gesel der stranden ik ben de gekheid de waanzin ten top ik ben de galg de valbijl de strop ik ben migraine de kanker en pijn ik ben de adder het giftig venijn ik ben de wreedheid de grijns op je lippen ik ben het schip dat loopt op de klippen ik ben de…

" Tot een schim versleten "

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 592
Het verhaal is tot de draad versleten, ik stop mijn ogen dicht en schrei, diep in dromen gezeten zonder eb of vloed, in dood tij en broos duet in afzondering gezongen ultiem lied, baden in weelderig blond tot menige daden te zijn gedwongen, moeilijk te ervaren wat me werkelijk heeft verwond.…
pama8 september 2008Lees meer >

Verliefd op Luna en de Maan

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 607
De zon brak langzaam door de wolken heen Ik voelde haar warmte teder op mijn gezicht Wat is de wereld toch mooi in zulk stralend licht En wat voel ik me intens gelukkig hier alleen Vorig jaar juni, ik weet het nog goed De telefoon ging, ga jij vanavond mee we gaan vannacht met een groep naar zee zwemmen want het wordt op zeker vloed Tuurlijk…

Wolken met een gouden rand

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 573
De vragen blijven, twijfels ook want er is eb en vloed maar schelpjes langs het levensstrand ze kleuren soms mijn bloed en roerloos blijft verlangen daar waar anders niets meer brandt. Zo klaart de lucht weer even op, de wolken drijven voort met gouden rand.…

Wachten

poëzie
3.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.145
Nu stijgt verlangens lauwe vloed Ter lippen... en gij zijt er niet. Gij zijt hier niet... ik luister stil Naar 't suien van de wind der nacht, Die stadig uit het duister wil Verschijnen... waar ik op u wacht. Maar 't ondoorgrondelijke zwart Kiert nimmer open voor uw voet.…

Hoe stik je een zoom

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 968
geleerdheid, oudere cahiers, het hoofd, je kussen het ruist zo door de bomen woorden komen en gaan, zelfs de foto is al uitgezocht waar ik het meest op leek vang jij geen regen meer voor het in groenland zomert alles is zo ontzettend echt vandaag, stilte neemt steeds meer van waarde mee hoe schrijf je vriend, als naam in zand nadat vloed…

Witte regenbogen?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
Toch het verleden leeft, het krijgt een onweerstaanbaar vervolg uit de beker die ik tijdloos leegdrink, de hoorn eerder gevuld met eb en vloed van het geluk , regelmatig verkort en vervlogen, wreed verkleurd in witte regenbogen in de hartstocht van het bloed.…
Pama12 april 2013Lees meer >

Sculpturen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
De plooiing van de duinen meetbaar naar de hoogste top het landschap glooit zich in staccato tussen eb en vloed zonder zich te roeren. Elke distel, helm of doorn, elke zandkorrel met een afzonderlijke klank, het verschil ligt in de teerste tinten tegen de eenzaamheid bestand.…
Pama19 april 2013Lees meer >

de hoge dag

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 595
berichten omhoog langs het vliegertouw licht van behuizing kleine wolken alles is gereed draadloos luisteren naar de hemel stemmen verdwalen in een droom vermengd met geur van zonnebrand slapers drijven naar een verste rand maar de golfslag van warmte spoelt hen weer aan land om de dag te rekken verslindt geruis eb en vloed…

Donderslag

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 703
met zuur wordt beboet; een tijde was weer verleden althans ontwaakt leek het zicht op ontluisterende stappen was het naar buiten gericht, een innerlijk ontsnappen enkel voor de plotse bliksem gezwicht soms trekt een schaduw twee paarden teugelloos in het gemoed woorden verliezen hun waarden, verdwalen dan in een ontembare vloed…

Vleugelen

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 889
Van wàt er aamt in veld en vloed Heeft niets een schoner, zaalger leven Dan 't vooglijn, dat met frisse moed, In duizend liedren, onder 't zweven, De schepping groet. Of zo het diertje u vrolijk schijn', Omdat het Vleuglen heeft ontvangen. . . Gij vliegt zo goed als 't vogelijn! Laat maar de dankbaar-blijde zangen Uw vleuglen zijn.…
J.P. Heije13 oktober 2013Lees meer >

Zonder vis

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 492
venijnig blies de wind net boven het zand dat te drogen lag na de jongste vloed kleine tornado’s kwamen al hoger na hun aanloop op het vlakke strand en vrijwel uitgeraasd te zijn zoutkristallen deden een aanval op je kwetsbare huid die jij met knipperende ogen afsloeg en je van deze slagen afkeerde om de natuurmassage goed…
wil melker1 september 2024Lees meer >

Het water wil ons wijze lessen leren

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 502
Het water wil ons wijze lessen leren, van storm en vloed, van gaan en wederkeren, maar is er iemand die dit echt wel wil verstaan of moeten eerst nog duizend schepen er vergaan?…
Adeleyd24 augustus 2014Lees meer >

Weerribben

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
In de plooiing van de duinen gemeten naar de hoogste top het landschap herschikt zich in staccato tussen eb en vloed zonder zich te roeren. Elke distel, helm of doorn, elke korrel zand met een afzonderlijke klank, het verschil ligt in de teerste tinten hun verhaal tegen de eenzaamheid bestand.…
Pama25 augustus 2014Lees meer >

Gas

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 554
Geen zuchtje wind, de zee is spiegelglad in ‘t Oosten krijgt de kim een gouden gloed het doodtij hunkert al weer naar de vloed de maan heeft het op één haar na gehad. Wat grutto’s zitten spetterend in ‘t bad zeehondenmoeders passen op hun jongen een bruinvis maakt wat dolle dwaze sprongen de kiekendief is ook al vroeg op pad.…

tweeschrift

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 523
ik ben de weg naar niemandsland het hete zand waar je voeten verbranden ik ben de vloed de gesel der stranden ik ben de gekheid de waanzin ten top ik ben de galg de valbijl de strop ik ben migraine de kanker en pijn ik ben de adder het giftig venijn ik ben de wreedheid de grijns op je lippen ik ben het schip dat loopt op de klippen ik ben de…

wat zie 'k je graag.

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 804
't Zou het einde zijn van de regenboog Nooit meer helle sterren of de gloed van de volle maan Alles vervuld met honende holle lach Ree of vos, duif of vlinder zouden niet langer bestaan Gedaan met universum en dans of droom Peutertjes zachtjes huilend in een klein hoekje Eb en vloed weg, dof en killig Geen prachtig tapijt meer van rode en rosse…

lippen nippen aan het glas

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 765
ik zie hoe lippen nippen aan het glas waar mijn emoties in gaan stikken je breekt het nonchalant neemt en passant mijn glimlach mee kijkt naar het zand dat strand is voor de zee wat je denkt golft langzaam bij me binnen in scherven kom ik eindelijk weer bij zinnen jouw vloed is op haar hoogste punt het strand is smal en ik…

Verliefd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 615
mensen om ons heen in deze vreemde wereld we vinden elkaar lief en sturen liefdevolle berichtjes over hoe het gaat met de ontheemde vlinders in het weidse wolvenland Zou het liefste de havenboezem willen volgen met mijn lucide dromen mijn harde hoofd tegen jouw torso jouw bonzende hart tegen mijn oren Zo op en neer als eb en vloed…

Ferm Fier Weelderig

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 561
* Vanaf haar terp beziet zij deels de Waal Zij denkt aan klokgelui en magazijnen Kaars, zandzak, schop, het hele arsenaal Dijk van een wijf, oervrouw, Eva van staal Geen vloed zal ooit haar moed laten verdwijnen *iemand afwijzen…

Hocus Pocus Focusverschuiving

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 631
de naar binnen buigende Bogen van ’t Theater van de onmogelijke Dromen als Ribben die breken onder zeer geanimeerde Handen zullen de Omkeringen als Duinen de Vloed aan Wensen doen wreken de Poppenspeler repliceerde ‘ik ben ‘t Hart dat zich niet fijnknijpen laat dat geen Baat ziet in ‘t rondpompen van steeds hetzelfde Bloed hoe zeer…

Modderregen

netgedicht
4.2 met 45 stemmen aantal keer bekeken 2.255
Een oude vrouw zat voor een berg Zij weende om het verlies Een reus samengeperst tot dwerg Het schoonste laken leek nog vies Tranen van as vermengd met bloed In banen van was gedrenkt in een grijze vloed Langs haar papieren gezicht In trage stromen een weg zoekend Gaven blijk van haar leed, het doofde in haar ogen het licht De dag van vaarwel…

Hoogtij

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.833
Haar sifon zoekt de horizon waar zijn vloed ontbranden moet. Tot zijn hoogte trachtend zich vergewissend van zijn kracht haar geulen klaar voor dieper water toont ze hem haar strand dat wacht. Een nonnengift, roze gekapt ligt teer neer in 't zand. Onder de branding brekende kruikjes wenden zeeziek de steven.…
Elias2 juli 2003Lees meer >