Alle inzendingen

Een kopstoot of een grote klereschop? Of zal ik hem straks stiekem beentje lichten, een knietje geven of zijn kaak ontwrichten? Ineens komt dan een schoolse wijsheid op: Leeuwinnen leren heel vroeg aan hun welpen: Vergeet toch nooit dat alle beetjes helpen!

Gij grote, wijze mannen, Die, in uw schone schriften, De komma's en de punctum's, De stippen en de strepen, Zo kunstig, weet te plaatsen; o Grote, wijze mannen! Al ben ik juist geen schrijver, Toch weet ik, in een reden, De ko...

Trimmen in het bos: goed loskomen, hard stampen: een zwijn rent bang weg. Die grijze pluisbol waait over het pad - en valt: een jong steenuiltje. De maan schijnt gemoedelijk over ruiters vol spanning.

Filadelfia, zo heet het kerkgebouw In een voor mij onbekende straat, In een stad die ik nog maar Een heel klein beetje ken, Als eerstejaars worden wij Verbannen naar dat eenzame gebouw Aan het eind van deze straat In de volksbuurt die Oosterpark heet Om daar tentamen idioom te doen, ...

Veertien is ze nu, En jij als moeder Bent stapelgek met haar, Ze pubert, dat is het hele verhaal, Maar voor een meid van veertien Eigenlijk volstrekt normaal - Zo graag houd je haar nog vast Terwijl je weet dat loslaten In blijvende verbondenheid Het maximaal haalbare is - Wees d...

Wie ben je nog als lijf en leden niet meer vol ten dienste staan? Wie ben je nog als denken stopt en niets op niets meer lijkt te slaan? Houdt je leven werkelijk op als je lichaam ’t niet meer trekt en het denken met een deken van bedroefdheid wordt bedekt? Wij stoppen heus niet als we...

Ik doe aan hersengymnastiek maak gedachtensprongen Dien mijn sportmaatje van repliek heb soms een klein winstje afgedwongen Wij zijn helemaal aan elkaar gewaagd beiden voldoende lef om iets te durven Daar waar jij mij ineens belaagt grijp ik jou letterlijk weer bij de lurven Zo met ons t...

nu en alles ligt ginds de ik- en de jij-vorm wij als afscheid in het geluid van klaprozen ik weet niet meer of wij waren en de gebaren die ik losmaakte uit jouw haren keerden zich naar binnen nog voor de nacht brak en wolken legde in onze adem ik voelde hoe jij wilde vliegen verde...

we lagen in het gras een pastelroze kleur betoverde het hemeldak we zagen hoe het licht stil verdween en hoe de dag zich schoorvoetend overgaf aan de zwarte penselen van de nacht we keken naar het onbegrensde rijk van de verbeelding

Devils: “yes we can”! Als Origi roert het leer, is Barack, de peer...

Belgian Red Devils! Het bal van de invallers! Les hommes de l’ombre...

Ik geef mezelf een tweede kans. Ik geef andere mensen een tweede kans: dichtbij of ver weg. Ik geef de aardbol een tweede kans... maar géén derde kans: dan is het te laat! Neen. Een volwaardige en oprechte kans vanuit een eerlijk hart. Smart samen met deze onoverwinnelijke uitdaging tot...

vergeet mij niet ik moet mijn appels nog terugplukken mijn geest nog in de fles praten er zijn al zoveel seizoenen voorbijgegaan in nachten, uren, wachten, eten, drinken vergeet mij niet er komen herinneringen als echo's er liggen dagen in het verschiet

de wereld in een handomdraai een huis wat geld kunnen kiezen ja dat telt maar keuzes maken hebberig je zoekt de grenzen op van wat er mogelijk is soms krijg je een tik word je op de plaats gezet beseft met scha en schand dat niet alles voor jou is weggelegd leef in zaken die je w...

Als kind werd ik met regelmaat geslagen Als tiener werd ik continu gepest En positief op HIV getest Ook moest ik grote armoede verdragen Het leven wás dus al niet je van hèt En nu hang ik al uren in dit net

Naast het nieuwe geroezemoes van Drachten leeft de kleine oude, verstilde buurt, in zichzelf gekeerd, door wijze zorg bestuurd, sluimert steeds vol dankbare gedachten. Trotse hoeve, bescheiden huis verwachten sterke bescherming, die voor altijd duurt. Hemels blauw, met zonlicht doorweven, tu...

In onze eigen stokerswijk wanen we ons stinkend rijk we wheelen en we dealen katten om en lichten hielen stelen fietsen bij de vleet bouwen bruggen op ons reet hijsen aan een stickie en zuipen uit een blikkie we scheuren door de straten rappen met onze maten in de nieuwste BM...

Tranen komen tranen stromen Zonder reden meer en meer Blij is dan weer eens verdwenen Zo gaat het elke keer

jij hebt vast wel een lijstje met wat wensen voor jou: wat spullen, wat prullen, wat warms tegen kou... vandaar mijn stil gebedje wie weet, wordt eraan voldaan: vooral dat de zon aan de hemel blijft staan

Het is wolvenweer versleten en eenzaam hangen de daagse woorden in de ruimte ze spreken marteltaal de heuvel ligt er bloot bij een gulzig slagveld - dat levens en dromen wegvreet - verliest z'n laatste pluimen begraven in lange schaduwen zoek ik naar het serene nu elders thuis wordt...

De verblindende intensiteit van haar blik verbergt het prijskaartje in haar achterhoofd. Vleiend paait ze met de veelbelovende rondingen van haar soepel lijf. Dat aaibaar is, maar lusteloos in bed en elk orgasme berekent tot de laatste geile gil. Ze is een opblaaspop, met dat versch...

Je kunt Luis Suarez niet verwijten Dat hij zijn tanden nooit heeft laten zien. Het voetbal is behoorlijk masculien, Het is dus zaak flink van je af te bijten. Maar wat hij hoogstpersoonlijk ondervond: Wie bijt is tevens de gebeten hond.

Portugal! Umbrië! Dwars door Siberië! Nepal, Bolivia Mexico-Stad… Nee, ik bedank voor die grensoverschrijdende reizen en wandel ontspannen langs ’t wad!

Strooi mijn as uit op het wad. Ik spoel weer aan, ik land weer aan, zo kom ik weer in stad.

'Mijn tanden vielen zomaar op Chiellini Hij kwam gewoon te dicht bij mijn gebit Dat doe je niet als ik de bal bezit Maar kijkt u nou eens goed naar mijn panini Wanneer ik echt mijn slachtoffer benader Zoek ik onmiddellijk de halsslagader.

Als ik niet kon voelen, voelde ik dwars door Al, mijn elementen heen. Als ik niet zag met beide ogen kreeg ík zicht, telepathisch, dwars door mijn hersenen heen. Als ik niet meer kon nadenken wist ik altijd nog diep van binnen... de goddelijke waarheid te wenken. De adem kwam als ik mij...

ik hoor je denken geritsel tussen stilten met zachte hand gezonden ergens om gaten te dichten waar te maken niet ten prooi te vallen of te zijn en lief te hebben Vooral

Ontembaar is in mij het wreed verlangen Als van een tijger, aan te grijpen met Mijn hakende verstand, het Al, en het te klauwen, Tot het ligt uitgerafeld voor mij heen. Maar in het wrede ogenblik, wanneer De greep, machtig zich uitstrekt naar de zee, De zon, het manenschild, de ronde l...

Voor mijn moeder en mijn dochtertje Zij luisteren beide naar een oud verhaal, wondere dingen komen aangevlogen, zichtbaar in hun verwijde ogen, als bloemen, drijvend in een schaal. Er is een zachte spanning in hun wezen, zij zijn verloren en verzonken in elkaar, -het witte en het blonde h...

vaag komen beelden langs ja uit la douce france met mijn modische baret of was het weer de eeuwenoude alpinopet in de schemerige sfeer van middagzon en te veel wijn gaat het schilderen mij zwierig en wat gladjes af het ochtendlicht verraadt in een gedegen overpeinzing dat vorm kleur e...