Alle inzendingen over bloot in de stad

28634 resultaten.

Sorteren op:

een wolf in onze stad

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.222
er schuifelt een wolf door de stad dicht langs de huizen, laat door de straten voorbij Blokker en C&A waar de rolluiken zijn neergelaten een wolf vanachter de heuvels uit een Pools woud snuffelt nu door de Nieuwstraat langs slagerij van Hout ik vind het niet zo vreemd dat heb je met een koudegolf daar krijg je sneeuw en hagel van en af…
erik26 februari 2006Lees meer >

Enschedees cardiogram

gedicht
3.2 met 52 stemmen aantal keer bekeken 20.301
Gebombardeerd tot hempjes, onder- en ander goed om het vege lijf, lag het er naakt bij: het hart van de stad - bloedeloze boulevards, pleinen om zienderogen op te verdwijnen en overal was ze ver weg, nergens de jouwe.…

Geboortestad

poëzie
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.497
Vertrouw, mijn stad: nòg stroomt de Maas voorbij En dit is sterker dan uw averij: De trek naar zee, een jongensdroom voor later.…

Stadsgeluiden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
In de nacht fluistert zacht een stem in mijn oor Ik ben stil en ik hoor wat ik wil Overdag valt licht een beeld in mijn oog Ik kijk en ik zie een gezicht In de schemering zit een man in de kroeg Hij drinkt en hij proeft en hij zucht In de avond alleen Zit ik thuis met een kind En ik luister En schrijf een gedicht…
Ate Vegter3 oktober 2008Lees meer >

Op mijn retour

netgedicht
3.7 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.107
Ik weeg de kansen, sta te wachten,gelaten in de vernis van de stad, de schijn van lichtsporen in de geschiedenis getrokken lichten, in de rimpeling der grachten.…
pama28 oktober 2008Lees meer >

kinderkoppen

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 622
het is warm de fontein spuit haar zilveren stadse sappen uit over de kinderkoppen een kind huilt in een wagen een fanfare sproeit noten platanen verwachten lente een bruiloft verandert levens het gemeentehuis uit roze bakstenen opgetrokken waakt over dit bruisend plein als een stenen mensenwaker een kind huilt in een wagen het weet…

Stadsklokken

poëzie
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.729
Een laatste roep der donkre stad verzonk, Het zwijgend water wiegde gouden spranken, Nog poosde een late lichtschijn bij een kranke, Bij zure arbeid, of een zoete dronk.…

Een dag als deze

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 888
De stad dompelt zich in plezier tassen en winkelende etalages terrassen vol riet van lentebomen het plein met overvolle kraampjes de straat bezaaid in volle glorie badend in zonlicht en opgejaagd ik zie vrouwen met holle ogen de begeerte is hen voorbij geraasd mannen met vergadergezichten witte hemden en grijze sokken op het bankje aan de…

Bruxelles/Place des Chasseurs

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.118
‘t Getingel van een vroege tram deemsterend schel achter de square waar een fontein met halo-kam het zondaglicht in kleur titreert. Jong eikeloof, goudgeel doorstraald, rimpelend bij de ochtendbries : de zoelte woelt weg door de straat langsheen ‘t huis met Horta-fries. Kragende arduinkorbelen torsen fier het sierbalkon waar geraniums…

antidotum

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 726
Vlaanderen waar een hoogtepunt niet per se pal boven hoeft te zijn een beetje meer volstaat hier de mensen aan het feesten te zetten het hemelsblauw ziet het aan laat het monkelend blauw blauw en giet haar heldere tinten uit over de menigte die roest op wel twintig pleintjes krioelen de kleuren door elkaar zo viert de grootste Vlaamse stad…

appartementsterras

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 635
blaadjes op het terras liggen daar gevallen de bovenbuur weet het zegt de glimlach die daar altijd op-staat hij veegt onderaan de stenen rondom en laat wat kleur brengt zijn leven sieren tot later de herfst alles heeft verdord hij geniet ook en lacht zijn zorgen weg de wereld op straat ziet er vaak anders uit maar hier is hij thuis…

vogel

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.442
zag door de takken met het licht haaks daarop vloog een vogel door de straten met een hoge hoed op…

Standbeeld op het plein

netgedicht
3.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 2.592
Het beeld dat machtig staat te bronzen bleek waarachtig om de hoek te staan Zodoende liep ik in gedachten te oreren over haar bestaan zouden de stoeptegels nog smachten naar een kronkel van die grootheidswaan?…

Mijn platje

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 674
lijkt altijd groter dan ooit, net als het op rommelmarkt afgeboden gordijn, gehangen in het kleine venster boven het begijn en de nauwe keuken, tooit zonnestrepen op ruw gebeitste planken, verzet tegen alles en - de met jazzportretten – beplakt behang, stille klanken in een kleine leegte, vol doortrokken van idealen en het doorleefde stads…
pama10 juni 2009Lees meer >

nat

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 547
en dan, het is zo geschreven omsluiten wolken de zon, plengt de hemel bittere tranen, huilt de wind door kieren en gaten al dat er is gebleven, glimmend beregend, de stad en haar straten…
Fred11 juni 2009Lees meer >

De vroege ochtend in de stad

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.112
Regen, kou en duisternis Een enkel licht, een ritseling Voorzichtig fluiten van een vogel toch is er stilte Betonnen warmte, gemetselde geborgenheid krioel geleid, in goede banen De ander als gezelligheid een groet of glimlach, vluchtig. Zovelen bij elkaar gepropt, een concentratie van talenten zoveel dat je wordt opgeslokt Het hoofd…
bram wanrooij27 februari 2009Lees meer >

Groninger Geheimen

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 856
De Blauwe Stad is meer moeras dan stad En ook de Meerstad heeft zijn tijd gehad Ze liggen op hun financiële gat En vegen het met belastinggeld af Zo beunt een haas met Pasen weer een ei Tot Heertje zegt: U bent er gloeiend bij!…

Hoerende boeren

netgedicht
2.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.537
gierende geuren rullen oneindig vlakland sloten breken het zicht zaterdagavond trekt nog als toen stegen struinen riemende stad weerspiegelend rood de konen zoet broeiend weerkaatsen kasseien kom toch us efkus binnen schat vage hazenlippen zuchtend rood pijpentwintig euro voor de kinkel torenklokken slaan de uren twaalf zacht hart voor…

Beatrice

gedicht
2.3 met 52 stemmen aantal keer bekeken 27.627
Wat als het raam zich gesloten opent voor de kamer, je ligt in bed, de stad is in jou aan het verdwalen, bang trek je deze grens toe als een rits tevergeefs: het onaardse zingen van de trams voert je mee, licht weerkaatst in de kanalen en scheurt je als een brug tussen twee oevers vandaan, hier heb je me ontmoet enkel om in jou te sterven…

Lonely Planet

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 747
De Limmat slingert zich als een alternatieve gordel van smaragd om de taille van de stad wat er verdomd strak uit ziet, zo strak zelfs dat de treinen bij tijd en wijle een kijkje onder haar rokken nemen.…

herfst weer.

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 574
weer lastig weer vandaag. god trekt mini druppels uit de wolken, ik loop met paraplu traag, moedeloos door de binnenstad, verhoog m'n kraag. Bbrr wind mist op de ramen, chagrijnige vlug- wandelende norse mensen, geen 'hoi' of 'hoe gaat het', ik loop ook met strakke kop de supermarkt in en schud m'n paraplu. Naast me een hond die schudt…
c. paris10 oktober 2009Lees meer >

Stadstaal

gedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 7.064
Zo verliest de stad haar evenwicht. Duistere taal sijpelt door de oude stenen, grijpt om zich heen. Nu is een ijle gedaante. Zij buigt zich even over de spotlachende sater, fluistert taal in zijn hoog gespitste oren. Als ze zich overgeven, komt een ander patroon omhoog, kan de stad haar adem niet hervinden.…

eenzelfde gedicht

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 517
Dezelfde mensen op dezelfde plekken op dezelfde tijden rijden aan ons voorbij op vaste ritten op vaste dagen op vaste punten passeren we elkaar met gelijke blikken in gelijke ochtendogen kijken we gelijk weer voor ons uit niet wetend wie de ander is noch waarheen en waarom - misschien hebben zij dezelfde vragen dezelfde gevoelens maken zij…

zeezicht

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 494
ik zit graag op het duin helm beschermend, uit de wind ik volg de zon weerkaatsend de ondergang is kleurrijk gezwind dan wordt het langzaam donker en doe ik mijn ogen even dicht dat moment zie ik de zee het water, de golven, het wad ik draai om naar de lichten van de stad…
Fred22 april 2010Lees meer >

Stedelijk nat

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 732
Omringd door de geur van verse natte straten verdwijnt de droge blues van een te vroege zomer het weinig groen leeft op door wat het kan absorberen te midden van het steen en neergeslagen stof het is stil in de stad een eenzame paraplu haast zich verdwaasd op weg naar onbekend twee verslaafden paffen hun genot onder de brede luifel…

Sous les Ponts de Paris

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.952
Droppelt samen met de regen over alle drek van de stad Uw schokkend ritme mee…

Klaar-over

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.064
Klaar-over staat op een zebrapad in het donkerste deel van een verlaten stad. Geen auto, noch bromfiets, dwalen daar nog in het duister. Eenzame familie blijft verdwaalt daar tussen groen en rood stoplicht. “Beweeg me”, hoort moeder vader zeggen. Haar ogen links, dan rechts, gericht.…

Gebreid tot vinexwijk

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 485
weer gaan de mussen dood sterft landschappelijk schoon in de klauwen van de stad beschermd natuurgezicht werpt nog een laatste blik voordat de ogen worden uitgestoken eeuwenoude kavels zijn door bulldozers ontrafeld opnieuw gebreid tot vinexwijk van wol en losse draadjes maar geen gaatjes voor een nest weer zijn de mussen weggepest…

HET CENTRUM

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 646
afgestemd overbulderd door geluid ontredderde stad het spitsuur door…
Hans Uding18 augustus 2010Lees meer >

sterrenstof twee

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 630
liggen in de rivier te baden Orion het is dichterbij veranker daar gewichtloos zwaar thuis ontspannen kwam hij oog in oog met een stroom van vocht rimpelend in zijn dode arm schommelde in zachte golven dichterbij streelde ik hem met mijn oog mijn wimpers vielen op de kade hij beviel mij de schaduw van de stad…