7667 resultaten.
De cyclus van verlies
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
520 Traag verstrengeld dansend
trotseren ze de najaarsstormen
verliezen dwarrelende bladeren
takken vallen knappend af
hun verlies doet geen pijn
blijkt toch niet onmisbaar
groeit meestal weer aan
als hoopvol perspectief
bij ons doet verlies vaak pijn
blijkt missen meest onmisbaar
ach waren wij soms bomen
stevig verstrengeld in het nu…
IJskristallen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.394 Blankberijmd, vol ijskristallen,
praalt en prijkt de lange laan,
waarop bleke stralen vallen
van de volle blanke maan.
Op wat takken neer mag vallen,
bleek en blank, één straal der maan,
kaatsen honderd ijskristallen
vlammenpijlen door de laan.
Plots, als van de daken, vallen
winden, brallend, in de laan,
dat, alom, al de ijskristallen…
Best agressief
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
835 Klinkt best agressief
hoe ik mijn vriendin omschrijf,
maar het slaat wel in.…
ZORGVULDIGHEID
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
670 zorg vervulde eeuwigheid
waarin de onrust tot rust
de zorg berusting zal worden
in het waardevolle even
dat het leven vertegenwoordigt
in de aanwezigheid van de naaste
die het begrip heeft, dat nodig is
om het leven te vervolmaken
zo huldig met de bloemen des velds
neurie de hemelliederen
die door hun klanken vrucht afwerpen
die weer bomen…
Sparrengroen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
563 Dennen in winterstructuur,
bomen, die conifeerkleur geven
met hun frisgroene naalden
aan het rijke winterleven.
Vroeger
hadden ze nog glans,
werden ze nog oordeelkundig gebruikt,
bemind gedurende de winterperiode,
een kwestie van overleven.…
De eenvoud van beuken
gedicht
5.0 met 1 stemmen
9.595 Liep ik vijftien meter boven de grond
door de kroon van een beukenwoud
en tastte tussen de twijgen rond
dan denk ik dat ik meer verstond
waarom ik van ze houd.
En kroop ik vijf voet de aarde in
zo traag als hun wortels gaan
dan dronk ik de ware waarde in
van hun aaise groei en staarde in
de poriën van mijn bestaan.
Maar ik zit met mijn…
september
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
492 Groene bomen groeien niet meer
tot aan de blauwe hemel, ze zijn moe
vroege herfst laat hun bladeren verkleuren
september laat haar eerste tinten zien
je wringt je in jouw sociale positie
alleen en moeilijk om te vergeten
je verdrinkt herinneringen in pijn
ons geheugen houdt van natte aarde
een stille herfstavond tot wasdom gekomen
maakt…
De klabanus.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 Wederom sta ik in deze gedaante
Gegraven door de zeven dwergen
ooit zal ik de heks verjagen
die de boom tutoyeerde.
Meter voor meter sla ik de klabanus
met een stok die me alles
waard is.
Doe dit niet
geef me een rookmelder
pak mijn blocnote
maar laat me
geef me eeuwige rust.…
De trots verdronk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
471 de jacht naar grond
heeft bergen
hun bomen gekost
waar wouden
domineerden dekt humus
nu de kale rots
het vergeten dorpje
in het dal deelde al snel
de mooiste vergezichten
tot de regens kwamen
en de aarde losliet
glijdend in haar vrije val
de trots verdronk
van generaties leven die wel
in wortels zijn blijven steken…
wonderlijk
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
568 de bomen fluisterden die avond
in het maanlicht stonden zij
statig en zongen zacht
een lied van liefde en verdriet
en geheimen
doodstil stond hij daar, zijn
hoofd schuin, hoorde hen
verbaasd dat de bomen wisten
alles wisten…
was dat niet wonderlijk ?…
Die duizend stukken zag
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
469 er brak
een tak terwijl
het windstil was
een groene ruis
de klap die
duizend stukken zag
de boom kijkt kaler
wat beschroomd
lijkt verder nog intact
bij nader onderzoek
zijn veel gebreken
aan het licht gekomen
door ouderdom blijkt hij
van binnenuit gespleten
zijn zomer kent geen dromen…
Vogels in de lente
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
779 Ik zie ze nestelen in de hoge bomen
Ook in de struiken en in de heggen
Waar ze straks hun eitjes gaan leggen
Waaruit dan jonge vogeltjes komen.
In de lente komt alles weer tot nieuw leven
De bloemen en planten groeien en bloeien
Elk jaar weer blijft het mij bijzonder boeien
Dank Heer, voor al het moois ons gegeven.…
In lijnen van luwte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
444 ik heb je gekend
als vallend blad
dansend op wind
stralend in
licht van de zon
kleur om en om
je patroonde
de grond met
schering en inslag
ik las rust in
lijnen van luwte
seizoenen voorbij
maar in de top
knopte je boom
naar betere tijden
wil melker
07/07/2010…
Bij Oostkapelle
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 Hier staat een boom.
Hij groeit zo vreemd.
En al zo lang.
Wie legt hem uit
wat het ambacht
van een dichter is.
Wie commandeert hem
een volgorde
voor zijn takken
en een evenwichtig
bladpatroon.
Volgt hij soms
een masterclass
in de hallen van
de wetenschap.
Op een plekje in de stad
onder professoren
met een kat.…
Het takkenbloot
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
504 het takkenbloot
is aangekleed
met frisse tinten groen
kleurt nu
naar laatste modebeeld
niet meer klassiek als toen
exoten contrasteren
met ligusterhaag uitheemse
coniferen blijven groen en laag
alleen het oude bos
maakt front maar op palet staat
internationaal al in de koude grond…
Een omgehakte bomenblik
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
534 je keek me aan
gaf me een omgehakte
bomenblik en liet me staan
jouw weg was
altijd geplaveid met
schaarse tegels in het blauw
voor hobbels en oneffenheden
sloten we de ogen lommerrijke
bomen bogen graag hun kronen
jij hebt de bijl
er in gezet en onze blik verwijd
tot aan de blauwe onbereikbaarheid…
Mijn hart is jouw huis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
589 Waar alle vruchten van de liefde groeien
aan die éne Boom waar rond wij samenzijn.…
Zelfbevruchting is een sleur
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
594 hij groeit als boom
takt reikend
naar de hemel
in verloren droom
bladert vreemde kleuren
in verdelen van het licht
groent voor zuurstof
ruist ‘s nachts lichtjes wit
bloemt mager
in eenzijdigheid
bekent geen kleur
zelfbevruchting is een sleur
hij boomt als een autist
wil van het bos niets weten
vereenzaamt op een open plek
die door…
FAMILIEBOOM
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
692 dat hartje met hun naam zal nooit vergaan
zo lang de boom weet te blijven staan…
DIERENDAG
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
518 Een berk vol kleuren:
dagpauwogen bedekken
klapwiekend zijn stam.…
Zielen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Sommige bomen behouden nog net hun groen.
De anderen vervagen langzaam naar geesten.
Hun ziel naar beneden.…
Bepaald
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
465 Peinzen doe ik, plant weer de ene boom
na de ander. Ze staan al in mijn geest,
bepalen mij vanuit een diepe droom
in duister land waarheen ik ben geweest,
oneindig boek, dat nooit hetzelfde leest.…
Naar ongekende ruimte
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
564 heeft mij verlaten
maar ik boom door
tot aan mijn laatste zucht…
Groots
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
531 Hij heeft zijn tijd gehad
eeuwen lang
alle seizoenen
jaar in en uit
een ring er bij
nog meer diepe groeven.
Stormen en regen
blad, bloemen,
zoveel zaden gedragen.
Tot zijn uur had geslagen,
hij plaats moest maken
voor teloorgang van de tijd.
Toch is hij er nog steeds
duurzaam mooi
mag hij al jarenlang
mij zijn grootsheid tonen
als…
Stille Nacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
603 De grootste kerstbal
hangt stomdronken in de boom
op het Rembrandtplein.…
Geloven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
510 het is net, zegt ze, alsof de lucht
begint te trillen op de momenten
dat alleen ik naar de takken kijk
het gebladerte dat loslaat en valt
alsof mijn blik het aanwakkert
een soort sterfte teweegbrengt
wil je, vraagt ze, morgen samen
met mij naar de bomen kijken?…
Uit sprookjes van weleer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
663 bomen ruisen groen
stammen kringen statig bos
wuiven met hun takken
eens per jaar de bladeren los
die dwarrelen een
kleurig herfsttapijt dat
in de winter modder wordt
en het geluid van passen smoort
niet alle bomen maken bos
ze hechten niet aan struiken
vervlechten moeilijker met
sfeer uit sprookjes van weleer
ze staan wat afgelegen…
Vliegden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Die de boom vormde al was hij getrimd
Hij groeit nog door een lange tijd al is hij voorbij de 70 jaar
Je mag je laten verleiden en ga zitten, maar wel met gepast ontzag
Hij neemt in diepste gedachten over je kommer en kwel en voel je dan vrij
De boom is luisterend, beschermend en beschuttend, net als jij
Maar wel met wat averij.…
levensader
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
530 vervaarlijk wortelspel
van jaren her
blootgelegd door de tijd
maar nog immer
volhardend
als een acrobaat
die aan het leven hangt…
Geen titel
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
500 voel de warmte van de zon in dromen,
voel de dons van teed’re bomen.
Een tenger zaadje ontkiemt in aarde,
de aarde voedt en ziet.
In zijn wortels zul je later wonen,
daar waar de dood niet kan komen.…