Alle inzendingen over donkere wolken

11794 resultaten.

Sorteren op:

duinvogels

netgedicht
4.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.832
eens schreven we samen zee ik keek in je hand en glinsteringen van zomer vulden de lucht met blauw, bloesems bomen, beminnen vlinders aarzelden niet, ze waren gewoon onmeetbaar en wij zee daarna zei je woorden van wolken, meestal vogels in regen rotsen roest rozen verscheurd en het water werd donker, de poëzie haastig in…

Als een schilderij

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 982
De lucht lijkt momenteel een heel groot schilderij met allerlei gekleurde wolken in vele tinten grijs, maar ook wat rood zit er nog bij En als het strakjes donker wordt zien we een volle maan een hemel vol met sterren wanneer de zon weer onder is gegaan 'k Zie grijze strepen van een vliegtuig vogels die hun nest opzoeken maar boven in…
Moeke19 mei 2008Lees meer >

Zon en maan

gedicht
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 16.079
Met een donkere zucht uit de diepte, Met een kameraadschappelijke lach van opzij, Met een schrille kreet in de wolken. Elk woord opent de verte En ruikt de vruchten van geordende plantages En ruikt cellulose en staal en triplex En ruikt de inhoud van de tijd. Wat een stiltes, wat een orkanen!…
Arjen Duinker2 september 2022Lees meer >

hangt in donkers verte

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 780
hangt in donkers verte waar wolkenvriend weer buien vangt…
wil melker28 augustus 2006Lees meer >

gelukkig bij Ter Heijde

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 662
rond het torentje van Ter Heijde werd blauw plotsklaps donker pikzwart afgetekend tegen wolken het strand lang breed leeg alles stond stil en zweeg de zee was waarlijk top ik kon nog precies rechtop staan in het zilte ruime sop kleren zichtbaar nog als hoopje storting naar benee met bakken oh heer dat had ik nu weer alles zou straks plakken…

DE AVOND

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.177
Een vreemde stem gromde van ver en neurde zwarte klachten, en uit der wolken zwarte vachten glansde een bleke verre ster. Je adem zoemde in mijn oor en zong er wijzen, zacht, de zee weedroef neurde erdoor,- ...heel donker kwam de nacht.…

Glansgraad

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 625
wangen, traan voor traan ik dacht even dat ik mezelf zag staan maar het waren grillige vormen van wolken die voorbij gaan…

donderteken

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
donder wentelt het mes op de wetsteen flikkert de wolk gedrenkt in voorgevoel van wat wordt voorgeschreven onder het soepel buigend lemmet keert een witte siddering runentekens heet staal ritst aan de donkere hemel voorteken dat de aarde moet lezen het brengt een kentering aan de lauwe adem van de avond het schrift scheurt…

Lente en zomerbruin

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 486
ik heb de wolken langs zien razen het witte boven om de hemel te behagen het donkere onder door het frequent gedonder van ontlading pas in het universum ontdekte ik zon in leeftijd en liefde ging jij voor de eerste opgang ik zag jouw licht voelde eindelijk warmte teder heb jij mijn huid belicht met lente en zomerbruin…
wil melker13 februari 2022Lees meer >

Morgenrood

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
de tijd is de wind die blaast en uitsterft in donker water een gaan zonder terugkeer het onoverwinnelijke valt uiteen een gaai vliegt krassend langs de takken uit het ijzer dwarrelen vonken neer het geruis van koude populieren een zwarte sluier strekt zich uit over de aarde en bedekt haar met bitter as uit de wolken kruiken gevuld…
J.Bakx27 maart 2024Lees meer >

Wilfried

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
Het wolkje Onder het wolkendek Het lijkt verloren Maar bepaalt zijn eigen koers En het vaart op eigen kracht Dat is doorzettingsvermogen…
Beninga3 oktober 2024Lees meer >

NA REGEN KOMT ZONNESCHIJN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 722
Als de wolken de luchten bevolken heeft de zon wel zin er zin in maar moet zich bedwingen 't heeft geen zin te beginnen met stralen dat is effe balen maar als de wolken gaan bevallen laten ze regen vallen en dan komt na de regen de zonneschijn!…

Oneindig mooi die wolkendans

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 966
Ze glijden zonder haast voorbij, vergeten waar ze horen, veranderen van huid en vorm, verdwijnen zonder sporen. Het licht beweegt hen als gedacht, een zachte kracht, onzichtbaar plan. De hemel draagt wat zij verliet, een stilte die niet sterven kan.…
Johny Donovan11 november 2025Lees meer >

Wolkenkleur

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 397
Soms zijn de wolken grijs van kleur, en huilt de wereld stil van binnen. Maar dan — op een dag — is de hemel blauw, en ruikt de aarde naar zoet gras. Jouw haren dansen vrolijk in de wind, . het lijkt haast kinderspel: geen wolk is grijs, geen wolk is wit.…

MAANSERENADE

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.342
Al is de nacht nog zo donker en verschuilt zich de maan als hij mijn serenade heeft gehoord zal hij straks weer schijnen gaan. Hij baant zich dan een weg dwars door de wolken waarna hij naar beneden kijkt waar ik mijn lied zal vertolken.…
Moeke14 mei 2004Lees meer >

Berg en dal

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 768
Wolken kussen zachtjes de sneeuw tussen donker broos hemels steen helderblauw koel slapend water betoverend diep groen eromheen Fabelachtig mooi stuk natuur door weer en wind gecreëerd droomland en paradijs tegelijk hier zijn ooit engeltjes afgemeerd Mijlenlang zal ik ooit tijdloos reizen in de duisternis van het machtige heelal om te…

Rust

netgedicht
4.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 643
Mijn hoofd in de wolken gestoken: Zo sompig, donker, nat. Met wijn als grote vriend genomen Had ik altijd zat. Was ik altijd zat. Nee dan de liefde Die zich aan het oog ontrok. Met kaarsen die de weg verlichte. Ik was er lang nog niet aan toe. Reisde ik naar ver en vluchtig, Nog voor de rits het reizen al weer moe.…

Prachtig onweer

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 456
Terwijl ik door een golf van hitte fiets verdwijnt blauwe lucht ineens in het niets, komen wolken die donker samentrekken en zwaar regenwater beginnen te lekken Ik besluit de fiets en mezelf te parkeren, dat ik druipend nat word kan me niet deren, luister naar 't zware rollen der donder, aanschouw de flitsen die ik zo bewonder, slaak van een…

Zeezucht

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 800
De zee rolt krijsende tongen langs dijen en kuiten de zon klampt zich vast aan de rand van een wolk Geliefden draperen een tekort aan armen rond een ruggegraat die ze delen sinds kort Meeuwen negeren eeuwenoude wetten en slepende netten schrapen de zeebodem kaal 's Avonds kleuren neon spiralen de zilte lucht en dwalen wij langs donkere…

En profil: morsdood

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
(n.a.v. beroemd fresco van Giotto) De duivel danst, vliegt en trekt Op graven, voorbij en soms Vaker dan ooit vermoed lacht hij schizofreen En profil: morsdood vanuit alle posities donker Grijs zonder licht Gelaatstrek onaange- naam In wolk boven gepeu- pel Gebracht, de laatste groet Fresco vol van haat zijaanzicht niet…

Een schitterende lading

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
ik speelde met wolken liet ze groeien en bloeien gaf ze een schitterende lading stapelde wit rondde met groen en zwart het blauw van de hemel waarschuwde mensen met donker gerommel voordat de donder knallend brak maakte het zwerk tot toonbeeld van sterke krachten in het altijd zo rustige weer zelfs mijn vriend vlaagt en stormt…

Wiegend op wind

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
ik weet met een lach dat ik ooit god ben geweest tenminste dat heb ik altijd gedacht als ik lig in het gras en speel met de wolken die in kleur en vorm de hemel bevolken praat tegen bloemen die wiegend op wind mooi staan te zijn hun harten openen in aandacht voor mij bomen hoor die in hun donker ruisen dissonanten uit melodieën kuisen…
wil melker3 februari 2015Lees meer >

Je lach bloeit bloemen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 519
jij zwaait kleuren warmt mijn hart waar regen al valt wolken hun grijs donkeren in zwart want je lach bloeit bloemen wild van het veld nog gehuld in zon voordat wind ze velt maar ogen verschrikken in het flitsende licht we tellen seconden donderen samen tot de volgende schicht verbazend dichtbij schokt de hemel voor even in…

Vormen gaan voorbij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 365
's Avonds zijn de duinen vlak en drassig watergrauw struiken worden donker zwemen rood en blauw Alles verliest vastheid land lijkt zee en zee op land in ijle golven schemerlicht stolt water tot tinten zand Wolken lijken een massief en bergen zonder maan een nachtzwarte hemel waaraan geen sterren staan Ideeën zijn levensecht vormen…
Zywa5 april 2023Lees meer >

Altijd positief blijven

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Laat je meedrijven op de wolken, laat je ondergaan in de zon. wees niet bang voor het donker, geloof in het leven, het is één groot wonder. Kijk maar in de ogen van het kleine kind, zie de tranen aan jou gericht. Vang ze voorzichtig op in je hand, want het zijn de parels van het licht.…
Pitsikato26 december 2023Lees meer >

Winter valt in

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 941
De mist in het bos, maakt me eenzaam De stilte maakt me bang Het water staat stil, het donker is pril De mist in m’n hoofd trekt niet op Alleen op de wereld een bank onder een boom De druppels van de wolken Maken dat ik huil Als een wolf naar de maan. Huil ik om jou.…
Gijs Kamphuis22 november 2002Lees meer >

- Contrasten -

netgedicht
4.2 met 42 stemmen aantal keer bekeken 855
dat noord en zuid zo anders was, kon verschillen dat contrasten de aarde scheuren, toegepast worden, zoals verder zal blijken, sentimentaliteiten van het gevoelsleven verwijzen naar complexe contrastgegevens, ontstaan tussen twee kleuren bijvoorbeeld tussen licht en donker, zo donker als de wintersneeuw was...…

PIJNBOOM

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.007
’t innerlijk Het meisje dat op zichzelf terugviel achtte aan zichzelf niets vrouwelijk Grauwe wolken loosden hun vocht onder de pijnboom droop nu traan Spiegels praatten over het gedrocht het meisje knikte dan maar ontdaan Donker bleef ‘t steeds onder de den duisternis heerste altijd in haar hart Woorden vielen alsmaar tussen hen ‘t…
Ton Rijkers22 augustus 2011Lees meer >

HET KLEINE VEILIGST

poëzie
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.949
Vergaren de grimmige wolken haar macht; Doorkruisen haar pijlen de donkere nacht; Ontworstlen de stormen van 't noorden hun band; Bezwijken de wouden, voor de eeuwen geplant?…

Marine

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 785
Toch verzacht het grijs der lage wolken De rimpeling op ’t water laat op ’t strand een grillig zandspoor na, dat oplicht in een vage avondzon. Wolken drijven traag uiteen: De dag kleurt zacht een nieuwe morgen.…
robE20 augustus 2002Lees meer >