11794 resultaten.
duinvogels
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.832 eens
schreven we samen
zee
ik keek in je hand
en glinsteringen van zomer
vulden de lucht met blauw, bloesems
bomen, beminnen
vlinders aarzelden niet, ze waren gewoon
onmeetbaar en wij zee
daarna zei je woorden van wolken, meestal
vogels in regen rotsen roest
rozen verscheurd
en het water werd donker, de poëzie haastig
in…
Als een schilderij
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
982 De lucht lijkt momenteel
een heel groot schilderij
met allerlei gekleurde wolken
in vele tinten grijs, maar ook
wat rood zit er nog bij
En als het strakjes donker wordt
zien we een volle maan
een hemel vol met sterren
wanneer de zon weer onder is gegaan
'k Zie grijze strepen van een vliegtuig
vogels die hun nest opzoeken
maar boven in…
Zon en maan
gedicht
3.7 met 22 stemmen
16.079 Met een donkere zucht uit de diepte,
Met een kameraadschappelijke lach van opzij,
Met een schrille kreet in de wolken.
Elk woord opent de verte
En ruikt de vruchten van geordende plantages
En ruikt cellulose en staal en triplex
En ruikt de inhoud van de tijd.
Wat een stiltes, wat een orkanen!…
hangt in donkers verte
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
780 hangt in donkers verte waar
wolkenvriend weer buien vangt…
gelukkig bij Ter Heijde
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
662 rond het torentje van Ter Heijde
werd blauw plotsklaps donker
pikzwart afgetekend tegen wolken
het strand lang breed leeg
alles stond stil en zweeg
de zee was waarlijk top
ik kon nog precies rechtop
staan in het zilte ruime sop
kleren zichtbaar nog als hoopje
storting naar benee met bakken
oh heer dat had ik nu weer
alles zou straks plakken…
DE AVOND
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.177 Een vreemde stem gromde van ver
en neurde zwarte klachten,
en uit der wolken zwarte vachten
glansde een bleke verre ster.
Je adem zoemde in mijn oor
en zong er wijzen, zacht,
de zee weedroef neurde erdoor,-
...heel donker kwam de nacht.…
Glansgraad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
625 wangen, traan voor traan
ik dacht even dat ik mezelf zag staan
maar het waren grillige vormen
van wolken die voorbij gaan…
donderteken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
453 donder wentelt het mes
op de wetsteen flikkert
de wolk gedrenkt in
voorgevoel van wat
wordt voorgeschreven
onder het soepel buigend
lemmet keert een witte
siddering runentekens
heet staal ritst aan
de donkere hemel
voorteken dat de aarde
moet lezen
het brengt een kentering
aan de lauwe adem van
de avond het schrift
scheurt…
Lente en zomerbruin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
486 ik heb
de wolken
langs zien razen
het witte boven
om de hemel
te behagen
het donkere
onder door het
frequent gedonder
van ontlading
pas in het
universum
ontdekte ik zon
in leeftijd
en liefde ging
jij voor de
eerste opgang
ik zag jouw
licht voelde
eindelijk warmte
teder heb jij
mijn huid belicht
met lente en
zomerbruin…
Morgenrood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
564 de tijd is de wind die blaast
en uitsterft in donker water
een gaan zonder terugkeer
het onoverwinnelijke valt uiteen
een gaai vliegt krassend langs de takken
uit het ijzer dwarrelen vonken neer
het geruis van koude populieren
een zwarte sluier strekt zich uit
over de aarde en bedekt haar
met bitter as uit de wolken
kruiken gevuld…
Wilfried
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
512 Het wolkje
Onder het wolkendek
Het lijkt verloren
Maar bepaalt zijn eigen koers
En het vaart op eigen kracht
Dat is doorzettingsvermogen…
NA REGEN KOMT ZONNESCHIJN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
722 Als de wolken
de luchten bevolken
heeft de zon wel zin
er zin in
maar moet zich bedwingen
't heeft geen zin te beginnen
met stralen
dat is effe balen
maar als de wolken
gaan bevallen
laten ze regen vallen
en dan komt
na de regen
de zonneschijn!…
Oneindig mooi die wolkendans
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
966 Ze glijden zonder haast voorbij,
vergeten waar ze horen,
veranderen van huid en vorm,
verdwijnen zonder sporen.
Het licht beweegt hen als gedacht,
een zachte kracht, onzichtbaar plan.
De hemel draagt wat zij verliet,
een stilte die niet sterven kan.…
Wolkenkleur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
397 Soms zijn de wolken grijs van kleur,
en huilt de wereld stil van binnen.
Maar dan — op een dag — is de hemel blauw,
en ruikt de aarde naar zoet gras.
Jouw haren dansen vrolijk in de wind, .
het lijkt haast kinderspel:
geen wolk is grijs, geen wolk is wit.…
MAANSERENADE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.342 Al is de nacht nog zo donker
en verschuilt zich de maan
als hij mijn serenade heeft gehoord
zal hij straks weer schijnen gaan.
Hij baant zich dan een weg
dwars door de wolken
waarna hij naar beneden kijkt
waar ik mijn lied zal vertolken.…
Berg en dal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
768 Wolken kussen zachtjes de sneeuw
tussen donker broos hemels steen
helderblauw koel slapend water
betoverend diep groen eromheen
Fabelachtig mooi stuk natuur
door weer en wind gecreëerd
droomland en paradijs tegelijk
hier zijn ooit engeltjes afgemeerd
Mijlenlang zal ik ooit tijdloos reizen
in de duisternis van het machtige heelal
om te…
Rust
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
643 Mijn hoofd in de wolken gestoken:
Zo sompig, donker, nat.
Met wijn als grote vriend genomen
Had ik altijd zat.
Was ik altijd zat.
Nee dan de liefde
Die zich aan het oog ontrok.
Met kaarsen die de weg verlichte.
Ik was er lang nog niet aan toe.
Reisde ik naar ver en vluchtig,
Nog voor de rits het reizen al weer moe.…
Prachtig onweer
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
456 Terwijl ik door een golf van hitte fiets
verdwijnt blauwe lucht ineens in het niets,
komen wolken die donker samentrekken
en zwaar regenwater beginnen te lekken
Ik besluit de fiets en mezelf te parkeren,
dat ik druipend nat word kan me niet deren,
luister naar 't zware rollen der donder,
aanschouw de flitsen die ik zo bewonder,
slaak van een…
Zeezucht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
800 De zee rolt krijsende tongen
langs dijen en kuiten
de zon klampt zich vast
aan de rand van een wolk
Geliefden draperen
een tekort aan armen
rond een ruggegraat die
ze delen sinds kort
Meeuwen negeren
eeuwenoude wetten
en slepende netten
schrapen de zeebodem kaal
's Avonds kleuren neon
spiralen de zilte lucht en
dwalen wij langs donkere…
En profil: morsdood
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 (n.a.v. beroemd fresco van Giotto)
De duivel danst, vliegt en
trekt
Op graven, voorbij en
soms
Vaker dan ooit vermoed
lacht hij schizofreen
En profil: morsdood
vanuit alle posities donker
Grijs zonder licht
Gelaatstrek onaange-
naam
In wolk boven gepeu-
pel
Gebracht, de laatste groet
Fresco vol van haat
zijaanzicht niet…
Een schitterende lading
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 ik speelde met wolken
liet ze groeien en bloeien
gaf ze een schitterende lading
stapelde wit
rondde met groen en zwart
het blauw van de hemel
waarschuwde mensen
met donker gerommel
voordat de donder knallend brak
maakte het zwerk tot
toonbeeld van sterke krachten
in het altijd zo rustige weer
zelfs mijn vriend
vlaagt en stormt…
Wiegend op wind
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
524 ik weet met een lach
dat ik ooit god ben geweest
tenminste dat heb ik altijd gedacht
als ik lig in het gras
en speel met de wolken die
in kleur en vorm de hemel bevolken
praat tegen bloemen die
wiegend op wind mooi staan te zijn
hun harten openen in aandacht voor mij
bomen hoor die in hun donker ruisen
dissonanten uit melodieën kuisen…
Je lach bloeit bloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 jij zwaait kleuren
warmt mijn hart
waar regen al valt
wolken hun grijs
donkeren in zwart
want je lach
bloeit bloemen
wild van het veld
nog gehuld in zon
voordat wind ze velt
maar ogen verschrikken
in het flitsende licht
we tellen seconden
donderen samen
tot de volgende schicht
verbazend dichtbij
schokt de hemel
voor even in…
Vormen gaan voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 's Avonds zijn de duinen vlak
en drassig watergrauw
struiken worden donker
zwemen rood en blauw
Alles verliest vastheid
land lijkt zee en zee op land
in ijle golven schemerlicht
stolt water tot tinten zand
Wolken lijken een massief
en bergen zonder maan
een nachtzwarte hemel
waaraan geen sterren staan
Ideeën zijn levensecht
vormen…
Altijd positief blijven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
555 Laat je meedrijven op de wolken,
laat je ondergaan in de zon.
wees niet bang voor het donker,
geloof in het leven, het is één groot wonder.
Kijk maar in de ogen van het kleine kind,
zie de tranen aan jou gericht.
Vang ze voorzichtig op in je hand,
want het zijn de parels van het licht.…
Winter valt in
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
941 De mist in het bos, maakt me eenzaam
De stilte maakt me bang
Het water staat stil, het donker is pril
De mist in m’n hoofd trekt niet op
Alleen op de wereld een bank onder een boom
De druppels van de wolken
Maken dat ik huil
Als een wolf naar de maan.
Huil ik om jou.…
- Contrasten -
netgedicht
4.2 met 42 stemmen
855 dat noord en zuid zo anders was, kon verschillen
dat contrasten de aarde scheuren,
toegepast worden, zoals verder zal blijken,
sentimentaliteiten van het gevoelsleven
verwijzen naar complexe contrastgegevens,
ontstaan tussen twee kleuren
bijvoorbeeld tussen licht en donker,
zo donker als de wintersneeuw was...…
PIJNBOOM
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.007 ’t innerlijk
Het meisje dat op zichzelf terugviel
achtte aan zichzelf niets vrouwelijk
Grauwe wolken loosden hun vocht
onder de pijnboom droop nu traan
Spiegels praatten over het gedrocht
het meisje knikte dan maar ontdaan
Donker bleef ‘t steeds onder de den
duisternis heerste altijd in haar hart
Woorden vielen alsmaar tussen hen
‘t…
HET KLEINE VEILIGST
poëzie
3.1 met 20 stemmen
2.949 Vergaren de grimmige wolken haar macht;
Doorkruisen haar pijlen de donkere nacht;
Ontworstlen de stormen van 't noorden hun band;
Bezwijken de wouden, voor de eeuwen geplant?…
Marine
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
785 Toch verzacht het grijs der lage wolken
De rimpeling op ’t water laat op ’t strand
een grillig zandspoor na, dat oplicht in een vage avondzon.
Wolken drijven traag uiteen:
De dag kleurt zacht een nieuwe morgen.…