4357 resultaten.
Prinses Irene in ' Het Vermoeden' , tv-diepte-interview
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
557 Deze hartenkreet draag ik op aan Annemarie Schrijver
van "Het Vermoeden"!…
Crisisvuurwerk
snelsonnet
2.5 met 2 stemmen
724 ach zeur toch niet..wees toch eens stil
Ik draag vandaag mijn roze vuurwerkbril…
Verlicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
749 Ik heb geen bril nodig
om mij naar het licht te dragen.
Ik vertrouw op mijn vleugels,
mijn stiltewezen
die overal aanwezig is.
Ik geef een hymne aan de wind
en tover een leger van glimlachjes
die stralend hun zaadjes verspreiden.
Ik open mijn voeten
en laat de aarde stromen.…
maansteen: adulaar.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
574 boven de stortzee
is het dragen van
het melkwit
wilskracht.
ginds vliegt mijn adelaar.…
Van kampbeul tot heilige
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 Mens je bent
Nooit alleen
Maar goed of kwaad
Niet alleen maar
Donker of licht -
Het hele palet
Aan kleuren draag
Je in je mee,
Niet alleen maar goed,
Niet alleen maar slecht -
De kampbeul zit
In je, maar de
Heilige evengoed
In je verwerkt…
Als de ziel luistert
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
522 Ongrijpbaar
als de tijd
sluimeren gedachten
door naakte vingers
even fragiel
als ochtenddauw
na eindeloze nacht
waar dromen op zich lieten wachten
hoorde hij haar in zijn ziel
ver
vederlicht ver
verder dan een fluistering kan dragen…
Herleven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
578 Ik draag de sporen
van mijn toekomst.
Geen masker meer
een onoogelijke gedaante
mummie van verleden
roerloos in de tijd.
Toch ontpop ik
tot kleur en licht
sla ik mijn vleugels uit
en puur de nectar
van elke bloem.…
Opgeslagen verdriet
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
509 Verdriet dat al bijna
Weer vergeten was,
Weggezonken in de
Golven van de tijd -
Maar wel degelijk opgeslagen
In de koker die ik niet zichtbaar
Maar wel altijd voelbaar bij me draag,
Onzichtbaar met mij verbonden,
En die bij het overlopen
Kokendhete stoom afblaast
Die mij ook nu nog
Levensgevaarlijk kan verwonden…
In tweede instantie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
492 Dat dit het is
Wat ik ooit
Gekregen heb,
Zich uitbreidde
Tot een last die
Mijn draagkracht
Vele malen oversteeg,
En dat ik nu
Heb teruggekregen
Als een kostbaar geschenk,
Dat zich makk'lijk
Laat dragen
In mijn hand
San Zeno di Montagna, Verona, 15 juli 2015.…
Mijn zus
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.031 in deze zwijgzaamheid
probeer ik jou te vinden
de stilte past mij
als een tweede huid
wij zijn weer kinderen
en delen ons verleden
dragen elkaar in groot verdriet
ook hier toont ons gezicht
de droefenis
en wederom is er niemand
die het ziet…
Wederom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
468 zit je hier aan tafel
nooit gedacht dat
ik je zo zou weerzien
twinkelende ogen
verraden jouw
gemoedstoestand
die geen naam
dragen mag
een lieve glimlach
omlijst jouw gelaat
dat woordeloos
veel meer zegt
dan er over
de lippen
rollen zal
vooralsnog…
Vergeving
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
773 Ik heb een vijand, zelfs in deze dagen
al is dit ook niet christelijk van zin,
maar 'k ben gekwetst tot heel diep binnenin
en weet niet meer hoe dit nog lang te dragen.
Maar plots heb ik de lente weer gezien
en langzaam groeit vergeving zelfs misschien.
Snelsonnet…
Gedichten leven
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
457 Alleen woorden in gedichten,
kunnen ontkiemen, groeien
en sappige vruchten dragen.…
Schaapachtig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Een schaap
heet een kuddedier
heeft in de kudde
het meest plezier
Hij en zij grazen
de ganse dag
het gras weg
voor onze voeten
Waarover
wij wollen sokken
en wandelschoenen
...........dragen
Daarmee...
zijn wij
wandelaars-zelf
ook een kuddedier.…
De pelgrim
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Stel je open voor verdriet
De wind zal je tranen drogen
Je stappen in het zand zullen vervagen
De aarde zal je zorgen dragen.
Ga met God
en laat je leiden door de zon.…
Vraagteken
snelsonnet
4.1 met 8 stemmen
1.030 Voor mij is deze tijd niet zwaar te dragen
Want huis en tuin zijn steeds al mijn Parnas
Geen geldnood: mijn pensioen komt trouw in kas
Toch word ik innerlijk geplaagd door vragen
Zo komt er alsmaar bij me bovendrijven
Waar nu een dakloos iemand ‘thuis’ kan blijven…
buurman
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
628 warmgelopen tijdens
het bouwen aan zijn
midwinterhoorn
was het verlangen
naar het blazen
in november groot
nu het december is
kan hij eindelijk
los en blaast hij
de pannen van het dak
de droeve tonen
dragen mijlen ver en
strooien folklore over
het Twentse winterland…
dan de wind
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
320 ik draag mijn
bagage zelf
wacht in de gang op
iemand die de sleutel
zou brengen en nooit
zou brengen
ik zet een raam open
en wacht
en wacht
en wacht
een bries kondigt
een driest onweer
aan voor wie het
wil horen bolt de
gelige gordijnen
op als zeilen…
werelds
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
490 Voor moeders, overal ter wereld
Moeders —
waar ter wereld zij ook zijn —
hebben harten als een octopus
armen die altijd reiken
handen die altijd dragen
onvoorwaardelijk zorgen zij
door storm en stilte
voor het leven
dat zij de wereld schonken
zij dragen als atlas ooit
wat te zwaar lijkt voor een mens
hun schouders steunen
als een…
De orgeldraaier
poëzie
3.9 met 7 stemmen
3.671 En ‘k draag, door straat en stegen,
mijn klagend orgel heen,
en voel me, in ’t drukst bewegen,
zo moedermens alleen.…
Dansende Grootmoeders
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
618 In het witte land van wolven
beschermd door louter liefde
draag ik de talisman,
die mij slechts toebehoort,
en ben zo vrij te komen
naar wie dit teken gaf.
Het zwaard achter de boom
tweesnijdend als het is
hoef ik niet mee te dragen
het baant zijn eigen weg.…
Ontzorgen zonder angst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
508 De moderne mens van iedere leeftijd
hoeft zijn ziekte niet in eenzaamheid
te dragen. Gezien de gezondheidszorg
die de mens weer zonder angst naar de
gezondheid wenst te dragen.…
Kerstgedachten
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
890 Er zijn dagen die stilte dragen
zoals heden bij de geboorte
van een bijzonder Kind
dan staan wij even stil en denken
aan de vluchtende kinderen over zee
Eens in een lang verleden was ook
het Jezuskind een vluchteling
weliswaar niet op een gammele boot
maar met zijn ouders op een ezeltje
liggend op Zijn Moeders schoot
Wij willen Hem…
En zag ik niet dat kind onder de treurwilg huilen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 het is stil om me heen
verdiept in wat er in mij , en om mij heen gebeurd
raapt mijn ziel wijsheid uit het Woord
we zijn hier op aarde voor een korte periode
met een doel, terwijl de wereld woel
en soms krijg je een schaapje van de kudde op
je hart gedrukt
waarvoor je zorg moet dragen; en zorg dragen in gebed
is een grote kracht…
GEZIEN EN GEDAAN
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
450 Immers de rijke bomen zijn leeggeplukt
en zullen weinig vruchten nog dragen…
Voor je zorgen
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
1.428 Altijd zal ik voor je zorgen, op
handen dragen, réken maar.
Maar met elk pondje wat ze aankomt
valt die belofte nu wat zwaar.
Want met de jaren die ze samen
doorbrengen in de huwelijkse staat
bárst ze bijna uit haar voegen dus
is 't te hopen dat hij het laat, haar
werkelijk van de grond te lichten!…
Werelds
netgedicht
2.3 met 14 stemmen
1.701 'een laptopje :-))'
mailde ze toen
hij vroeg wat ze zou
dragen en hoe
dat er uitzag
zei ze
op het oog
een heel simpel ding
een handjevol toetsen wel
wat verborgen
maar op gevoel
zo tastbaar als
wat
en
eenmaal gevonden
blijf je maar surfen, en
gaat er een wereld
voor jou
voor je open…
lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.137 het nevellaken ligt glad en schoon
te wachten op de dauw
meedogenloos en kil
op het nieuwe blad, zo pril
een zware last
nu reeds te dragen
wachtend op het dagen
kwetsbaar zijn de knoppen
zich persend uit het hout
smachtend naar de lentezon
de ochtend is nog koud…
Openheid...
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.368 Een nieuw begin,
een nieuwe start,
het had gekund,
met heel mijn hart
Alles vertellen,
totaal open zijn,
eerlijk alles op tafel,
al doet het pijn
Dan ben je vrij,
in houden van,
dan is er fundering,
die het dragen kan
Alles kunnen zeggen,
erop vertrouwen dat dat kan,
dat is totale openheid,
DAT... is houden van.......…
1980
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.468 soms droom ik
dat ik wakker word
en jij er niet meer bent
maar dat is niet zo
je bent er
ik draag je mee
als een zware kast
onhandig
in mijn buik gedragen
eens,
wil ik ook zo'n schepseltje
het strelen en baden
er voor zorgen
en voor zijn toekomst
vechten
maar nu nog niet
nee,
nu is het nog te vroeg
denk ik...…