3326 resultaten.
Jacob en Jacoba
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
685 het meest ideale liefdespaar
de ware Jacob en Jacoba
onwetend van elkaars bestaan
brengt het lot zelden bij elkaar
de potentieel ultieme liefde
die ons rakelings passeert
ongrijpbaar snel verdwijnt
‘n ingevangen blik achterlaat
die in onze geest beklijft
als levenslange herinnering
en hoewel blij met onze eega
overkomt het ons allemaal…
In mijn ogen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.048 Waarom heeft de tijd zich zo vergist
en jou meedogenloos ontvoerd
naar het land waar iedereen jou mist
mij achterlatend…uitgevloerd
Dit verdriet blijft mij beklemmen
de pijn wurgt mij dag en nacht
woede weet mij te ontstemmen
hopeloos verlies ik alle kracht
Ik zal jou voor altijd meedragen
totdat al mijn tranen zullen drogen
en mocht…
Herinnering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
708 Een storm
die sterker is dan jij
zo sterk als ook jij wilt zijn
het geeft je een duw
de goede kant op,
regendruppels als tranen,
spoelen weg naar de zee,
achterlatend...sporen in het zand,
enkel nu nog maar een herinnering.…
Licht
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
2.207 niet meer verdraagt
Een glimlach om de tranen te vervangen
Een weerspiegeling van alle hoop en verlangen
Dit licht is een waardevolle en oprechte vriend
Het is alles wat ik vaak niet heb verdiend
Dus hopelijk wordt mijn horizon nog lang verlicht
Door jouw prachtig aangezicht…
Stad en vlakke land
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
524 Hoe liefelijk is dan mijn vlakke land
Met zicht tot aan de einder
Waar zich de blauwe hemel spant
Tot nevelig woud aan de horizon
Geluk zover men ooit verlangen kon…
Een topper
netgedicht
5.0 met 32 stemmen
439 mijn blik
was altijd
voorbij de
horizon
mijn hele
leven heb ik
naar je
uitgekeken
tot heden
ben ik jou
nog niet
tegengekomen
jij staat in mijn
hart getekend
een topper mis je
niet zomaar even…
De zee........kwatrijn
hartenkreet
4.7 met 29 stemmen
1.127 De zee danste tot aan de horizon
stormachtig - zodat ik het horen kon
ik liep op blote voeten langs de kust
en voelde de warmte van de zon
© Francien (sien)…
doorzichtig
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
2.133 ik hou van transparant zei jij
dus stelde ik me open
beademd door de liefde blies
jij leven in mijn hopen
mijn horizon van zacht pastel
uiteengespat als zeepsopbel…
schemering
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
560 de zon is verdwenen
de zee siste kwaad achter de horizon
beschaamd trok zij haar rode hoofd terug
wraak is zoet
weerkaatsend heeft zij
de golven opgelicht…
bitter of zoet
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
879 Alle vragen
in dit leven
maar ook
de antwoorden
zitten diep verborgen
achter de
verre horizon
van ons eigen gemoed
en hebben de keuze
gaan we voor bitter
of... voor zoet…
Naar het licht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.421 Op de vleugels van de wind
ben je meegenomen
naar de andere kant van de horizon
waar je licht en liefde vindt
in de moederschoot
van de hemel
terug naar de bron
waar je in eeuwigheid
verder zal dromen.…
Onverzonnen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
429 met onverzonnen kleuren
verf ik de dagen anders
dan waar ik om
gevraagd heb
sombere wolken
proberen gedachtes te
overschaduwen, toch
ontspring ik die dans
ternauwernood
er gloort iets aan de horizon…
Strandjutten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
461 De horizon drijft gedachten
in golven naar wie zwemt.
De zon beklemtoont beweging.
Nieuws ruist tot in ons hemd.…
De zee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.526 Als je me zoekt
kom dan naar de kust
waar golven ruisen
meeuwen zweven
de wind zingt
de zee zacht
het strand streelt
je kan kijken
tot aan de horizon
daar zal je me vinden.…
De oudere Koning en zijn jongste Kabinet!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
163 Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst
er gloort weer hoop aan de horizon
met het jongste Kabinet ooit
de oudere Koning beëdigt het
hij kijkt ze aan, krijgt weer zin in
regeren!…
Melancholische nachtrust
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
948 Ik neem haar op, zonder verweer
en weet dat zij mij dit wilt schenken
Turend naar de horizon
voel ik mij zo alleen
Maar de nacht is waarmee ik samenspon
wij zijn méér dan één…
Op een zachte roze wolk
hartenkreet
3.1 met 18 stemmen
2.167 op een zachte roze wolk
drijvend bij
zomersproetjes
proef ik heel even
die eerste jongenszoen
wij lagen
aan de bosrand
in `t puberende gras
vrije vogels vlogen
om ons heen
draaide de wereld
wij hielden ons muisstil
zo denk ik vaak aan toen
voorbij
gaat het nooit want
die eerste liefde was
verdrinken in zijn ogen…
Samensmelten
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.940 Loom rekt de zonnedag zich uit
en trekt haar wolkgordijntjes open
wat zou ze vandaag toch eens gaan doen
behalve op gouden draadjes lopen
daar drijft nog een bui, ze spreekt hem aan
waarom heb jij zo`n verdrietig gezicht
laat mij mijn glimlach om jou slaan
jou zacht kussen tot het morgenlicht
hij smolt voor haar `t was opgelost
en vroeg…
Mijn beleving
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
509 Tot waar mijn blik reikt,
ligt voor mij een horizon.
Loop ik er naartoe, dan
schuift deze steeds vooruit.
Wat ook wel kan, is te spreken
van einder. Er gebeurt hetzelfde.
Maar anders is mijn beleving,
meer als een absolute grens.…
smile!
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
680 the undertow
de onzichtbare
stroming in de
binnenkant die
krachtig een
heel andere
kant uitvloeit
kijken naar
de buitenkant
door het oculair
van de camera
zonder de sterke
bodemstroom
te zien
smile!
roept de fotograaf
zijn camera
een microscoop
die het verlangen
in beeld
schrijnend mist…
Stromende Tijd
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.741 Als water sijpelt hij door mijn vingers,
achterlatend een leegte. Het zand
wordt verspreid door de kille wind
die over mijn vingertoppen speelt.
Vloeibaar leven krijgt vorm, verdwijnt.
Water wordt vuur, wordt aarde,
wordt lucht, wordt wind die luchtig het mos
van mijn nagels schraapt en kwijnt
weg voor mijn ogen.…
Toekomst
netgedicht
2.8 met 15 stemmen
2.625 Als water sijpelt zij door mijn vingers,
achterlatend een leegte. Het zand
wordt verspreid door de kille wind
die over mijn vingertoppen speelt.
Vloeibaar leven krijgt vorm, verdwijnt.
Water wordt vuur, wordt aarde,
wordt lucht, wordt wind die luchtig het mos
van mijn nagels schraapt en kwijnt
weg voor mijn ogen.…
sprekende woorden
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.070 het hart vechten om elke letter
Die verward woorden omzet in decibels
Die begrepen worden in misverstanden
Daar waar mijn oren woorden ontvangen
Waar gedichten geboren worden
En misverstanden weer mooi op papier klinken
Als engelen die liederen zingen
Maar zij die me niet verstaat
Zal me weer verlaten
Met woorden die ik op papier achterlaat…
De Angst
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
904 Met zwarte ogen
Verdrink ik in een radeloze kolk
En die greep
Die verstikkende hand
Sluit zich nauwer
Totdat het
Net op tijd
Licht wordt
En de schim vervaagt
Mij ademloos achterlaat
Met de overheersende vraag
“Wanneer komt Hij terug??”…
De top
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.008 Hij spuugt zijn vernietigende lava kilometers van
de berg af naar beneden, dezelfde weg afleggend
als die enkeling die het ooit waagde de lange tocht
naar boven te ondernemen, een rookpluim achterlatend.…
Jouw onvermogen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.469 Geen besef van de blik die je achterlaat,
je schijn overtreft echt de waarheid niet,
jouw nuchterheid die langzaam overslaat,
op wat jij die avond van mij achterliet.…
Stil vragen
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.207 De nacht is een warme boodschap
van momenten en schaduwen die voorbij gaan
en mijn dromen laten ontwaken
om kleuren te stelen
waar ze
de werkelijkheid achterlaten
zoals ik haar teken en
vergeten wil.…
de ontmoeting
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
840 Toch kan niets verhullen dat hemel
en aarde zich verheugen om deze
ontmoeting die alles schoon en fris
achterlaat.…
Herfstimpressies
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
727 een lange winter proeft
Als de wind en de regen
De held're luchten vervagen
Van hemelhoog juichend
Naar dodelijk bedroefd
Als Wilde Wingerdbladen
Wijnrood verkleuren
De dagen ras verkorten
Daar de zon vroeger ondergaat
Dan word ik gedragen
Door schone herfstimpressies
Laaf ik mij aan de warme indrukken
Eer 't najaar weemoed achterlaat…
door de nevels van morgen
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
868 laat me spelen
in de spiegel van werkelijkheid;
verwonderd om de vogels
in de lucht
waar ik niet wil denken, hoef te denken
en het stamelen kan achterlaten
bij elke vraag die je stelt
over liefhebben, dicht tegen mensen
en het verliezen aan
ik zie je graag, zeg ik dan
maar ik hou ook van
een steen
-het is stil
overal waar ik…